მზეო ამოდი, ამოდი
(mzeo amodi, amodi)
(mzeo amodi, amodi)
მზე რომ არ ყოფილიყო, კაცობრიობა თავიდანვე ელექტრონული ქვის ხანაში იცხოვრებდა.
პირველყოფილი მეცნიერები გამოიგონებდნენ უზარმაზარ ნათურას და ცის ყველაზე მაღალ თაღზე დაკიდებდნენ.
ნათურას არ ექნებოდა მიზიდულობის ძალა და ადამიანები გრძელი ხელკეტებით დაატრიალებდნენ დედამიწას თავისი ღერძის გარშემო, რომ ყოფილიყო დღე და ყოფილიყო ღამე.
დაუზეთავი ბურთულაკების ხრჭიალი გააყრუებდა სამყაროს, მაგრამ ისინი მაინც კმაყოფილნი იქნებოდნენ, რადგან ყოველ დილით ნათურა ამოვიდოდა ცაზე და მისი სხივები თანაბრად მოეფინებოდა დიდსა და პატარა ქვეყნებს, ზესახელმწიფოებს და თვითგამოცხადებულ რესპუბლიკებს.
მადლიერი ადამიანები სპილენძისა და ალუმინის გამტარებისგან შექმნიდნენ ელექტროობიის ღმერთს და ჰიდროელექროსადგურების ტაძრებში მის სადიდებლად ლოცვებს აღავლენდნენ.
ხოლო უძველესი ადამიანები, ქურუმების ხელით, მსხვერპლად ენერგომამებს შეწირავდნენ.
ჩრდილები კი ჩვეულებრივად დაგრძელდებოდნენ დილით აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ და საღამოობით საპირისპირო მიმართულებით..
მაგრამ ხანდახან სადენი გაწყდებოდა და დედამიწას მოიცავდა უკუნი სიბნელე.
ასეთ დროს ჩვენნაირი, პატარ-პატარა ქვეყნები დაიბნეოდნენ და დაკარგავდნენ პოლიტიკურ ორიენტაციას, რადგან აღარ ეცოდინებოდათ, თუ საიდან ამოდის მზე, საით არის დასავლეთი ან ჩრდილოეთი..…
მდგომარეობას ისიც გაართულებდა, რომ მსოფლიოს ზესახელმწიფოები შეეცდებოდნენ ნათურის ჩამრთველის ხელში ჩაგდებას. ამის გამო დაიწყებოდა ომები, ბრძოლის დროს ერთი ან ორი ზებგერითი თვითმფრინავი დაეჯახებოდა ნათურას და მსოფლიოს რაღაცა დროს მანძილზე ისევ წყვდიადი მოიცავდა..
მერე, ყველა ქვეყანა თავის წილ ცაზე თავის ნათურას აანათებდა.
ჩვენს ტერიტორიაზე სამ ნათურას დაკიდებდნენ, აქედან ერთს, ევროკავშირის და ამერიკის შტატების დახმარებით თელასი, ხოლო დანარჩენ ორს რაოესი...
ჩვენ ვიქნებოდით ისეთივე ღარიბი ქვეყანა და ჩვენი პატარა სამოცვატიანი ნათურა სანახევროდაც ვერ დააკმაყოფილებდა ჩვენს მოთხოვნებს, რადგან ეკონომიის მიზნით ისიც უმეტესად გამორთული იქნებოდა.
სწორედ ამ დროს, სულზე მოგვისწრებდა სიღარიბის დაძლევის მსოფლიო პროგრამა და ჩვენ, ჩვენს საკუთარ მზეებს, დავკიდებდით სახლებში, ეზოებში, ქუჩებში..
ლიფტებში და სადარბაზოებში ქალაქის კეთილმომსახურების სამსახური გადაიხდიდა დანახარჯს.……
მხოლოდ მთები და მწვერვალები, მდინარეები, ტყეები და ველ-მინდვრები იქნებოდა ჩაბნელებული...
