ლეღვის ფოთოლი ანუ იჩქარე ნელა...
(ერთი მწყემსის მოგზაურობის ჩანაწერებიდან)
თბილისი 2006
ეძღვნება უპირველეს ყოვლისა საკუთარ თავს, ჩემს ქვეცნობიერად ჩამოყალიბებულ
წარმოდგენებს, დედას, მამას,
ძმას, დას, ბებიას, ბაბუას
მეგობრებს, ჩემს მტრებს,
მეზობლებს და ნათესავებს, მასწავლებლებს, ჩემს ცხოვრებას და სიკვდილს, ჩემს ტანჯვას და ბედნიერებას, ომსა და მშვიდობას, მაძღარს და მშიერს, მსუქანს და გამხდარს, ქალსა და კაცს, მეფეს და მონას, დაბალს და მაღალს, მდიდარს და მათხოვარს, ცას და მიწას,
მთელ ჩვენს მახინჯ და ულამაზეს სამყაროს,
მხოლოდ ჩემს მარის...
იესო ამბობს: “ნეტარია ადამიანი, რომელიც იტანჯა,
ის იპოვის ცხოვრებას...”
დიდი ხანი ვფიქრობდი, როგორ დამეწყო ყველაზე “უსაქმური საქმე” მთელ ჩვენს ულამაზეს სამყაროში, მაგრამ ერთი ჩემი კარგი მეგობრის თხოვნით, რომელიც ყოველთვის თავისი გამჭრიახი გონებით გამოირჩეოდა და მისი ცნობიერების ნაყოფი ერთი ფრაზით ნათელს დაჰკრავდა ადამიანის ქვეცნობიერ სამყაროს, გადავწყვიტე, ცოტა უსაქმურობა შემომეტანა ჩემს აქტივობაში. ის ყოველთვის იმეორებდა ერთ საინტერესო ფრაზას: “დრო მხოლოდ მექანიკური საათია და მეტი არაფერი...” ჩემს სამივე ტვინს ყოველთვის სხვადასხვა სიძლიერით აინტერესებდა ამ ფრაზის “შემადგენლობა”, მისი, ასე ვთქვათ, “მარილი”. მის დანიშნულებას მივხვდი მაშინ, როდესაც ჩემი ბავშვობის ფილმი დავინახე, ყველა იმ წვენით, ფერით და სუნით რომელიც მას თან ახლდა.
ნებისმიერი მოკვდავი ადამიანის ტვინში კარგი რეჟისორი მუშაობს და მძაფრსიუჟეტიან ფილმად ქცეულ ყოველდღიურობას ისე კარგად იღებს, რომ მთელი ცხოვრება ამ ფილმის შთაბეჭდილების ქვეშ იმყოფება, სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ. გამომდინარე იქიდან, რომ ჩვენს სამყაროში ყველაფერი შედარებითია, სცენარი ყოველთვის მეორდება მანამ, სანამ ჩვენს თავში მაყურებელი შიზოფრენიის ზღვარს არ მიაბიჯებს და ზოგჯერ ზღვარს იქით სწყურია გადასვლა.
ჩემს ბავშვობაში ერთი კარგი მომენტი მახსენდება. ხუთი წლის ასაკში ძალიან დამაინტერესა ერთმა სითბოთი შეპყრობილმა აღმოჩენამ, რომელმაც კაციბრიობას შემწვარი ქათამი უბოძა და არა მარტო ეს საცოდავი ერთტვინა არსება. როგორც მიხვდით, ეს იყო ცეცხლი, მთელი მისი არსებით. მახსოვს, მივედი ჩემს უსაყვარლეს ბებიასთან და განვაცხადე, რატომ არ შეიძლებოდა ცეცხლთან თამაში... ძალიან კარგად მახსოვს ბებიაჩემის სახის მშვიდი გამომეტყველება. მან ერთი ძალიან უბრალო ფრაზა წარმოთქვა: “მიდი ნახე და გაიგებ რატომაც!” მას, ალბათ, ეგონა, მე პატარა ასანთით ან რაიმე ამის მსგავსი საშუალებით დავკმაყოფილდებოდი, მაგრამ მისი წარმოდგენები ჩემი ფანტაზიის უნარის შესახებ მცდარი იყო...
მე დავიწყე მზადება ექსპერიმენტისათვის და გავეშურე ბაბუაჩემის ავტოფარეხისაკენ. წარმოიდგინეთ, რამხელა სათამაშო ლაბორატორია და გასართობი ცენტრი იყო ჩემს განკარგულებაში! ლაბორატორია სავსე იყო ყველანაირი ასაფეთქებელი ნივთიერებით, სხვადასხვა საღებავით და უამრავი რამით, ერთი მიზეზის გამო, ამ ავტოფარეხში ბიძაჩემს სრულყოფილად მოწყობილი, ავტომანქანების შესაკეთებელი სახელოსნო ჰქონდა და მეც დიდ დროს ვატარებდი ამ ჩემთვის შესანიშნავ ადგილას.
შესვლისთანავე მოვძებნე ასანთი და თაროდან ჩამოვიღე ორი დიდი ბოთლი. ჩემდა “საბედნიეროდ”, ერთში იყო ბენზინი, ძალიან საინტერესო ნივთიერება, რომელიც თავისი თვისებებით და სუნით ბევრ ადამიანს აყვარებს თავს, მეორე ბოთლი კი შედგებოდა ძალიან კარგი ხარისხის რუსული წარმოების აცეტონისაგან, რომელიც ასევე ბევრ საინტერესო თვისებას შეიცავს. ამ ნივთიერებების შესახებ რაღაც ინფორმაცია კი არსებობდა ჩემს თავში და, კერძოდ, იმ ადგილას, სადაც ფანტაზია იბადება, და მხოლოდ ამ დონეზე.
ამ ბოთლების გახსნისას დიდი ნაწილი ჩემს ტანსაცმელს “დაუმეგობრდა” და ვერც კი შევამჩნიე, როგორ გაიჟღინთა ჩემი შარვალი და მაისური ამ ძალზე “სურნელოვანი” ნივთიერებებით. ბოლოს და ბოლოს, მეღირსა და, ორივეს მოვხადე თავსახური, თან ვგრძნობდი, რაღაც საინტერესო უნდა მომხდარიყო, მთელი ჩემი ბავშვური არსებით ვგრძნობდი, გამარჯვება ახლოს იყო და ზეიმის მოლოდინში უფრო ავღელდი.
თქვენ, ალბათ, უკვე წარმოიდგინეთ პატარა ბავშვი, რომელსაც ჰგონია, რომ მესამე მსოფლიო ომის დაწყება მისი დამსახურება იქნება. პატარა ეშმაკი, რომელსაც ახალი თავგადასავალი სწყურია, და არც კი იცის, რა ემართება ამ დროს ეგრეთ წოდებულ “ეკოლოგიურ ფაქტორს”. მოვიმარჯვე ასანთის კოლოფი, მომეჩვენა, რომ ის სველი იყო, მაგრამ ამ პატარა “ნიუანსს” ყურადღება მოვაკელი.
ამოვიღე ერთი ღერი და გავუსვი, მაგრამ მას თავი მოძვრა. ამოვიღე მეორე ღერი და ამანაც მიმტყუნა... მაგრამ როგორც კოლექტიური არაცნობიერი ქადაგებს, ამოვიღე მესამე ღერი, გავუსვი და _ ევრიკა! ამ დროს ძალიან დიდი, მეტისმეტად დიდი ცეცხლი აინთო არა მარტო ჩემ გარშემო, არამედ ჩემს სხეულზეც, რამაც გამოიწვია ყურადღების დაძაბულობა და პირველი ხატი რაც იყო, რომელსაც შევხედე, იყო გარე სამყარო თავისი ბუნებით.
… მშვენიერი მზიანი დღე იდგა. ჩიტების დაცინვაც კი მახსოვს...… ისე ხმამაღლა კისკისებდნენ, რომ მეგონა, ჩიტებისათვის სპეციალურად “ლაბორატორიულად გამოყვანილი ჯამბაზი” ვიყავი...
რამდენიმე წამით ფილმი შენელებულ კადრებზე გადავიდა და მეც ყურადღებით ვაკვირდებოდი ამ სამ თუ ოთხ ცეცხლოვან წამს. მაგრამ, ბიოლოგიურმა წარმომადგენლობამ თავისი ჯარი გამოუშვა დასახმარებლად და ქვეცნობიერიდან სიტყვა “წყალი!!!” ისე მძაფრად დავიყვირე, რომ, ვინც ეზოში და მეზობლად საქმიანობდა, ყველა იმ ადამიანის სმენის აპარატი დავაზიანე. ქვეცნობიერებამ გასცა ბრძანება: “სირბილით ონკანისაკენ!” მაგრამ გზაში ბიძაჩემი დამხვდა და შეაჩერა ჩემი “ონკანისაკენ სვლა!” ხელებით მან ძალიან შედეგიანი ოპერაცია ჩაატარა და შეაჩერა ჩემი სხეულის შემწვარ მდგომარეობაში გადასვლა.
ეს იყო ერთ-ერთი საინტერესო საკვები ჩემი სამივე ტვინის ზრდისათვის. აქედან გამომდინარეობს შემდეგი დასკვნა, რომ ზოგჯერ ბებიის და ბაბუის ფილოსოფია, ნებისმიერ დეკარტის, ლაო ძის ან კიდევ არისტოტელეს ფილოსოფიას სჯობია.
ჩემი ცხოვრების ბილიკზე უამრავი მრჩეველი და მასწავლებელი მყოლია და სრული ცნობიერებით და არაცნობიერებით სურვილი გამიჩნდა ჩვენი სამყაროსოდენა მადლობა გადავუხადო მათ. ზოგჯერ მათაც არ გააჩნდათ სწორი ხედვა და საკუთარ ქვეცნობიერ წარმოდგენებსაც მახვევდნენ თავს, მაგრამ ჩემი შინაგანი ეგოიზმის წყალობით ბევრი გზა მოვჭერი და ყოველთვის ვცდილობდი, არაფერი მომეკლო ჩემი თავისთვის. აქვე მინდა დავამატო იმ ადამიანის სიტყვები, რომელსაც სანამ თავზე ვაშლი არ დაეცა, ვერაფრით ჩაეწერა ფიზიკის ისტორიის ფურცელზე. როგორც მიხვდით, ეს იყო ჩვენი ახლო მეგობარი ნიუტონი, რომელმაც თქვა: “თუ მე დავინახე Yყველაზე შორს _ ეს იმიტომ, რომ გიგანტების მხრებზე ვიდექი!” მე არ ვიცი, რომელ გიგანტებზე საუბრობს ნიუტონი, მაგრამ ამ სიტყვებში ჭეშმარიტების უმცროსი ძმა ნამდვილად იმალება, უმცროსი ძმა კი სიმართლეა, მდგომარეობა, რომელიც მხოლოდ თავზეხელაღებულ ადამიანს ძალუძს, რა თქმა უნდა, ამ სიტყვების სწორი გაგებით. როგორც ერთი ჩემი კარგი მეგობარი ამბობს ხოლმე: “ადამიანს გააჩნია სიმართლის შნო, რომელიც გაღვიძებას საჭიროებს.” ასე რომ, თუ გაქვთ ამის თავი, ხელი და ფეხი _ წინ ბედნიერებისაკენ! მაგრამ სად შეგიძლიათ თქვენ ამდენი. ამას ხომ ტელევიზორის, თავისი შესანიშნავი დისტანციური მართვის მოწყობილობით, კომპიუტერის და კიდევ უამრავი რამის მოშორება დასჭირდება გარე სამყაროდან. აქვე არ ვლაპარაკობ იმ შინაგან დამოკიდებულებებზე და ჩვევებზე, რომლებიც სრულიად მართავენ თქვენს გონებას, გრძნობებს და სხეულს, რომლებიც ღრმა ძილში ათავსებენ იმ საინტერესო ადამიანის ბუნებას, რომელსაც ძალუძს უზარმაზარი შინაგანი ძვრები. მაგრამ ვინ დაიძინებს თბილ ლოგინში და ვინ იფიქრებს იმაზე, თუ როგორ შეიძლება გავაგრძელოთ ეს ტკბილი ძილი, რომელსაც თან ახლავს ლამაზი სიზმრები, თანაც გააჩნია სიზმრის შინაარსი, რომელიც დამოკიდებულია ადამიანის დამოკიდებულებაზე თავის თავთან და გარე სამყაროსთან.
ჩვენი კუჭი ყველაზე კარგი მასწავლებელია. მის რიტმზე აგებული ცხოვრება ყოველთვის კუჭის წყლულით მთავრედება. ასე რომ, ველოსიპედი უკვე გამოგონილია და მისი მექანიზმი არ იცვლება, რაც არ უნდა გაალამაზო მისი იერსახე. მას, უბრალოდ, სწორი მართვა და ცნობიერად პედლების ტრიალი სჭირდება, თანაც გაუჩერებლივ ოფლის ჩანჩქერის მოდენამდე. მისი სიჩქარეც თქვენი ფეხების მუშაობაზე არის დამოკიდებული; რაც უფრო სწორად და გულმოდგინედ ატრიალებთ თქვენს პედლებს, მით უფრო მშვიდად და მალე აღწევთ მიზანს.
თუ საჭიროა, სწრაფად ატრიალეთ ვარსკვლავი, მაგრამ იცოდეთ, ეს ტრიალი არ უნდა იყოს კურდღლის ემოციაზე დაყრდნობილი და ეს მდგომარეობა არ უნდა განსაზღვრავდეს თვქენს მოძრაობას. გამოცდილებაზე დაყრდნობილი ცხოვრება მაშინ არის ნაყოფიერი, როდესაც ეს გამოცდილება ცნობიერი ოფლის შედეგითაა მოპოვებული. ეს ის არის, რასაც ყველა შრომისმოყვარე ადამიანი ჭეშმარიტებას უწოდებს. თქვენ თვითონ ხართ ჭეშმარიტება და მხოლოდ თქვენშია ის მარცვალი, რასაც ადამიანს უწოდებენ _ არსებას, რომელიც მხოლოდ ინგლისურის და კომპიუტერის ცოდნით არ უნდა გამოირჩეოდეს ცხოველისაგან. Mმთელი ცხოვრება შესავალში არ უნდა იქნეს გატარებული და, თუ გადაწყვეტთ, იყოთ ადამიანი, უკან დასახევი გზა არ გექნებათ, თქვენ მოკვდებით, როგორც პროფესორები, მუსიკოსები და მოცეკვავეები. მოგიწევთ უარის თქმა ძილზე და სიზმრებზე, იმიტომ რომ სამყაროს დიდი გული მართავს, რომელსაც გვერდს სხეული და გონება უმშვენებენ.
ძველად, სანამ ჯერ კიდევ ბუდა, ქრისტე, მუჰამედი ან მოსე შემოაბიჯებდნენ თავისი მშვენიერი სამყაროთი ხელის გულზე, არსებობდნენ ძალიან საინტერესო ადამიანები. ისინიც თქვენნაირად იყვნენ შემოსილი, ჰქონდათ ორი თვალი, ერთი ცხვირი, ორი ხელი და ორი ფეხი, არაფრით არ განსხვავდებოდნენ ჩვენგან, მხოლოდ რაც არ ჰქონდათ _ ეს იყო კომპიუტერი და ტელევიზორი, მობილურ ტელეფონზე ხომ საერთოდ არ ვსაუბრობ. მაგრამ ეს პრობლემად არ მიაჩნდათ და კმაყოფილდებოდნენ ხმელი პურით და წყლით, რაზეც საკუთარ ღმერთს ყოველ დილას და საღამოს მადლობას უხდიდნენ. ერთი პერიოდი, ამ ადამიანთა ცხოვრების შესწავლით ვიყავი მთელი ჩემი არსებით დაინტერესებული და ჩემს შინაგან სამყაროს დაეწყო რაღაც საშინელი კინოსეანსები. მაგრამ საბედნიეროდ ჩემი შინაგანი მიდრეკილებები და გარე სამყაროში მყოფი ჩემთვის ფასეული ადამიანები ჩემთან ერთად ჩაერთნენ სულის სამკვდრო-სასიცოცხლო ბრძოლაში, სადაც გაჩაღებულმა პარტიზანულმა შემოტევებმა, ქვეცნობიერის ტერიტორიებიდან, განიცადეს უდიდესი დანაკარგები. მაგრამ ეს მხოლოდ, როგორც ჰოლივუდის ფილმებში ამბობენ ხოლმე, ბრძოლების ვარიაციები იყო, ომი კი ჯერ არ დამთავრებულა. ასე რომ, თუ საჭიროა “აიღეთ ხელში თქვენი ფეხები” და წინ მშვენიერი ბაღისაკენ და ნუ შეშინდებით, თუ ამ მდგომარეობის გამო ცხვირი დაგემტვრევათ _ ეს ხომ მხოლოდ ძვალი დაიმტვრა და არა ყნოსვის მოწყობილობა. იარაღიც თქვენს ხელთ არის, მას მხოლოდ აღმოჩენა და დამუღამება უნდა.
ის საინტერესო ადამიანები ერთ კარგ რამეს ამბობდნენ: ”აზრი ქცევის გარეშე დამღუპველია!” და ეს წინადადება მხოლოდ სიტყვებისაგან არ შედგება. აზრი ყოველთვის იბადება ჩვენს ტვინში და მთელი ჯარით მოედინება ცნობიერებაში. ერთი ფიქრობს, დღეს რა ჭამოს, მეორე _ რა დალიოს, მესამე _ რა გააკეთოს, და ამ ფიქრის მეორე საფეხურზე გადასვლა ჭირს, ანუ ქცევად არ ყალიბდება, რაც ჩვენს ისედაც დაძაბულ კინოსტუდიას უფრო მეტ პრობლემებს უქმნის. ბოლოს იმდენი საჩუქარი გროვდება რომ, თუ ყოველდღე წვეულება მოაწყო, მთელი ცხოვრების მანძილზე გექნებათ სურპრიზები და თანაც შავ ლენტში გახვეული.
სამყარო ვითარდება ყოველი წამის მეასედში და ადამიანი მას არასწორი დამოკიდებულების გამო ვერ უძლებს. პირველ რიგში, გონება არ არის მზად უზარმაზარი ინფორმაციის გადასამუშავებლად, მეორე ის, რომ სხეულმა დიდი ხანია, თავისი შესაძლებლობები დაკარგა, იმიტომ რომ მას პატივს არ სცემენ და მხოლოდ საჭიროების შემთხვევაში იძახებენ, მაგრამ ამ დროს ის უკვე ჟანგმა მიირთვა. დიდი ფილოსოფია არ არის საჭირო იმისათვის, რომ კარგად ვიყოთ. უბრალოდ, საკუთარი თავი უნდა შეიყვარო და შემდგომ გაანადგურო. ადამიანს შეუძლია თქვას უარი.
ერთი საინტერესო შინაგანი აგებულების ადამიანი ამბობდა, რომ: “თავისუფლება ის კი არ არის, რაც მოგეპრიანება, ის აკეთო, ზოგჯერ რაღაცების არ კეთებაც უნდა შეგეძლოს.” მართლაც ასეა, ამას, გამოცდილება და ცხოვრების ხერხემალი ადასტურებს. საკუთარი თავის ფლობა და კონტროლი უნდა შეგეძლოს. ეს ახალი ამბავი კი არ არის, ძველი სიმღერაა და ამ სიმღერას არამხოლოდ მოსმენა უნდა, არამედ გაგებაც და შეგნებაც. საკუთარი თავი თვითონვე უნდა დაღუზოთ. თქვენ ეს მშვენივრად შეგიძლიათ, უბრალოდ, თქვენი თავი გეცოდებათ. გეშინიათ ერთი წამის. ზუსტად ამ დროში იბადება ეგრეთ წოდებული ჭეშმარიტება.
ნუ ეძებთ საკუთარ თავს “ინტერნეტში”, კარტსა და ყავაში! ეს ყველაფერი უბრალო ნიღაბია, რომლის ქვეშაც იმალება ბოროტება და სიკეთე, სინათლე და სიბნელე, ქალი და კაცი, და ამ მისამართის პოვნა ნებისმიერს შეუძლია, უბრალოდ, ცოტაოდენი ძალისხმევაა საჭირო. როგორც ერთი სიმპათიური, შიზოფრენიით დაავადებული ადამიანი ამბობდა: “სამოთხეც და ჯოჯოხეთიც შინიდან გაუსვლელად შეიძლება მოიწყო.” ყველაფერი შინაა. გარედან ჰაერიც კი არ უბერავს, და როდესაც ქუჩაში ფეხი ამოგიტრიალდებათ, ნუ შეაგინებთ ფეხსაცმლის გამყიდველს, ის გამყიდველი მაინც თქვენ იქნებით. სჯობს შეიაროთ საკუთარ მაღაზიაში და ნახოთ, იქნებ იმ თაროდან არ არის აღებული ეს ფეხსაცმელი და თქვენ, უბრალოდ, დილით კარგად ვერ გაიღვიძეთ და ზაფხულის ფეხსაცმელი ჩაგიცვამთ ზამთრის მშვენიერ თოვლიან დილას.
მეორე მხრივ, ასეთი ფეხსაცმელიც სასარგებლოა ზამთარში. იქნებ მიხვდეთ, რომ ფეხებიც გქონიათ. როგორც ბებიაჩემი იტყოდა, ფეკალური მასების ერთი ტომარა ნებისმიერის ზურგზე არის აკიდებული. მთავარი კი ის არის, როდის გადააგდებ ამ სრულიად უაზრო ტვირთს. მაგრამ, თუ თქვენ ძალიან გიზიდავთ მისი სურნელი, შეგიძლიათ თავისუფლად განაგრძოთ მარში ამ ფსიქოანალიტიკური განძით.
ასე რომ, აირჩიეთ _ ან იქნებით შინაგანი და გარეგანი ვიბრაციების მსვერპლი, ან კიდევ თვითონ აირჩევთ საკუთარი ბრძოლის ველს და საკუთარ თავზე ამხედრებული გაუძღვებით წინ საკუთარ ბედნიერებას. მაგრამ მიაქციეთ ყურადღება იმას, რომ ცხენიც, ლაგამიც, მხედარიც და გზაც თქვენ თვითონვე იქნებით. ფსონის დადებაც მხოლოდ საკუთარ თავზე მოგიწევთ. რუსთაველი ამბობდა: ”სჯობს სიცოცხლესა ნაძრახსა სიკვდილი სახელოვანი.” მე იმედს ვიტოვებ, რომ ამ სიტყვებს მას გრძნობები არ კარნახობდა, და რომ ის არ იყო ამ ცენტრის მსხვერპლი. რა სჯობია იმ გათავისებულ აზრს, რომელიც შემოგვთავაზა ერთმა აზიელმა ადამიანმა, თუ გინდა, მშვიდად იძინო, დაუმეგობრდი მეზობლებს და, თუ გინდა, მუდამ მაძღარი იყო _ საკუთარ სიდედრსო. ასე რომ, მხედარო ქვეცნობიერისა, ყოველთვის მზად იყავი ჯირითისათვის. ამ ჯირითისათვის მთავარია სწორად შეაფასოთ საკუთარი ძალები, ანუ თქვენი აზრის წონა და სიმაღლე უნდა უტოლდებოდეს თქვენი ქცევის წონას და სიმაღლეს, რაც გამოიწვევს სწორი დამოკიდებულების წარმოდგენას და გაყოფს თქვენი უარყოფითი გრძნობის შემადგენლობას ორ ნაწილად. ამის შემდეგ შეიძლება ითქვას, რომ თქვენი გამოცდილება, რომელმაც ჩამოაყალიბა წარმოდგენების სტრუქტურა, შეირყა და მზად არის სიკვდილისათვის, რაც აუცილებელია ეგრეთ წოდებული “მეორედ მოსვლისათვის.” სამწუხაროა ის ფაქტი, რომ სიკვდილი გაურბის თავის დანიშნულებას და ბარიერს უქმნის ადამიანის განვითარებას, რაც ყოვლად დაუშვებელია ადამიანის კეთილდღეობისათვის. ცხოვრება იწყება მაშინ, როდესაც კვდება აზრი. მაგრამ, არსებობს ერთი მაგრამ _ როგორ შეიძლება მოკვდეს ეს ოხერი და მტანჯველი აზრი, რომელიც მოსვენებას არ აძლევს ადამიანს? პასუხი მარტივია. ადამიანის ქვეცნობიერება იყოფა ორ ნაწილად და შემდგომ ეს ორი ნაწილი იყოფა ოთხ ნაწილად და ასე შემდეგ. დაყოფის შემდეგ ხდება ამის გათავისება ეგრეთ წოდებულ რაციონალურ სფეროში და მხოლოდ შემდგომ ხდება მისი გრძნობადი გათავისება. ამ დროს ჩვენ შევასხდებით შავ ცხენს, რომელიც ყველა მიმართულებით მოძრაობს და იმ სუბსტანციით, რასაც ვუწოდებთ ნებისყოფას, ვცდილობთ ჩვენი გონებრივი, გრძნობადი და ფიზიკური ძალა ჩავრთოთ მიმართულების გასწვრივ.
ამის შემდგომ, ჩვენი გონება კარგავს საკუთარ მთავარ ღერძს, რომელსაც უწოდებენ “მეს” და ჩვენ ვადგებით იმ გზას, სადაც იწყება ძალიან საინტერესო თავგადასავალი. ასე რომ, დიდი მნიშვნელობა არა აქვს ცხენის ფერს და მის მოდელს, მთავარია, მას კარგი ფსიქოფიზიოგენეტიკური თვისებები ჰქონდეს. სიკვდილისაკენ ბევრი გზა მიდის, მთავარია, ეს გზა გათავისებული და მიღებული იყოს. ასე რომ, წარმატებულ სიკვდილს გისურვებთ, მუდამ თეთრ ცხენზე ამხედრებული გენახოთ თქვენი თავი. თქვენ, უბრალოდ, სხვა გზა არ გაქვთ. ისედაც ვერ ხვდებით, რომელ გზაზე დგახართ. ადამიანის სიყვარული საკუთარი თავის სიყვარულიდან იწყება და ამ აზრზე რჩება მსოფლიოს შრომის საზოგადოება. სიყვარული გრძნობა არ არის, ეს ხელოვნებაა, რომელსაც ცოდნა და შეგნება უნდა. ის არ არის დამყარებული “მაგთის” ან “ჯეოსელის” დეპოზიტზე, ან კიდევ შინაგან არასრულ გრძნობაზე, რომელიც ინსტინქტით განისაზღვრება. ეს ფაქტი სამწუხაროც არ არის, იმიტომ რომ თვითონ წუხილიც ამ მოძრაობის დამამტკიცებელი ფუჭად დახარჯული ენერგიაა. ნუ დაიტუმბებით საკუთარი თავისადმი სიბრალულის გრძნობით, იმიტომ რომ ეს უკვე წონასწორობის ხედვას დაკარგავს. ცნობიერი ტანჯვა ბედნიერების პირველი წამალია. ქრისტეს ორმოცი დღე არ ეძინა იმისათვის, რომ საკუთარი სხეული ჭეშმარიტებას ეზიარებინა.
თქვენი ორკესტრი ძლიერ ჯოხს ელოდება. სხვა მიმართულება ცნობიერებას სცდება და იოლ გზას ჰპოვებს, რათა განერიდოს რეალურ კედლებს, რომლებიც ეფარება მთელ რიგ პრობლემებს. ადამიანის ეგრეთ წოდებული გონება უამრავ ხერხს მიმართავს ამ პრობლემების თავიდან ასაცილებლად და ეს მხოლოდ სირბილია ერთ ადგილას. დაცვითი მექანიზმები, უბრალოდ, ამ განვითარებას აფერხებენ და ყველა ძალით ცდილობენ საკუთარი პრობლემის დაცვას. გარე გამღიზიანებელი კი ყოველთვის იარსებებს. სანამ არ უარყოფთ საკუთარ სხეულს და არასწორ დამოკიდებულებას საკუთარ სამყაროსთან, თქვენ ყოველთვის მათი მონა და მორჩილი დარჩებით. გამოსავალი მხოლოდ ერთია, და ეს გზა არის ბრძოლა საკუთარ სირთულეებთან. მშვიდობა და ომი მხოლოდ შედარებითი პოლუსებია ჩვენს სამყაროში. ომის შედეგი მშვიდობაა, მშვიდობის შედეგი კი ომი. ეს არის, რასაც ჩინეთის ფილოსოფია ინ და იანს უწოდებს.
