გზავნილი ადამიანის გულს
(gzavnili adamianis guls)
სამყაროში, სადაც გრძნობებისა და აჩრდილების, გიჟური ვნებების, სიფრთხილისა და
შიშის, აზრებისა და შეუსაბამო ვარაუდების, დაკარგული ბედისწერებისა და შეგუებული უიღბლობის
ქაოსია - შეეცადე იპოვო სიყვარული...
ამოჩხრიკე ის, როგორც ალმასი ნაგვის გროვიდან და ის გაბრწყინდება და შემოვა შენს
გულში, გაანათებს შენს რთულ გზას და გაქცევს განუმეორებელ პიროვნებად. და აი, აქ გაჩნდება
შენი ცხოვრების აზრი...
ეძებე სიყვარული შენს ახალგაზრდობაში, მიუხედავად იმისა, რომ სამყარო გთავაზობს
სამაგიეროდ ფულს, იაფ გართობას, სიმდიდრეს, წარმატებასა და დიდებას, სიყვარული კი
ცხოვრობს ყველასაგან მიტოვებულ ქოხში, ხვდება რა ყოველ ახალ დილას სევდიანი და მოთმინებით
უსმენს ყველა მისდამი მიმართულ დაცინვას...
ეძებე ის, მიუხედავად იმისა, რომ სიყვარულს ათრევენ თმებით და ტანზე ახევენ
კაბას, ამოთხვრიან ტალახში, თითქოს ერთი ქუჩის გოგო იყოს და უყვირიან პირდაპირ სახეში:
„რისი იმედი გაქვს? არ არის შენი ადგილი ამ შეშლილ საუკუნეში!“ (ეს ხომ 21-ე საუკუნეა...)
და თუკი ახალგაზრდობა შენ უფრო მეტს მოგცემს, ვიდრე ეს ყველასაგან დევნილი
წმინდა სიყვარული, თუკი ეს შეშლილი სამყარო დაიმორჩილებს შენს გულსა და სულს თავისი ფოლადისებურად მტკიცე და ცივი კანონით, მაშინ ისიამოვნე ამ სამყაროთი და იმით, რასაც ის
გთავაზობს სანაცვლოდ... რადგანაც, არცერთი ადამიანთაგანი არ განგსჯის შენ ამისათვის,
ვინაიდან მათაც იგივე გზა არჩიეს...
ეძებე სიყვარული ხანშიშესულმა, როცა ცხოვრება დაგადებს საზოგადოდ მიღებული
სტანდარტებისა და არსებობის მძიმე წნეხის ბორკილებს, როცა სიყვარულის ძიება და მასზე
ლაპარაკი აღარ იქნება მოდაში და როცა შენ თვითონვე, იმედგაცრუებულს, აღარ გჯერა მისი
არსებობის... სწორედ მაშინ, შეუპოვრად და ჯიუტი დუმილით, არ დანებდე - ეძებე სიყვარული,
თუ რა თქმა უნდა შენი გული ჯერ კიდევ არ გაქვავებულა და არ გაუხეშებულა ფარსისაგან და
ცხოვრების ერთფეროვნებისაგან, მღრღნელი წუხილისაგან და თავის მომაბეზრებელი ოცნებებისაგან გამდიდრებაზე... ეძებე ის, როცა შენი თანატოლები მსუბუქად იხსენებენ სიყვარულს, როგორც ახალგაზრდობის უმანკო სიცელქეს და ცხოვრობენ იმისათვის, რომ მოემატოთ დანაზოგები და
ავადმყოფობები, თითქოს მინდვრის შხამიანი სოკოები იყონ...
მაშინ, როცა სინდისთან მოლაპარაკება უკვე ისწავლეს, ისწავლეს სიტყვის დაუმთავრებლობა,
სული კი იმდენად ღრმად მიმალეს, რომ არც კი ახსოვთ მასი არსებობა, ცხოვრობ რა ამ განწირულ
სამყაროში, მაშინაც ეძებე სიყვარული და იქნებ გაგიმართლოს!
