კახა დოლიძე - მე რომ არ ვიქნები

მე რომ არ ვიქნები, შენ რომ არ იქნები,
ისევ დავბრუნდებით, ალბათ,
ისეთი ასაკიდან, როცა სხვა ფიქრები,
არ დაგღვლის, ალერსის გარდა.
როცა, შენ პირველად, როცა, მე პირველად,
ერთმანეთს გავუღიმებთ ცელქად,
სამყაროს აღვიქვამთ, ისე საკვირველად,
ფერებად, ზღაპრებად, ლექსად.
არ დამავიწყდები, არ დაგავიწყდები,
ვიპოვით ერთმანეთს ახლად,
ერთად ვითამაშებთ, ერთად გავიზრდებით,
როდესაც ერთმანეთს ვნახავთ.
ერთი უშეცდომო, ხანგრძლივი სიყვარული,
გამოცდად ჩავაბაროთ უფალს,
მერე, მესამედ, შეხვედრის სიხარული,
შევთხოვოთ უფლება თუ გვაქვს.
ერთმანეთისადმი, ჩვენ რა გაგვაცივებს?!
ამ ზღაპარს, დასასრული არ აქვს,
ჩვენ, ვერაფერი ვეღარ დაგვაცილებს,
ისეთი სიყვარული დაგვაქვს.....