როგორც გურჯიევი ამბობს, არ არსებობს მეტი ან ნაკლები, ერთი მეორეს იწვევს. თქვენი გონება დისტანციური მართვის მოწყობილობის მონაა და ამ მონობიდან დაღწევა აუცილებელია, რათა ძირს დაეცეს თაბაშირის ნიღაბი და ჩვენს თვალებს ნათელი მზის თბილი სხივი ევლებოდეს. ბედნიერებისათვის ღირს საკუთარ თავზე უარის თქმა, და ეს თქვენ მშვენივრად იცით. ჭეშმარიტ ცხოვრებას ყოფიერება უდევს საფუძვლად, ყოფიერებას კი ძალა სჭირდება. მხოლოდ ამის შემდეგ ეძლევა ადამიანს სურვილის უფლება.
ჭეშმარიტების მარცვალი ნებისმიერ ადამიანში არის ჩადებული და ამ მარცვალს მოვლა-პატრონობა სჭირდება. ცხოვრების გზა რთულია და ჩვენი დამოკიდებულება მის მიმართ ჩვენი შინაგანი სამყაროს არსიდან და წარმოდგენებიდან გამომდინარეობს და როგორც საკუთარ თავს ვიცნობთ, ისე ვიცნობთ გარე სამყაროსაც. როგორც საკუთარ თავს ვიყვარებთ, ისე ვიყვარებთ გარე სამყაროსაც. აქედან გამომდინარე, თუ ჩვენ ჩვენი ბუნება არ მოგვწონს, შეუძლებელია გარემო მოგვწონდეს. ეს ფაქტი ყოველგვარი ეჭვის გარეშე ჭეშმარიტებას უსწორდება და მის აგებულებას ხსნის.
რწმენა უდიდესი გამღიზიანებელია ჩვენს სამივე ტვინში და მის ხარჯზე ადამიანი ლახავს ყველა სირთულეს. როდესაც რწმენა არ არსებობს, მაშინ სიცარიელე სხვა გზებით ივსება _ იმ გზებით, რომლებიც აფუჭებენ მთელ სითბოს და ხრწნიან ჩვენს ადამიანობას. აუცილებლობას არ წარმოადგენს ტიბეტში მოგზაურობა და დალაი ლამასთან ურთიერთობის დამყარება იმისათვის, რომ ბედნიერად ვიგრძნოთ თავი. თქვენ თვითონ შეგიძლიათ იყოთ ლამაც და ოსტატიც _ ამისათვის მხოლოდ ძალისხმევაა საჭირო. საკუთარი გონების ფლობა და სხეულის კონტროლი ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია, და ეს სრული ჭეშმარიტებაა. დასაწყისისათვის უნდა გაიგოთ, ვინ ხართ თქვენ. ყველანაირი ბორკილისა და ნიღაბის გარეშე დაუპირისპირდით საკუთარ თავს და იქ ყველაფერი დაგხვდებათ: ბრძენიც და ოსტატიც, პროფესორიც და ჯამბაზიც. თუ ჯერ არ იცით, რომელი მათგანი ხართ, ამოირჩიეთ! მთავარია, იცოდეთ, ვინ ხართ და რა გინდათ.
ეს ძველისძველი ტექნიკა დღემდე აქტუალურია და მის დაუფლებას შინაგანი სიმშვიდე მოაქვს. თქვენ ხართ ჭეშმარიტებაც და სიცრუეც, სიბნელეც და სინათლეც, ამას მხოლოდ მიღება უნდა სამივე ცენტრში, გონებაში, გრძნობებში და სხეულში. ბედი და იღბალი ქვეცნობიერად ჩამოყალიბებული იდეაა და ამ იდეის ავტორი თქვენ ხართ. ემოცია მხოლოდ თქვენში იბადება და, რაც თქვენში იბადება, ის თქვენშივე კვდება.
ბუდისტურ მოძღვრებაში ერთი საინტერესო იდეა დევს, ისე უნდა იცხოვროთ, თითქოს დღევანდელი დღე ბოლო იყოს თქვენს ცხოვრებაში. ამ მოძღვრებას დიდი ძალა შესწევს და მის შესრულებას “აქტივობა” სჭირდება _ საკუთარი შესაძლებლობების ბოლომდე გამოყენება. ცნობიერი მუშაობა ყველა იმ ცენტრისა, რომლებიც თან ახლავს ჩვენს ბუნებას. მხოლოდ შრომა გადაარჩენს თქვენს ყოფიერებას. ცნობიერი შრომა და ფიქრის სიკვდილი არის ის მარცვალი, რომელიც გაღვივებას საჭიროებს. არასწორი ფიქრი იწვევს ყველა იმ უკუჩვენებას, რომლებსაც ცუდად ყოფნის დროს გრძნობს ადამიანი. მზის სითბოს შეგრძნება მხოლოდ შინაგან ღიმილს ძალუძს. ამ ღიმილის საწყისი კი საკუთარ თავში იბადება. თქვენ არავის ატყუებთ, საკუთარი თავის გარდა. საკუთარი თავის მოტყუება კი ვერას არგებს ადამიანს.
ადამიანს შეუძლია იყოს საკუთარი თავის მოძღვარიცა და ფსიქოთერაპევტიც. რამდენადაც გიყვართ საკუთარი თავი, იმდენად გიყვართ გარშემო მყოფი ადამიანები და სამყარო.
ცნობიერი ტანჯვა ნამდვილი ცხოვრების საწყისია და მთელი ყოფიერება ამ საწყისიდან გამომდინარეობს. ადამიანი თავის ყოფიერებაში ორჯერ იბადება, ერთხელ ფიზიკურად, მეორედ კი სულიერად. პირველი წარმონაქმნი ყალბია და ზედაპირული, მას არ გააჩნია სინამდვილე, ის ყოველთვის საკუთარი “მეს” მონაა და მეტი არაფერი. მეორე გზა რთულია და სავსეა ტანჯვით, მაგრამ ბოლოს ბედნიერება და სიმშვიდე იკავებს ადგილს. მანამდე დიდი და კლაკნილი, ოღრო-ჩოღრო გზებია გასავლელი. ამას ყველა ბრძენი ქადაგებს. მაგრამ ჩემი ყოფა ბრძნული როდია, მე უბრალოდ ადამიანი ვარ, როგორც თქვენ და ვცდილობ ისეთივე ბოროტება და სიკეთე მივიღო საკუთარ თავში, როგორც თქვენ. არ არსებობს მაღალი და დაბალი, ძლიერი და სუსტი, არის მხოლოდ ჭეშმერიტება და ამ ფილმის დამდგმელი რეჯისორიც და ხმის ოპერეტორიც თქვენშია, მალულად. პირველ რიგში საკუთარ თავთან კონტრაქტის გაფორმება მოგიწევთ და მერე მისი შესრულება. იოლი ღომის ჭამაც არ არის, როდესაც ის ცხელია.
მაგრამ იმ ცეცხლს, რომელსაც გააჩაღებთ, მოვლა სჭირდება და ამის შემდგომ დილით, როდესაც გაიღვიძებთ და წვიმიანი ამინდი დაგხვდებათ, სითბოს იგრძნობთ თქვენს სამივე ტვინში. ადამიანი ოსტატად არ იბადება, მას არ გააჩნია არც ბოროტი საწყისი და არც კეთილი საწყისი. მისი ბუნება ყალიბდება დროთა განმავლობაში. მასში იმდენივე ბოროტება გროვდება, რამდენიც სიკეთე და მხოლოდ გარეგამღიზიანებელი განსაზღვრავს შემდგომში მის დამოკიდებულებას. ის სტრატეგიები, რომლებიც მასში არის მოთავსებული, განაპირობებენ მის ქცევას და ეს სტრატეგიები ჩამოყალიბებულია სხვადასხვა გზის მეშვეობით.
გიორგი გურჯიევი პრაქტიკული სიბრძნით გაჟღენთილი ადამიანი იყო და ის ამბობდა რომ, არაცნობიერი სიყვარული უკუღმა ტრიალებს და საპირისპირო გრძნობას იწვევს, ანუ ზიზღს; ცნობიერი სიყვარული იგივენაირად უბრუნდება ადამიანს, ფიზიკური სიყვარული, ანუ ეგრეთ წოდებული სექსი კი ადამიანის ტიპზე და პოლარობაზეა დამოკიდებული. ცნობიერი სიყვარული საკუთარი თავის მიმართ სწორი დამოკიდებულების შემდგომ იბადება და ნიღბის გარეშე შინაგან და გარეგან სამყაროს მიღებას გულისხმობს. არაცნობიერი სიყვარული ფარულ ემოციაზეა დამყარებული და თავშესაფარს ყოველთვის გარე სამყაროში ეძებს, შინაგანი ბოროტებისა და სისუსტის დასამალავად.
ფიზიკური სიყვარული მხოლოდ ბიოლოგიური ინსტინქტია, რომელიც ენერგიის განსატვირთავად და ფსიქოფიზიკური დაძაბულობის მოსახსნელად გამოიყენება.
აღზრდის პერიოდში ჩადებული პროგრამა მთელ ცხოვრებას ადამიანს ძილში ატარებინებს და საკუთარი ცენტრების გამოფიტვას იწვევს, რაც შემდგომში უბედურების მიზეზი ხდება. ყველაზე სამწუხარო ის არის, რომ ამ უბედურებას მრავალი მიზეზი უჩნდება, რაც სინამდვილეს არ შეესაბამება. შემდგომში კი იმდენი აზრი იბადება, რამდენის საშუალებაც აქვს გონებას. გონება კი ყოველთვის თავისი პროფესიონალიზმით გამოირჩევა და შეცდომაში შეჰყავს თავისივე ცენტრები. თუკი გონებაში იბადება ერთი აზრი, მაგალითად, ადამიანს სურვილი აქვს, ასწიოს მარჯვენა ხელით ორმოცდაათი კილოგრამი, და ამ დროს მისი ფიზიკური შესაძლებლობები ამას ვერ შესწვდება, მას უდიდესი შანსი აქვს, საკუთარი ხერხემალი მწყობრიდან გამოიყვანოს, და ამას დიდი ფიქრიც კი არ სჭირდება. ასე რომ, სანამ დაქოქავდეთ თქვენს მშვენიერ შესაძლებლობებს, კარგად დაფიქრდით, გაითავისეთ მოთხოვნილება და მის დასაკმაყოფილებლად საჭირო ენერგია.
ნიჭი, როგორც ასეთი, არ არსებობს. არსებობს ცოდნა საკუთარი თავისა. გურჯიევი ამბობდა, რომ მას შეუძლია ნებისმიერ დათვს ბულბულივით სიმღერა ასწავლოს, და ეს სინამდვილეა. მხოლოდ ცნობიერ შრომას და ტანჯვას მოაქვს შედეგი. როდესაც ადამიანი ამბობს, არ შემიძლიაო, ეს მხოლოდ და მხოლოდ მისი წარმოდგენაა და მეტი არაფერი. ყველას ყველაფერი შეუძლია; ამისათვის მხოლოდ გამბედაობაა საჭირო. ნაბიჯის გადადგმა ყველაზე რთულია, მაგრამ, როდესაც გადადგამ ნაბიჯს, გიკვირს, თუ როგორ შეძელი ამის გაკეთება. ეს მხოლოდ საწყისია. ბოლო წერტილი კი სასიამოვნოსა და სასარგებლოს წარმონაქმნია.
ცოდვის მიღება ბედნიერების საწყისია. ყოფიერების საწყისი, რომელსაც სწორი დამოკიდებულების ძალა ემატება. თქვენი ბედნიერება მხოლოდ თქვენს ხელთ არის, მას მხოლოდ მიღება და გათავისება სჭირდება, ეს კი დიდი ძალისხმევის, საკუთარ თავთან მუშაობის და სწორი დამოკიდებულების შედეგად იბადება. ადამიანის საწყისი არც ბოროტებაა და არც სიკეთე, ყველაფერი შინაგანი ვიბრაციების შედეგია. ამ ვიბრაციებს კი გარესამყარო აყალიბებს. ხუთ წლამდე ასაკის ბავშვის გონება უკვე გაჟღენთილია ნაგვით. მას გარესამყაროდან სხვადასხვა ხერხით უტენიან ყველანაირ უაზრობას. ბავშვის გონება კი უკრიტიკოდ აღიქვამს ამ შავ ინფორმაციას, იმიტომ რომ მას სხვა გამოსავალი არ რჩება. შემდგომში კი მთელი მისი ცხოვრება ამ გამღიზიანებლებით ჩამოყალიბებული ბრმა სიარულით მიმდინარეობს.
აკრძალვის სისტემა ბავშვში პირველ უკურეაქციებს იწვევს. მთელი მისი არსება გარე კონტროლს ექვემდებარება და ცენტრების თავისუფლებას ზღუდავს, რაც მას უსუსურად და დამოკიდებულად აყალიბებს. ბავშვი დაფად იქცევა, რომელზეც სხვადასხვა დამწერლობა ისადგურებს. დაიმახსოვრეთ და დააკვირდით ერთ საინტერესო მდგომარეობას: თუ ჩვენს ულამაზეს სამყაროში არსებობს ის რაღაც, რაც ერთს შეუძლია, ეს იმას ნიშნავს, რომ ეს რაღაც შესაძლებელია მეორისათვის, მესამესათვის და ათასსამასსამოცდამეხუთესათვის, საქმე მხოლოდ ის არის, თუ როგორ გავხადოთ ეს რაღაც თქვენი შინაგანი სამყაროს შემადგენელ მექანიზმად!
ქვეცნობიერად ჩამოყალიბებული ქცევის სტრატეგიები მხოლოდ და მხოლოდ მთელი მისი აქტივობის ერთი მიმართულებაა. Mმშობლის დაუსრულებელი ინტერესები და მოთხოვნილებები პროეცირდებიან ამ უსუსურ არსებაზე და ზღუდავენ მის განვითარებას. ბავშვის აღზრდა სამივე მიმართულებით უნდა ხორციელდებოდეს, რაც მის სწორ დამოკიდებულებას ჩამოაყალიბებს საკუთარი თავისადმი და აგრეთვე გარესამყაროსადმი, სადაც მისი მოღვაწეობა წარმატებით და მარცხით იქნება დატვირთული. ცხოვრაბა არც ილუზიაა და არც რეალობა. ის თვენი წარმოდგენების და სამივე ტვინის მუშაობის შედეგია. ადამიანს გააჩნია ყველა შესაძლებლობა, საკუთარი გადააქციოს სხვისად და სხვისი გადაიქცეს თავისად.
ქვეცნობიერი ისევე იწონება როგორც ნებისმიერი ხილი ან ბოსტნეული და სამწუხარო იქნება ის, რომ თქვენ ამ შესანიშნავი პროდუქტისაგან მურაბა გააკეთოთ, და ვინ იცის რომელი ზამთრისთვის შემოინახოთ. ამ დროს გარესამყარო წუთიერ დუმილს დაეუფლება და თქვენი შინაგანი ეგრეთ წოდებული “მე” ბლუკუნს დაიწყებს. მერე, თუ გინდათ იყვირეთ და იტირეთ ყველაზე მძიმე ცრემლებით, ყველაფერი გვიან იქნება, თქვენი საიდუმლო საჭორაო მასალად იქცევა თქვენს ცნობიერებაში. ადამიანის ჭეშმარიტი მისამართი მის გონებაში, გრძნობებში და სხეულში მდებარეობს. მაგრამ, თუ ერთი ცენტრი მაინც ზემოდან აზის მეორეს ან მესამეს, ეს შინაგან დისკომფორტს ქმნის და მთელი სისტემის გადატვირთვას გამოიწვევს. ამის შემდგომ თქვენ არც საკუთარი თავი გეყვარებათ, და გარემდგომ ობიექტებზე ხომ საერთოდ არც ღირს საუბარი. მხოლოდ თქვენ ადიდებთ და ანადგურებთ საკუთარ თავს. მხოლოდ თქვენ გძულთ და გიყვართ თქვენი თავი და მხოლოდ ამის შემდეგ გაქვთ უნარი და სურვილის უფლება, იფიქროთ სხვაზე.
როგორც ოშო ამბობდა, ადამიანს არ ძალუძს მეორე ადამიანის სიყვარული, თუ მას საკუთარ თავთან პრობლემები აქვს. ეს მხოლოდ თავშესაფრის პოვნა იქნება და არა ცხოვრება. თქვენ არ გჭირდებათ თავშესაფარი მაშინაც კი, როდესაც გარეთ კოკისპირული წვიმა მოედინება. წვიმას თავისი დადებითი თვისებები აქვს. ის ზოგჯერ ჩამორეცხავს ადამიანის ჭუჭყს და განწმენდს მთვრალი აზრებისაგან.
შეეცადეთ, თქვენი სვლა იყოს ბედნიერებისაკენ! მხოლოდ წინ და არ გაბედოთ უკან დაბრუნება, არც ერთ ადგილას სირბილი. თქვენ ვერც ერთი ფსიქოთერაპევტი და მოძღვარი ვერ გიშველით. მხოლოდ თქვენს ხელთ არის იარაღი და ცხოვრების რუქა. მხოლოდ თქვენს გულს შეუძლია გადაიტანოს ყველა სირთულე და განვითარდეს სწორი მიმართულებით.
კეთილი იყოს შენი მობრძანება ამ შესანიშნავ სამყაროში, ადამიანო! მეორე მხრივ იმ არსებას, რომელსაც ადამიანი ეწოდება, დღეს რომ შეხედო, შეგეცოდება და შეიძლება დანაშაულის გრძნობაც კი აიკიდო, ისეთი უსუსურობით გამოირჩევა. მათი გონება ბრმა გრძნობების ხარჯზე ყოველთვის რაღაც შესაფარს ეძებს და მაშინაც კი, როდესაც უყვართ, იტანჯებიან. ეს არ არის ცხოვრება. ეს ჭაობში ხეტიალია და საკუთარი თავის უპატივცემულობა. ფიქრი ტელესერიალებით კი არ უნდა იყოს გაჟღენთილი, არამედ საკუთარი თავის განვითარებით, მაგრამ შეგიძლია კი შენ ამდენი, გზააბნეულო არსებავ?! შენ თვითონაც კი არ იცი, რა ხარ ან ვინ ხარ. ბედნიერება ტკივილიდან მოდის და სიცოცხლით მთავრდება. სიკვდილი სიცოცხლის საწყისია და ჭეშმარიტებაა. პიროვნების დამსხვრევა შინაგანი სამყაროდან მოდის და გარეგამღიზიანებლის უარყოფას მოიცავს. გარე სამყარო მხოლოდ სცენაა ჩვენი წარმოდგენების, და მეტი არაფერი.
ასე რომ, ნუ დააბრალებთ ნევროზს უამინდობას, იმიტომ რომ წვიმაც და თოვლიც თქვენი გამოწვეულია. მაგრამ თავში არ აგივარდეს შენი ბედნიერება, ამისათვის სიკვდილია საჭირო. თბილი სხივით მოფენილი არემარე, მხოლოდ მზის გაღვიძებას მოჰყვება. ეს ისაა, რასაც ჩინეთში დაოს ეძახიან, მაგრამ მათგან განსხვავებით ეს პრაქტიკული დაოს ცნებაა და არა სიბძნისადმი სიყვარული. ფილოსოფოსები ენის ფხანის მეტს არაფერს აკეთებდნენ მთელი თავისი ცხოვრება. ზოგს საერთოდ ეზარებოდა ცხოვრება და საკუთარ თავზე უარსაც კი ამბობდა. ამ დროს მათ როგორ შეეძლოთ ხალხი ჰყვარებოდათ და მათთვის სიკეთე ეჩუქებინათ, ეს ხომ სრული ცნობიერი სისულელეა.
დამიწება ცხოვრების მიზანი და ლოუენის სხეულზე ორიენტირებული ფსიქოთერაპიის ძირითადი პრინციპია და არამარტო მისი. ამ მიმართულების მხედართმთავრები ჯერ კიდევ იოგები იყვნენ, რომელთაც საქმით დაამტკიცეს ადამიანის სამყაროს სიძლიერე. მათ გულის მუშაობის და სუნთქვის რიტმის შეცვლაც კი შეეძლოთ. მათი სხეულისა და ტვინის აგებულება არაფრით განსხვავდებოდა ჩვენი შემადგენლობისაგან, ისინი უბრალოდ მათი მონები კი არა, მხედრები იყვნენ, რომლებსაც მტკიცედ ეჭირათ ლაგამი და ამაყად იყვნენ ამხედრებული საკუთარ თავზე. მათი სურვილი წუწუნს ვერ ბედავდა. ისინი საკუთარ მოთხოვნილებაზე მაღლა იდგნენ. მათ უყვარდათ საკუთარი თავი და ფლობდნენ მას. რატომ არ შეიძლება თქვენც საკუთარი თავის ბატონ-პატრონები იყოთ? ეს არ არის მაიას სამყარო. ეს თქვენ ხართ და თქვენი ნება. მხოლოდ შრომა თუ გიშველით. მხოლოდ უარის თქმა თუ გადაგარჩენთ. თქვენი შეფასება არ უნდა ყალიბდებოდეს გარესამყაროში. მისი ადგილი გულშია. ბედნიერება სიკვდილით იწყება. სიკვდილი კი ცნობიერი ტანჯვით. არ იძინოთ ერთი კვირა და ეს მხოლოდ საწყისი იქნება. სიზმარი მხოლოდ დასასრულია ილუზიისა, და მეტი არაფერი.
თქვენი ემოცია ეპატრონება კუჭს, გულს, თირკმელებსა და თქვენი სხეულის ყველა უჯრედს. ამის შემდეგ იწყება სხეულის ხეტიალი. ნუ ელოდებით მწვანე შუქს, იმიტომ რომ შუქნიშანი თქვენშია. მხოლოდ თვენ ხართ მისი ღილაკის დამჭერი. ცოდვის გათავისება ბედნიერების საწყისია და, თუ გადაწყვეტთ მის მიღებას, ადამიანად ქცევის საშიშროება გელით. მიზანი ერთია და გზაც. სხვა გზა მხოლოდ დაცვითი მექანიზმი იქნება. როგორც გურჯიევი ამბობს, თქვენ დათვი ხართ ბულბულის ხმით. ამ დროს თქვენ კარგავთ ყველას, მაგრამ მხოლოდ წამის მეასედით. ამ დროს ყველა თქვენთან არის, მაგრამ მხოლოდ წამის მეასედში. როდესაც გონების ვიბრაციები ჭარბობს, კვდება გრძნობაც და სხეულიც, და პირიქით.
“დამიწებული მხედარი”
ამის შედეგად თქვენ არ გიწევთ ფიქრი და ბოდვა. თქვენი თავისუფლებაც საჭიროებას კარგავს. რამდენი ადამიანიც კვდება, იმდენი იბადება. აქ არ არის ცვლილება. თქვენი სიკვდილი ახალი სიცოცხლის დასაწყისია და პირიქით. თქვენი თავისუფლება თქვენი მონობაა. თქვენი გულის ტიკები გონების ტიკებიდან მოდის. თავისუფალ ადამიანს მათხოვრობაც შეუძლია და მულტიმილიარდერობაც. ტვინს ძვალი არ გააჩნია და მისი მუშაობის სიჩქარე ფეხების მუშაობაზე არის დამოკიდებული.
წარსული ილუზიაა, მომავალი კი _ მისი ძმა და მეგობარი. ყველაფერი შინაგანი სამი ტვინის მონაა. პირიქით სულის ბოდიალია. შეიყვარე თავი შენი, მხოლოდ ამის შემდეგ შეიყვარებ მეორე ადამიანს. არის მხოლოდ ერთი ჭეშმარიტება და ეს შენ ხარ. თუ ამას გაითავისებ და მიიღებ, კავკასიონზე თოვლი დადნება. ამ დროს არც ქვეცნობიერება, არც ცნობიერება და არც მიმდებარე ტერიტორიები არ არსებობს. არის მიზანი, რომლის მისაღწევად ნებისმიერი ხერხი გამართლებულია. გონება, გრძნობები და სხეული ერთ მუშტად იკვრება და ერთი სიძლიერით ცოცხლობენ. მაგრამ მანამდე სიკვდილია მოსალოდნელი. ეს იმას კი არ ნიშნავს, რომ თქვენ საპონს და თოკს ან კიდევ “ბერეტას” წაავლოთ ხელი, ასეთი ფიქრი თვენი წარმოდგენების უმისამართობაზე მიუთითებს.
მხოლოდ დეპრესიული მდგომარეობა იწვევს ფიქრს იმაზე, თუ რა არის ცხოვრებისადმი სწორი დამოკიდებულების აზრი. სად არის ჭეშმარიტება? ეს ყველაფერი თქენ ხართ. ამის დამტკიცება უნდოდა ბუდასაც, ქრისტესაც, მუჰამედსაც და მოსესაც კაცობრიობისთვის, მათმა მიმდევრებმა კი რაღაც ორგანიზაციები და კოოპერატივები ჩამოაყალიბეს.
ნამდვილი სახე ყოველთვის თაბაშირის ნიღბით არის დაფარული და ზედ ლამაზი ნახატიც ბზინავს, მაგრამ ეს უბრალო გარიდებაა სირთულებისაგან და ერთი ადგილის მუდმივი ტკეპნა. გაუცნობიერებელი დიდება და ძალაუფლება ადამიანის სულიერი სიმახინჯის ნიღაბია. მისი პლასებოა და მხოლოდ პლასებო. არსებობს ცნობიერი ძალაუფლება და დიდება, რომლებიც მხოლოდ საკუთარი თავის და შინაგანი ბუნების გაცნობის შემდეგ მომდინარეობს.
მიდი და შეაბიჯე საკუთარ “მეში”, თუ, რა თქმა უნდა, შეგწევს ამის უნარი, მაგრამ შენ ამდენი სად შეგიძლია?! შენ ხომ იმიტომ გიყვარს, რომ შენ უყვარდე, და იმიტომ იჩენ ყურადღებას, რომ მომავალში წინ დაგხვდეს. ვის შეუძლია უბრალოდ უყვარდეს და გაითავისოს ადამიანი, მხოლოდ ქრისტეს, ბუდას, მუჰამედს. მხოლოდ ისინი მიიღებენ უანგაროდ შენს ცოდვილ სულს და არც შეხედავენ შენი სულის მეძავეობას. ადამიანი საწყისად მეძავეც არის და წმინდანიც. მას ყოველთვის ორი გზა აქვს არჩეული, ეს იმიტომ, რომ მის გონებას ჰგონია, რომ ის სხვა დანარჩენ ორ ტვინს სჯობია და ყოველთვის სურს, თავისი ვიბრაციებით გამოირჩეოდეს. მაგრამ ასე არ ხდება ერთი უბრალო მიზეზის გამო. ერთ უკიდურესობაში გადავარდნა ყოველთვის ცუდ შედეგს გამოიღებს და მთლიანი სისტემის გამოფიტვას იწვევს. როდესაც გონება სხეულზე მაღლა დგას, მას ხერხემალი ღალატობს, ან კიდევ თირკმელების მუშაობა ფერხდება. ეს უბრალო ფსიქოსომატიკაა და ამაში ეჭვი არავის ეპარება. როდესაც სხეული დგას გონების მაღლა, ამ დროს იწყება ყველაზე საინტერესო, და ადამიანს ამ დროს თვით მაკედონელიც კი ჰგონია საკუთარი თავი. გრძნობები საერთოდ ამ დროს ან ბრმა ბერის როლს თამაშობენ, ან საერთოდ ორივეს ბატონობენ. გურჯიევის სისტემა ამ სამივე ცენტრის თანაბარ განვითარებას შეიცავდა და ადამიანს სწორი განვითარების და საკუთარ თავთან დამეგობრებისაკენ უხმობდა. მის გარშემო მყოფი ადამიანები ყოველდღე ოფლის ფასად იღებდნენ ჭეშმარიტების მარცვლებს.
