მე დღეს დუმილით შენზე
ფიქრებს გულიდან ვლაგმავ
და ვიკარგები სამუდამოდ
შენ ცივ თვალებში,
ჩემთვის დაკარგულს ჩემ
სხეულში ვერაფრით გმალავ,
გამოდი, ნუღარ იმალები
გულის არეში.
რა გითხრა ახლა, ბედისწერის
არ მჯერა, არა,
როგორც აეწყო ბედი ჩვენი,
ისე მთავრდება
და გადაღლილი მარტოობით
გავყვირი, კმარა!
პატარა კაცის დიდი გულით
მიჭირს ტარება.
რა გითხრა ახლა, ვერ აგიხსნი
დღეს ერთი სიტყვით,
გაგწირავ მე შენ სულ უსიტყვოდ
სიტყვების თქმამდე,
ნუ გაოცდები, გაოცება
მე ჩემი მიკვირს,
რად ჩაგისუნთქე უკანასკნელ
ამოსუნთქვამდე.
×