მერაბ სალუქვაძე - ეს ლექსი მივუძღვენი დედაჩემის ხსოვნას

დედა

ყოველ შენს გამოძახილზე
მე მოვირბენდი, დედა...
იქნებ, რაიმე გინდოდა გეთქვა,
უკვე შენთან ვარ დედა...

იქნებ რაიმე გტკივა, მითხარი,
გულში ნუ იკლავ, დედა...
წავალ და ექიმს ჩქარა მოგიყვან,
ოღონდ მითხარი, დედა...

შენი ლამაზი ნაზი თითები
დაკოჟრილია დედა...
თვალიდან ცრემლი გუბეებად მოგდის
ნუღარ იტირებ დედა...

გადაიქროლა დიდმა გრიგალმა,
ნუ გეშინია, დედა,
აზვირთებულა მდინარეები,
მე შენს გვერდში ვარ, დედა...

უკვე გამოჩნდა გაღმა ნაპირი,
მე კარგად გხედავ, დედა...
ვხედავ, მზემ უკვე გამოანათა,
სიცოცხლის დასაწყისია ,დედა..

გადაიარა დღე სანატრელმა,
ბედნიერი ხარ, დედა.
მაგრამ ვაი რომ თავს დაგათენდა,
უძინარი ხარ, დედა...

ყოველი ფიქრი, ყოველი დარდი
შენ ხომ გაშფოთებს დედა,
გაუყიდიათ მავანთ მიწები
შენ ნუ იტირებ, დედა...

ატირებულა დედა- სამშობლო
ვაიმე ,ჩემო დედავ...
მენატრები და შენც აღარა ხარ,
ჩემო ლამაზო, დედავ..

დაიზრდებიან ალგეთს ლეკვები
შენ ვერ შეხედავ დედა...
სამშობლო ისევ ფეხზე დადგება,
ჩემო ამაყო დედავ..