მარტო ვარ ახლა.
ყველა ტკივილს ჩემთვის ვიყუჩებ
პატარა გულში
წვიმს და აპრილის მცივა ისევე,
სევდა, ნაღველი
დედაჩემის თვალებს მისველებს,
ბავშვობის სიმწვანეს
დასთოვია თეთრი ზამთარი,
არსებობს რამე?
დაცლილია სისხლი იმედის...
მარგალიტივით საპოვნელი
დაცდა ღიმილის,
მოგონებიდან!
საღიღინო შემრჩა მცირედი,
ის სევდა ჩანვლილი
ყველგან თავს მახსენებს
სადაც მივედი,
დარდი ტკივილი
დედაჩემის თვალებს მისველებს,
და ჩემი სიყრმის
ნაწვიმარ ბილიკს
მწარედ აწვიმს ისევე...