მაისის ერთი ტკივილიანი დღე
მე ვიცი კარგად წუხილი რაა,
ვერცერთმა სულმა ვერაფრით
დაგთმო, მაისის მწარე დილაა კვლავ,
ოთახის კარი გააღეთ ფართოდ...
ცოდვამ შეჰყარა სამყარო ისევ,
სივრციდან ცრემლი ერთვება
ზღვას, ქილიკობს ქარი, მერყეობს ზეცა,
მაისი აფრქვევს ცრემლებად მთას..
ატირდა ისევ დედები ჩვენი
ჩააცვეს შავი ძაძები უხმოდ,
რამდენი უნდა ვიგლოვოდ
ღმერთო, ნუთუ არ კმარა ცრემლები დედის...
მე ვიცი კარგად მაისი რაა
ეს გული უკვე ტკივილსაც ვერ
თმობს, უმანკო ბავშვებს ცრემლები თან
ოთახის კარი ჩაკეტეთ ფართოდ...
თმობს, უმანკო ბავშვებს ცრემლები თან
ოთახის კარი ჩაკეტეთ ფართოდ...