ქალი მანქანის საზურგეს მიყრდნობოდა, თვალები დაეხუჭა და თავისთვის რაღაცას ჩურჩულებდა. ხანდახან თუ გაახელდა თვალს და მანქანის ირგვლივ გაქცეულ მინდვრებს გახედავდა.
ქალი ისე ხმადაბლა ჩურჩულებდა,კაცის სმენას ძლივს სწვდებოდა:
" ...რაც უფლისციხეს გამოვცდით...
...გახშირდა..."
"ამ მოტორს რაღაც სჭირს " რაღაც არ მოეწონა მოტორის ხმაში კაცს და სიჩქარე გადართო.
ქალი კაცისკენ არც იხედებოდა. რომ გამოეხედა,აშკარად მიხვდებოდა,კაცი ამხელა გზაზე წამოსვლას უკვე ნანობდა.
" აქ , გზაზე თუ დამტოვა ამ მოტორმა... არ უნდა ავყოლოდი ამ შერეკილს..."
_ მე შენ ერთხელ შუბერტის " Ave Maria" გიმღერებ მიტოვებულ და სახურავჩამონგრეულ კლუბში.
"გიჟია!" გაიფიქრა კაცმა და გაეღიმა. "რატომ უნდა მიმღეროს "Ave Maria" მიტოვებულ და სახურავჩამონგრეულ კლუბში?!.. რას არ მოიგონებს!.."
ქალი ფიქრს მიუხვდა.
_ მინდა შეგიქმნა მთვარის იმიტაცია _ კაცისკენ არც გაუხედია.
_ ჯერ ერთი, რატომ ხარ დარწმუნებული, რომ "Ave Maria" მთვარის იმიტაციას შემიქმნის, მაგრამ თუ მაინცადამაინც გემღერება, მაშინ ჯობდა მინდორში გემღერა.მთვარესაც პირდაპირ დავინახავთ იმიტაციის გარეშე და არ კლუბის სახურავის ჩამოქცევის შეგვეშინდებოდა.
ქალმა ხელი ჩაიქნია," შენ რა გესმის"-ო და თვალები ისევ მილულა.
კაცს მოსწონდა ეს "შერეკილი".
" გენერალური დირექტორი დარეკავს... არა, უკვე დარეკავდა...მე დილიდან ადგილზე არა ვარ... მოტორიც ურევს... ამ გადაკარგულში თუ გამიჩერდა მანქანა, ერთი-ორი დღე მომიწევს დგომა... რა მოეპრიანა, ვითომ ?! " ქალს გახედა ირიბად.
_ მეეტლევ, შეაჩერეთ ცხენები !!! _ "ბრძანება" გასცა ქალმა და კაცმაც მანქანა გააჩერა.
_ ყაყაჩოები !
ყაყაჩოებს წაელეკათ მინდორი.
კაცისკენ არც გაუხედია, კარი გააღო და ისეთი ლამაზი მოძრაობით გადმოვიდა მანქანიდან, კაცს მაშინვე თავისი ახალი მდივანი გაახსენდა.
ქალმა ფეხსაცმელი წაიძრო და მინდვრისაკენ ფეხშიშველი გაემართა.
იქვე ახლოს სოფლელი ბიჭი ორიოდე ცხვარს აძოვებდა.
მინდვრის პირას გახევებული ქალი წითელი სარაფნით თვითონაც დიდ ყაყაჩოს ჰგავდა.
" ლამაზია" გაიფიქრა ქალმა და თვალებით ყაყაჩოებს მოეფერა.
"ლამაზია" გაიფიქრა მწყემსმა და ბავშვობაში ბებიის ნაამბობ ზღაპრიდან გამოქცეულ მეფისასულს შეადარა ქალი.
" ლამაზია" გაიფიქრა კაცმა მანქანაში და მისი აღტაცემა ქალის მაღალი ფეხებით დაიწყო და შიშველი მხრებით დამთავრდა.
ქალი ყაყაჩოებს შეერია.
ჯერ ერთისაკენ დაიხარა, შემდეგ მეორისაკენ...
საითაც დაიხრებოდა, სიკვდილი ისადგურებდა...
