მერაბ სალუქვაძე - უსათაურო

ვდგავარ დაღლილი ისევ ლოდინით
ამაო არის დუმილი ქართა,
გულზე მაწვება რაღაც ლოდივით
ცხოვრება ხდება ცხრათვალა ცხრა მთას..
გარშემო ისევ ლურჯი სიჩუმე
გადამსხვრეული გულის ნადები,
გუშინ საკუთარ თავთან ვიჩხუბე
ხვალ ორეულთან შეხვედრა მელის..
შორს და უმიზნოდ გუგუნებს ქარი
და დამსხვრეული ჩემი ოცნება,
მე შენს გვერდით ვარ, ამაყად ვრჩები
ზღვა ნაპირამდე აღწევს ბორცვებად..
დამძიმებულა ჰაერი სისქით
ცოდვა,ვედრება ის ცხელი ქვიშა,
მაინც ვამაყობ მე ჩემი სისხლით
სისხლი რომელიც სიცოცხლეს ნიშნავს..
სისხლი რომელიც დუღს და გადმოდის
გული რომელიც ბევრჯერ მატკინეს,
სისხლი,რომელიც ნაცვლად ამბორის
ძარღვში შემოდის,ვგრძნობ და მაწვალევს..

29.01.2015

მერაბ სალუქვაძე