მახსოვს ის ტანჯვა, ასე ხანგრძლივი:
კვდებოდა ღამე სარკმელის მიღმა;
მისი დამტყდარი ხელთა ძახილი,
აისის სხივით რომ შეინიღბა.
მთელი ცხოვრება, ამაოდ ვლილი,
მტანჯავდა, მწვავდა და მამცირებდა;
იქ კი, აჩრდილმა, აღმავალ სხივის,
გუმბათებს ნათლით შემოუფრინა.
როგორ გახშირდა სარკმელის მიღმა
ნაბიჯების ხმა, მიმოსვლა ჩქარი;
რუხ გუბეებში, გზად წრეებს ჰქმნიდა
წვიმის წვეთების დიდი ლაშქარი.
და დილა იყო გრძელი და გრძელი...
მიმძიმდა მე ამ ზეიმის ახსნა;
და ყველაფერი დარჩა უცვლელი,
საგაზაფხულო ცრემლების თავსხმას.
კვდებოდა ღამე სარკმელის მიღმა;
მისი დამტყდარი ხელთა ძახილი,
აისის სხივით რომ შეინიღბა.
მთელი ცხოვრება, ამაოდ ვლილი,
მტანჯავდა, მწვავდა და მამცირებდა;
იქ კი, აჩრდილმა, აღმავალ სხივის,
გუმბათებს ნათლით შემოუფრინა.
როგორ გახშირდა სარკმელის მიღმა
ნაბიჯების ხმა, მიმოსვლა ჩქარი;
რუხ გუბეებში, გზად წრეებს ჰქმნიდა
წვიმის წვეთების დიდი ლაშქარი.
და დილა იყო გრძელი და გრძელი...
მიმძიმდა მე ამ ზეიმის ახსნა;
და ყველაფერი დარჩა უცვლელი,
საგაზაფხულო ცრემლების თავსხმას.
რუსულად: Я помню длительные муки