ეს მანდილი ალისფერი მაქმანებით,
ფერმიხდილს, რომ მღიობები ამჩნევია,
თავსაბურად ადრე თავზე ვატარებდი,
ახლა სკივრში გულწასული ასვენია.
ეს მანდილი, ვით მიწურში განდეგილი,
მის მწუხრს ჩემსას, ოდესღაც რომ ვადარებდი,
როს მიმწუხრში დავრჩი შენგან განდევნილი,
ვით ურწმუნო შერისხული ანათემით.
ეს მანდილი, ახლა დროში ჩარჩენილი,
დღეს ღმერთსავით უხილავი არს ხილული,
ძველ სკივრივით უსარგებლოდ ვარ შთენილი,
ჟამთა სვლაში დასაკარგად განწირული.
მეც მბეზრდება მოლოდინი უსასრულო
და ცრემლებით განბანილი სახე მკრთალი,
იმედია, არ დამტოვებს უპასუხოდ,
ამ ლექსის და ჩემი ბედის განმკითხავი.
ნანა სელეპანოვა - მომბეზრდა
⏱️ 1 წთ.
👁️ 11
100%