ყაყაჩოების მწვანე "სისხლით" ეღებებოდა მკლავები.
"სიკვდილი დადის"... ფიქრობდნენ ყაყაჩოები და ხმას ვერ იღებდნენ.
"სილამაზის ქალღმერთი დადის ".. ფიქრობდა მწყემსი და ქალს თვალს ვერ აცილებდა.
" სიყვარული დადის ", ფიქრობდა კაცი მანქანაში და ამ წუთში აღარც მოტორი ახსოვდა და აღარც მდივანი ქალი.
ქალი გრძნობდა ორი კაცის დაჟინებულ მზერას და მისი მოძრაობა უფრო დახვეწილი ხდებოდა.
კაცი მანქანაში ღიმილით "ეჭვიანობდა" მწყემს ბიჭზე... მიხვდა ეს "მსახიობი" ამ ყაყაჩოებით სავსე "სცენაზე" ორი მაყურებლისთვის თამაშობდა მთელი ექსტაზით და შეუდარებელი იყო.
უზარმაზარი თაიგულით ფრთხილად ბრუნდებოდა უკან.
გზადაგზა ყაყაჩოები უცვიოდა, თითქოს სისხლიან ნაკვალევს ტოვებსო...
მოდიოდა ქალი...
ყაყაჩოებისათვის სიკვდილის სიმბოლოდ...
მწყემსი ბიჭისათვის სილამაზის სიმბოლოდ...
კაცისთვის სიყვარულის სიმბოლოდ.
რჩებოდა მინდორი,
ქალისთვის ყაყაჩოებად...
მწყემსი ბიჭისთვის სიცარიელედ...
კაცისთვის ერთადერთ სცენად, სადაც ორი მაყურებლისათვის დადგმული პიესის "პრემიერა" შედგა.
... მინდვრის პირას უზარმაზარი წითელი თაიგულით თვითონაც დიდ ყაყაჩოს ჰგავდა...
...
მინდვრები გარბოდნენ მანქანის გვერდით...
ქალი საზურგეს მიყრდნობოდა, ღია ფანჯრიდან ყაყაჩოებს თითო-თითოდ ყრიდა და შუბერტის "Ave Maria"-ს ღიღინებდა.
1982 წელი.
ქალი ისე ხმადაბლა ჩურჩულებდა,კაცის სმენას ძლივს სწვდებოდა:
" ...რაც უფლისციხეს გამოვცდით...
...გახშირდა..."
"ამ მოტორს რაღაც სჭირს " რაღაც არ მოეწონა მოტორის ხმაში კაცს და სიჩქარე გადართო.
ქალი კაცისკენ არც იხედებოდა. რომ გამოეხედა,აშკარად მიხვდებოდა,კაცი ამხელა გზაზე წამოსვლას უკვე ნანობდა.
" აქ , გზაზე თუ დამტოვა ამ მოტორმა... არ უნდა ავყოლოდი ამ შერეკილს..."
_ მე შენ ერთხელ შუბერტის " Ave Maria" გიმღერებ მიტოვებულ და სახურავჩამონგრეულ კლუბში.
"გიჟია!" გაიფიქრა კაცმა და გაეღიმა. "რატომ უნდა მიმღეროს "Ave Maria" მიტოვებულ და სახურავჩამონგრეულ კლუბში?!.. რას არ მოიგონებს!.."
ქალი ფიქრს მიუხვდა.
_ მინდა შეგიქმნა მთვარის იმიტაცია _ კაცისკენ არც გაუხედია.
_ ჯერ ერთი, რატომ ხარ დარწმუნებული, რომ "Ave Maria" მთვარის იმიტაციას შემიქმნის, მაგრამ თუ მაინცადამაინც გემღერება, მაშინ ჯობდა მინდორში გემღერა.მთვარესაც პირდაპირ დავინახავთ იმიტაციის გარეშე და არ კლუბის სახურავის ჩამოქცევის შეგვეშინდებოდა.
ქალმა ხელი ჩაიქნია," შენ რა გესმის"-ო და თვალები ისევ მილულა.
კაცს მოსწონდა ეს "შერეკილი".
