მზე დამკარგვნია(აფხაზეთში დაღუპულებს)

მზეო,სოხუმის ზღვაში შეცურე და იქ გაათბე ვაჟი საშვილო!!!

შენ მინდა ახლა ისე გეფერო,
როგორც არავის ჩემო ტკივილო,
მეც მტკივა შენი ეკალ-ბარდები,
ო,როგორ მტკივა მე სასიკვდილოს.

წუხელის ღამე მზე დამკარგვნია,
მზე დამკარგვნია,მზე სასირცხვილოდ,
სად წასულაო კიოდა ქარიც
და თავს იკლავდა ქარში მომინო...
მზეს ეძახოდა მუხის ქვეშ ქალიც,
აკვანს ეფინა თეთრი ღიღილო,
აკვანში იწვა ზღვისთვალა ქალი
შენი ვაჟკაცი მამის საშვილოდ...
ტიროდნენ მთები,ტიროდნენ წლები,
შენს მზეს ეძახდნენ,შენს ზღვებს სალხინოდ,
ენგურს გაღმა კი იყო წყვდიადი
და არ მესმოდა მე სასიკვდილოს...

მზეს ვეძახოდი,მზეს მთელი ღამე,
ქალიც საშველად ენგურს მიდისო,
სოხუმის ზღვაში მძინარე ვაჟიც
შენ გელოდება მზევ,სასიმშვიდოდ...

მეც მალე მოვალ,ნუღარ იგლოვებ
რომ მკერდს დაგადო თეთრი ღიღილო,
ცოტაც გაძელი უმზეოდ ზღვაში,
შენ,საქართველოს დიდო ტკივილო...

მეც მტკივა შენი ეკალ-ბარდები,
ო,როგორ მტკივა მე სასიკვდილოს...


დიკა სალაყაია