მის სამყაროში შესვლა მხოლოდ საკუთარ თავზე უარის თქმის შემდეგ შეიძლებოდა. ადამიანს არ ჰქონდა არც ეროვნება, არც სქესი და არც, მით უმეტეს, სურვილის უფლება. ისინი სიკვდილისაკენ მიდიოდნენ, რა თქმა უნდა, ამ სიტყვის სწორი მნიშვნელობით. მისი სისტემა მასთან ერთად დაიკარგა, მაგრამ არის კიდევ სკოლები, სადაც ამ ადამიანის მიმდევრებს შეხვდებით. გურჯიევის პრინციპი ახალი სიტყვა არ იყო ადამიანის განვითარების სისტემებში. მან უბრალოდ თეორიას ქცევები დაუმატა და ძველი აღმოსავლური სკოლების პრაქტიკა შემოიტანა ევროპელი ადამიანის ცხოვრებაში. ისე, გურჯიევი ჭეშმარიტების კარგი პიარისტი აღმოჩნდა. როდესაც მას დაუსვეს შეკითხვა, თუ რა იყო სიყვარული, მან შემდეგნაირად უპასუხა: “რომელ სიყვარულზე მესაუბრებით, როდესაც ადამიანს სძინავს!?” ძილს კი ის ადამიანის ბრმა მოთხოვნილებებს და საკუთარი თავის არფლობას უწოდებდა. არფლობა, ადამიანის ცხოვრების სტილად იქცა. ის მაზოხისტურად ებღაუჭება ნებისმიერ პრობლემას, და ეს ყველაფერი რაღაც დანაშაულის Gგრძნობის გამო. მან შეიძლება იცოდეს, რომ ეს პრობლემაა, მაგრამ ამ დროსაც ის ამით კმაყოფილდება და ბიოლოგიურად მყარდება. მაგრამ ცხოვრება ბრძოლაა და აქ მხოლოდ უძლიერესი თუ გადარჩება. ეს ბუნების ერთადერთი და მთავარი პრინციპია, და ამის უარყოფა სისულელეც კი იქნებოდა. ენის ტლიკინი ცხოველსაც შეუძლია, მაგრამ _ თქვენთვის გაუგებარ ენაზე, მათ კი თქვენი ენა მშვენივრად ესმით. ცხოველს მხოლოდ ინსტინქტი და ბიოლოგია მართავს. მისი ქცევა კუჭზეა დამოკიდებული. ადამიანი კი იმით გამოირჩევა ცხოველისაგან, რომ შეუძლია ამ კუჭს უარი უთხრას და არ გახდეს “ძრომის შიმშილის” მსხვერპლი. ასე რომ, ძველი ინდური ანდაზის მიხედვით, მხოლოდ ის მიაღწევს მიზანს, ვინც გადალახა ავადმყოფობა, რომელსაც ხვალინდელ დღეს ეძახიან. ფსიქოანალიზი დღესაც აქტუალურია. მაგრამ მისი აქტუალურობა უფრო ბიზნესია, ვიდრე ფსიქოთერაპიის მსვლელობა. თუ კარგად ფლობ ამ ტექნიკას, ერთი პაციენტიც გეყოფა, რომ მთელი ცხოვრება უზრუნველყოფილი იყო. ფსიქოანალიზის მოძღვრებაში ბევრი საინტერესო რამ დევს და მისი უარყოფაც არ შეიძლება. მაგრამ მისი შეხედულება ადამიანის მიმართ ზედმეტად ცალმხრივია და ზედაპირული. ინსტინქტები ადამიანის შემადგენელი ნაწილია, და მათი ზეგავლენის უარყოფა სიცრუე იქნება. ადამიანი რთული და დიდი სისტემაა, რომლის შეცნობაც შრომას მოითხოვს _ შრომას საკუთარ თავთან.
ახლო მომავალში არავის გაუკვირდება ის, რომ ადამიანის ფსიქოფიზიკური პორტრეტის შექმნა ნებისმიერი მიმართულებით იქნება შესაძლებელი, რასაც გენური ინჟინერიის განვითარება ადასტურებს. მეცნიერს ექნება შესაძლებლობა, ლაბორატორიულ პირობებში ახალი და ძველზე ბევრად უკეთესი ბეთჰოვენი, მოცარტი ან სალვადორ დალი შექმნას. ჩვენი ყოფიერება პროგრამირებადია. მაგრამ ეს მეცნიერულ საბჭოს დაუტოვოთ, და არ შევაწუხოთ მათი არაცნობიერი ვიბრაციები. მთელი მეცნიერული ლაბორატორია ჩვენს თავში დევს, და მისი სადღაც ძიება დროისა და ენერგიის უაზროდ ფლანგვა იქნება. ყველაფერი ჩვენს თვალწინ არის, მას უბრალოდ გათავისება და მიღება უნდა. ნაბიჯი მერყევია, მაგრამ დამიწებული სვლა მხოლოდ პირველი ნაბიჯით იწყება. მეორე მხრივ, ეს გზა სახიფათოა და სირთულეებით სავსე. საინტერესოდ გვაწოდებს ამ მიმართულებას ოშო, რომელიც ამბობს, რომ ადამიანს ამ დროს ლამპარი უჭირავს, რომლის საწვავის მოცულობა შეზღუდულია. იქამდე უნდა ჩახვიდე ამ ბნელ სამყაროში, სადამდე ჩასვლის საშუალებასაც საწვავის მოცულობა გაძლევს. სხვაგვარად იქ დარჩენის საშიშროებაა მოსალოდნელი. დაბრუნების შემდეგ ადამიანი მეტ საწვავს იმარაგებს და მეტ გზას გაივლის. ბოლოს იმ კარამდე მიდიხარ, რომელსაც ჯაჯგურს კი არ უწყებ და მთელი ძალით კი არ აწვები, არამედ უბრალოდ მას შენკენ შემოღება სჭირდება. თქვენ თუ ცუდად ხართ, არც ათჯერ ამოსუნთქვა და ჩასუნთქვა გიშველით და არც _ პიტნის ჩაი, რომელსაც მართლაც კარგი თვისებები აქვს. ეს ყველაფერი დროებითი შეჩერება და ახალი კედლის აშენება იქნება თქვენს სამყაროში.
ბოლოს კი ამ კედლების რაოდენობამ სიგიჟის ზღვრამდეც კი შეიძლება მიგიყვანოთ. ცხოვრება ომია და სიმშვიდე სამოთხეშიც არ არის. ოშოს საინტერესო იგავს გვიამბობს მდოგვის მარცვალში. მოლა ნასრედინი მოკვდა. მისმა ორმა მოწაფემ ამის გამო თვითმკვლელობით დაასრულა სიცოცხლე. რა უნდა ექნათ მათ ოსტატის გარეშე? მოლა მიუძღვოდა მათ, მოწაფეებიც მისდევდნენ მის კვალს და სამივემ ერთად დააკაკუნა იმქვეყნის მშვენიერ კარებს. ნასრედინმა თქვა: “შეხედეთ, ეს არის ის, რასაც შეგპირდით, მე მუდამ ვასრულებ დაპირებას. ჩვენ სამოთხეში მოვხვდით.” გამცილებელმა ისინი მშვენიერ სასახლეში შეიყვანა და უთხრა: “ამიერიდან აქ იცხოვრებთ, რაც არ უნდა მოგინდეთ, მთხოვეთ და თქვენი სურვილი დაუყონებლივ შესრულდება.” მოლამ მოწაფეებს ისევ გაუმეორა: “ხედავთ, რაც გითხარით, შეგისრულეთ.” შვიდი დღე ცხოვრობდნენ იქ აღფრთოვანებულები, რადგან მათი ყველა სურვილი დაუყონებლივ სრულდებოდა. მეშვიდე დღეს იმედი გაუცრუვდათ. როცა რაღაც ძალიან იოლად გეძლევათ, ვერ ტკბებით ამით, ხოლო როცა რაღაცას ღებულობთ ისე სწრაფად, რომ სურვილსა და შესრულებას შორის შუალედი არ არის, ყველაფერი მოგბეზრდებათ. აი, რატომ ბეზრდებათ მდიდრებს ასე ყველაფერი. ღარიბს შეუძლია, ზოგჯერ იცეკვოს კიდეც, მაგრამ მდიდარს – არასოდეს. შეხედეთ მეფეებს. ისინი უსიცოცხლონი არიან. მათ ყველაფერი ბეზრდებათ იმიტომ, რომ ყველაფერზე ხელი მიუწვდებათ. ეს დიდი პრობლემაა, უფრო დიდი, ვიდრე უქონლობა ან უკმარისობა. მოლა ნასრედინი და მისი ორი მოწაფე შვიდი დღის განმავლობაში ტკბებოდნენ მშვენიერი ქალებით, ძვირფასი ღვინოებით, საუკეთესო საჭმლითა და ძვირფასი ტანსაცმლით. ცხოვრობდნენ იმპერატორებივით. მაგრამ მერე? მეშვიდე დღეს მოლამ სთხოვა თავიანთ მეგზურს: “გვინდა ქვემოთ ჩავიხედოთ, მიწაზე. გვინდა ფანჯარა, რომ დავინახოთ, იქ რა ხდება.” მეგზურმა ჰკითხა: “რაში გჭირდებათ?” მოლამ უთხრა: “რათა კვლავ გაგვიჩნდეს ინტერესი და სურვილები გაგვიღვიძოს.” მეგზურმა გააღო ფანჯარა და ისინი ქვემოთ გადაახედა. მათ დაინახეს ხალხი. დაინახეს, როგორ იბრძვიან ისინი მთელი ცხოვრება და რა ცოტას აღწევენ. ამ კონტრასტის გამო ნასრედინსა და მის მოწაფეებს ისევ მოშივდათ. მომდევნო კვირაში კვლავ ნეტარებდნენ, მაგრამ ისევ მობეზრდათ ყველაფერი. ახლა ძველი წამალი აღარ გამოდგებოდა. ისევ მიწიერი სამყაროს დანახვა ვეღარ უშველიდა. ამ ყველაფრის აღქმა მათთვის უკვე ძნელი იყო და ნასრედინმა მეგზურს უთხრა:“ახლა კიდევ ერთი უგუნური სურვილი მაქვს. გვინდა, რომ ჯოჯოხეთის კარი გაგვიღო. ჩავიხედავთ იქ და ისევ დაგვიბრუნდება სურვილი. მაგრამ ერთი საშიშროება არსებობს, ამის შემდეგ რაღას ვიზამთ?” მეგზურმა გაიცინა და უთხრა: “როგორ ფიქრობთ, აბა, ახლა სადა ხართ?” ისინი ჯოჯოხეთში იყვნენ! დეპრესია, უძილობა და მრავალი სხვა უბედურობა უსაქმურობიდან მოდის და ეს ჭეშმარიტებაა. მაგრამ საქმიანობაც ნევროტულია. ასე რომ ეძებეთ ცენტრი. საკუთარი ცენტრების მხედარი. სიტყვებით ფეკალური მასების შემადგენლობას და აგებულობასაც ლამაზად ახსნის ადამიანი. ყველა მიმართულებას ნებისყოფა სჭირდება. როდესაც გურჯიევს ნებისყოფის თავისუფლებაზე ჰკითხეს, მან შემდეგნაირად უპასუხა: “ნებისყოფის თავისუფლება _ რეალური “მეს” ფუნქციაა, რომელსაც ჩვენ საკუთარი თავის უფალს ვუწოდებთ. ვისაც საკუთარი თავის პატრონი ჰყავს, მას ნებისყოფაც აქვს. ვისაც არ ჰყავს, მას არც ნებისყოფა არ აქვს. საერთოდ ნებისყოფას სურვილის და არსურვილის რეგულატორს უწოდებენ. მაგალითად, თქვენ გონებით რაღაც გინდათ, მაგრამ გრძნობებს ეს არ უნდათ.
თუ გონება უფრო ძლიერი ვიდრე გრძნობები, მაშინ ადამიანი გონებას ემსახურება და მისი მონა ხდება და თუ გრძნობები უფრო ძლიერია, მაშინ პირიქით ხდება. ეს არის ის რასაც უბრალო ადამიანებში “ნებისყოფის თავისუფლებას” უწოდებენ. უბრალო ადამიანს ხან გონება, ხან გრძნობები და ხანაც კიდევ სხეული მართავს. ძალიან ხშირად ადამიანი ყველაფერს ავტომატურ რეჟიმში ასრულებს, აქედან გამომდინარე ის საკუთარ მაქანიზმებს ემსახურება. ამ ბრბოლაში მისი ქმედება ყველაზე ხშირად სექსუალური ცენტრის ბრძანენბებს ემსახურება. ჭეშმარიტი თავისუფალი ნებისყოფა შესაძლებელია მხოლოდ მაშინ, როდესაც ყოველთვის ერთადერთი “მე” ბატონობს, როდესაც ადამიანის ეტლს მხოლოდ ერთი პატრონი ჰყავს. იმიტომ რომ, ამ ეტლში ყოველთვის ახალ ახალი მგზავრები ჩადიან და ამოდიან, და ყველა საკუთარ თავს ნამდვილ “მეს” უწოდებს. მაგრამ, ამის და მიუხედავად, თავისუფალი ნებისყოფა არსებობს და რეალურია. მაგრამ ჩვენ, როგორებიც ეხლა ვართ, მას არ ვფლობთ, ნამდვილ ადამიანს აქვს ეს აპარატი.”
გურჯიევი საკუთარი თავის უფალი იყო და მისი აზრის წონა და სიმაღლე მის ქცევის და გრძნობის წონას და სიმაღლეს უტოლდებოდა. მის გარშემო უამრავი ადამიანი ტრიალებდა და ყველა რაღაცას ითხოვდა. ის რჩევა დარიგების პირველი მტერი იყო და მათ საკუთარი თავის შველისაკენ მოუწოდებდა. მან იცოდა, რომ ადამიანს შესწევს უნარი და გააჩნია ყველა იარაღი, რომლებიც საკუთარი თავის შეცნობისაკენ მიჰყავს. მხოლოდ ამის შემდეგ გაქვს სურვილის უფლება, ანუ უფლება გიყვარდეს. გიყვარდეს შენი ღმერთი. მხოლოდ ამის შემდეგ გაქვს ცხოვრების უფლება. აქვე მინდა გურჯიევის წარმოდგენა მოგართვათ დიდი ლანგარით, იმ სამყაროს შესახებ რასაც სიყვარულს ვუწედებთ. გურჯიევი იძახდა: “არსებობს სიყვარულის ორი სახეობა: ერთი _ მონის სიყვარული, მეორე რომელიც არც ისეთი ადვილი გზით მოიპოვება. პირველი არაფერი ღირს, მეორეს ღირებულება გააჩნია, ეს იმას ნიშნავს, რომ ის მეტ შრომას მოითხოვს. ეს ის სიყვარულია რომელზეც ყველა რელიგიური მოძღვრება ქადაგებს. თუ თქვენ გიყვართ, როდესაც “ფსიქოანალიტიკურ იდს” უყვარს, მაშინ ეს თქვენზე არ არის დამოკიდებული, და მაშასადამე, აქ თვენი დამსახურება არ არის. ამას ჰქვია ეგრეწოდებული “ბრმის სიყვარული”. თქვენ მაშინაც გიყვართ, როდესაც ამის საჭიროება არ არის. გარემოება გაიძულებთ გიყვარდეთ მექანიკურად. ნამდვილი სიყვარული _ ეს ქრისტიანული, რელიგიური სიყვარულია. ამ სიყვარულით არავინ იბადება. ასეთ სიყვარულს დამსახურება უნდა. ზოგიერთ ადამიანმა ეს ბავშვობიდან იცის, ზოგი მოზრდილები იგებენ ამის შესახებ. თუ ვინმეს ცხოვრებაში მდებარეობს ნამდვილი სიყვარული, იცოდეთ რომ მან ეს სიყვარული თავისი ცხოვრებით დაიმსახურა. ამის სწავლა შეუძლებელია. ადამიანებზე ვარჯიშით ამას ვერ ისწავლი. ნებისმიერი ადამიანი თავის მეზობელს იდაყვით ჯიკაობს, უშლის და ცოტა შანსს უტოვებს გამბედაობისათვის და მცდელობისათვის. სიყვარული სხვადასხვა სახეობის არსებობს. იმისათვის, რომ გავიგოთ რომელ სიყვარულზე მიდის საუბარი, ჩვენ მისი არსი უნდა გავიგოთ. ამჟამად ჩვენ ცხოვრებისადმი სიყვარულზე ვსაუბრობთ.
სადაც არის სიცოცხლე, დაწყებული მცენარეებით და ცხოველებით (იმიტომ რომ ისინიც ცხოვრობენ), იქ სიყვარულიც სუფევს. ნებისმიერი სიცოცხლე ღმერთის საწყისია და მას წარმოადგენს. ვინც ხედავს წარმომადგენელს, ის წარმოდგენასაც აღიქვამს. ნებისმიერი სიცოცხლე ძალიან ძლიერ გრძნობს სიყვარულს. ის უსულო ობიექტებიც კი, როგორებიც არიან მაგალითად ყვავილები, რომლებიც არაცნობიერნი არიან, მათაც ესმით, გიყვართ თუ არა თქვენ ისინი. არაცნობიერი სიცოცხლეც ზეგავლენას ახდენს ადამიანზე რაღაცნაირად და პასუხს სცემს მას, მის ქცევისაგან გამომდინარე. რასაც დათესავ, მაგას მოიმკი. მაგრამ ამ შემთხვევაში ეს მარტო იმას კი არ ნიშნავს, რომ, თუ დათესავ ხორბალს, მიიღებ მარტო ხორბალს. შეკითხვა იმაში მდგომარეობს, თუ როგორ დათესავ ხორბალს. თესვის პროცესი შეიძლება პირდაპირ კონაში გარდაიქმნას. ერთი და იმავე ნიადაგზე სხვადასხვა ადამიანებმა შეიძლება ერთი და იგივე თესლი ჩაყარონ, მაგრამ შედეგი სხვადასხვა იქნება. მაგრამ ეს მხოლოდ მარცვლებია. ადამიანი რა თქმა უნდა უფრო მგრძნობიარეა ვიდრე ხორბლის მარცვლები, იმის მიმართ რასაც მასში თესავენ. ცხოველებიც მგრძნობიარენი არიან, მაგრამ რა თქმა უნდა ადამიანზე ნაკლებად. მაგალითად მისტერ ნ. დაავალეს ცხოველების მოვლა პატრონობა. მაგრამ ზოგიერთი მათგანი დაიხოცა, ქათმებმა ნაკლები კვერცხი დადეს და ა.შ. ძროხაც კი ნაკლებ რძეს იძლევა, თუ ის არ გიყვართ. განსხვავება გასაკვირია. ადამიანი მეტად მგრძნობიარეა ვიდრე ძროხა, მაგრამ არაცნობიერად. აქედან გამომდინარეობს ის, რომ თუ თქვენ ვიღაც არ გიყვართ და მის მიმართ ცუდათ ხართ განწყობილი, ეს იმას ნიშნავს რომ, იმ ვიღაცამ თქვენში ცუდი მარცვალი დათესა. იმას ვისაც სურს შეიყვაროს ახლო ადამიანი, მან ჯერ ცხოველების და მცენარეების სიყვარული უნდა შესძლოს. ვისაც არ უყვარს ცხოვრება, მას არ უყვარს ღმერთი. ადამიანების პირდაპირ შეყვარება შეუძლებელია, იმიტომ რომ, ისინი თქვენ გვანან და საპასუხო შეტევაზე გადადიან. ცხოველი კი ყოველგვარი რეაქციის გარეშე გემორჩილებათ. ამიტომ, აქედან გამომდინარე ადვილია დაიწყოთ ცხოველების შეყვარებით. ადამიანმა, რომელიც საკუთარ თავთან მუშაობს, უნდა გაიგოს ის რომ მისი შეცვლა მხოლოდ გარე სამყაროსადმი დამოკიდებულების შეცვლის შემდეგ არის შესაძლებელი.
“გაღვიძებული იოგინი”
პრინციპში, ზოგადად თქვენ არ იცით რა უნდა გიყვარდეთ და რა არ უნდა გიყვარდეთ, იმიტომ რომ, ეს ყველაფერი შედარებითია. თქვენ შეგიძლიათ გიყვარდეთ ან არ გიყვარდეთ რაღაც ერთი და იგივე, მაგრამ არსებობს რაღაც ობიექტური, რაც ჩვენ უნდა გვიყვარდეს და არ გვიყვარდეს. ამიტომ ყველაზე უკეთესი იქნება, რომ დაივიწყებთ იმას რასაც თქვენ უძახით ცუდსა და კარგს, და დაიწყებთ მოძრაობას მხოლოდ მაშინ, როდესაც ისწავლით არჩევანის გაკეთებას. თუ თქვენ გსურთ საკუთარ თავთან მუშაობა, თქვენ თქვენში განსხვავებული დამოკიდებულება უნდა შექმნათ. ამ დროს ორგანიზმიდან ტრივიალური და ნამდვილად ცუდი რამეები უნდა ამოვარდეს, მხოლოდ ასეთი გზა და მიმართულებაა სწორი. თუ თქვენ მოგწონთ ვარდი, შეეცადეთ ის არ მოგწონდეთ, და თუ არ მოგწონთ, შეეცადეთ მოგწონდეთ. ყველაზე კარგია მცენარეთა სამყაროთი დაწყება. შეეცადეთ ხვალინდელი დღიდან სხვანაირად შეხედოთ მცენარეთა სამყაროს, ისე როგორც ადრე არ შეგიხედავთ. ყველა ადამიანს მცენარის განსაზღვრული სახეობა მოსწონს. შესაძლებელია, ჩვენ ამას აქამდე ვერ ვამჩნევდით. ჯერ შეხედეთ ერთ მცენარეს, შემდეგ მეორეს და შეეცადეთ გაიგოთ რატომ მოგწონთ ერთი და არ მოგწონთ მეორე. მე დარწმუნებული ვარ, რომ ნებისმიერი რამეს გრძნობს ან აღიქვამს. ეს ქვეცნობიერი პროცესია და მას გონება ვერ აკონტროლებს, მაგრამ თუ თქვენ ამ პროცესს ცნობიერად დააკვირდებით, მაშინ ბევრ საინტერესო რამეს და ძალიან ბევრ ამერიკას აღმოაჩენთ. მცენარეები, როგორც ადამიანები, ერთმანეთთან შეერთებული არიან.
განსხვავებული ურთიერთობები ადამიანებსა და მცენარეებს შორისაც არსებობს, მაგრამ ისინი პერიოდულად იცვლებიან. ყველა ცოცხალი არსება ერთმანეთთან დაკავშირებულია.
საუბარი გვაქვს ყველა არსებაზე, რაც ცხოვრობს. ყველაფერი ერთმანეთზეა დამოკიდებული. მცენარე ზეგავლენას ახდენს ადამიანის ხასიათზე და განწყობაზე და პირიქით ადამიანის ხასიათი და დამოკიდებულება მოქმედებს მცენარეზე. მთელი ცხოვრების მანძილზე, ჩვენ ექსპერიმენტებს ვატარებთ. ცოცხალი ყვავილები, რომლებიც ქოთანში არიან მოთავსებული, მათი სიცოცხლე თუ სიკვდილი ჩვენს ხასიათზეა დამოკიდებული.” გარე სამყარო ჩვენ ვართ. მისი აგებულება ჩვენზეა დამოკიდებული. როგორც გურჯიევი იძახის, მორალი არსებობს სუბიექტური და ობიექტური. ობიექტური მორალი მთელს მსოფლიოში ერთნაირია. სუბიექტური მორალი ყველგან და ყოველთვის განსხვავებულია, და ნებისმიერი ადამიანი მას თავის წარმოდგენების შესაბამისად აღიქვამს. ის რაც, ერთისთვის კარგია, მეორისათვის ცუდია და პირიქით. მორალი _ ჯოხია, რომელსაც ორი დაბოლოება გააჩნია და ამ ჯოხის შემოტრიალება ნებისმიერ მხარეს არის შესაძლებელი. როდესაც ადამიანმა დაიწყო ცხოვრება, ჯერ კიდევ ადამის დროიდან, ღმერთის და ბუნების წყალობით, იმ ყველაფრით რაც მას გარს აქვს შემოხვეული, მაშინ იქმნებოდა ის ორგანო, რომელსაც სინდისს და ნამუსს ვუწოდებთ. ის ყველა ადამიანში არის და ვინც მას ემსახურება ავტომატურად, ასეთი ადამიანი აღთქმების მიხედვით ცხოვრობს. თუ ჩვენი სინდისი სუფთა და წმინდა იქნებოდა, ჩვენ არ მოგვიწევდა მორალზე საუბარი. მაშინ ყველა ადამიანი, ცნობიერად თუ ქვეცნობიერად საკუთარ შინაგანი სამყაროს ხმას დაემორჩილებოდა. სინდისი, ეს არ არის ჯოხი, რომელსაც ორი დაბოლოება აქვს.
მე მიკვირს, უკეთუ ასეთმა დიდმა განძმა როგორ გაიხადა
თავის სახლად ეს სიღარიბე...?
(იესო ქრისტე)
ეს არის მშვენივრად გაგება იმისა, თუ რა არის კარგი და რა არის ცუდი, რომელიც ჩვენი ცხოვრების გამოცდილების შედეგედ ჩამოყალიბდა. სამწუხაროდ ჩვენმა ორგანიზმა, ბევრი მიზეზების გამო ძლიერი ჯავშანი შეიქმნა. მნიშვნელობა არ აქვს, მარიხუანას ეწევით თუ ტელევიზორს უყურებთ, ყველაფერი განრიდება და შიშია. მხოლოდ ცნობიერ ტანჯვას მოაქვს ბედნიერება. ადამიანის სული ხდება ცუდად, იმ დროს, როდესაც მასში სიცარიელეა. როდესაც ბრმა ემოცია პირველივე ობიექტს ეჯახება და მარცხს განიცდის. ეს იმიტომ რომ, მას ზედმეტად დაბურული სათვალეები უკეთია. ეს სათვალეები მას საკუთარი თავის დანახვაში უშლის ხელს, გარე სამყაროს კი ჯერ კიდევ თავისი სიზმრები აწუხებს. ადამიანი ორი მიმართულებაა. ერთი ცნობიერი, მეორე ქვეცნობიერი. გარე სამყარო ამ მიმართულებების შედეგია. ცნობიერი მიმართულება უძილობაა, ქვეცნობიერი კი ძილი და ლამაზი სიზმრები. თქვენ გადადგავთ სწორ ნაბიჯს მაშინ, როდესაც შესძლებთ თქვათ უარი. უარი საკუთარ სურვილზე, ემოციაზე და ინსტინქტზე. ეს არ ნიშნავს იმას, რომ თქვენ შიმშილით უნდა მოკვდეთ. საჭმლის მიღებას სწორი დამოკიდებულება სჭირდება. ადამიანი კუჭის მონად არ უნდა იქცეს. მისი ტაძარი ძილი არ უნდა იყოს. კუჭს დაფასება უნდა, ისევე, როგორც გულს, ფილტვებს, თირკმლებს და ღვიძლს. როდესაც თქვენ მათ ღალატობთ, ისინი ორმაგად გღალატობენ, იმიტომ რომ ომი მათ უფრო იციან ვიდრე თქვენ. ჩამოართვით ხელი საკუთარ კუჭს და ისიც გაგიღიმებთ, დაგიმეგობრდებათ და მომავალში კარგ საქმესაც გაგიწევთ სადმე უდაბნოში, სადაც მხოლოდ ხმელი პური და წყალი გექნებათ. მიაღწევთ რო ამ ადგილს?! გაქვთ კი ამის ძალა მუხლში?! ცნობიერად ეს შესაძლებელია, არაცნობიერად არა. ყველაფერზე პასუხი თქვენს წარმოდგენებშია, თქვენს სამყაროშია. სისუსტე და სიძლიერე არ არსებობს. არც სიკეთე და ბოროტება არსებობს. არსებობს გონება, გრძნობები და სხეული. თუ გიყვართ ისინი ჭეშმარიტად მაშინ არც ფსიქოანალიზი და არც შოკური თერაპია დაგჭირდებათ. პირიქით კი სიცოცხლე შოპენჰაეუერის ფილოსოფიასავით ფერფლად იქცევა. არსებობს კარგი ხალხური ანდაზა, ლომის ხახაში თუ ჩააფურთხებთ, ისიც შინაური გახდება. ლომის გალიის კარი Yყოველთვის ღიაა, მასში მხოლოდ შესვლაა საჭირო. ამ მოგზაურობის დროს თქვენი ნათესავები, მეზობლები და ზოგადად საზოგადოება თქვენი მტერი იქნება. თქვენ შეგიძულებენ, იმიტომ რომ თქვენ საკუთარ თავს შეიძულებთ.