და თუ ცხოვრებამ მოგატარა წლები, გაწამა, დაგტანჯა, ჯანმრთელობაზეც იქონია გავლენა,
წაგართვა ყველა ოცნება და იმედი ისე, რომ სამაგიეროდ არაფერი არ მოგცა.. მიგაგდო ბედის
ამარა სიბერის ჟამს.. მაშინაც კი, მოიკრიბე ბოლო ძალები და ეძებე სიყვარული! სწორედ მაშინ,
როცა შენც, ისევე როგორც სიყვარულს, დაგცინებენ, მაშინ, როცა შენი მედროვეები, კარგავენ რა
აზროვნების უნარს, ბებრული სიძუნწით აგროვებენ ბედკრულ ფულს დამკრძალავი რიტუალებისათვის
და მათ ცნობიერში აზრებს სიყვარულზე დაჰკრავთ რაღაც სასირცხვილოსა და არარსებულის ელფერი,
შენ - მცოდნე იმისა, რომ დგახარ ცხოვრების უდიდესი საიდუმლოების ზღურბლზე, ზღურბლზე
ამოუცნობისა, არ იჩქარო სიკვდილი, გადადე ეს წამი - ეძებე სიყვარული!
ის კი... დადის როგორც მათხოვარი დედამიწაზე, დევნილი ადამიანთა გულებიდან,
როგორც უსარგებლო პარტნიორი და გზადაგზა კარგავს იმედს იმისა, რომ ვინმეს გულში იპოვის თავშესაფარს... მაგრამ შენ თუ მას ეძებ, ის აუცილებლად მოვა შენთან, რათა დაგაჯილდოვოს
თავისი ღვთიური სითბოთი და ბედნიერებით... და სწორედ მაშინ... წლები დაკარგავენ შენზე
ძალაუფლებას და სული, გაბრწყინებული ბედნიერებით, იცოცხლებს სამუდამოდ... სიყვარული
შენ არ განგსჯის... ეძებე ის მუდამ დედამიწაზე - ადამიანო!
P.S. ხანდახან ისეთ საქციელებს ჩავდივართ, რასაც შემდგომში ძლიერ ვნანობთ... ჩვენ არ
ვართ სრულყოფილები და შეგვიძლია დავუშვათ მსგავსი შეცდომები იმისათვის, რომ დავინახოთ
საკუთარი ნაკლი (ნაკლები)... თუკი გაიაზრებ ამას, ისწავლი პატიებას, ვინაიდან სწორედ ეს
სურს ყველაზე მეტად იმას, ვინც შეცდომას უშვებს...
P.P.S. დღე არ შეიძლება იყოს კარგი ან ცუდი, ასეთებად ჩვენი აზრები გვევლინება
(gzavnili adamianis guls)
სამყაროში, სადაც გრძნობებისა და აჩრდილების, გიჟური ვნებების, სიფრთხილისა და
შიშის, აზრებისა და შეუსაბამო ვარაუდების, დაკარგული ბედისწერებისა და შეგუებული უიღბლობის
ქაოსია - შეეცადე იპოვო სიყვარული...
ამოჩხრიკე ის, როგორც ალმასი ნაგვის გროვიდან და ის გაბრწყინდება და შემოვა შენს
გულში, გაანათებს შენს რთულ გზას და გაქცევს განუმეორებელ პიროვნებად. და აი, აქ გაჩნდება
შენი ცხოვრების აზრი...
ეძებე სიყვარული შენს ახალგაზრდობაში, მიუხედავად იმისა, რომ სამყარო გთავაზობს
სამაგიეროდ ფულს, იაფ გართობას, სიმდიდრეს, წარმატებასა და დიდებას, სიყვარული კი
ცხოვრობს ყველასაგან მიტოვებულ ქოხში, ხვდება რა ყოველ ახალ დილას სევდიანი და მოთმინებით
უსმენს ყველა მისდამი მიმართულ დაცინვას...
ეძებე ის, მიუხედავად იმისა, რომ სიყვარულს ათრევენ თმებით და ტანზე ახევენ
კაბას, ამოთხვრიან ტალახში, თითქოს ერთი ქუჩის გოგო იყოს და უყვირიან პირდაპირ სახეში:
„რისი იმედი გაქვს? არ არის შენი ადგილი ამ შეშლილ საუკუნეში!“ (ეს ხომ 21-ე საუკუნეა...)
და თუკი ახალგაზრდობა შენ უფრო მეტს მოგცემს, ვიდრე ეს ყველასაგან დევნილი
წმინდა სიყვარული, თუკი ეს შეშლილი სამყარო დაიმორჩილებს შენს გულსა და სულს თავისი ფოლადისებურად მტკიცე და ცივი კანონით, მაშინ ისიამოვნე ამ სამყაროთი და იმით, რასაც ის
გთავაზობს სანაცვლოდ... რადგანაც, არცერთი ადამიანთაგანი არ განგსჯის შენ ამისათვის,
ვინაიდან მათაც იგივე გზა არჩიეს...
