ჭოლა ლომთათიძეს მე ბავშვობის ასაკიდან ვიცნობდი, მისი მამა ბიბონი მაშინდელი გლეხის პირობაზე დიდი პროტესტანტი გახლდათ — არ ინახავდა მარხვას და ხუცებს ამასხარავებდა, პოლიციასაც კრიჭაში ედგა... ჭოლაც მამამისის ტემპერემენტის იყო, გურული “კუჭიანი” და პირდაპირი, მისი მოსყიდვა არაფრით არ შეიძლებოდა.
სოფლის სკოლაშივე იჩინა მისმა ნიჭმა თავი — ნიჭიერ ყმაწვილს ხიდისთაველი დაბელები და მათ შორის მეც, განსაკუთრებული ყურადღებით ვექცეოდით — სამკითხველოში დავაყენეთ, ქუთაისის ვერმის სკოლაში მივაღებინეთ.
პარტიული მუშაობა 1902 წლიდან დაიწყო და გურულ გლეხობას თავი შეაყვარა. — მისი სახელი ჭოლა მასზედ ადრე გურიაში არავის ერქვა. დღეს კი ასობით არიან, — ეს არის სიყვარულის გამოხატვა... ციხეში მას ყველაზე მეტად აწუხებდა თავის ნაწერების ბედი, და მე ვფიქრობ, რომ ამის გამო მიწვევდა მენახა ახალციხის ციხეში, მე ვერ შევძელი, რადგან მეც მაშინ პატიმარი ვიყავი.
რუსული წერილი მიწერილია მის ყოფილ მასწავლებელ ბარნაბა შარაშიძეზე, ხელნაწერი წერილები კი ჩემს მიერ სისწორით გადმოწერილია ბიძა ილარიონ კვაჭაძის წერილებიდან და ეს იყო უკანასკნელი.
1939 წ. 23 ივნისი
წულაძე აპოლონ - Tculadze Apolon
⏱️ 1 წთ.
👁️ 2
100%