როგორც თოვლი უმდნარი
მთებზე ფასანაურის,
შენ ასეთი გული გაქვს,
ცივი და უცნაური.
რა ვქნა, თუკი ამ წელსაც,
კვლავ უფსკრულში ვვარდები,
თუ უშენოდ აყვავდნენ
ჩემთან ყოჩივარდები.
თუკი, გული დამწყდება,
გაზაფხულს,რომ არ ვხვდები
ხელში, შენგან მორთმეულ
თეთრი იასამნებით.
ვით ადრეულ გაზაფხულს,
ხეში წყალი აწვალებს,
ისე შენ დამნაშავემ,
ბევრჯერ დაღალ-აწამე
გული... მაინც შორიდან
ეს თვალები გლოცავენ..
ვერ გილოცავ გაზაფხულს,
სხვები მოგილოცავენ!
მთებზე ფასანაურის,
შენ ასეთი გული გაქვს,
ცივი და უცნაური.
რა ვქნა, თუკი ამ წელსაც,
კვლავ უფსკრულში ვვარდები,
თუ უშენოდ აყვავდნენ
ჩემთან ყოჩივარდები.
თუკი, გული დამწყდება,
გაზაფხულს,რომ არ ვხვდები
ხელში, შენგან მორთმეულ
თეთრი იასამნებით.
ვით ადრეულ გაზაფხულს,
ხეში წყალი აწვალებს,
ისე შენ დამნაშავემ,
ბევრჯერ დაღალ-აწამე
გული... მაინც შორიდან
ეს თვალები გლოცავენ..
ვერ გილოცავ გაზაფხულს,
სხვები მოგილოცავენ!