მერაბ სალუქვაძე - იდუმალი ქალი

იდუმალი ქალი

ოდეს გაზაფხულს მოვპარო მზერა
შევინავარდო ფრთების თარეშით,
მესმოდეს ყურში სიმთა წყნარ ჟღერა,
ტკბილი დუდუკის სევდის ჰანგები..
გეფერებოდე სულ ჩემს ფიქრებში,
გზას მინათებდეს ყვავილნარები,
მესმოდეს კვირტთა უმანკო ფეთქვა
და წყაროსწყალის ჩუმი რაკრაკი..
თავს დამჩხაოდეს ფრინველთა გუნდი
ვტკბებოდე მხოლოდ ბულბულის სტვენით,
მხვდებოდეს ქალი ისევ წვიმაში,
და მოლოდინის მქონდეს ნუგეში...
ცხოვრება ისევ ძერწავს ხაფანგებს,
ცას შემოაწყდნენ შავი ღრუბლები,
მზე ჩაექსოვა ცის კამარაზე
და გადაღლილი ეტრფის სინაზეს...
ერთხელაც მინდა შევხვდე გაზაფხულს
გავთელო ყველა ვიწრო ბილიკი,
ესმოდეს ყველას, იდუმალ ქალის
იდუმალ ქალის ნაზი სიმორცხვე...