ბოლოს სამყარო წამის მეასედში გაჩერდება და სიჩუმედ იქცევა. თქვენ ძლიერი შიში შეგიბყრობთ, მაგრამ სხეული, გონება და ყველა გრძნობა სისუსტეს და სიძლიერეს დაიმონებს. თქვენი სული დამუნჯდება. მოგიწევთ ცხვრების გაშვება. არც დაკარგულ ცხვარს ეძებდეთ იქნება. თქვენი ქარხანა, თავისი დაქანცული ცხვრებით მუშაობას შეწყვიტავს და დაელოდაბა ჰაერის დასუფთავებას. მზე ამოვა ცნობიერი და გაათბობს სამყაროს. ამ დროს ყველაფერი გათბება. ეს არ იქნება არც სიცხე და არც სიცივე. ეს არც საწყისი იქნება და არც დაბოლოება. როგორც ერთი ჩემი ახლობელი იტყოდა ხოლმე, თუ გინდა მშვიდად იცხოვრო, დაუმეგობრდი მეზობლებს. თუ დაუმეგობრდებით მეზობლებს, მაშინ თქვენი ნათესავები გიღალეტებენ, ამ ღალატს კი თავისუფლება მოჰყვება. თქვენი “მე” როგორც ასეთი არ არსებობს. ის მხოლოდ თქვენი წარსულის მონა და მორჩილია. წარსულის, რომელიც გენეტიკურ საწყისში იბადება. ცნობიერების ხერხემლის სიძლიერე მხოლოდ “მეს” სიკვდილზეა დამოკიდებული. წარმოიდგინეთ, როდესაც ბავშვი იზრდება, ის საკვების მიღებას კოვზის საშუალებით სწავლობს. მისთვის თუ მისი მშობლისთვის ეს ინსტრუმენტი სასარგებლოა. ბავშვი ეჩვევა ამ საგანს და ავტომატურად აღებს პირს საჭმლის მისაღებად. ბავშვს ცოტა ხანში შეუძლია საერთოდ თვალდახუჭული თვითონ ფლობდეს ამ იარაღს. მის სამყაროს მეორე პრობლემა უჩნდება ჩანგლის სახით. ეს უკვე მეტისმეტია, ფიქრობს ბავშვი და მის გამოყენების ოქმს ადგენს. ჩანგალი სახიფათოა, მას ოთხი წვეტიანი დაბოლოება აქვს ხოლმე. მის ხმარებას გონებრივი ვიბრაციების წარმოქმნა უნდა. ასე რომ, ამ პატარა არსებას უწევს ფიქრი, იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ამ საგნით საჭმლის მოთავსება პირის არეალში, ისე რომ არ დავზიანდეთ. ბოლოს და ბოლოს ის ახერხებს და იგებს ამ ომს, რომელიც ჩანგალის და ადამიანს შორის იმართება. გამოცდილებაში ყალიბდება თქვენი სამყარო. ყველა თქვენი დაცვითი მექანიზმების სიძლიერე და სიმტკიცე მის შინაარსზე არის დამოკიდებული.
გამოცდილება, ქმნის ეგრეწოდებულ წარმოდგენებს და ეს კიდევ გასარკვევია რა შინაარსის და შემადგენლობის იქნება ისინი. თქვენი ჩამოყალიბებული შინაგანი სამყარო განაპირობებს მთელს თქვენს ფსიქოფიზიკურ აქტივობას. თქვენ ფიქრობთ რომ, ირჩევთ, გიყვართ ან გესმით, მაგრამ ეს მხოლოდ თქვენს ქვეცნობიერს ესმის და მხოლოდ ის პასუხობს გამღიზიანებელზე. ამ დროს თქვენ მხოლოდ დიდი მდეელო ხართ, სადაც თვენი ცხენი ცალკე დარბის, ეტლი ციმბირისაკენ მიგორავს და მეეტლე დუქანში ლოთაობს. ეს არის ქვეცნობიერის სამყარო, სადაც მხოლოდ ის არის ბატონი თვენი ფიქრის და ქცევის. როდესაც თვენ ფიქრობთ ერთს და აკეთებთ მეორეს, ეს გარემოს და შავი კატის ბრალია კი არ არის, არამედ თვენში არაცნობიერის სტრატეგიული მუშაობის შედეგია. ჯოჯოხეთის და სამოთხის ოფისები თქვენს სახლში მდებარეობს და ორივე კარის გასაღები თქვენს უბის ჯიბეშია. მათი ამოღება და გამოყენება ნებისმიერ ცამის ვიბრაციის დროს არის შესაძლებელი. მაგრამ არსებობს ერთი წესი, რომლის შესრულება აუცილებლობას წარმოადგენს. მანამ, სანამ თქვენ არ გამოიყენებთ პირველი ოთახის, ანუ ჯოჯოხეთის ოფისის გასაღებს, თქვენ არ გაქვთ უფლება შეხვიდეთ მეორე ოთახში, ანუ სამოთხის ოფისში. ეს ერთადერთია რაც, უნდა შეასრულოთ. სიარულის სიბრმავე, მხოლოდ და მხოლოდ ეგრეწოდებული პროქციებია. როდესაც თვენ მოდიხართ სამსახურში, თვენი ხასიათი, დამიკიდებულია თქვენს ძილზე და სიზმარზე. როდესაც თქვენ არ გიყვართ თქვენი თავი, თქვენი სამივე ცენტრი ერთნაირად, მაშინ თქვენ შეიძლება სამსახურში მისვლის თანავე, Yყველა კარგი ადამიანი დაკარგოთ. იმიტომ რომ, მათაც თვენნაირად ცუდი სიზმრები ნახეს და დილით ტელევიზორის ყურების დროს, გადაცემის წამყვანმა თქვენი ზოდიაქოს ნიშნის მიხედვით, თქვენი მომავალი კვირის ფიქრებსა და გრძნობებს ახადა ფარდა. ამ დროს თქვენ ფიქრობთ, რა კარგი იქნებოდა, რომ, ისევ წამოვწოლილიყავი ჩემს თბილ ლოგინში და შემდეგ ორშაბათამდე მეძინა, იქნებ მომავალ კვირას მაინც სწორი წყობა ექნებოდა ჩემს ვარსკვლავებს. მოსემ, თავისი საყვარელი ერი უდაბნოში ორმოცი წელიწადი ატარა იქით და აქეთ. ამ დროს ისინი მხოლოდ იმ გზებით დადიოდნენ, რომლებსაც თვით მოსე უჩვენებდა. ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ეს უდა ბნო ძალია დიდი იყო და მის გავლას, ამდენი დრო არ სჭირდებოდა. ეს მიმართულება მოსემ თვითონ დაგეგმა სრული ცნობიერებით, და არა ბავშვობის ტრავმების გამო, ტანჯავდა ამდენ ხალხს. მას თავისი პრინციპები აწუხებდა. ყველა, ვიღაცას ყოველთვის, წამის მეასედში, თავისი დაბოლოებებით ჯიკაობს და ცდილობს თავის ორმოში მოაქციოს. ეს იმიტომ რომ, ის ყოველთვის მშიერია, გონებითაც, გრძნობებითაც და სხეულითაც. ადამიანიბის ოთხმოცდაცხრამეტი და ცხრა მეასედი პროცენტი, ერთმანეთს კვებავს და ერთმანეთს მიირთმევს, დილით უზმოზე, ნაშუადღევსა და საღამოს, და ეს თუ არ ეყოფათ, შეიძლება შუაღამითაც დაგამუღამონ, თან ისე, რომ თვენ ვერც კი მოასწრებთ თვალის გახელას. ვერც კი მიხვდებით, ვინ და რა უფლებით ამოგაჭამათ გული. ასეც ხდება. და ყველაზე სამწუხარო ის არის, რომ ეს ნორმად არის მიჩნეული საზოგადოებაში. ეს გაკვირვებასაც არ უნდა იწვევდეს, იმიტომ რომ, თქვენ თვითონ ხართ მიმზიდველი, როგორც შემწვარი ქათამი. მხოლოდ თქვენ ქმნით იმ სუბსტანციას, რასაც სურნელი ეწოდება. თქვენი ქვეცნობიერი სურნელი იმდენად მიმზიდველია, რომ როდესაც გარე სამყაროში ხვდებით, თქვენით მოხიბლული კაციჭამიები ყველაფერზე მიდიან იმისათვის, რომ, თქვენით დატკბნენ. თქვენ კი უბრალოდ მათი მსხვერპლი ხდებით. თვენ მსხვერპლის სურნელი აგდით. ეს არის გამშვები მექანიზმი ყველა უბედურების. ამასთანავე თვენ მოგწონთ ეს როლი და თავს იტყუებთ იმით რომ სასამართლოში გარბიხართ და ჩივილს უწყებთ თქვენს კეთილ მოსურნეებს. ადამიანის ემოციას, სურნელის დაბადება შეუძლია. თუ თქვენ ხართ გაბრაზებული, თქვენ განსხვავებულ სურნელს ფლობთ, როდესაც თქვენ კარგ გუნება განწყობილებაზე ბრძანდებით, თქვენი სურნელი სხვა ელფერს იძენს. როგორც ერთი ჩემი კარგი მეგობარი ამბობდა ხოლმე, როდესაც თქვენ გაგიჩნდებათ ვინმე სხვა ადამიანის გასამართლების სურვილი, ამ დროს მასთან კი არა, მასში მოთავსდით. თქვენი ბედნიერება საჭიროებს საკუთარი თავის სიკვდილს. სურვილი არსებობს ცნობიერი და არაცნობიერი. პირველი თავისუფლებაა, მეორე მონობა. მხოლოდ თქვენ ირჩევთ მიმართულებას. მხოლოდ თქვენს შრომას მოაქვს შედეგი. ხელოვნება არ არის ემოცია.
გურჯიევი, თავის მოწაფეებს, ძალიან საინტერესო ვარჟჯიშს სთავაზობს, საკუთარი ცენტრების გამოღვიძებისათვის. ამ ვარჯიშს “სტოპ მედიტაცია” ეწოდება. ორიოდე სიტყვით ამ ვარჯიშის შესახებ. “სტოპ მედიტაცია” ძალიან მნიშვნელოვანია მისი სტუდენტებისათვის. ეს ვარჟიში იწყება ბრძანებით “სტოპ”, ან რაიმე სხვა შეძახილით ან სიგნალით. ამ დროს ყველა ადამიანი ვალდებულია გაქვავდეს ადგილზე სადაც არ უნდა იმყოფებოდეს და რასაც არ უნდა აკეთებდეს. მნიშვნელობა არ აქვს იმას, ცეკვავდა ეს ადამიანი, მუშაობდა თუ ღობეს ღებავდა. ამასთან ერთად, ის უბრალოდ კი არ უნდა გაშეშდეს, არამედ გააშეშოს ყველა თავისი კუნთი, გამოხედვა და მიმიკა. მისი თვალის მოძრაობაც კი უნდა იყოს გაჩერებული. გაშეშების პროცესში ადამიანს საკუთარი ფიქრის გაჩერებაც უნდა შეეძლოს და ახალი აზრის შეკავება. მისი ყურადღება, სხეულის ერთი ადგილიდან, მეორეზე ადგილზე ისე უნდა გადავიდეს, რომ ამ დროს კუნთის არც დაძაბულობა და არც მოდუნება გამოიწვიოს. გაშეშებულ ადამიანს პოზა არ გააჩნია. ეს მხოლოდ საწყისი მოძრაობაა, ერთი პოზიდან მეორეში გადასვლისას. საერთოდ, ჩვენ ისე ვიცვლით მდგომარეობას, რომ ამას არც ვატყობთ. “სტოპ მედიტაცია”, ფასეულია იმით, რომ, მისი საშუალებით ჩვენ შეგვიძლია დავაკვირდეთ და ვიგრძნოთ ჩვენი სხეული, მის ახალ მდგომარეობებში. გურჯიევი იძახის, რომ, ნებისმიერ რასას, ეროვნებას, ეპოქას, სახელმწიფოს თუ ჯგუფს, გააჩნია თავისი პოზების ვარიაციები, რომლებიც არ შეიძლება შემცირდეს, და რომელიც ამ პერიოდის თუ ეპოქის სპეციფიკურ სტილს წარმოადგენს. ამ პოზების რაოდენობა ნებისმიერი ადამიანისათვის შეზღუდულია. მოძრაობებისა და პოზების ის ტიპები, რომლებიც ამ რასას, სახელმწიფოს, თუ ჯგუფს გააჩნია, მჭიდროდ არიან დაკავშირებული მათ აზროვნებასთან და აღქმასთან. ისინი იმდენად მჭიდროდ არიან დაკავშირებული ადამიანთან, რომ მას არ შეუძლია შეცვალოს საკუთარი აზროვნება და წარმოდგენები, თუ ის არ შეიცვლის თავის მოძრაობებს და პოზებს.
ცხოვრება, ჩვენი ფსიქოფიზიკის ცნობიერი მოძრაობაა. იმისათვის, რომ ჩვენ ვიცხოვროთ, ჩვენ გონება, გრძნობები და სხეული გვჭირდება, ანუ ცნობიერების ცენტრები. ჩვენი სიძლიერე, მათ ურთიერთკავშირზე და სწორ ქმედებაზეა დამოკიდებული. მათი საუბარი ერთ ენაზე უნდა მიმდინარეობდეს, მაშინ თქვენ, არც ბუასილი შეგაწუხებთ და არც კუჭის წყლული. მათ მუშაობას, ჩვენი მათდამი სიყვარული და სიძულვილი განაპირობებს. როდესაც, ჩვენ რაღაც გვინდა, ეს ან გონებას უნდა, ან გრძნობას და ან კიდევ სხეულს. სინამდვილეში, ჩვენ უბრალოდ ჩვენ თავს ვატყუებთ. როდესაც ყალიბდება გონება, ამ დროს ყალიბდება სხეულიც და გრძნობებიც. მაგრამ უმეტეს შემთხვევაში, ეს სამივე ძმობილი, ცალცალკე უბერავენ ხოლმე. გურჯიევი ამბობს, აღზრდა, ძალიან რთული რამეა. ის მრავალმხრივი უნდა იყოს. მაგალითად, არ არის სწორი, ბავშვს მხოლოდ ფიზიკური განვითარება მიეცეს. საერთოდ, განათლება აზროვნების ფორმირებას ზღუდავს. ბავშვს აძალებენ თუთიყუშივით ლექსები დაიზეპიროს, და მას ამ დროს არაფერი გაეგება იმაში, თუ რას აკეთებს. ამავე დროს მშობლებს ძალიან უხარიათ, როდესაც მას ეს გამოსდის. სკოლაშიც ბავშვი, მექანიკურად ვითარდება და მის დამთავრების შემდეგ ვერაფერს გრძნობს და ვერაფერს იგებს. თავისი გონებრივი შესაძლებლობებით, ის შეიძლება ორმოცი წლისას უტოლდებოდეს, მაგრამ მისი არსი ათი წლისას უტოლდება. თავის საუბარში და მსჯელობაში ის უშიშარია, მაგრამ სული მისი შიშით არის შეპყრობილი. მისი მორალი მექანიკურია და ზედაპირული. მან მორალი ლექსივით შეისწავლა. თუ ადამიანი საკუთარ თავთან მართალია, მან უნდა აღიაროს, რომ არც ბავშვს, და არც უფროსს მორალი არ გააჩნია. ჩვენი მორალი თეორიული და ავტომატურია, თუ ჩვენ საკუთარ თავში ამას ვაღიარებთ, ჩვენ დავინახავთ რამდენად ცუდი ბუნების მატარებლები ვართ.
“წეროს ცეკვა”
აღზრდა _ ეს არის ნიღაბი, რომელიც შინაგან ბუნებას ვერაფერს უკეთებს. ხალხს ჰგონია, რომ ერთი აღზრდა მეორეს სჯობია. სინამდვილეში _ ყველაფერი ერთია, ყველა ადამიანი ერთნაირია. ჩვენ საკუთარ ცუდს ვერ ვამჩნევთ. თუ ადამიანი საკუთარ თავთან მართალია, მას შეუძლია სხვა ადამიანის პოზიცია დაიკავოს, გაიგოს, რომ თვითონ არაფრით არის მასზე უკეთესი. თუ გინდათ იყოთ უკეთესები, შეეცადეთ სხვას დაეხმაროთ. მაგრამ თანამედროვე ადამიანები ერთმანეთს უშლიან და ზედ თავებზე აბიჯებენ. ყველაზე მთავარი ის არის, რომ ადამიანს არ გააჩნია უნარი სხვას დაეხმაროს, ან როგორ დაეხმარება, როდესაც მას საკუთარი თავის შველა არ შეუძლია. თქვენ მხოლოდ თქვენ თავზე უნდა იფიქროთ და ჯერ თვითონ უნდა ამაღლდეთ. თქვენ ეგოისტები უნდა იყოთ. ეგოიზმი, პირველი საფეხურია ალტრუიზმისაკენ, ქრისტიანობისაკენ. მაგრამ, ეს ეგოიზმი სუფთა სამყაროთი უნდა იყოს გაჟღენთილი, და ეს ძალიან რთულია. ჩვენ ვასწავლით ჩვენს ბავშვებს იმას, რომ ისინი უბრალო ეგოისტები იყვნენ, და რეზულტატი სახეზეა. ჩვენ ყოველთვის ჩვენი თავი უნდა გავასამართლოთ. ჩვენ მშვენივრად ვიცით, რა ვართ ჩვენ. ჩვენ შეგვიძლია დარწმუნებულები ვიყოთ, რომ იმ აღზრდით, რომელსაც ვიყენებთ ბავშვების მიმართ, მივაღწევთ იმას, რომ ისინი ჩვენნაირები იქნებიან. თუ გინდათ, რომ, თქვენი ბავშვი იყოს კარგი, ჯერ თვითონ გახდით უკეთესები. იმიტომ რომ, თუ თქვენ იცვლებით, თქვენი ბავშვებიც იცვლებიან. მათი მომავლის გამო, თქვენ დროებით ისინი უნდა დაივიწყოთ და საკუთარ თავს მიხედოთ. თუ თქვენ საკუთარი თავით კმაყოფილნი ხართ, მაშინ შეგიძლიათ განაგრძოთ მათი აღზრდა. მაგრამ დაუსვით საკუთარ თავს შეკითხვა, ხართ კი თქვენ საკუთარი თავით კმაყოფილნი? ჩვენ ყოველთვის საკუთარი თავით უნდა დავიწყოთ, და მაგალითად ვიქცეთ ყველასათვის იმიტომ, რომ, დანარჩენების დანახვა ძნელია, მათ ყველას ნიღაბი უკეთია.”
გურჯიევი შეიძლება რაღაც მომენტში ქრისტესავით ქადაგებს, მაგრამ ამ ადამიანმა საკუთარ თავზე ბევრი რამ გადაიტანა. ის საკუთარი თავის ბატონ პატრონი იყო. მისი სიკვდილიც ბურუსით მოცულია. ასეტი ადამიანების გარშემო ყოველთვის აგენტები მუშაობენ და მისი “პიარის” დატრიალებას ცდილობენ. მაგრამ მისი სწავლება ვერავინ გაიგო. ადამიანს ყოველთვის ჯიკაობა უნდა. ზოგჯერ თავშიც ჩარტყმაა საჭირო, ზოგჯერ მოფერებაც.
სხვგვარად სამწუხაროდ არ შეიძლება. თუ არ იცი შენი გამშვები მექანიზმები მაშინ შენს გარშემო ნაგავის ნუ გიკვირს. ადამიანის ქვეცნობიერების მიხედვით, მისი გარესამყარო ყალიბდება. თუ ქვეცნობიერებაში აყალმაყალია, მაშინ ნურც შიზოფრენიის გიკვირთ. ქვეცნობიერება დიდი ენერგეტიკული ბიბლიოთეკაა, სადაც უამრავი წიგნია მოთავსებული. მაგრამ ეს წიგნი მხოლოდ და მხოლოდ ისტორიული ჟანრის არის. მაგრამ ადამიანს იმდენად იტაცებს წარსული, რომ ის ყოველთვის მათი ხელმძღვანელობით მოღვაწეობს. ისტორია წარსულია და მისი ერთადერთი დადებითი თვისება ის არის, რომ ჩვენ ვიცით, ის უკვე იყო, და მეორედ არ უნდა განმეორდეს. თქვენ სხვის შეცდომებზე უნდა ისწავლოთ და მაშინ ორჯერ მეტს მიაღწევთ. ნუ დაუჯერებთ იმ ადამიანებს, ვინც იძახის, რომ ფული და ძალაუფლება, ადამიანს აფუჭებს. თქვენ უბრალოდ უნდა იცოდეთ, რა არის ეს თქვენთვის. საერთოდ, როდესაც თქვენ გაქვთ ფული, თქვენ მსოფლიოს მათივე ჟარგონზე ესაუბრებით. ფული და ძალაუფლება არ უნდა იყოს შინაგანი უსარგებლობის და უსუსურობის ჯავშანი. ის არ უნდა ფლობდეს თქვენს სამყაროს, თქვენ უნდა ფლობდეთ მათ. სჯობს ცხოვრება გამოიყენო და დატკბე ამ სამყაროთი, თორემ წინააღმდეგ შემთხვევაში პირიქით მოხდება და თქვენ მის მონად იქცევით. ამისათვის საკუთარი თავის სიზლიერე და შრომაა საჭირო. როდესაც თქვენ ეტყვით “არას” საკუთარ სხეულს, მხოლოდ ამ დროს შესძლებთ სიარულის დაწყებას. თქვენი სხეული ყოველთვის წუწუნებს და ითხოვს. თუ არ აძლევთ გიბრაზდებათ და არ გემორჩილებათ. მაგრამ ეს მხოლოდ მისი ილუზიაა. თქვენ უფრო მეტი ხართ ვიდრე სხეული. თქვენ მთელი სამყარო ხართ. თქვენშია ყველაფერი, სიძლიერე და სისუსტე, მაღალიც და დაბალიც. თქვენ რატომღაც გირჩევნიათ იყოთ საოჯახო ლოტოს მსხვერპლი და ყავას ანდობთ საკუთარ სულს. ნუ ეძებთ წიგნებში ჭეშმარიტებას და ცოდნას. ეს დროის ფლანგვაა და მეტი არაფერი.
Как только вы заметите, что действуете неосознанно — остановитесь! Не будьте роботом. Выпейте чашку чая, проснитесь — затем действуйте осознанно.
ошо.
დაიმახსოვრეთ და დააკვირდით ერთ საინტერესო მდგომარეობას: თუ ჩვენს ულამაზეს სამყაროში არსებობს ის რაღაც, რაც ერთს შეუძლია, ეს იმას ნიშნავს, რომ ეს რაღაც შესაძლებელია მეორისათვის, მესამესათვის და ათასსამასსამოცდამეხუთესათვის, საქმე მხოლოდ იმაშია თუ როგორ გავხადოთ ეს რაღაც თქვენი შინაგანი სამყაროს შემადგენელ მექანიზმად!
ყველა წიგნი თქვენნაირი ადამიანის დაწერილია და მასაც თქვენნაირი ტვინის, სხეულის და გრძნობების აგებულება აქვს. წიგნი, ჟურნალი და გაზეთი მხოლოდ წარმოდგენების ნაყოფია, ეს თქვენნაირი ადამიანების გამოცდილებით არის მოპოვებული. ჭეშმარიტება და ცოდნა თქვენშია. მხოლოდ თქვენს სამივე ცენტრს გააჩნია ის საიდუმლო, რასაც ბედნიერება და ცხოვრების აზრს ვუწოდებთ. ქრისტე თქვენს გულისათვის ცნობიერად წავიდა სიკვდილზე. მას თქვენ უყვარდით. თქვენ კი საკუთარ თავს აგინებთ, ისიც არაცნობიერად. და თუ საკუთარ თავს გინებას დაუწყებთ, მაშინ სწორი მიმართულებით იარეთ და ერთი და იგივე არასწორ საქციელს ორჯერ ნუ შეაგინებთ. წიგნი მხოლოდ ინფორმაციაა. მას არანაირი ღირებულება არ გააჩნია თქვენი არსებისთვის. ის აზრია და დოგმა. ის იგივეა რასაც თქვენ ბავშვობაში გიჩიჩინებდნენ. აკრძალვა _ პირველი სტიმულია გამშვები მექანიზმის. როდესაც თქვენ გესმით “არა”, თქვენ ეს გგონიათ თანხმობა და პირიქით მუშაობთ. თუ მოწევთ, მოწიეთ იმაზე ასჯერ და ათასჯერ მეტი რამდენსაც ეწეოდით, ნუ მოპარავთ საკუთარ თავს. თუ დალევთ, დალიეთ იმაზე ასჯერ და ათასჯერ მეტი, რამდენსაც სვამდით. ეს იქნება ნამდვილი ქეიფი და დროის ტარება. თქვენს სუფრაზე თამადაც თქვენ ხართ და ღვინოც, ჭიქა ღვინოც და მისაყოლებელიც. მთავარია ბოლომდე იქეიფოთ. შეეცადეთ ერთი ჭიქაც არ დაღვაროთ, თორემ კარგათ ვერ დაითვრებით. როდესაც წარსულის სადღეგრძელოს მიაბიჯებთ, გულიანათ დაილოცეთ. შეეცადეთ წარსულს ცნობიერი მადლობა გადაუხადოთ. ისე დალოცეთ, რომ, მომავლის სურვილი არ გაგიჩნდეთ. მხოლოდ ცნობიერ თრობას მოაქვს სილამაზე და ბედნიერება. სანამ საკუთარ თავს მოპირკეთებულ ოთხ ფიცარში არ დაინახავთ, მანამდე მუდამ ცხვრის ფარაში იზეიმებთ. მოვა ჟამი, როდესაც მწყემსი თქვენს საპოვნელად გაეშურება და როდესაც გიპოვით ნუ უარყოფთ მის სიყვარულს. მხოლოდ მწყემსის სიყვარულს ძალუძს თქვენი გამოღვიძება. ბედნიერების ღვინო, სასიამოვნო და სასარგებლოს ვიბრაციებით არის შეზავებული. ეს არის ცნობიერი ცხოვრების საიდუმლო და რეცეპტი. მას მხოლოდ დამზადება სჭირდება. ის არ ითმენს, არც ბოროტებას და არც სიკეთეს. ნუ შეეცდებით ლიდერი ცხვარის როლის დაკავებას. იყავით მწყემსი, რომელიც თავის კომბალს მხოლოდ საკუთარ თავში ირტყამს და ეს დარტყმა მხოლოდ ცნობიერი უნდა იყოს. აქვე კარგი ანეგდოტი მახსენდება.
ერთი ფსიქიატრი მიმართავს კოლეგას: _ “არ ვიცი რა გავაკეთო, ერთი ჩემი პაციენტი შემაცივდა და მისგან ნიაგარის ჩანჩქერის ყიდვას მთხოვს!
_ მერე შენც აიღე და იყიდე? _ მიუგო მეორემ.
_ არ შემიძლია, ძალიან ძვირს აფასებს! _ იყო პასუხი.
როდესაც თქვენ ნაგავში ზიხართ, თქვენს გარშემო ყველას და ყველაფერს, ფეკალური მასების სუნი ასდის. ჯერ, საკუთარი ხელ პირი დაიბანეთ და მერე გახსენით სილამაზის სალონი. კარგი ნათქვამია, ჯერ თავო და თავო, მერე სხვაო. თუ გინდათ მონადმფლობელი გახდეთ, გაუკეთეთ ადამიანს სიკეთე უანგაროდ.