ეძებე სიყვარული ხანშიშესულმა, როცა ცხოვრება დაგადებს საზოგადოდ მიღებული
სტანდარტებისა და არსებობის მძიმე წნეხის ბორკილებს, როცა სიყვარულის ძიება და მასზე
ლაპარაკი აღარ იქნება მოდაში და როცა შენ თვითონვე, იმედგაცრუებულს, აღარ გჯერა მისი
არსებობის... სწორედ მაშინ, შეუპოვრად და ჯიუტი დუმილით, არ დანებდე - ეძებე სიყვარული,
თუ რა თქმა უნდა შენი გული ჯერ კიდევ არ გაქვავებულა და არ გაუხეშებულა ფარსისაგან და
ცხოვრების ერთფეროვნებისაგან, მღრღნელი წუხილისაგან და თავის მომაბეზრებელი ოცნებებისაგან გამდიდრებაზე... ეძებე ის, როცა შენი თანატოლები მსუბუქად იხსენებენ სიყვარულს, როგორც ახალგაზრდობის უმანკო სიცელქეს და ცხოვრობენ იმისათვის, რომ მოემატოთ დანაზოგები და
ავადმყოფობები, თითქოს მინდვრის შხამიანი სოკოები იყონ...
მაშინ, როცა სინდისთან მოლაპარაკება უკვე ისწავლეს, ისწავლეს სიტყვის დაუმთავრებლობა,
სული კი იმდენად ღრმად მიმალეს, რომ არც კი ახსოვთ მასი არსებობა, ცხოვრობ რა ამ განწირულ
სამყაროში, მაშინაც ეძებე სიყვარული და იქნებ გაგიმართლოს!
და თუ ცხოვრებამ მოგატარა წლები, გაწამა, დაგტანჯა, ჯანმრთელობაზეც იქონია გავლენა,
წაგართვა ყველა ოცნება და იმედი ისე, რომ სამაგიეროდ არაფერი არ მოგცა.. მიგაგდო ბედის
ამარა სიბერის ჟამს.. მაშინაც კი, მოიკრიბე ბოლო ძალები და ეძებე სიყვარული! სწორედ მაშინ,
როცა შენც, ისევე როგორც სიყვარულს, დაგცინებენ, მაშინ, როცა შენი მედროვეები, კარგავენ რა
აზროვნების უნარს, ბებრული სიძუნწით აგროვებენ ბედკრულ ფულს დამკრძალავი რიტუალებისათვის
და მათ ცნობიერში აზრებს სიყვარულზე დაჰკრავთ რაღაც სასირცხვილოსა და არარსებულის ელფერი,
შენ - მცოდნე იმისა, რომ დგახარ ცხოვრების უდიდესი საიდუმლოების ზღურბლზე, ზღურბლზე
ამოუცნობისა, არ იჩქარო სიკვდილი, გადადე ეს წამი - ეძებე სიყვარული!
ის კი... დადის როგორც მათხოვარი დედამიწაზე, დევნილი ადამიანთა გულებიდან,
როგორც უსარგებლო პარტნიორი და გზადაგზა კარგავს იმედს იმისა, რომ ვინმეს გულში იპოვის თავშესაფარს... მაგრამ შენ თუ მას ეძებ, ის აუცილებლად მოვა შენთან, რათა დაგაჯილდოვოს
თავისი ღვთიური სითბოთი და ბედნიერებით... და სწორედ მაშინ... წლები დაკარგავენ შენზე
ძალაუფლებას და სული, გაბრწყინებული ბედნიერებით, იცოცხლებს სამუდამოდ... სიყვარული
შენ არ განგსჯის... ეძებე ის მუდამ დედამიწაზე - ადამიანო!
P.S. ხანდახან ისეთ საქციელებს ჩავდივართ, რასაც შემდგომში ძლიერ ვნანობთ... ჩვენ არ
ვართ სრულყოფილები და შეგვიძლია დავუშვათ მსგავსი შეცდომები იმისათვის, რომ დავინახოთ
საკუთარი ნაკლი (ნაკლები)... თუკი გაიაზრებ ამას, ისწავლი პატიებას, ვინაიდან სწორედ ეს
სურს ყველაზე მეტად იმას, ვინც შეცდომას უშვებს...
P.P.S. დღე არ შეიძლება იყოს კარგი ან ცუდი, ასეთებად ჩვენი აზრები გვევლინება