" გენერალური დირექტორი დარეკავს... არა, უკვე დარეკავდა...მე დილიდან ადგილზე არა ვარ... მოტორიც ურევს... ამ გადაკარგულში თუ გამიჩერდა მანქანა, ერთი-ორი დღე მომიწევს დგომა... რა მოეპრიანა, ვითომ ?! " ქალს გახედა ირიბად.
_ მეეტლევ, შეაჩერეთ ცხენები !!! _ "ბრძანება" გასცა ქალმა და კაცმაც მანქანა გააჩერა.
_ ყაყაჩოები !
ყაყაჩოებს წაელეკათ მინდორი.
კაცისკენ არც გაუხედია, კარი გააღო და ისეთი ლამაზი მოძრაობით გადმოვიდა მანქანიდან, კაცს მაშინვე თავისი ახალი მდივანი გაახსენდა.
ქალმა ფეხსაცმელი წაიძრო და მინდვრისაკენ ფეხშიშველი გაემართა.
იქვე ახლოს სოფლელი ბიჭი ორიოდე ცხვარს აძოვებდა.
მინდვრის პირას გახევებული ქალი წითელი სარაფნით თვითონაც დიდ ყაყაჩოს ჰგავდა.
" ლამაზია" გაიფიქრა ქალმა და თვალებით ყაყაჩოებს მოეფერა.
"ლამაზია" გაიფიქრა მწყემსმა და ბავშვობაში ბებიის ნაამბობ ზღაპრიდან გამოქცეულ მეფისასულს შეადარა ქალი.
" ლამაზია" გაიფიქრა კაცმა მანქანაში და მისი აღტაცემა ქალის მაღალი ფეხებით დაიწყო და შიშველი მხრებით დამთავრდა.
ქალი ყაყაჩოებს შეერია.
ჯერ ერთისაკენ დაიხარა, შემდეგ მეორისაკენ...
საითაც დაიხრებოდა, სიკვდილი ისადგურებდა...
ყაყაჩოების მწვანე "სისხლით" ეღებებოდა მკლავები.
"სიკვდილი დადის"... ფიქრობდნენ ყაყაჩოები და ხმას ვერ იღებდნენ.
"სილამაზის ქალღმერთი დადის ".. ფიქრობდა მწყემსი და ქალს თვალს ვერ აცილებდა.
" სიყვარული დადის ", ფიქრობდა კაცი მანქანაში და ამ წუთში აღარც მოტორი ახსოვდა და აღარც მდივანი ქალი.
ქალი გრძნობდა ორი კაცის დაჟინებულ მზერას და მისი მოძრაობა უფრო დახვეწილი ხდებოდა.
კაცი მანქანაში ღიმილით "ეჭვიანობდა" მწყემს ბიჭზე... მიხვდა ეს "მსახიობი" ამ ყაყაჩოებით სავსე "სცენაზე" ორი მაყურებლისთვის თამაშობდა მთელი ექსტაზით და შეუდარებელი იყო.
უზარმაზარი თაიგულით ფრთხილად ბრუნდებოდა უკან.
გზადაგზა ყაყაჩოები უცვიოდა, თითქოს სისხლიან ნაკვალევს ტოვებსო...
მოდიოდა ქალი...
ყაყაჩოებისათვის სიკვდილის სიმბოლოდ...
მწყემსი ბიჭისათვის სილამაზის სიმბოლოდ...
კაცისთვის სიყვარულის სიმბოლოდ.
რჩებოდა მინდორი,
ქალისთვის ყაყაჩოებად...
მწყემსი ბიჭისთვის სიცარიელედ...
კაცისთვის ერთადერთ სცენად, სადაც ორი მაყურებლისათვის დადგმული პიესის "პრემიერა" შედგა.
... მინდვრის პირას უზარმაზარი წითელი თაიგულით თვითონაც დიდ ყაყაჩოს ჰგავდა...
...
მინდვრები გარბოდნენ მანქანის გვერდით...
ქალი საზურგეს მიყრდნობოდა, ღია ფანჯრიდან ყაყაჩოებს თითო-თითოდ ყრიდა და შუბერტის "Ave Maria"-ს ღიღინებდა.
1982 წელი.