ლომების ერთ მომთვინიერებელ, საკმაოდ მამაც კაცს ძაკიან ეშინოდა თავისი ტანმორჩილი ცოლისა და შინ დაგვიანება უბედურება იყო მისთვის. ერთ საღამოს გადაივიწყა ყველაფერი, მეგობრებთან ერთად დალია და მხოლოდ შუაღამისას გაახსენდა სახლი და ცოლი. შინ ვეღარ დაბრუნდებოდა, სადმე უნდა დამალულიყო, მაგრამ ვერაფერი ვერ ნახა. ქალაქი პატარა იყო და რომელ სასტუმროშიც არ უნდა დაბინავებულიყო, ცოლი ყველგან მიაგნებდა. ბოლოს ზოოპარკში, სადაც მომთვინიერებლად მუშაობდა, ლომის გალიაში შევიდა. გალიის გასაღები თან ჰქონდა. ამ გალიაში ექვსი მძინვარე ლომი იყო. მას კი უშფოთველად ეძინა და ბალიშად ლომის ზურგი გამოეყენებინა.
მისმა ცოლმა მთელი ქალაქი შემოიარა. ვერსად რომ ვერ მიაგნო ქმარს, ბოლოს ზოოპარკში შევიდა და ნახა, რომ მისი ქმარი ლომების გალიაში ხვრინავდა. ცოლმა გისოსებიდან ქოლგა დაჰკრა მძინარეს და დაუყვირა “გამოდი გარეთ, მშიშარავ, მე შენ გიჩვენებ ოინს!” ეს არის ის, რასაც ადამიანობა სიმამაცეს ეძახის. (რაჯნიში “მდოგვის მარცვალი”)
“დერვიშის ცეკვა”
თქვენ ვერავის ამარცხებთ და ვერავისთან იგებთ. თქვენი თამაში, საკუთარი თავისკენ არის მიმართული. თქვენ ვერავის შველით და ვერავის იყვარებთ, ეს მხოლოდ ილუზიაა და მეტი არაფერი. ეგოიზმი, ერთადერთი წამალია ყველა დაავადებებისაგან. მაგრამ, ეს მდგომარეობა არც სიყვარულს გამოხატავს და არც სიძულვილს. არ არსებობს ცუდი კარგის გარეშე და პირიქით. ყველაფერი ყველაფრისაგან გამომდინარეობს. ის ვინც უარყოფს სიმდიდრეს და ძალაუფლებას, ის მათი მონაა და მათი უარყოფა არ ნიშნავს სწორი მიმართულებით სვლას. თქვენ ვერ გაუგებთ ვერც ქრისტეს, ვერც ბუდას და ვერც მუჰამედს.
თქვენ ვერ შეიყვარებთ ვერცერთ ადამიანს, სანამ მაზოხისტური ვიბრაციებით ხართ გაჟღენთილი. სწორი დამოკიდებულება არის, არჩევანის სიკვდილი. თვენ თვითონ ხართ შიზოფრენიის გამღვიძებელი. თვენ თვითონ ეძებთ ეშმაკს და ანგელოზს. ეს ქვეცნობიერის მექანიზმია. ამიტომ ამბობს ადამიანი, რომ თქვენ არ გიყვართ საკუთარი თავი. ტირანებსაც და მოყვარესაც თქვენი ქვეცნობიერი სტრატეგიები ქმნის. თქვენს სხეულის სიმახინჯესაც, თქვენი ქვეცნობიერი ქმნის. როდესაც თქვენ სიმსუქნისგან სკდებით, ეს იმის მანიშნებელია, რომ თვენს სიმსუქნეზე გამუდმებით ზრუნავთ და ვერ ელევით ამ აზრს. გადამეტებული წონა, ემოციაა, ისევე როგორც, ზედმეტი სიგამხდრე. მაგრამ არის მეორე უკიდურესობა. სხეულის ამ ორ, ასე ვთქვათ მიმართულებას, სწორი დამოკიდებულებაც ახასიათებს. ეს იმას ნიშნავს, რომ თქვენი გრამები, კილოგრამები და ცენტნერები, თქვენს ქვეცნობიერ მექანიზმებზეა დამოკიდებული. მაგრამ, ქვეცნობიერის შეცვლა და მიღება არ ნიშნავს სხეულის შეცვლას და მიღებას. სხეულსაც თავისი Qქვეცნობიერება გააჩნია და ასევე არის გრძნობების შემთხვევაში. აქედან გამომდინარე, ადამიანის სამყარო სამი ქვეცნობიერით არის შეიარაღებული.
ამიტომაა ფსიქოანალიზი, გეშტალტთერაპია და მრავალი სხვა ეგრეწოდებული “რაცხათერაპია”, თავის პაციენტებს წლობის მანძილზე ხედავს, და მშვიდად დარწმუნებული ვარ, მათი ატანა არ აქვთ. ვერაფერი ვერ გიშველით, მანამ, სანამ ქეჩოში არ დაავლებთ საკუთარ თავს და კანალიზაციის სამყაროს არ გაეშურებით. ასე რომ, ბედნიერება აქვეა, სალაროდან გაუსვლელად. საკუთარ თავთან მუშაობა, სამი მიმართულებით და თანაც ერთდროულედ უნდა ხდებოდეს. როდესაც თქვენ ამბობთ, რომ ფსოქოანალიტიკოსთან დადიხართ და სეანსების შემდეგ, კუჭის მონა დარჩით, ეს არ არის განვითარება. თქვენი სურვილები და მოთხოვნოლებები, თქვენ თვითონ ხართ. წმინდანიც და ეშმაკიც თქვენშია. ეს იმას არ ნიშნავს, რომ თქვენ რომელიმე უნდა აირჩიოთ, მთელი ცხოვრების მეგზურად. წმინდანს იმდენივე ცოდნა გააჩნია, რამდენიც ეშმაკს. მას იმდენივე ძალაა აქვს, რამდენიც ეშმაკს. ჭეშმარიტება ის არის როდესაც, თქვენი ყოფიერება და ბუნება თვითონ სთავაზობს წესებს ამ ორ მებრძოლს. იწამეთ ჭეშმარიტება. იცხოვრეთ ისე რომ, ხვალ თქვენს პანაშვიდზე შეგეძლოთ სიმღერა. თუ იძახით, გააკეთეთ. მილიარდი ფიქრი და ორი ქცევა, მაზოხიზმით გაჟღინთული ცხოვრებაა. წარმოიდგინეთ თქვენი თავი ჯერ, ჭიანჭველად, შემდეგ, სამყაროზე დიდ არსებად. ყველა იძახის, იმას, რომ ისინი საკუთარი ცხოვრების არქიტექტორები, ინჟინრები და ბატონ პატრონები არიან, მაგრამ სიტუაცია მათ ტელესერიალით იმონებს. სახლში ზიხართ და ფიქრობთ სად წახვიდეთ, როგორ შეავსოთ სიცარიელე, ვინ შეიყვაროთ, რათა მან მაინც ყურადღება მოგაქციოთ. თავის შეცოდება ადამიანს არ სჭირდება და არც უხდება. თქვენ ხართ ღმერთი. ამს მიღება უნდა. მაგრამ ღმერთი ყავაზე და კარტზე არ მკითხაობს. ის არ იტანჯება, იმიტომ, რომ ის არ უყვართ. თავისუფლება, საკუთარი თავის ფლობაა. თქვენი უფალი, მხოლოდ თქვენ ხართ და სანამ არ მოკვდებით ამის გაგება შეუძლებელია. სიკვდილი, როგორც დაბადება, ორი ფორმის არსებობს. ადამიანი ერთხელ იბადება ფიზიკურად, და მეორედ სულიერად. პიველი დაბადება მონობაა, მეორე თავისუფლება. სიკვდილსაც ასეთი მექანიზმია აქვს, არსებობს ფიზიკური სიკვდილი და სულიერი სიკვდილი. პირველი გაქცევა, მეორე კი მეორედ მოსვლის საშიშროება. აქედან გამიმდინარე ყალიბდება თქვენი სწორი დამოკიდებულება სიცოცხლისადმი. მოიწყვე სამოთხე და ჯოჯოხეთი “გაჩალიჩებით” და იქნები ბედნიერი.
საკუთარი ბუნების ფურცელზე გადმოტანა არ ნიშნავს მის მიღებას. თავისუფლების, ანუ, საკუთარი თავის ფლობის მისაღწევად, გონების, სხეულის და გრძნობების შეზავებაა საჭირო. მათი ბილიკი თუ გზატკეცილი, მათი ერთ ეტლში ჯდომას ითავსებს. ცხოვრება ცნობიერი ფლირტია. მას ხან უნდა გაუღიმო, ხან კიდევ გაუბრაზდე. ემოციაზე დამიკიდებული სიყვარული თვითმკვლელობით მთავრდება. სიყვარული არ არის ემოცია და ვინც ამას იძახის, “იგი თავისა მტერია.” ცნობიერი სიყვარული, საკუთარი გონების, გრძნობების და სხეულის პატივისცემაა. მხოლოდ ამის შემდეგ გაქვთ უფლება გიყვარდეთ მეორე ადამიანის სამი ტვინი.
მაგალითად, შეგიძლიათ წარმოიდგინოთ, რომ, 2+2+4+1+2=777? ან კიდევ, უბრალო მაგალითი, 2+4+8+3+2=6896? თან წარმოიდგინეთ, ამ მაგალითების შეჯამების დროს, თქვენ ცალ ფეხზე დგეხართ, ერთი ხელი პეპლის ფრთას განასახიერებს, მეორე ხელი კი მაჯის ტრიალით არის დაკავებული, თქვენი სუნთქვა კი ძალიან სწრაფი და ღრმა უნდა იყოს. ძალიან საინტერესო და შესანიშნავი ვარჯიშია, მათთვის ვინც დეპრესიაში იმყოფება. მაგრამ ამ ვარჯიშს, თავისი დროის მონაკვეთი გააჩნია. თუ გადაწყვიტავთ მის შესრულებას, თქვენ ორი დღე და ღამე არ უნდა იძინოთ, რა თქმა უნდა ფიზიკურ ძილზე ვსაუბრობ, და ეს ვარჯიში დღეში შვიდჯერ ისე უნდა გაანაწილოთ, რომ მის შესრულებამდე თქვენს კუჭში არაფერი იყოს წყლის გარდა და სამი დღის უძილობის შემდგომ მთელი სიძლიერით იყვირეთ სიტყვა “რატომ?” მანამ, სანამ სულის სიმღერას არ გაიგებთ! ეს მეთოდი ლაბორატორიული გამოცდილებით შემოწმებულია და მას უკუჩვენებები არ გააჩნია. თქვენ ჯერ უნდა იყოთ, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით, შემდეგ უნდა შეგეძლოთ, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით და მხოლოდ და მხოლოდ ამის შემდეგ გაქვთ უფლება რაიმე მოითხოვოთ. ეს არის ბედნიერების ფორმულა, აქსიომა, კანონი, ჭეშმარიტება და მრავალი ის ტვინის ლამაზი ვიბრაცია რაც შეიძლება არსებობდეს. ასე რომ, “ბოდიშით, თქვენ გელით სიკვდილი.”
ერთ საინტერესო იგავს მოგიყვებით, სადაც ერთერთი ძალიან საინტერესო, ეგრეწოდებულ ფსიქოთერაპიულ ტექნიკას აღმოაჩენთ. ჩემი არსება, ფიზიკურად, ჩვენს სამყაროს ერთერთ ულამაზეს კუთხეში დაიბადა. წყალს, ჰაერს და მიწას, იქ თავისებური სურნელი ასდიოდა. ბავშვობის ძირითადი “ფსიქოანალიტიკური” წლებიც იქ გავატარე, მანამ სანამ, ვიღაც მოკვდავის უარყოფითად ჩამოყალიბებულმა, კომპენსატორული მექანიზმებით გაჟღენთილმა, “ეგომ” ძალაუფლების მოპოვება გადაწყვიტა ადამიანების ხარჯზე. მაგრამ ეს მხოლოდ წარსულის სერიალია, რომელიც ქვეცნობიერად ყოველთვის შეაქუხებს, დანაშაულის სახით ამ ვიღაც მისტერ “მაგარ ტიპს.” ჩვენს მეზობლად, სოფელში, ძალიან კარგი რუსი ეროვნების გოგონა ცხოვრობდა. მაშინ შვიდი – რვა წლის ვიყავი. თანაც, ის ძალიან სიმპატიური, შინაგანი გაურკვეველი მდგომარეობით აღსავსე გოგონა, ჩემზე რამდენიმე წლით უფროსი იყო და ჩემს ქვეცნობიერებას წნეხში ატარებდა ხოლმე. ამ ოჯახთან ერთად უამრავ დროს ვატარებდი, და ის წამების მეასედი არასოდეს დამავიწყდება. ზოგჯერ ზღვაზეც დავყვებოდი და ქვეცნობიერად, ჩემს მამაკაცურ ინსტინქტის ვიბრაციებს საკვებს ვაძლევდი.
ერთ მშვენიერ მზის სხივებით ზედმეტად დატვირთულ დღეს, გადავწყვიტეთ წავსულიყავით ზღვაზე, ჩვენი სხეულის კეთილდღეობისათვის. მე დამავალეს უკანა გასასვლელთან ლოდინი, იმიტომ რომ, იქიდან მალე გადავსულიყავით გზაზე. აქვე მინდა ერთი ძალიან შესანიშნავი არსების თაობაზე გიამბოთ, რომელიც მათ ოჯახში ცხოვრობდა, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით. ეს იყო კავკასიური წარმოშობის, დინოზავრივით ძალიან დიდი ძაღლი. მასთან არც ისე კარგ ურთიერთობაში არ ვიყავი, იმიტომ რომ მას იშვიათად ვხვდებოდი და როდესაც მე მათთან მივდიოდი, მას თავის ადგილს უჩენდნენ. მაგრამ ეხლა დარწმუნებული ვარ, იმ ძაღლს ჩემდამი კარგი ემოცია არ ჰქონდა ჩამოყალიბებული, თანაც ის მამრობითი სქესის წარმომადგენელი იყო და ჩემი იქ გამოჩენა მის ეგოს ზიანს აყენებდა. ეს რომ მაშინ მცოდნოდა ალბათ ეხლაც ძაღლების შიშით ვიცხოვრებდი.
ვდგავარ სახლის ბოლოში, უკანა დიდ ჭიშკართან და ველოდები ჩემს ტურფას თავის ოჯახთან ერთად. მაგრამ ამ დროს, ვხედავ ჩემს მიმართულებით რაღაც ამოუცნობი ობიექტი მოემართება და თანაც ისე, გვერდზე მყოფ ადამიანს ეგონებოდა ამ არსებამ ყველაზე ტკბილი და უზარმაზარი ლუკმა აღმოაჩინა და ამ მშვენიერ დღეს ეს ლუკმა მოშორდებოდა ჩვენს სამყაროს. წამის მეასედში მივხვდი რომ ეს ჩემი ოთხფეხა, იმ დროს ჩემზე ძლიერი და მშიერი არსება, ჩემი პირველი ფსიქოთერაპევტი, ჩემი საყვარლის მეგობარი ძაღლი იყო. მე მხოლოდ ხელების მაღლა აწევა და თვალების დახუჭვა მოვასწარი და როდესაც გავახილე ჩვენ, მთელი ამალით ზღვისკენ მივდიოდით. ჩემს გვერდზე კი ჩემი ფსიქოთერაპევტი, კავკასიური წარმოშობის ძარლი მომყვებოდა. მე მისთვის უკვე არანაირ კონკურენტს არ წარმოვადგენდი და ის მშვიდი სიარულით და ამოგდებული ენით ფიქრობდა, ვინ იქნებოდა შემდეგი. დიდი მადლობა ჩემო კავკასიური წარმოშობის ოთხფეხა მეგობარო, ომიტომ რომ, შენს სურნელს ეხლაც გრძნობენ ჩემს გარშემო მყოფი შენი კოლეგები და ბევრი მათგანი ვინც შენ პატივს გცემს, მეც კარგი თვალით მიყურებენ, მაგრამ არსებობენ ისეთებიც ვისაც ეს სუნი აშინებს, ალბათ შენი ნათესავების დამსახურებაა ეგ ყველაფერი. მაგრამ მაინც დიდი მადლობა, შენსგან დატოვებული ტკბილი ინსაიტური ნაიარევი არასოდეს დამავიწყდება.
ნიცშემ, ვან გოგმა და სხვა მრავალი ეგრეწოდებულმა გენიოს ადამიანებმა, შიზოფრენიის ზღვარს მიაბიჯეს მაშინ, როდესაც საკუთარ თავში აღიერეს ის, რომ ღმერთი მოკვდა. ზუსტად ამ წამის მეასედში მოკვდა მათი ცოდნით აღსავსე სული. მათ საკუთარ თავთან არასწორი დამიკიდებულება ჰქონდათ და მათი ცხოვრება, მხოლოდ და მხოლოდ ნათესავებზე, მეგობრებზე და ყავაზე იყო დამოკიდებული. მათ ჰქონდათ ჭეშმარიტების მარცვალი, მაგრამ ვერ მოუარეს მას და ეს სამწუხაროა. თქვენ კიდევ გაქვთ დღევანდელი დღე და იყავით მზად ნებისმიერ წამს სიკვდილისათვის. ბრძოლა ერთადერთი გზაა საკუთარი თავის შეცნობაში. მაგრამ ეს ბრძოლა ცნობიერი უნდა იყოს. თქვენ არუნდა შიშილობდეთ იმის გამო, რომ თქვენი ეგრეწოდებული “შეყვარებული” თქვენ ვერ გიყვარებთ, იმიტომ რომ თქვენი წონა არ შეესაბამება მის წონას. ეს “მაიას” ოფისია. და ამ ოფისში მხოლოდ მკითხაობას გთავაზობენ. ოსე კარგათ გაძინებენ, რომ მათ, ვერც ერთი მილტონ ერიქსონი ვერ შეედრება. ძილი, ადამიანის ბოლოგიური მოთხოვნილებაა. მაგრამ ეს ბიოლოგია ხშირად ყავაზე მკითხაობაში გადადის და უმაღლეს მატერიად იქცევა ადამიანიშათვის. სიზმარი, თანაც გააჩნია მის შემადგენლობას, ადამიანის ერთადერთი მხსნელი და მტერია. არსებობემ ადამიანები, რომლებიც რასაც უნდათ იმას უკვეთავენ, ფიზიკური ძილის მდგომარეობაში და ეს ტექნიკა ახალი არ არის. მის დაუფლებას საკუთარი თავის შეყვარება უნდა.
ცნობიერი შეყვარება, ანუ იმის აღიარება, რომ თქვენში არის ღმერთიც და ეშმაკიც, თანაც ამ დროს თქვენ ცალ ფეხზე დგეხართ, ერთ ხელს ატრიალებთ ერთი წრიული მიმართულებით და მეორეს, საპირისპირო მიმართულებით, ამ წამის მეასედში თქვენი გრძნობები აუცილებლად სხვადასხვა ვიბრაციებს უნდა ასხივებდეს. შაოლინის მონასტრის ბერები ძველად ამბობდნენ, იმიტომ რომ ეხლანდელი იქაური ბერები და ოსტეტები ბიზნესმენებად გარდაიქმნენ, რაც სამწუხაროა მხოლოდ მათ კუჭისათვის, თუ თქვენ “მხედრის დგომში” ხუთი საათი დადგებოდით, რაც არც ისეთი იოლი საქმეა, თქვენ ჭეშმარიტებას ეზიარებოდით და გასხივოსნებული ოსტატი ხდებოდით. მაგრამ ნურც ეცდებით ასეთი ექსპერიმენტების ჩატარებას, იმიტომ რომ, თქვენი ხერხემალი ისე გაგინაწყენდებათ, რომ საერთოდ შეწყვიტავთ ყველანაირ ფიზიკურ და სულიერ გადაადგილებას. ექსპერიმენტს, ცოდნა უნდა. ცოდნა კი ნიშნავს შედეგის ხედვას, ანუ მის ეკოლოგიურობას. მანამ, სანამ თქვენ ვერ გაიგებთ და შეცნობთ საკუთარი ფილტვების, კუჭის და თირკმლების მუშაობის სტრადეგიებს, ნურც ეცდებით ადამიანების თეთრ თაგვებად გადაქცევას. იმიტომ რომ, ეს თაგვები დაიზრდებიან და შავ ვირთხებად გარდაიქმნებიან, რომლებიც თქვენს გონების, გრძნობების და სხეულის გულმოდგინედ ჭამას შეუდგებიან. თუ გსურთ იყოთ ვირთხების საკვები, ამაზე იოლი არაფერია, იყავით ნაგავში, ვირთხები თვითონ მოგაკითხავენ და არც კი მოგესალმებიან ისე მოგათავსებენ საკუთარ კუჭში და არც არავინ შეიტყობს თქვენს შესახებ ტელევიზიის საშუალებით.
სამივე ტვინს ერთი გზა აქვთ გასავლელი. მხოლოდ მათი მეგობრობა და ერთიანობა მოიტანს შედეგს. წარმოდგენები, მოთხოვნილებები და სურვილები ამ სამივე ცენტრის ტიკებია, თანაც ქვეცნობიერი, ეს იმას ნიშნავს, რომ ეს სამივე სახელმწიფო საკუთარ კანონებს და მოთხოვნილებეს თავს ახვევს ერთმანეთს და როდესაც ისინი ერთმანეთს ვერ უგებენ, მაშინ არის ნევროზიც, ფსიქოზიც და სხვა მრავალი შესანიშნავი ზღაპარი. დაავადება ქვეცნობიერად გდაღებული ჰოლივუდური ზღაპარია, სადაც ცუდი რეჯისორები, ხმის ოპერატორები და სხვა მრავალი ბრმა გრეწოდებული “შოუმენი” მოღვაწეობს. თვენი ბედნიერება, არც ჰოლივუდშია, არც ტიბეტში და არც მითუმეტეს ჰავაის კუნძულებზე. Yველაფერი თქვენშია და მხოლოდ თქვენ იმყოფებით ჯოჯოხეთის და სამოთხის სამყაროში. იესო, ბუდა, მუჰამედი, მოსე, რამა, ყველაზე საუკეთესო ფსიქოთერაპევტები, ფსიქოლოგები, ფილოსოფოსები და ქირურგები და რეჯისორებიც კი იყვნენ. მათ იცოდნენ რა უნდოდა ადამიანს, ეს იმიტომ რომ, მათ იცოდნენ რა უნდოდათ თვითონ. როგორ შეგიძლიათ თქვენ შეიყვაროთ ქრისტე, როდესაც თქვენ საკუთარი თავი არ გიყვართ. ის იუდეველთა გამო მოკვდა და იუდეველებმა ის ჩვენს დროსაც ვერ შეიყვარეს. თქვენი ბედნიერება ტელესერიალია, მარიხუანა და ჰეროინი. მაგრამ, ყველაზე სამწუხარო ის არის, რომ თქვენ ისიც არ იცით გსიამოვნებთ ეს ყველაფერი, თუ თქვენში რაღაცას სიამოვნებს ეს სიცარიელე. ეს გონების, გრძნობების და სხეულის სიცარიელეა. ეს არის ყველაზე საშინელი დაავადება, რომლისგანაც ყველა დანარჩენი გამომდინარეობს. კარგი ნათქვამია, ღარიბი ადამიანი _ ყველაზე მდიდარია, მან იცის რატომ იცხოვროს, მას დღევანდელი დღე გააჩნია. მაგრამ სიღარიბეც და სიმდიდრეც ცნობიერების პროდუქტია. მხოლოდ თქვენ იშენებთ სიღარიბეს და სიმდიდრეს. ამას სამივე ტვინის ვიბრაციები სჭირდება. თვენ დაკარგეთ ძილი, იმიტომ, რომ უსაქმურობთ. უსაქმურობა ქვეცნობიერის პროექტების შენებაა. ეს პროექტები ქვიშით არის აგებული და ერთ ტალღას მათი გაქრობა შეუძლია. შედეგიანი ქცევა, შედგება აზრის, სხეულის და გრძნობისაგან. მათი წონა, სიმაღლე, სიგანე და ფერთა პალიტრა ერთნაირი უნდა იყოს.
ეს არის სწორი დამოკიდებულების ვიბრაცია. ეს არის ურთიერთობა საკუთარ თავთან. ეს არის სიყვარული და ბედნიერება. საკუთარი თავის შემადგენლობის სწორი შეფასება, არ არის დამოკიდებული სიზმარზე. როდესაც ამ მდგომარეობას მიაბიჯებთ, დარუზეთ საკუთარი სამტვინა არსება, ჩაისუნთქეთ ღრმად შესანიშნავი ჰაერი და ღრმად ამოისუნთქეთ, მიეცით მას თავისუფლება. თქვენი თავისუფლება, მხოლოდ თქვენი მდგომარეობაა. მდგომარეობა, რომლის დროსაც, თქვენი სამივე ტვინი ერთად აგებს პასუხს თქვენს ქცევაზე. თუ დილით ადრე დგებით და დარბიხართ, იმიტომ რომ, თქვენ ქგონიათ თქვენი ფილტვებისათვის ეს სასარგებლოა, მაშინ სწორად მაინც ირბინეთ. ირბინეთ მთელი თქვენი სისწრაფით, მთელი თქვენი არსებით, მთელი სხეულით, გონებით, გრძნობებით, წარმოიდგინეთ რომ, თქვენ ხართ კურდღელი, რომელსაც ძალიან მშიერი მგელი მოსდევს. ეს არის ფილტვებისადმი სწორი დამოკიდებულება და მათი ცხოვრების ძირითადი გამოსავალი. მთელი ორგანიზმი ერთმანეთთან მჭიდროდ არის დაკავშირებული. თქვენი გონებრივი პორტრეტი, თქვენს სხეულის და გრძნობების პორტრეტს ქმნის. არსებობს ფსიქოთერაპიის უამრავი მიმართულება, სადაც თქვენ ისეთ ფსიქოთერაპევტებს შეხვდედებით, რომლებიც სხვადასხვა მიმართულებით მუშაობენ ადამიანის სამყაროს საკეთილდღეოდ. მაგრამ, საკეთილდღეოდ მუშაობენ თუ საკუთარ პროექციებს ახვევენ მათ თავს ეგ კიდევ საკითხავია. თუ დავუშვებთ, იმ ფაქტს, რომ ადამიანს გააჩნია ქვეცნობიერება და ეს ორგანო ძალიან დიდ ზეგავლენას ახდენს ადამიანზე, და უმეტესობა ფსიქოთერაპევტებისა გაიძახის, რომ ის მთელს ადამიანის ქცევას განაპირობებს, თავისი დამოკიდებულებებით, მაშინ რატომ უნდა გვჯეროდეს ჩვენ ვიღაც ამოუცნობ ფსიქოთერაპევტის, რომელიც საკუთარი კუჭის მონაა და ვერაფერს უხერხებს საკუთარ სურვილებს, მოთხოვნილებეს და თვითონ არის დაავადებული მრავალი ნევროტული ან კიდევ ფსიქოტური სენით. მაშინ როდესაც ადამიანი მიდის ფსიქოთერაპევტთან, ის საშიშროების ქვეშ იმყოფება და ამ საშიშროებას სიტუაციას თვითონვე იქმნის. ჯანმრთელობა და ბედნიერება დამოკიდებულია შრომის ტევადობაზე და საკუთარი არაცნობიერის და ცნობიერის სიკვდილზე. როგორ უნდა დაგანახოს, გაცნობოს ან გაგრძნობინოს ყრუმ მუნჯმა და ბრმამ, როგორ გამოიყურება ბედნიერება.