ხოლო მათ ნამდვილი მზე გაანათებდა.
პირველყოფილი მეცნიერები გამოიგონებდნენ უზარმაზარ ნათურას და ცის ყველაზე მაღალ თაღზე დაკიდებდნენ.
ნათურას არ ექნებოდა მიზიდულობის ძალა და ადამიანები გრძელი ხელკეტებით დაატრიალებდნენ დედამიწას თავისი ღერძის გარშემო, რომ ყოფილიყო დღე და ყოფილიყო ღამე.
დაუზეთავი ბურთულაკების ხრჭიალი გააყრუებდა სამყაროს, მაგრამ ისინი მაინც კმაყოფილნი იქნებოდნენ, რადგან ყოველ დილით ნათურა ამოვიდოდა ცაზე და მისი სხივები თანაბრად მოეფინებოდა დიდსა და პატარა ქვეყნებს, ზესახელმწიფოებს და თვითგამოცხადებულ რესპუბლიკებს.
მადლიერი ადამიანები სპილენძისა და ალუმინის გამტარებისგან შექმნიდნენ ელექტროობიის ღმერთს და ჰიდროელექროსადგურების ტაძრებში მის სადიდებლად ლოცვებს აღავლენდნენ.
ხოლო უძველესი ადამიანები, ქურუმების ხელით, მსხვერპლად ენერგომამებს შეწირავდნენ.
ჩრდილები კი ჩვეულებრივად დაგრძელდებოდნენ დილით აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ და საღამოობით საპირისპირო მიმართულებით..
მაგრამ ხანდახან სადენი გაწყდებოდა და დედამიწას მოიცავდა უკუნი სიბნელე.
ასეთ დროს ჩვენნაირი, პატარ-პატარა ქვეყნები დაიბნეოდნენ და დაკარგავდნენ პოლიტიკურ ორიენტაციას, რადგან აღარ ეცოდინებოდათ, თუ საიდან ამოდის მზე, საით არის დასავლეთი ან ჩრდილოეთი..…
მდგომარეობას ისიც გაართულებდა, რომ მსოფლიოს ზესახელმწიფოები შეეცდებოდნენ ნათურის ჩამრთველის ხელში ჩაგდებას. ამის გამო დაიწყებოდა ომები, ბრძოლის დროს ერთი ან ორი ზებგერითი თვითმფრინავი დაეჯახებოდა ნათურას და მსოფლიოს რაღაცა დროს მანძილზე ისევ წყვდიადი მოიცავდა..
მერე, ყველა ქვეყანა თავის წილ ცაზე თავის ნათურას აანათებდა.
ჩვენს ტერიტორიაზე სამ ნათურას დაკიდებდნენ, აქედან ერთს, ევროკავშირის და ამერიკის შტატების დახმარებით თელასი, ხოლო დანარჩენ ორს რაოესი...
ჩვენ ვიქნებოდით ისეთივე ღარიბი ქვეყანა და ჩვენი პატარა სამოცვატიანი ნათურა სანახევროდაც ვერ დააკმაყოფილებდა ჩვენს მოთხოვნებს, რადგან ეკონომიის მიზნით ისიც უმეტესად გამორთული იქნებოდა.
სწორედ ამ დროს, სულზე მოგვისწრებდა სიღარიბის დაძლევის მსოფლიო პროგრამა და ჩვენ, ჩვენს საკუთარ მზეებს, დავკიდებდით სახლებში, ეზოებში, ქუჩებში..
ლიფტებში და სადარბაზოებში ქალაქის კეთილმომსახურების სამსახური გადაიხდიდა დანახარჯს.……
მხოლოდ მთები და მწვერვალები, მდინარეები, ტყეები და ველ-მინდვრები იქნებოდა ჩაბნელებული...
ხოლო მათ ნამდვილი მზე გაანათებდა.