მიყვარს სოფლად შემოსული
გაზაფხული ვარდიანი..
მიწის ორთქლი ცად ასული,
ღამე ოდნავ დარდიანი,
მთვარე ჯიხვის ყანწიანი..
სოფლის ბოლოს მაყვლიანი
გოგო ბაგემარწყვიანი...
მაყვლისთვალა გიშრიანი,
მკერდი ვაზის მტევნიანი,
ახლო – მახლო ტყის შრიალი.
აკაციის ტევრიანი.
მიყვარს სოფლად შემოსული
გაზაფხული ატმიანი,
კვირტი, კვირტზე ფეთქდება და
მიაქვს დარდი მადლიანი.
16.12.2014
/მერაბ სალუქვაძე /