როდესაც კუჭი იძახის მინდა, ამას მხოლოდ ყურადღებიანი დაკვირვება სჭირდება, უნდა თუ ფიქრობს, რომ უნდა. ყველა რაღაც ფსიქოთერაპიას იგონებს, როდესაც ვერც კი გაურჩევიათ, ვიმ არიან თვითონ. მათ რომ შეეკითხებით სახელს, ისინი პროფესიას გისახელებენ, და როდესაც გვარი კაინტერესებს, იმაზე გესაუბრებიან თუ რომელი უმაღლესი სასწავლებელი დაამთავრეს და რაც მთავარია მათ, ამის დამადასტურებელი საბუთი კედელზე უკიდიათ, რის საშუალებითაც საკუთარ უსუსურობას კიდევ უფრო იმკვიდრებენ. ნიცშეს კარგი ნათქვამი აქვს, “შეიყვარე შენი ახლობელი, ნიშნავს იმას, რომ გაანებე შენს ახლობელს თავი.”
შეიყვარე მხოლოდ თავი შენი, ეს არის ჭეშმარიტება და ბედნიერების საწყისი. როდესაც თქვენ ვერ აკონტროლებთ საკუთარი ფილტვების სურვილს, და გამუდმებით ღერი ღერზე აბოლებთ თქვენს საყვარელ სიგარას, და ამ დროს კითხულობთ მორალს თემაზე, თუ რა ზიანი მოაქვს ნიკოტინს, ეს უკვე გარესამყაროს დაბოლებაა და მეტი არაფერი. ადამიანის ბუნება იმაში მდებარეობს, რომ ის ყოველთვის საკუთარ თავს ეწინააღმდეგება და როდესაც ამას აღმოაჩენს, კი არ აღიარებს ამას, არამედ ცდილობს დაუმტკიცოს, ამ დროს მხოლოდ საკუთარ თავს, რომ მისი ქცევა რაღაც მიზეზების გამო გამართლებულია. ეს არის ცხვარის ფსიქოანალიზი. თუ გინდათ გადადგათ ნაბიჯი ადამიანისაკენ, ცნობიერად გაწურეთ საკუთარი თავი ოფლში. მხოლოდ ცნობიერი შრომა ატყავებს ცხვარს და მისგან მშვენიერი ცნობიერი ჩაქაფული გამოდის. შეიძლება თქვენ აღიარებთ, ყველა თქვენს ცოდვას მოძღვართან და მერე ამით რამე იცვლება? თქვენ ფიქრის მონა და მორცილობიდან თავის დაღწევა, მოძღვართან საუბარი ხომ არ გგონიათ? საკუთარ თავთან საუბარი და თანაც გულახდილი, ეს არის განწმენდა და არაეგრე წოდებული ლიბიდოს სუბლიმირებული გაელვება. დიაზეპამსაც იგივე ეფექტი აქვს, რაც ციტრამონს ან შოკოლადს.
ქვცეცნობიერის დაპროგრამირებითაა მთელი მსიფლიო გატაცებული და ამ მიმართულებით კარგი შედეგებიც შეინიშნება. მაგრამ ამ მიმართულებების ერთადერთი ნაკლი ის არის, რომ ადამიანი ამ დროს არაფრით განსხვავდება ლაბორატორიული ვირთხისაგან და მის ქცევას თუ აზრს ნებისმიერი მიმართულებით ატრიალებენ. ეს ქვეცნობიერის ვიბრაციათა ტრიალი დამოკიდებულია, თვით ფსიქოთერაპევტის ქვეცნობიერზე და მის თაბაშირით შენიღბულ წარმოდგენებზე. ადამიანში იდება ესა თუ ის პროგრამა, ამავე დროს მათ შორის დამოკიდებულება უნდა იყოს ჩამოყალიბებული, იმიტომ რომ სხვაგვარად მათი ურთიერთობა ფუჭია და გამოუსადეგარი, მაგრამ ამ პროგრამის ქვეცნობიერად ჩანერგვა და მომავლის იმედით ყოფნა, ანუ გაიხარებს თუ არა ეს მარცვალი, სრული მკითხაობაა. მაგრამ მინდა აქვე ავღნიშნო, რომ ასეთი ტექნიკები მუშაობს. მუშაობს იმიტომ, რომ, ადამიანს არ გააჩნია საკუთარი თავის ცოდნა და ფლობა, ის ისედაც ჰიპნოზშია და მისთვის ეს “იავნანა” ძალიან ახლოა, მას დედის მუცელში ყოფნა უტივტივდება, რა თქმა უნდა ქვეცნობიერად, და ის უფრო ტკბილად და მაძღრად გრძნობს თავს. შემდგომში მისი ქვეცნობიერად ჩამოყალიბებული სერიალი, მთელი ცხოვრება ტრიალებს, მაგრამ ვინ იცის, რა ჟანრის სერიალის მიხედვით სძინავს ამ ეგრეწოდებულ ადამიანს. ადამიანმა, ჰიპნოზი და თავისი თავის დაძინება ქვის ხანაშიც იცოდა, როდესაც ისინი საკვების მოსაძიებლად მიდიოდნენ. მათ არც, “გეკოს ტიპის” თოფი, და არც “კალაშნიკოვის” ტყვიამფქვრევი ჰქონდათ, მაგრამ მათ იცოდნენ, რომ მხოლოდ სიკვდილისკენ სწრაფვა თუ გადაარჩენდათ. ეს მხოლოდ ბიოლოგიური გადარჩენის ინსტინქტი იყო და ისინი მხოლოდ საკუთარ ოჯახზე ფიქრობდნენ. დღევანდელ ადამიანს ეს ინსტინქტი საერთოდ გამქრალი აქვს და ვერც კი გრძნობს დგას ის მიწაზე, თუ ჰაერში დაფრინავს. ცხოვრება ბრძოლაა და მხოლოდ უძლიერესი გადარჩება. ეს ახალი ამბავი არ არის. ძალას თავისი გაგება შწირდება. ის მხოლოდ ფიზიკური სხეულის კუნთების დიდი წონა როდია. ძველი ადამიანი სამივე ტვინით იყო განვითარებული და ამიტომ იყო ძლიერი. დღევანდელი ადამიანი ან ფროფესორობაზე ფიქრობს და უაზრო აზრებით იტენის თავს, ან სურს მსოფლიო ჩემპიონი გახდეს რაღაც ჯართის აწევაში, და როდესაც მათ აჯილდოვებენ, ისინი პატარა ბავშვებივით დახტიან სახლში მისვლისთანავე და ამავე დროს სარკეში იყურებიან და რაც არ უთქვამთ მათთვის დაჯილდოვების დროს, საკუთარ თავს ეუბნებიან, შეიძლება შაკუთარი ფოტოაპარატით, საკუთარ “ეგოს” სურათებიც გადაუღონ და მსოფლიოს ყველა კუთხეში გაუგზავნონ თავიანთ მეგობრებს და საეჭვო ვითარებაში შEძენილ ახლობლებს. ეს არის ამქვეყნიური სიძლიერე და დიდება. მეგრამ მეორე დღეს, სახლიდან გამოსვის თანავე, მათ თუ შავმა კატამ გადაურბინა გზა, ისინი დეპრესიაში ვარდებიან ან ფსიქიატრიულ საავადმყოფოებს აკითხავენ. ეს არის მათი ოქროც და ვერცხლიც.
ერთი პერიოდი, როდესაც ინსტიტუტში ვსწავლობდი, სადაც სანამ ქეჩოში არ წამავლეს არც კი ვაპირებდი მანდ მისვლას ჩემი ქვეცნობიერი ვიბრაციების გამო, საკურსო ნაშრომის წერა მომიწია. იმავე დროს ეგრეწოდებული, “სპორტული თამაშების დამკვირვებელი” ვიყავი. ბევრი არ მიფიქრია და გადავწყვიტე ფეხბურთელების მრგვალი ქვეცნობიერი შემეწუხებინა. ტესტირების მეთოდები არ მიზიდავდა იმის შემდეგ, როდესაც ჩემმა ერთმა ძალიან კარგმა ადამიანმა და მასწავლებელმა მითხრა, “ეს ყველა ტესტი ტილიანი საქმეაო და სჯობს პრაქტიკულად შეასრულოო ნაშრომი.” ეს იმას ნიშნავდა , რომ მე რაღაც ექპერიმენტისებული უნდა ჩამეტარებინა ამ ისედაც საცოდავ ფეხბურთელებზე. ბევრი ვიფიქრე თუ ცოტა ვიფიქრე. ევრიკა! ჩემს ქვეცნობიერს ისეთი ვიბრაციათა შეჯახება მოუვიდა, რომ თვით ჰიტლერს და სტალინს, რომ მივუმატოთ ჩინგის ყაენი და გავამრავლოთ შვიდ მაკედონელზე და თანაც ეს ყველაფერი მეათე ხარისხში ავიყვანოთ, მათი სისასტიკის ჯამი ჩემთან შედარებით იქნებოდა ერთი წვეთი მთელს ოთხივე ოკეანეში. ექსპერიმენტს სახელწოდებაც მივეცი: “შოკური თერაპიის ზეგავლენა ქართველი ფეხბურთელების ქვეცნობიერების ჰარმონიული განვითარებისათვის.” ეს ძალიან საინტერესო ექსპერიმენტი, რომელშიც ჩემივე სამივე ტვინით ვიყავი დარწმუნებული იმიტომ რომ მასში არაფერი ახალი არ იყო და ამის მეტი ვერაფერი უშველიდათ ჩვენს სპორცმენებს, შემდეგს შეიცავდა. ძირითადი ჯგუფი და მათი სათადარიგო ფეხბურთელებისათვის უნდა მიგვეერთებინა ელეკტროდები, მავთულის სახით, რომლებიც დისტანციური მართვის მეშვეობით აძლევდნენ სპორცმენს ძაბვას 12V-დან 99V-მდე, მაგრამ ეს ძაბვა მათი ორგანიზმის სამივე ცენტრს შეცდომის შემთხვევაში ეწოდებოდა. რა თქმა უნდა მხოლოდ შეცდომის დროს, ეგ იყო მთავარი პრინციპი ამ ძალზედ საინტერესო ნაშრომისა. როდესაც ფეხბურთელი არასწორ გადაცემას ან კარში დარტყმის დროს შეცდომას უშვებდა მას პატარა ელეკტრო შოკს სთავაზობდენენ, და ეს ყველაფერი მათი კეთილდღეობისათვის იყო განკუთვნილი. იმავე სპორცმენის, მეორე შეცდომის დაშვების დროს ამ ელეკტრო მუხტის ძალა იზრდებოდა და ასე შემდეგ, მანამ, სანამ, ის შეცდომების რაოდენობას არ შეამცირებდა. მიახლოვებით ერთი თვის განმავლობაში ჩვენი ბიჭები ნამდვილი პროფესიონალები გახდებოდნენ და ბრაზილიის ნაკრების თამაში უბრალო ქუჩურ თამაშს დაემსგავსებოდა. მაგრამ მე მაშინ უბრალო სტუდენტი, ეგრეწოდებული “ლიბიდოს” მონა ვიყავი და ვინ დამთანმხდებოდა ასეთ ფეხბურთის თამაშზე და მეც უარი მივიღე მაღლა მდგომი ეშელონებიდან. უარის წამის მეასედში ჩემი ბავშვობის საინტერესო “ზღაპარ-ჰიპნოზი”, გამახსენდა, რომელსაც “მგელ და კრავს” უწოდებდნენ, და დაღონებული გავეშურე “სადიაგნოსტიკო ფსიქოლოგიური ტესტების” მოსაძიებლად. აქედან გამომდინარეობს შემდეგი დასკვნა, ჩაუტარეთ საკუთარ თავს “შოკური თერაპია”, ეს ძალიან ძლიერი ტექნიკაა ქვეცნობიერის დასაღუზად, და დაუკვირდით ეკოლოგიურ მომავალს, დაუკვირდით თუ რას ღუზავთ.
მხოლოდ, თქვენი საკუთარი ტვინის მასაჟი თუ გიშველით. მასაჟის ხელოვნებას ცოდნა უნდა. ადამიანმა, ვინც ამ ხელობას ფლობს, იცის როდის დაძაბოს ადამიანს კუნთი და როდის მოადუნოს მისი მდგომარეობა. როდესაც თქვენი სხეული დაღლილია არ დაისვენოთ მანამ, სანამ სული ყვირილს არ დაიწყებს, მაგრამ გაითვალისწინეთ ისიც, რომ თქვენი სხეული არ უნდა გაგინაწყენდეთ და დისკოზით არ დაგაჯილდოვოთ.
ბრძოლის დროს მეომარს იარაღი გააჩნია, რომელიც მას ომში დახმარებას უწევს. ეს იარაღი ძლიერი ფოლადისაგან მზადდება და თვით ფოლადსაც კარაქივით სერავს. ჩხოვრება მარტო ბრძოლა როდია ის ომია და ამ ომში ლოთი ვერ მოიგებს, ამ ომში კუჭის მონა ტყვედ ჩავარდება და განადგურდება. მებრძოლი ერთადერთი ის მდგომარეობაა, როდესაც ტანჯვაც კი ბედნიერებაა. ძველად იაპონიის ერთერთ კუნძულზე, ძალიან ძლიერი მებრძოლები საკუთარ თავს ტანჯავდნენ იმით, რომ ისინი ხის ტოტზე ექვსი შვიდი საათი ხელებით ეკიდნენ, და როდესაც დაიღლებოდნენ ფეხებით ეკიდებოდნენ ხოლმე. თუ თქვენ საკუთარ თავს არ შეიყვარებთ, თქვენ ვერავის შეიყვარებთ. საკუთარი თავის სიყვარული ცნობიერი ტანჯვით თუ მოიპოვება და არა ქვეცნობიერად ჩამოყალიბებული უარყოფითი ვიბრაციებით. ჩვენი გონება ჩვენივე ტყუილია და ჩვენივე ტყუილი. ჩვენივე სხეული ჩვენივე მტერია და ჩვენივე მოყვასი. ჩვენი გრძნობები ჩვენივე ჯოჯოხეთია და ჩვენივე სამოთხე. ჩვენ ჩვენი ღმერთი ვართ და ჩვენივე ეშმაკი. თქვენ ღმერთის კი არ გეშინიათ, თქვენ საკუთარი თავი შიშით ხართ შეპყრობილები. ადამიანის ფიქრი სიკეთით არშეიძლება დაკავებული იყოს, მაშინ როდესაც ის საკუთარ თავში ქვას იხლავს. თქვენი გული ანატომიის წიგნში არ მდებარეობს, ის თქვენშია. მისი კარგი მუშაობა თქვენს მის მიმართ სიყვარულზეა დამოკიდებული. ეს სიყვარული ცნობიერ ტანჯვაში დევს და ოფლის ვიბრაციებში. თუ თქვენ დილით 7 საათზე დგებით და ფიქრობთ, “კიდევ ცოტა დამეძინა რა იქნებოდაო?” ამის წამალი მხოლოდ ორი საათით ადრე ადგომაა. შემდეგ, მთელი დღე ხან ერთ ფეხზე ხტუნაობთ და ხან მეორით, ამ დროს კითხულობთ “ვეფხისტყაოსანს” მაგრამ ბოლოდან თავისაკენ და როცა წაიკითხავთ ამოატრიალეთ ეს შესანიშნავი თერაპიული დანიშნულების წიგნი და ისევ ბოლოდან დაიწყეთ მისი კითხვა, თანაც თქვენი ხმის ვიბრაციები პავაროტიზე მაღალი უნდა იყოს და ასე მთელი წლის განმავლობაში. ეს არის ცნობიერი ბედნიერებისაკენ სწრაფვა. თქვენ ალბათ ძალიან ბევრჯერ დაგისვიათ საკუთარი თავისთვის კითხვა “რატომ?” და ამ შეკითხვაზე მილიარდი მეათე ხარისხში აყვანილი პასუხი გაგიციათ საკუთარი თავისთვის. ამ პასუხებმა თქვენში გაურკვევლობის ვიბრაციები გამოიწვია და თქვენ დაკარგეთ ფიზიკური ძილი, დაგემართად ყველანაირი აშლილობა და დაშლილობა, ფიქრად უკვე მეათედან ფრენაც კი ისწავლეთ. მაგრამ თქვენი ძირითადი პრობლემა ის არის, რომ თქვენ შეკითხვის დასმაც კი არ იცით! კითხვა “რატომ?”, ძალიან თბილი ვიბრაციებით არის გაჟღენთილი. თქვენ ვერც კი წარმოგიდგენიათ რა ფერები მოსდევს მის ხატს. თქვენ ტირილიც კი არ იცით ნორმალური. სიცილზე საერთოდ არ ვსაუბრობ. თქვენი ტირილი, ეს არის თქვენი თავისადმი შეცოდების ვიბრაციები და მეტი არაფერი. თქვენ გეცოდებათ საკუთარი თავი და მაშინ იწყება ეს ნიაღვარი. ეს გრძნობა თქვენი არ არის ის თქვენში ჩამონტაჟებულია ბუნებით. ტირილის პროცესი სიცოცხლის საწყისია, მხოლოდ მაშინ არის ის ნათელი რეალობა. თქვენი რეალობა არის თქვენი ქვეცნობიერება და დაბადების დღეზე ნაჩუქარი აკრძალვები. სიკვდილი ფსიქოთერაპიის ძირითადი პრინციპია. ფსიქოანალიტიკოსები ამას “ინსაიტს” უწოდებენ, და თან მას ათასნაირ სახეს აძლევენ. სიკვდილისადმი სწორი დამოკიდებულება, საკუთარი სიძლიერით და მხოლოდ ამის შემდგომ სურვილის უარყოფით იწყება, რაც დამოკიდებულია თქვენი სამივე ტვინის მზაობაზე.
ადამიანს ღვინო კი არა, ფიქრი ათრობს. მისი ავადმყოფობა, წარმოდგენის ნაყოფია. შიზოფრენიის გამშვები მექანიზმი მხოლოდ გონების, სხეულის და გრძნობების სიცარიელე და არეულობაა. როდესაც ადამიანს ეუბნები წარმოიდგინოს ყველაზე თბილი და ლამაზი წუთები თავის სიცოცხლის მანძილზე, მისი გონება მრავალი ფერით იტვირთება, მაგრამ მისი ხელები და ფეხები ყინულივით ვიბრირებს. რომელ ფსიქოთერაპიაზეა საუბარი, როდესაც თქვენ ნაგავით ხართ სავსე და ეჭვის მონა ხდებით. გონებას არ აქვს უფლება, სხეულზე და გრძნობებზე მეტი ისაუბროს. ფიზიკური სიკვდილი ამის დასტურია. როდესაც კვდება ადამიანი, ის მთელი არსებით კვდება, თავისი ტვინით, გრძნობებით და სხეულით. ყველა ადამიანში არის ღმერთი. ის ზოგჯერ ბოროტია ზოგჯერ კიდევ კეთილი, მაგრამ ეს უკიდურესობანი ცნობიერია და სიცოცხლით აღსავსე. მხოლოდ ამ სამი ტვინის განვითარება და მათი დაღუზვა არის ნამდვილი ფსიქოთერაპიის შედეგი. მხოლოდ გონებრივი განვითარება, ან კიდევ მხოლოდ სხეულის კორექციას არანაირი შედეგიანობა არ გააჩნია. განვითარება კომპლექსურია და მისდამი დამოკიდებულება სწორი უნდა იყოს. ეს არის ცხოვრების ძლიერი ხერხემალი და ბედნიერების ღერძი, რომელიც ყველანაირ წნეხს უძლებს.
ადამიანი ყოველთვის იოლი გზას ირჩევს და ამით არის დაკავებული მისი ცხოვრება. ცხოვრება არამხოლოდ ბრძოლაა, ის ათი მსოფლიო ომია მეათე ხარისხში. ბედნიერება საკუთარი თავის კონტროლი და ფლობაა, რასაც მთელი ცხოვრება უნდა დაუთმოს ადამიანმა. ადამიანი ძლიერი არსებაა, ამას მხოლოდ მიღება უნდა. თქვენ უნდა შეგეძლოთ ერთი წელი ხმელ პურზე და წყალზე ყოფნა. ამ გზის მისაღწევად ცნობიერი შრომა და ტანჯვაა საჭირო. ბედნიერება ბრძოლას მოითხოვს. ის უსუსურობას ვერ იტანს. მაზოქიზმი ქვეცნობიერად ჩამოყალიბებული უარყოფითი ვიბრაციაა და მეტი არაფერი. მისი მექანიზმი მხოლოდ თქვენშია და მისი ქმედების სტრატეგია თვენს ქვეცნობიერებაშია ჩადებული, თქვენი გამოცდილებით. სანამ არ გაგიჭირდებათ, ვერ მიხვდებით რა ტკბილია ცხოვრება. ცნობიერება და ქვეცნობიერებაც შედარებითი მოვლენებია თქვენს სამყაროში, როდესაც თქვენი ჭეშმარიტება იბადება. თქვენ ხართ ღმერთი. თქვენ ხართ ბოროტებაც და სიკეთეც, ქალიც და კაციც, ღარიბიც და მდიდარიც, მეფეც და მონაც. ადამიანი ხან ბოროტებას იცავს, ხან კიდევ სიკეთეს და ეს მისი რეაქციათა ვიბრაციები დამოკიდებულია მის შინაგან სამყაროზე, რომელიც თავის მხრივ ჩამოყალიბებულია მრავალი ჩაპოგრამებული ნაგავით.
ადამიანის სამყაროს ჩამოყალიბებაზე ისიც ზეგავლენას ახდენს, თუ როგორ ხასიათთა ვიბრაციაზე იყვნენ მისი შემქმნელები. მათი ქვეცნობიერის ურთიერთობის მსხვერპლი ხდება ის არსება, რომელიც ადრე თუ გვიან მოევლინება ამ ულამაზეს სამყაროს. მაგრამ მისი შემქმნელების ქვეცნობიერი ვიბრაციათა ხახუნი, მიზერულ კვალს ტოვებს მის ნაყოფის ჩამოყალიბებაში. ამ ორი ქვეცნობიერის გარე სამყარო, რომელიც შექმნილია მათვე მიერ, გადაეცემა მდედრობითი სქესის არსებას სპერმატაზოიდის სახით. რომელსაც უკვე თავისი მინი ფსიქოგენეტიკური პორტრეტი აქვს ჩამოყალიბებული. თვით ამ ნივთიერების შემადგენლობასაც აქვს ძალიან დიდი მნიშვნელობა. მაგრამ, ერთი ძალიან საყურადღებო ფაქტი. ნუ იქნებით თქვენი ქვევნობიერი ინსტინქტური ვიბრაციების მსხვერპლი, და შეეცადეთ გქონდეთ ამ სურნელოვანი სამყაროსადმი სწორი დამოკიდებულება. არსებობს მცენარეები, რომლებსაც მოვლა პატრონობა უნდა და დაღესავთ თუ ვერ მოუვლით და შეიყვარებთ, იმიტომ რომ, თქვენ დანაშაულის და ცოდვის ვიბრაციების მსხვერპლი გახდებით. ინსტინქტები არამარტო ცხოველს, არამედ ადამიანს და მცენარესაც გააჩნია. ადამიანის ინსტინქტები იმით განსხვავდება, რომ მათი კონტროლი და და უარყოფა სიძნელეს არ წარმოადგენს, რა თქმა უნდა მაშინ თუ თვენ თქვენი დაბოლოებების მონა არ ხართ. ეგრეწოდებული სექსის ფილოსოფიური ვიბრაციები, ადამიანს ქვის ხანიდან მოყვება, მაგრამ მისდამი დამიკიდებულება სხვაგვარი იყო და ზოგჯერ მამრობითი სქესის ტყიური არც ეკითხებოდა მდედრობითი სქესის ტყიურს, უნდოდა თუ არა მას ეს ხახუნის ვიბრაციები, რომელიც ყველა მარიხუანას, ჰაშიშს და ჰეროინს ნამდვილად სჯობია. მაგრამ ამ ნივთიერებების მომხმარებლებს მისი ინსტინქტიც კი არ გააჩნიათ არა თუ გრძნობა. ორმა ძალიან ნიჭიერმა და მშვენიერების ჭეშმარიტების ვიბრაციებით აღსავსე პიროვნებამ, სრული ამ სიტყვის მნიშველობით, და რომლებისაგან სამყაროს ჭეშმარიტი სიტკბოს სურნელი მივიღე და მათ სიყვარულმა ჩემს თავისადმი არასწორი დამოკიდებულების ვიბრაციები აღმომიჩინა. ამ ადამიანებმა ძალიან საინტერესო კვლევა ჩაატარეს ეგრეწოდებულ ნარკომანების ჯგუფთან და რა თქმა უნდა მათ სხვა სალონტროლო, ანუ შედარებითი ჯგუფებიც ჩამოაყალიბეს და ისინი ეგრეწოდებულ ალექსიტიმიის პრობლემას იკვლევდნენ მათ სამყაროს შემადგენლობაში. ჯერ გავიაზროთ, თუ რა არის ეს მეცნიერულად გაჟღენთილი ტერმინი. მიკიბულ მოკიბულის გარეშე, როგორც საერთოდ განსაზღვრავენ ხოლმე ჩვენი ღრმად პატივცემული ეგრეწოდებული “მეცნიერფსოქოლოგფსიქოთერაპევტებვუდუისტები”, ეს პრობლემა შემდეგში მდგომარეობს, ის ადამიანები, რომლებიც დაჯილდოვებულები არიან ამ ვიბრაციით, ვერავითარ კავშირს ვერ ამყარებენ საკუთარ გრძნობებთან, ეს ნიშნავს იმას, რომ ისინი გრძნობენ, მაგრამ არ იციან რას და ისიც ერთ პროცენტით. მათი შინაგანი გრძნობითი სფეროს ცენტრი მოწყვეტილია, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით საკუთარ ბუნებას. ამ ულამაზესი და სიწმინდით არსავსე ადამიანებს თეორიად ჰქონდათ ჩამოყალიბებული ის, რომ ეს Gგაურკვეველი შინაგანი ქვეცნობიერი ვიბრაციებით დაჯილდოვებული ადამიანები ბავშვობაში დედის ალერსის ნაკლებობის გამო, ანუ მათ ფიზიკურ და სულიერ ეგრეწოდებულ ტირილს, არ ექცეოდა სათანადო ყურადღება და მათი ეგრეწოდებული ემოციათა ვიბრაციების მოთხოვნილება არ კმაყოფილდებოდა, და ეს არსებები იცლებოდნენ ლიტრობით ტირილისაგან. მაგრამ რა, დედას ტელესერიალი უფრო აინტერესებდა ან კიდევ სხვა რაიმე საქმიანობა, ყავის სმა, ჭორაობა და სხვა მრავალი ქვეცნობიერფსიქოფიზიკური ინტერესები. მომავალში, ამ მშვენიერი ადამიანების თეორიის თანახმად, მათი ფსიქოფიზიკური ქვეცნობიერება ბრმა მიმართულებით დედის პორტრეტს, მარიხუანის, ჰაშიშის, ჰეროინის ან სხვა რაიმე ციკლოდოლის მაგვარი “ვიტამინებით” ანაცვლებდა და ამით “შვების” ვიბრაციებს იწვევდა. მაგრამ, ჩვენი ულამაზესი და უმშვენიერესი მკვლევარების შრომის შედეგად აღმოჩნდა შემდეგი უკიდურესობა. მათ შრომამ აღმოაჩინა ძალიან საინტერესო უკიდურესობა. ეს, ეგრეწოდებული უარყოფითი ქვეცნობიერი ვიბრაციებით ჩამოყალიბებული არსებები, ამ ეგრეწოდებულ “ვიტამინებში” საკუთარი სულის ყვირილს იწვევდნენ. ანუ მათი შინაგანი გრძნობების ცენტრი შველას ითხოვდა. ეს “ვიტამინები” კი ამის საშუალებას აძლევდნენ. მათი გრძნობელობის ამაღლება, “ინდიელების ელექსირით” ხდებოდა.
ამას ეძახიან სიბრმავეს სულისა. ამაზე საუბრობდა ღმერთი. თუ არ გიყვარს საკუთარი, ვერც სამყაროს შეიყვარებ. შენ ხარ მშვენიერება და ჭეშმარიტება ადამიანო. ჩვენში ვერც სიკეთე იქნება ვერც ბოროტება თუ თქვენ საკუთარ თავს არ დაუპირისპირდებით, გადააგდებთ ტელევიზორებს და ერთ ხეს მაინც დარგავთ საკუთარ ბაღში. თოხი და ბარი თუ გიშველით, და რამდენჯერაც ეს შესანიშნავი იარაღი დაგივარდებათ მიწაზე, იმდენრჯერ ჩაირტყით ეს იარაღი თავში, და ჩაირთყით ისე, რომ, თქვენს თავს ძალიან ლამაზი და დიდი “კოპი” დაემჩნეს. ეს ჭეშმარიტებაა. ცნობიერი “კოპი” თავში ყველანაირ ფსიქოთერაპიას და დიაზეპამს სჯობია. თუ თქვენ არ შრომობთ, მთელი თქვენი ცხოვრება პლაცებოს ეფექტია. შრომას არ სჭირდება მიზანი და მიზეზი, ყველაფერი თქვენ ხართ. მიზეზიც და შედეგიც თქვენი პროგრამაა. დეპრესია და შიზოფრენია თქვენში იბადება, ისევე როგორც ბედნიერება და სიყვარული. ამისათვის სწორი დამოკიდებულების ვიბრაციებია საჭირო. თქვენს სხეულს შეუძლია შეცვალოს თქვენი გრძნობები და გონების რუქა, გონებას კი ეს არ შეუძლია. ეს არ არის არც აქსიომა და არც თეორია. ეს პრაქტიკა და შრომაა. გონების, თავისი შემადგენლობით, დანიშნულება თქვენი მიმართულების და გზის იდეის წარმოქმნაშია. გონების აზრი, ქმნის სხეულის აზრს, რომელიც გრძნობის აზრთთან არის დაკავშირებული. მაგრამ სირთულე იმაში მდგომარეობს, რომ ზოგჯერ სხეული უფრო სუსტია, ზოგჯერ მისი წონა გონების წონას ჩამოუვარდება და გრძნობების ცენტრსაც. როდესაც მე გამაჩნია სიყვარულის იდეა, და არ მაქვს გრძნობა, მე უბრალო ფიზიკური სხეულის და გონებრივი ხატის მსხვერპლი ვხდები. აქვე მინდა ავღნიშნო ის, რომ გრძნობის და სიყვარულის იდეის გაგებას, მათდამი სწორი დამოკიდებულება სჭირდება. სწორი დამოკიდებულება საკუთარი თავის მიღებას და შიყვარულს ნიშნავს. როდესაც მე მიჩნდება ფიზიკური სიძლიერის სურვილი, ჩემს ქვეცნობიერებაში უარყოფითი ვიბრაციების არსებობამ არ უნდა განაპირობოს ჩემი სხეულის ფიზიკური ფორმების ზრდა. როდესაც მე ვარ, მე ვიცი რომ ჩემი სხეულისადმი წებოს სურნელის მიწოდება დაუშვებელია, მაგრამ ამასაც აკეთებენ რათა ეგრეწოდებული გასხივოსნებას მიეცენ და ნირვანას ბუჩქნარში დაიმალონ, სადაც ფეკალური მასების ტონობით მეათე ხარისხში, აღმოჩენაა შესაძლებელი. თქვენ ხართ მაშინ როდესაც არსებობთ, როგორც სხეული, გონება და Gრძნობები. ცხოვრება ბრძოლაა და მხოლოდ ძლიერი გადარჩება. ეს ჭეშმარიტებაა, სრული ამ სიტყვის ვიბრაციების. როდესაც თქვენ უარყოფთ საკუთარ კუჭს, თქვენ ხდებით მშიერი და თქვენს გარშემო ადამიანების შეჭმაც შეგიძლიათ. თქვენში ბიოლოგია საუბრობს, რომელიც გადარჩენას ეძახის. ამ დროს თქვენში ცხოველი იღვიძებს და მხოლოდ საკუთარი თავის გადარჩენაზე ფიქრობს. მაგრამ ეს გადარჩენა წამიერია. ეს არის კუჭის მონობა. ცნობიერი შიმშილი ბედნიერების წყაროს ერთი ფიალაა. შემდეგ ჭამთ იმდენს რამდენსაც იტევს თქვენი კუჭი. ცნობიერება რბილი და სასიამოვნო ფეხსაცმლის ჩაცმას გვაგონებს. ქვეცნობიერება, ეს ის ფეხსაცმელია, რომელშიც, ვიღაც გაურკვეველი შინაგანი აგებულების სუბიექტის გამო უზარმაზარი თანხა გადაიხადეთ და სიარულის დროს ფეხებში ისეთი სასწაული ფილმები იხატება, რომ თქვენ მთელი თქვენი ცხოვრების მანძილზე შეძენილი უბედური და საშინელი ფილმი გიტრიალებთ, და ამ დროს თქვენ არც კი იცით გსიამოვნებთ ეს სურათები, თუ არ გსიამოვნებთ, ამ დროს მიდიხართ გაურკვეველი შინაგანი შემადგენლობის მდედრობითი სქესის არსებასთან და თან ფიქრობთ, “ხვალ, თუ მაგ მაღაზიამდე მივაღწიე გამყიდველს ყველა პერინატალურ ტრავმას გავაცნობიერებინებ!” ქვეცნობიერებას ძალიან დიდი იუმორის გრძნობა გააჩნია, არა?
თქვენ გაქვთ მხოლოდ ორი გზა. ერთ მშვენიერ დილას, მაგრამ ეს დილა ზამთარში უნდა დაამთხვიოთ, ადგეთ თქვენს თბილ საწოლიდან, დადგეთ ფეხზე, მიიხედთ მოიხედოთ დააკვირდეთ საკუთარ თავს ძალიან გულმოდგინეთ, მიხვიდეთ სარკესთან და გაიღიმოთ, საღამოს კი ისევ დეპრესიაში ჩავარდეთ, და მეორე გზა, იგივე პროცედურებით მაგრმ მათი სწორი და გულმოდგინე შესრულების შემდეგ, მიხვიდეთ სარკესთან, გაიღიმოთ იმის ფიქრით, რომ დღეს შეიძლება თქვენი ბოლოდღე იყოს, ასე რომ ყველაფერი უნდა მოასწროთ და ყველას უნდა აუშალოთ ნერვები და შემდეგ მოეფეროთ, და მთელი დღის განმავლობაში მოიწყოთ ჯოჯოხეთიც და სამოთხეც ტიბეტში გაუმგზავრებლად. ეს არის მთელი თქვენი ცხოვრების ფილოსოფიაც, გეოგრაფიაც, ასტრონომიაც, ქიმიაც და ფიზიკაც. თქვენში არის ეშმაკიც და ღმერთიც, მთავარია დღეს აუცილებლად მათ ორივეს ეყომარეთ. ამას ბუდაც აკეთებდა, ქრისტეც და მოსეც, თქვენ კი მათგან არაფრით განსხვავდებით, უბრალოდ დანაშაულის გრძნობა ანუ ფსიქოანალიტიკურად ეგრეწოდებული “სუპერეგო” დაბრიდეთ. მაგრამ გაითვალისწინეთ, თქვენ თქვენი საკუთარი, მეასე ხარისხში აყვანილი “სუპერეგო” უნდა შეიძინოთ და ამ დროს თქვენ არც კონტროლი დაგჭირდებათ და არც მანიპულიაციის ტექნიკები. თქვენ ხართ ოშოც და აშოტაც, ნაპოლეონიც და ჰიტლერიც, ოსტატიც და მოსწავლეც, ღარიბიც და ღატაკიც, ძლიერიც და სუსტიც. ეს მსახიობობა არ არის, ეს ადამიანის დამიწების ფსიქოფიზიოფილოსოფია და მისი გადარჩენის ერთადერთი გზა. კურდღლის ფსიქოფიზიოფილოსოფია ვერ კაუმკლავდება ლომის ფსიქოფიზიოფილოსოფიას, იმიტომ რომ, მათი განსხვავება მხოლოდ წონაში, ზომაში და ინსტინქტების სიძლიერის ვიბრაციებშია. თუ გინდათ იყოთ ლომი, აიღეთ მისგან მხოლოდ ის მშვიდობა, რომელიც მისი ტვინის კუჭის დაკმაყოფილების შემდეგ მოდის. ცხოვრება გამუდმებული ბრძოლაა. არ არსებობს არც მშვიდობა და არც ომი. არის მხოლოდ ბრძოლა საკუთარ თავთან. არის მხოლოდ ამ ბრძოლის შედეგად მოპოვებული სამოთხე და ჯოჯოხეთი. არის ქვეცნობიერებისადმი და ცნობიერებისადმი სწორი დამოკიდებულება. კომპლექსები და მათმაგვარი უარყოფითად ჩამოყელიბებული მუხტები, შენივე სამყაროში იბადება. გარესამყაროს შენდამი ცუდი დამოკიდებულება, ანუ როდესაც შენ გექმნება ეგრე წოდებული არასრულფასოვნების კომპლექსი და სხვა ლამაზად შეთხზული ზღაპარი, მხოლოდ თქვენი შინაგანი დირიჟორების და მათი ორკესტრების დამსახურებაა. თქვენი სიმფონია მხოლოდ ტქვენი ნოტების და ქვენოტების შედეგია. მაგრამ ან სიმფონიას გონებაც სჭირდება, სხეულიც და გრძნობაც და არა მარტო ბრმა ქვეცნობიერი ემოცია. ჯანსარ სხეულში არ არის ჯანსაღი სული, ეს ბერძნების მოგონილი ზღაპარია, ჯამნსაღ ქცევაშია ჯანსაღი სულიც და სხეულიც! ცნობიერი ტანჯვა შინაგანს და აქედან გამომდინარე გარესამყაროს ქმნის. ადამიანის განვითარება ნებისმიერ მდგომარეობაში არის შესაძლებელი. საკუთარი მწვერვალის დალაშქვრის დროს, თქვენ საკუთარ თავს აჯილდოვებთ და ასეთი მწვერვალები უამრავია თქვენს გზაზე. თქვენშია თქვენივე ფული, ძალაუფლებაც და სიღატაკეც. ამის სტრატეგიის შემუშავება გონებრივად ძალიან იოლი საქმეა, მაგრამ თუ ამ ძალაუფლებას არ უძლებს თქვენი სხეული, თქვენი ძალაუფლების მონა ხდება. Gრძობამდე შორი გზაა გასავლელი. ეს ცენტრი ყველაზე დიდ შრომას მოითხოვს და ამავე დროს ამ ოფლით შეზავებულ, ტირილბღავილით გაჟღენთილ ცნობიერი სიკვდილისადმი გაჟღენთილი შრომა ჭამის მეასედში ამოტივტივდება თქვენს არსებაში. ცნობიერი შიმშილის ფსოქოფიზიოფილოსოფიური ვიბრაციების დანიშნულება და შედეგიანობა, ანუ ქვეცნობიერების სიკვდილის გამოწვევა, თქვენი ცნობიერი სრომის შედეგია და ამას ყირაზე დგომაც თუ დასჭირდა, უკან ნუ დაიხევთ. ქვეცნობიერება არა მხოლოდ სანაგვე ყუთია, სადაც ინსტინქტები, ბავშვობის ტრამვები, პერინატალური თუ დაბადების ჩანახატები დევს, ის ენერგეტიკული მუხტის ვიბრაციებით არის დატვირთული. ყველა იმ ნახატს თუ ფილმს, რომელიც იქ არის მოთავსებული, ენერგომუხტის ვიბრაციები თავის მხედარს უგზავნიან და იმ სამყაროს ნებისმიერი მიმართულებით ატრიალებენ. ცნობიერება ამ უზარმაზარ სამყაროს ვერ ერევა და არავის ჰქონდეს იმედიც, რომ ეგრეწოდებული “ეგოს” სიძლიერის ხარჯზე ადამიანი დასძლევს სირთულეების ვიბრაციებს. ამ ჟახირის შედეგადაც წარმოიქმნება ნევროზიც და ფსიქოზიც. პირველი და მეორე ბრძოლის ხანგრძლივობაზე და სიძლიერეზეა დამოკიდებული, ეს ომი გონებაში მიმდინარეობს, მაგრამ ადამიანი მხოლოდ ორი ნახევარ სფერო არ არის. ის ვერ უმკლავდება ამ ჯახირს და დაცვითი სახით ავადმყოფობას სთავაზობს. ნევროზი, აუტიზმი და სხვა მრავალი ეგრე წოდებული ნერვული აშლილობანი უბრალო დაცვითი მექანიზმია. ეს ადამიანის სამყაროს დაცვაა. მას არ აქვს ძალა გაუმკლავდეს იმ შინაგან ურჩხულებს, რომლებიც აწვებიან და ზიანს აყენებენ მის ისედაც “გარდერობში გაზრდილ ბუნებას.” ადამიანის განვითარების ძირითადი პრინციპი სამივე ტვინის ერთდროულად განვითარებაა. მხოლოდ გონებრივი წარმოდგენების, მისი წარსულის და სხვა მრავალი უჯრედის შეცვლა შედეგს ვერ გამოიღებს. ეს მხოლოდ და მხოლოდ ერთი უკიდურესობაა. ადამიანს სამი ცენტრი გააჩნია და მხოლოდ მათდამი სწორი დამოკიდებულება გამოიტანს შედეგს.
გონებაში ყოველთვის ისეთი ტელესერიალები ტრიალებს, რომ სხეულს მათი ატანა არ აქვს და უარს ამბობს საკუთარი მოვალეობების შესრულებაზე. ფსიქოთერაპევტმა შესაძლებელია, ადამიანს შეუცვალოს ჩამოყალიბებული წარმოდგენა, მაგრამ ეს მხოლოდ ილუზიაა, ეს მხოლოდ და მხოლოდ ახალი ფილმია, ახალი შეღებილი გმირებით, რომლებიც ადრე თუ ტიროდნენ, ეხლა იცინიან. მაგრამ ეს სიცილი მხოლოდ გონების პროდუქტია და არა ადამიანის არსების. ადამიანი იცინის მაშინ, როდესაც მისი გონება, სხეული და გრძნობები ერთ სუფრაზე ქეიფობენ და ერთმანეთთან ალავერდს გადადიან. დათრომისას ერთმანეთს კი არ აგინებენ, არამედ ცნობიერებაზე და ბედნიერებაზე ფიქრობენ. ამ დროს ადამიანი ცხოვრობს, მისი ფიქრი სხეულის და გრძნობების ერთობლიობაა. შიმშილი თუ გიშველით. ცნობიერი შიმშილი. როდესაც თქვენს კუჭს დაიმონებთ და უძილობას მიეცემით ნაბიჯს გადადგავთ ბედნიერებისაკენ, სადაც ცნობიერი, რეალური ჯოჯოხეთი და სამოთხე დაგხვდებათ. ადამიანის სამყარო შინაგანი ძალით არის გაჟღენთილი, ვიღაც ამას ქვეცნობიერში ათავსებს, ჩინელი ბერები “ჩის” სამყაროში, ბიოლოგები უჯრედში რაღაც ნივთიერებების ვიბრაციებს. ამას დიდი მნიშვნელობა არ აქვს, მთავარი ის არის, რომ ადამიანში ენერგეტიკული სუბსტანცია არსებობს. ეს ენერგია მთელს ორგანიზმში ნაწილდება და მას აძლევს მუშაობის საშუალებას. ფიქრსაც იმდენი ენერგია სჭირდება, რამდენიც ხელის ელემენტარულ მოძრაობას. არ არსებობს მეტი ან ნაკლები. არ არსებობს არც დაბალი და არც მაღალი. არ არსებობს სიძლიერე და სისუსტე. ადამიანის ფიქრი დამოკიდებულია მის სხეულზე და გრძნობებზე. სამივე ცენტრი ერთი სამყაროა და მისი მექანიზმის სწორი და შედეგიანი მუშაობის მექანიზმი მხოლოდ და მხოლოდ ჩნობიერ სიკვდილის ვიბრაციებზე არის დამოკიდებული. თქვენივე ნევროზი თუ ფსიქოზის გამშვები მექანიზმი, ამ ცენტრებისადმი არასწორ დამოკიდებულებაში მდებარეობს. ბედნიერება, მოდის მხოლოდ ცნობიერი შრომის შედეგად. ეს რიტმოლოგიის ვიბრაციების ძირითადი პრინციპია და მხოლოდ ცენტრების რიტმის შეხლა შემოხლაში მდებარეობს. სანამ თქვენ საკუთარ თავს არ გაწურავთ ოფლის ოკეანში თქვენი დეპრესია მუდამ დაგიმშვენებთ გვერდს და თანაც “სირაქლემას დგომს” მოგაგონებთ თქვენი ცხოვრება. როდესაც თქვენ ერიდებით სირთულეებს და მათ საკუთარ თავში იხჩობთ, თქვენ კატის ბუნების ხდებით. კატის ფსიქოლოგია ძალიან საინტერესოა, ის ძაღლზე საშიში არსებაა და თანაც მასზე ძლიერი, მაგრამ, ამავე დროს მისი შინაგანი ვიბრაციები ძალიან საინტერესოა. მაგალითად ძაღლს რაც არ უნდა აწყენინოს პატრონმა, ის მუდამ მისი ერთგული იქნება და მისი სახე არასოდეს გაიჟღინთება უარყოფით ვიბრაციებით. კატა წყენას ქვეცნობიერებაში იგროვებს და იმ დროს როდესაც თქვენ, თქვენს საყვარელ ტელესერიალს უყურებთ, ის ისე ლამაზად გაგაფერადებთ, კუბიზმის სტილში, რომელიც სურიალისტურმოდერნში არის მოთავსებული. ასე რომ აქედან დასკვნა. ადამიანის სიყვარულისადმი გადასვლის ვიბრაცია და მის სამყაროში მოთავსებამდე ჯერ შეეცადეთ შეიყვაროთ ცხოველები. მაგრამ შეიყვაროთ არა ქვეცნობიერად, სადაც ეგრეწოდებული “გადატანის” მექანიზმი ვიბრირებს ხოლმე, არამედ პირდაპირი სვლით მათ გულისადმი. ერთი კარგი ჩემი კარგი მეგობარი ამბიბდა ხოლმე, “თუ გინდა იყო ძლიერი, წყალივით უნდა იყო. თუ მას წინააღმდეგობა არ აქვს წინ ის მიედინება, თუ მას წინ კედელი აღემართა ის შეჩერდება, როდესაც კედელი დაიმტვრევა ის თავის დინებას განაგრძობს, ოთხკუთხედ თუნგში ის ოთხკუთხედია, მგრვალ თუნგში კი მგრვალია. იმის გამო, რომ ის დამთმობია, ის ყველას სჭირდება და ყველაზე ძლიერია.” ჩინელები დეპრესიას ძალიან მარტივად ხსნიან. ისინი ამბობენ, “არ მოკბიჩო იმდენი, რამდენის გადაყლაპვა არ შეგიძლია.” ეს სრული ჭეშმარიტებაა და სწორი დამოკიდებულება საკუთარი “გონების კუჭის” მიმართ. არ არსებობს ნიჭი, არის მხოლოდ ცოდნა. არ არსებობს მიზეზი, არის მხოლოდ მექანიზმი. რითმოლოგიის ძირითადი პრინციპი სამივე ტვინის სწორი განვითარების მექანიზმის ვიბრაციაა. თუ გაქვს სურვილი, შენ უნდა შეგეძლოს და შენს ყოფიერებაში ასხივებდე სითბოს. სხვა შემთხვევაში ვერც ერთი ლამაზი ფერებით მორთული ნიღაბი ვერ დამალავს და შეიფარებს შენს უარყოფით სამყაროს, იმიტომ რომ, მას არა მხოლოდ ფერი, ვიზუალური, აუდიალური და კინესტეტიკური ხატი გააჩნია, მას ხელიც აქვს და ფეხიც, რაც მთავარია ხერხემალი, რომელიც თქვენი ბედნიერების სიგნალ ასხივებს, და მთელს თქვენს შინაგან სამყაროს ნიადაგის სიმყარეს შესაძლებლობას სთავაზობს. ცხოვრება ბრძოლაა და გადარჩება მხოლოდ ძლიერი სამივე ტვინით. სხვა გზაც არსებობს, ეს არის ნირვანა, რომელშიც მარიხუანით მეშვეობით შეაღწევთ, მაგრამ გაითვალისწინეთ ოტგანიზმის ეკოლოგიური მდგომარეობის ხატი, სადაც თქვენს თავს “ასტრას” სამყაროს მიუძღვნით, ანუ მოხვდებით ძალიან ლამაზ ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში, სადაც თქვენი არსებობა მხოლოდ თქვენს საძინებელ საწოლს ეცოდინება. თქვენი ამ სამყაროში მოსვლის დანიშნულება ცნობიერად მიწის თხრაში, დისერტაციის წერაში, მწერლობაში და სხვა მრავალი საქმის კეთებაში მდებარეობს, თუ გნებავთ შეკიდული ჭერის და გობელენის ქსოვა დაიწყეთ, მაგრამ სიფრთხილე გამოიჩინეთ საკუთარი თავის ეკოლოგიისადმი. ეს პირველი ნაბიჯია ადამიანისაკენ. კარგი გამონათქვამია, “კურდღლის ბუნაგი, მის გარეშეც შიშით არის სავსე.” თქვენ ხართ ქრისტეც, ბუდაც, და მეეზოვეც, მაგრამ მანამ ამ ბოლო ფროფესიაზე გაიფიქრებთ შეეცადეთ საკუთარი ეზო მიალაგოთ. ადამიანის ცხოვრება სამტვინა პროგრამაა და მისი გარე სამყარო, მისი არხის შედეგია. როგორც ერთი ჩემი მეგობარი ამბობს ხოლმე:
“არ აქვს მნიშვნელობა რა ფერის არის კატა, მთავარია მან კარგათ იცოდეს თაგვის დაჭერა!” (ჩინური ხალხური ანდაზა)
იესომ უთხრა მოწაფეებს: - “ჰქმენით მსგავსი ჩემი და მითხარით, ვის ვგავარ მე.”
სიმონ - პეტრემ უპასუხა: - “შენ მართალ ანგელოზს ჰგავხარ.”
მათემ თქვა: - “შენ ყოვლისმცოდნე ბრძენს ჰგავხარ.”
თომამ მიუგო: - “უფალო ბაგენი ჩემი ვერა ჰხმობენ მსგავსებას შენსას.”
მაშინ თქვა იესომ: - “მე არა ვარ უფალი შენი, რადგან შენ მთვრალი ხარ მჩქეფარე წყაროთი, მე რომ გავზომე – “ და მოჰკიდა ხელი მას,
გაიყვანა და სამი სიტყვა უთხრა, როცა თომა მობრუნდა, მოწაფეები შეეკითხნენ:
“რა გითხრა იესომ?”
თომამ უპასუხა: - “ერთი სიტყვა რომ ვთქვა მისი ნათქვამიდან, თქვენ
ქვებს აიღებთ და ჩამქოლავთ, და ცეცხლი გამოვა ქვებიდან და დაგწვავთ თქვენ “
(თომა, 14)
თქვენ არ ფლობთ საკუთარ თავს, და როდესაც რაღაც განსხვავებულს აკეთებთ, თქვენ ეს თავისუფლება გგონიათ. როდესაც თქვენ რაღაც მწვერვალს მიაღწევთ, თქვენი გონება გატყუებთ, და თქვენს თავში საკუთარი თავის სიცრუე ვიბრირებს. ქვეცნობიერებას და თქვენს შინაგან ბიოლოგიურ რიტმ ისეთი სიძლიერე გააჩნია, რომ თქვენი ფიქრი მათი მონა და მორჩილი ხდება. როდესაც თქვენ მიგაგდებთ ის ადამიანი, რომელიც თქვენ ქვეცნობიერად გიყვართ, თქვენში ზიზღის ვიბრაციები იბადება და თქვენ ვიღაც სხვა ობიექტს ეძებთ, რადგან თქვენი შინაგანი გაურკვეველი აგებულების სიცარიელე შეავსოთ, და ამას თქვენ სიყვარულის გამო “ტანჯვას” ეძახით. ეს ქვეცნობიერი ტანჯვაა და თქვენი ჩაპროგრამირებული სქემის ბრმად გამოყენება. როდესაც გიყვარს იყვირე სამივე ტვინით და თანაც ცობიერად. მანამდე, დიდი გზაა გასავლელი, რადგან თქვენი გონების, სხეულის და გრძნობების კინოსტუდიაში შავ თეთრი ფილმები, ხან ძალიან მაღალი ხმოვანების, ხან ძალიან დაბალი, ისე ძლიერ ტრიალებს, რომ თქვენი დაბოლილი ქვეცნობიერებისათვის ეს ყველაფერი, იმდენად სასაცილოა, რამდენადაც თქვენთვის თქვენი საყვარელი “დამაწყნარებელი”, კომედიური ჟანრის ფილმები. ცნობილია, რომ მხოლოდ ეგრეწოდებულ “ნევროტულ ტიპის” პირევნობას ახასიათებს საქმისადმი პლასტიკურდინამიკური მიდგომა და ყველა ეგრეწოდებული გენიოსი ან ნევროტიზმით იყო დაჯილდოვებული ან კიდევ ფსიქოზით. მაგრამ ეს მხოლოდ ერთი უკიდურესობაა, რასაც ქვეცნობიერებას უწოდებენ. ცნობიერებაც ბეორე უკიდურესობაა, მაშინ როდესაც აქ და ამჟამად იმყოფები და მცენარე და სკამი ვერ გაგირჩევია ერთმანეთისაგან. დახუჭეთ თვალები და თქვენმა მეგობარმა სხვადასხვა საგნები მოგაწოდონ ხელში, ამ დროს ეს საგნები შეიძლება იყოს რკინის, ქვის და მრავალი სხვა მშვენიერი ნივთიერებისაგან შემდგარი. თქვენი ამოცანა შემდეგში მათი ამოცნობა იქნება. ამ უბრალო შეხების ვიბრაციებით თქვენ ბედნიერების პირველ წყაროს აღმოაჩენთ. ეს გძნობათა ცენტრისადმი მიმავალი სამყაროა, რომელშიც დაიანახავთ თქვენს ბუნებას და ფსიქოფიზიოფილოსოფიურ შემადგენლობას.
მოლა ნასრედინი მევალეებმა გააწამეს. მან სხვადასხვა კაცისაგან დიდძალი ფული ისესხა, მაგრამ ვალი ვეღარ გაისტუმრა. მოლამ რჩევისათვის თავის ვექილს მიმართა, რომელმაც, როგორც ყველა ადვოკატს სჩვევია, ასეთი დარიგება მისცა: “თავი მოიმკვდარუნე და კუბოში ჩაწექი. დაე, ყველამ გაიგოს შენი სიკვდილი, მერე კი გაიქეცი ამ ქალაქიდან. მევალეებს ეცოდინებათ, რომ შენ მოკვდი და აღარ მოგძებნიან.”
მართლაც, ნასრედინმა ყალბი დაკრძალვა მოაწყო, კუბოში ჩაწვა. მთელი ქალაქი მოვიდა მასთან გამოსამშვიდობებლად. პირველი კრედიტორინაღვლიანი ხმით დაემშვიდობა, ასევე მეორე, მესამე... მაგრამ მეცცხრემ პისტოლეტი დააძრო და იყვირა: “ნასრედინ, ხომ მკვდარი ხარ, მაგრამ ჯავრის საყრელად მაინც გესვრი!”
ნასრედინი კუბოდან წამოხტა და დაიყვირა: “მოიცადე, შენს ვალს ვაბრუნებ.”
სიცოცხლის ცნობიერი ჭეშმარიტება – ბედნიერებაა. თქვენ ხართ ბედნიერნი მაშინ, როდესაც სამოთხესაც და ჯოჯოხეთს სალაროდან გაუსვლელად ცნობიერად მოიწყობთ. ეს რთული გზაა და მას ეკოლოგიური ვიბრაციების გათვალისწინება სჭირდება. სამივა მიმართულებით განვითარება, მხოლოდ ცნობიერად უნადა ხდებოდეს. განვითარება ტანჯვაა და მხოლოდ ცნობიერი. თქვენ უნდა იცოდეთ თუ რისთვის და რის გამო იტანჯებით. თქვენ არ გაგაჩნიათ სიცილი და ტანჯვა, იმიტომ რომ ეს ქვეცნობიერი პროგრამაა, რომელიც გონებაში, სხეულში და გრძნობებში არის ჩადებული. უყურეთ მხოლოდ შინაგან ტელესერიალებს, მხოლოდ შინაგან უ-შუს და იოგას, უყურეთ მხოლოდ შინაგან ცრემლებს და სიკვდილს. მხოლოდ თქვენში არს გარეთ გატატრიალებული და ნაღრძობი ფეხი. თქვენ ჰქმნით კიბოს, შიდს და შიზოფრენიას და ამასთან ერთად დაიმახსოვრეთ ის ჭეშმარიტებაც, რომელიც მე ჩემმა ერთერთმა მეგობარმა და მასწავლებელმა ჩამინერგა, ყველაფერი უნდა დაიმსახურო, და იმსახურებ ცნობიერად, შენ ცნობიერი ღმერთი ხარ. არსებობს ღმერთის სამი სახე, პირველი ის რომელსაც ცნობიერად უანგაროდ უყვარს და მონებად აქცევს მთელს სამყაროს. მეორე, ის რომელსაც უყვარს და ამ დროს ისე უყვარს, რომ ამ სიყვარულს არ აჩვენებს და მესამე ტიპი ღმერთისა, რომელიც ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში იმყოფება. წარმოიდგინეთ რა მოხდება, დღევანდელ დღეს ჩვენ ქრისტე მოგვევლინოს და ქადაგება დაიწყოს. ეს ხომ მესამე მსოფლიო ომს გამოიწვევს ეგრეწოდებულ ქრისტიანულ სამყაროში. მასალბათ ჯვარს არ აცვავენ, მაგრამ ეგრეწოდებული ობიექტურობის ვიბრაციაბის გამო, დაუყონებლივ ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში მოათავსებენ.
როდესაც, თქვენ მათხოვარს ფულს აძლევთ, ამ დროს თქვენ თვითონ ხდებით მათხოვრები. დაეხმარეთ მხოლოდ მშრომელს, ეს ძირითადი პრინციპია თქვენი სულის თავისუფლებისთვის. თქვენი დანაშაულის გრძნობა, რომელიც ქვეცნობიერებაში არის მიმალული, ისე ხმამაღლა ჩაგყვირებთ ხოლმე, რომ თქვენ ტირილიც კი გინდებათ და მთელი თქვენი სხეული ამ დროს კანკალს იწყებს. თქვენი ქვეცნობიერის ფსიქოანალიზის მეშვეობით, თქვენ ვერ გასხივოსნდებით, იმიტომ რომ ქვეცნობიერება სხეულსაც გააჩნია და გრძნობებსაც. ამიტომ მათი შედეგიანი ერთობლივი და დამსახურებული მექანიზმის სწორი მუშაობა დამოკიდებულია სამივე ტვინის ქვეცნობიერების სიკვდილზე. ეს არის ცნობიერი ბედნიერების და საკუთარი თავისადმი სწორი დამოკიდებულების ვიბრაციები.
ადამიანი მთელი არსებით ღმერთია. მან მხოლოდ უნდა შეეხოს მას სიყვარულით. ეს ერთადერთი სამყაროა ადამიანის ცნობიერებაში და როდესაც ის კარზე მოგიკაკუნებს ნუ ეტყვი უარს და ნუ უარყოფ სამყაროს ვიბრაციებს. განვითარებას შრომა და ოფლის ღვრა უნდა. ღმერთისკენ გზა ყოველთვის გამართლებული და სწორია. თქვენ საკუთარი თავის უფალი უნდა გახდეთ. ეს არის სამყაროს საწყისი და დასასრული. როდესაც ქვეცნობიერება კვდება, თქვენ ბედნიერების წყურვილით ივსებით. ის თქვენს მთელს არსებას შეუერთდება და შინაგანსა და გარეგანს ერთიანს გახდის. მხოლოდ სამი ტვინის ერთობლივი განვითარება და მათდამი სწორი დამოკიდებულება იქცევა სიცოცხლის მარცვლად, რომელსაც ღმერთი ჰქვია.
ის რაც ბუნებაშია ვერაფრით განიდევნება. მას უამრავი დაბრკოლება სდევს თან, მაგრამ მისი წყურვილი იმდენად ძლიერია, რომ თქვენი მთელი არსებით გწყურიათ მისი შეხება და მოფერება. ბედნიერება, ისევე როგორც უბედურება, თქვენი სამყაროს ნაწილია. მხოლოდ არსი განაპირობებს რუქას და ლამფარს. ფიქრი ეჭვია, რომელიც სიკვდილის არსებობას გაშორებთ. გაშორებთ ბედნიერებას. როდესაც იღვიძებ, სამყაროს სიმღერა გესმის. სიმღერა, რომელიც შინაგანი ბუნების ნოტებით არის აღსავსე. რომელიც მთელს განაპირობებს. თქვენსა და გარესამყაროს შორის, არანაირი განსხვავება არ არის. იტანჯეთ ცნობიერად და დაჯილდოვდებით, და თუ იტანჯებთ ქვეცნობიერად, ფიზიკური სიკვდილისადმი სწრაფვით დაჯილდოვდებით. თქვენს თავს ქვეცნობიერი ენერგეტიკული ვიბრაციები მართავს, რომლებიც ცუდ ზეგავლენას ახდენენ მარცვლის გაღვივებაში. არ იძინოთ, რათა შინაგანი სამყაროს მეგობარი და ერთგული მეომარი გახდეთ. თქვენში არის მთელიც და ნაწილიც, რომელიც ცნობიერების დროს ტავისუფლდება წნეხისგან. მხოლოდ წინ, და მხოლოდ ცნობიერი ბედნიერებისაკენ, რომელიც ყველაფრის საწყისი და დაბოლოებაა, რომელიც ორი ცნობიერების სიყვარულს წარმოშობს. ეკოლოგიურად ნუ დააბინძურებთ გარემოს და შინაგანს. იწამეთ მარადიული დრო, რომელიც უკვდავების წყაროა და მთელი ცნობიერების საწყისი. თქვენი ბუნება ცნობიერია, მას მხოლოდ ქვეცნობიერის ფარდა ეფარება. მის უკან ულამაზესი სიცოცხლის სიმფონია, ცნობიერი ჯოჯოხეთით და სამოთხით მორთული გელოდებათ. მხოლოდ თქვენს სამივე ტვინშია ჭეშმარიტება და მისი უარყოფა თქვენ არ შეგიძლიათ, იმიტომ რომ, ქრისტე თქვენს გამო მოკვდა. მისი სიკვდილი თქვენი ბედნიერების საწყისი იყო. მხოლოდ თქვენ ხართ ბედნიერება. თქვენ ხართ ჭეშმარიტება და სიცოცხლე. თქვენ ხართ ცნობიერად დაპროგრამირებული ცა და მიწა. თქვენშია წყარო სოცოცხლის. სიცოცხლის უარყოფა ქვეცნობიერი უგუნურობაა. იტანჯეთ ცნობიერათ და იქნებით მარადიულობა სამყაროსი. თქვენივე ნაწარმოებია მთელი სიცოცხლე და ნუ ეცდებით მის შავ ფურცელზე დაწერას. ნაგავის აღმოჩენა ბედნიერების საწყისია და მხოლოდ ნაგავს ძალუძს თვენი ცნობიერებაში კრისტალიზირება. მოკვდით, რათა იცოცხლოთ. იტანჯეთ, რათა ბედნიერნი გახდეთ. ეს არის ადამიანი. ჭეშმარიტება, ცნობიერი ვიბრაციებით გაჟღენთილი.
სითბო და სიცივე, წვიმა, თოვლი, ქარი და მზე, Yველაფერი თქვენშია, მას მხოლოდ დამსახურება სჭირდება, ცნობიერი ტანჯვის პროგრამიტ. თქვენ სხვა გზა არ გაქვთ. წინ ბედნიერებისაკენ, სადაც ეშმაკიც და ანგელოზიც თქვენი მონა მორჩილია, სადაც გარესამყარო, მთელი თავისი სილამაზიტ, თქვენს შინაგან ვიბრაციებზე არის დამოკიდებული. ბედნიერ და მწარე ქვეცნობიერის სიკვდილს გისურვებ, ჩემო მეგობარო და რაც გერგება შეირგე, ნუ იტყვი უარს წარმოდგენის სიკვდილზე, რომელსაც უკვდავება მოაქვს.
“იმისათვის რომ გინდოდეს, უნდა შეგეძლოს,
იმისათვის, რომ შეგეძლოს, უნდა იყო...”
გ. გურჯიევი.
ბატონ გიორგი გურჯიევის, ამ მეტად საინტერესო ფორმულირებას მისი ნაწარმოებების მესამე ტომში წავაწყდი, სადაც მისი ცხოვრების ბევრი საინტერესო მომენტი და “წამის აღქმა” იმალება. ზემო აღნიშნულიდან შეიძლება ერთი საინტერესო პრინციპი გამოვიტანოთ, რომელიც შემდეგში მდებარეობს, ბედნიერებას დამსახურება უნდა და მისი მოპოვება არც ისე ადვილია, როგორც ბევრს ეჩვენება. ერთი წამით შეჩერდით და თქვენს განვლილ ცხოვრებას ყურადღებით დააკვირდით. რას დაინახავთ თქვენი ქვეცნობიერის ეძოში. შეიძლება არც კი დაინახოთ რამე, იმიტომ რომ, თქვენი ტვინის დაცვითი მექანიზმები და მათ მიერ შექმნილი ჯარი დაუყონებლივ აღუდგება თქვენს დაბრუნებას წარსულში, რომელიც მთელს თქვენს ფიქრს და ქცევას განაპირობებს. მეორე მხრივ, თქვენს არსებას შფოთვა დაიპყრობს და შეიძლება კანკალიც კი აგივარდეთ, იმიტომ რომ, დაინახავთ რამდენი საქმე გაქვთ გასაკეთებელი და რამდენჯერ გატკინათ გული თქვენმა გაკეთებულმა საქმეებმა. აქედან გამომდინარე თქვენ გუნება განწყობილება დაგიქვეითდებათ და შეიძლება დეპრესიაშიც კი ამოყოთ თავი. მაგრამ არსებობს მესამე უკიდურესობა, რომელიც სრულიად თქვენი არსების წარმოდგენებზე არის დაყრდნობილი. უკან გახედვის დროს, თქვენ შეიძლება სიკვდილიც კი მოგინდეთ, შეიძლება უბრალოდ ჩაიქნიოთ თავი და თქვათ “რაც იყო ის იყო”, მაგრამ თქვენს ქვეცნობიერებაში ჩალაგებული პროგრამა, ყოველთვის შეატყობინებს თქვენს ცნობიერ “მეს”, რომ ის ამ თამაშის წესებს თვითონ ქადაგებს და “მეს” მეტი გზა არ აქვს, მან ნევროზში ან ფსიქოზში უნდა ამოყოს თავი. მთელი უბედურება ის არის, რომ საათის ისრები ისეთი სისწრაფით ტრიალებენ, ვერც კი შეატყობ რა დრო გასულა, ეს იმ შემთხვევაში, თუ თქვენი სამივე ტვინი შრომაში არის ჩაფლული. მეორე მხრივ თვენი ისრები ისე ნელა დადიან, რომ თქვენ ზოგჯერ გინდათ ადგეთ და ისინი წინ გადაწიოთ. მომავალში ყურება სახიფათოა თუ თქვენ მასთან ბრძოლის სტრატეგია და უნარები არ გაგაჩნიათ. ეს იგივეა, რაც მეეზოვე ცოცხის გარეშე. თქვენი მომავლის დაგეგმარებას, მხოლოდ შეიარაღებული თუ შესძლებთ. სხვა შემთხვევაში თქვენ ძალიან დიდი პრობლებები გელოდებათ, რომლებიც სრულიად ჩაგყლაპავენ თქვენს ილუზორულ სხეულს, გონებას და გრძნობებს. ამ მდგომარეობაში ყოფნისას ვერც ერთი დამაწყნარებელი გამღიზიანებელი ვერ გიშველით. თქვენი ცხოვრება კი ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში დაიდებს ბუდეს. რამდენ სირთულეს აწყდება დღევანდელი ადამიანი. რამდენი მათგანი ანგრევს მის სიცოცხლეს, იმიტომ რომ, მას ძალა არ შესწევს გაუმკლავდეს ამ ევოლუციით შექმნილ პრობლემებს და ადამიანის შინაგანი გაურკვეველი მდგომარეობის ვიბრაციები ჭაობში ათავსებენ მთელ სიცოცხლეს. ეს ყველაფერი ცნობიერად რომ ხდებოდეს თქვენ ბედნიერების გზას აღმოაჩენდით, მაგრამ დღევანდელი ადამიანის ცნობიერებაში მხოლოდ ქვეცნობიერი სურვილი და ბრმა ლტოლვა ბატონობს. აქედან გამომდინარე ადამიანს არ შესწევს ძალა გაუმკლავდეს ბევრ პრობლემას, რომელიც სიცოცხლის მანძილზე წინ ხვდება. ერთი მხრივ პრობლემის არსებობა ძალიან კარგია, იმიტომ რომ მას გააჩნია ის ვიტამინები, რომლებიც ადამიანის ზრდის ჰორმონებზე ზეგავლენას ახდენენ და მთელ მის არსებას ყველა მიმართულებით ზრდიან. მეორე უკიდურესობა კი ის არის, რომ პრობლემას ნგრევის მექანიზმიც გააჩნია. როდესაც ადამიანს არ გააჩნია მის წინააღმდეგ ბრძოლის სტრატეგია და უნარი, ის ადამიანის დევიანტური ქცევის წყაროდ იქმნება, რომელიც სტრეს ფაქტორების წინააღმდეგ უძლურობით გამოიხატება. როდესაც ადამიანს არასწორი დამოკიდებულების ვიბრაცია აწუხებს, და ეს ვიბრაცია მისივე გამოცდილებიდან ჩამოყალიბებული არასწორი წარმოდგენებით ყალიბდება, მისი სამივე ცენტრი, ანუ გონება, გრძნობები და სხეული, სისუსტეს განიცდის ყველა გარეგამღიზიანებელისაგან. ყველა ეს ფაქტორი ადამიანის პრობლემას ქმნის. პრობლემას, რომელიც მთელს ადამიანის ბუნებას უკუღმა ატრიალებს და რაიმე გამღიზიანებელის აღმოჩენის დროს უარს ამბობს ბრძოლის გაჩაღებაზე. ბრძოლა ერთადერთი ჭეშმარიტი მცნებაა ადამიანის ცხოვრებაში და მისი უარყოფა ადამიანის ფსიქოფიზიკური სუბსტანციის სისუსტეზე მიუთითებს. ძალა მხოლოდ ადამიანის შინაგანი მდგომარეობიდან გამომდინარეობს. სიძლიერე არ არის მხოლოდ გონების, ანუ ფსიქიკური სიძლიერის მანიშნებელი. ადამიანი მხოლოდ გონების ხარჯზე ვერ იცოცხლებს. მას სხვა, კიდევ ორი ძირითადი ცენტრი გააჩნია. ესენი არიან სხეული და გრძნობის ცენტრები. რომლებიც თავის მხრივ განვითარებას საჭიროებენ. სტრეს ფაქტორებისადმი ბრძოლის სტრატეგია სამივე ცენტრის ერთდროულად მუშაობის შედეგად ყალიბდება. თქვენი ნებისყოფის ძალის სიხშირე დამოკიდებულია თქვენი სხეულის, ანუ კუნთის შემადგენლობის სიძლიერეზე და შინაგანი გრძნობელობითი სფეროს სიძლიერეზე. თუ თქვენ რაღაც გინდათ, მაშინ ეს რაღაც თქვენ მთელი არსებით, ანუ სამივე ტვინით უნდა შეგეძლოთ. ეს ჭეშმარიტებაა და ამის დამამტკიცებელი პოლარობა, თქვენი უძლურობაა პრობლემის წინაშე. პირველი ნაბიჯი, თქვენი ყოფაა, ანუ თქვენი სხეულის, გონების და გრძნობების ნამდვილი არსებობა. ნამდვილი არსებობა კი, მათი ერთნაირი განვითარების შედეგია. პირველი ცენტრი არის ფსიქიკა, რომელშიც თქვენი ბრძოლის სტრატეგია ყალიბდება. თქვენი პრობლემის არსებობა იმაზე მიუთითებს, რომ მასში მხოლოდ ქვეცნობიერების ვიბრაციები ჭარბობს და მთელს თქვენს ქცევას განაპირობებს. არსებობენ ადამიანები, რომლებიც იზახიან, რომ ადამიანს არ გააჩნია ცნობიერი ქცევის სტრატეგია, ანუ ადამიანის ქცევა ჩაპროგრამირებულია და მას ამჟამინდელის აღქმა არ შეუძლია. რაღაც უსიამოვნო სიტუაციამ ადამიანში ჩანერგა უარყოფითი სტრატეგია ბრძოლისა და ამის მეშვეობით ის ნებისმიერ წამს განაპირობებს მთელს დამოკიდებულებას საკუთარი თავისადმი და შემდგომში გარესამყაროსადმი. პირველი ბიძგი ადამიანის ჩამოყალიბებაში განაპირობებს მთელ მის ქცევას და ბრძოლას. მომავალში ის მხოლოდ ამ ბიძგის მეშვეობით აგვარებს ამა თუ იმ პრობლემას. ცნობიერება, მხოლოდ ძველი ჩატვირთული პროგრამის მოშორების შემდგომ იბადება. ამ პროგრამის მოშორება კი, ძალიან ძნელია და შრომატევადი. თქვენ შეგიძლიათ აირჩიოთ ორი მიმართულება, ესენი არიან, ქვეცნობიერი დაპროგრამირება და ცნობიერი ვიბრაციების სიტკბო. პირველი ცენტრის შემადგენელი ნაწილი, ანუ ქვეცნობიერი, რომელშიც ადამიანის ფსიქიკური ენერგია იბადება, მოიცავს აგრეთვე ინსტინქთა ორ პოლარობას, ანუ სიცოცხლისა და სიკვდილის მიმართ დამოკიდებულებას, გენეტიკურ კოდს, დაბადებამდე პერიოდს და პირველი სხივის აღმოჩენის ტრავმას, ანუ დაბადებას, რომელიც ყველაზე დიდი სტრეს ფაქტორია ადამიანის ცხოვრებაში. მაგრამ მოვეშვათ ამ ფილოსოფიას და გადავიდეთ ჩვენთვის საინტერესო თემაზე, რომელიც ადამიანის პროგრამირების საკითხს ეხება. შესაძლებელია თუ არა ადამიანის დაპროგრამირება? ეს საკითხი დღემდე აქტუალურია და ბევრ დავას იწვევს ისეთ წრეებში, სადაც ყოველ წამს ადამიანის ყოფიერებაზე საუბრობენ. თუ ჩვენ ვუშვებთ იმ ფაქტს, რომ არსებობს ადამიანში ის ნაწილი, რომელშიც მთელი ჩვენი გამოცდილება ყალიბდება და მას დიდი ძალა გააჩნია მისი ქცევის რეგულაციაზე, რატომ არ შეიძლება დავუშვათ ის ფაქტიც, რომ ადამიანის დაპროგრამირება შესაძლებელია. მგრამ ეს ფაქტობრივად არაფერს ნიშნავს, იმიტომ რომ, ძილში მყოფი ადამიანის დაძინებას არაფერი უნდა. ყველაფერი ტექნიკის შედეგია და ამ შედეგს დაღუზვა მოჰყვება. ცნობიერება არ ნიშნავს ქვეცნობიერის კონტროლს. მისი მდგომარეობა გასხივოსნებული ადამიანის მდგომარეობას ემსგავსება. ეს ის მდგომარეობაა, როდესაც ადამიანს მაჯის საათზე ისრები და ციფრები ქრება. ეს მდგომარეობა სიცარიელეა და მისი ტკბობის ვიბრაციები. მაგრამ ადამიანს სამყაროს ოდენა დანაშაულის გრძნობა აქვს ჩაპროგრამიებული სამივე ტვინში და გასხივოსნების ფაქტიც ილუზიად რჩება. ეს მხოლოდ მისი სისუსტეს და ღმერთისადმი მორჩილებას ნიშნავს. ადამიანი ვერასოდეს ვერ შესწვდება ღმერთის არსებობას, იმიტომ რომ, სანამ ის ვერ მიიღებს და გაითავისებს საკუთარ თავს როგორც ღმერთს, ის ყოველთვის მოხეტიალე ცხვარი იქნება, ცხვარი კი დიდი ათეისტი და დარვინისტია. მას არ შესწევს უნარი გაიგოს ღმერთის სიტყვა და მდგომარეობა. სისუსტის მიზეზი შიში და მეტი არაფერი. შიში კი, გამოცდილებით ჩამოყალიბებული გამღიზიანებელია, რომელიც განვითარებას აფერხებს. აფერხებს მთლიანობას ცნობიერებისა.
აქედან გამომდინარე, პირველი ნაბიჯი ქვეცნობიერების გათავისება და მისი ფლობაა. დავუშვათ თქვენ ფიქრობთ, რომ მაწონი თეთრია. თქვენი ფიქრი თქვენივე წარმდგენაა. თუ თქვენ დაუშვებთ, რომ მაწონი შავია და ამ ფიქრს ვერ წარმოიდგენთ თქვენ აუცილებლად მოხვდებით ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში. ეს იმიტომ რომ, თქვენ ჩამოყალიბებული წარმოდგენის წინაშე თავს იდანაშაულებთ. წარმოდგენებს ფერიც გააჩნია და სუნიც. ისინი თქვენს სხეულზეც დიდ ზეგავლენას ახდენენ და მის ქვეცნობიერებას თავის მსგავსად აყალიბებენ. ასევე არის გრძნობების მხრივაც. თუ თქვენ ძირითად ცენტრის ქვეცნობიერებაში, ანუ თქვენი ტვინის გამოცდილებაში და ბუნებაში რაიმე ნევროტული ან ფსიქოტური პროგრამის ვიბრაციებს გრძნობთ, მაშინ თქვენ სასწრაფოდ უნდა მიმაართოდ შინაგან რეზერვთა ჯარებს, რადგან თქვენი ყოფიერების მარილი საშიშროების ქვეშ იმყოფება. პროგრამის წაშლაც შესაძლებელია და მისი გაფერადებაც. მთავარია ეკოლოგიურად გაითვალისწინოთ მისი მომავლის ვიბრაცია. პროგრამირება პირველი ნაბიჯია ცნობიერების მისაღწევად. მხოლოდ ქვეცნობიერის პროგრამირებას და ეკოლოლოგიის გათვალისწინებას ძალუძს ცნობიერების სიჩქარეზე გადასვლა. პირველი ცენტრის პროგრამირების შედეგად, პროგრამირდება დანარჩენი ორი ცენტრის ქვეცნობიერება.
ამის შედეგად იცვლება საკუთარი არსების მიმართ დამოკიდებულება და ამის შემდგომ გარესამყაროსადმი დამოკიდებულებაც. როდესაც თქვენ იქნებით დამიწებული სამივე ტვინის ხარჯზე და იგრძნობთ არა მხოლოდ ერთი ცენტრის მუშაობას, თქვენ შესძლებთ გაუმკლავდეთ ნებისმიერ ნევროტულ თუ ფსიქოტურ ეგრეწოდებულ ტიკებს. ეს სვლა დღევანდელი ომის შედეგით შეიძლება მოიპოვო და მხოლოდ დღევანდელი განვითარება განაპირობებს თქვენს სიცოცხლის ვიბრაციებს. წარმოიდგინეთ რომ, თქვენ არ გაგაჩნიათ ხვალინდელი დღე. მაგრამ მთელი ოცდაოთხი საათიც ბევრია. წარმოიდგინეთ თქვენ გაქვთ მხოლოდ ერთი საათი და ამ დროის ამოწურვის შემდგომ თქვენი არსება, თავისი შემადგენლობით გაეშურება იქ, სადაც თქვენ დიდი ხანია აპირებთ გამგზავრებას. წარმოიდგინეთ და მთელი არსებით მოკალათდით ამ მდგომარეობაში, ეს ხომ საშინელება იქნება ადამიანების ოთხმოცდაცხრამეტი და ცხრა მეასედი პროცენტისათვის. თქვენი რეზერვი მხოლოდ თქვენშია. მხოლოდ ადამიანს შეუძლია გადაარჩინოს საკუთარი თავი. ამისათვის დიდი შრომაა საჭირო. დღევანდელმა ადამიანმა არც მუშაობა იცის და არც დასვენება, რაც მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია. დასვენებასაც ცოდნა უნდა და ეს ცოდნა ადამიანის ოფლში დევს.
მაგრამ, მანამ, სანამ თქვენ არ შეიძენთ ცოდნას საკუთარი თავის შესახებ და სანამ კარგად გადაათვალიერებთ საკუთარ შესაძლებლობებს, თქვენ ვერ დაისვენებთ ნორმალურად. ომის შემდგომი პერიოდი მოსკოვის საშუალო სკოლაში მომიწია მოღვაწეობა და იქ გატერებული წამები არასოდეს დამავიწყდება, იმიტომ კი არა, რომ იქ ერთი თვალით დავმინუსდი და ტვინის კარგი შერყევით დამაჯილდოვეს, არამედ იმიტომ რომ, ჩემი ყველაზე სასარგებლო გამოცდილება ზწორედ რომ იმ ომში მივიღე. წარმოიდგინეთ ცამეტი წლის ბავშვი და თანაც ქართველი, ერთადერთი ქართველი ბიჭი, შვიდას კაციან რუსულ სკოლაში. პირველ დღეებში ჩემი გარეგნობა მეხმარებოდა დამემალა ჩემი შინაგანი წარმომავლობა. ცისფერ თვალება და ქერა სიმპატიურ ყმაწვილზე არავინ იფიქრებდა, რომ ის კავკასიელი იყო და საშიშროებას წარმოადგენდა მათ ყოფიერებისათვის. ალბათ უფრო მათი სუსტი სქესის ყოფიერებისათვის, იმიტომ რომ, ჩემი მხარის ადამიანების გენეტიკურ კოდში ჩანერგილი იყო რუსი ლამაზმანების ასე ვთქვათ, დაპყრობა, რომლის ერთ პატარა შანსაც არ უშვებდნენ ჩვენი “რაინდები”. გავიდა დრო და ჩემი წარმომავლობით დაინტერესდნენ მასპინძლები და მათ გასაკვირად აღმოჩნდა რომ, მე “ის” არ ვიყავი რაც ეგონათ. აქედან დაიწყო ჩემი ქვეცნობიერის ვიბრაციები, იმის შესახებ, თუ რა უნდა გამეკეთებინა მათ წინააღმდეგ ომის დროს. სრული ცნობიერებით და ჩემი გენეტიკური შემადგენლობით ვგრძნობდი რომ, კარგი ბრძოლები არ ამცდებოდა, მაგრამ არც კი ვიფიქრებდი რომ, ეს ბრძოლები მთელი წელიწადი გაგრძელდებოდა. მათ გარშემო მყოფმა გარე გამღიზიანებლებმა მათში ძალიან ძლიერი აგრესიის მუხტი ჩანერგეს და ჩემი სახით მყოფმა ობიექტმა, მათი ყურადღება მიიქცია. ერთ მშვენიერ ყინვით გაჟღენთილ რუსულ დილას დავიძარი სკოლისაკენ იმ აზრით, რომ დღეს რაღაც საინტერესო უნდა მომხდარიყო ჩემს ცხოვრებაში. მთელი კვირა ველოდებოდი ამ დღეს. ველოდებოდი იმიტომ რომ, ვიცოდი ჩემი წარმომავლობის გამო ჩხუბი არ ამცდებოდა და მეც გულიანად ვიყავი მზად. სკოლის ღობესთან, იქ სადაც გამომტვრეული ფიცარი იყო და საიდანაც ყოველდღე შევდიოდი სკოლაში, რადგან გზა მომეჭრა, ზედმეტად რუსი ეროვნების ვიბრაციებით გაჟღენთილი სამი ახალგაზრდა, ორი ჩემს სიმაღლე და ერთი ჩემზე მაღალი, წინ დამიხვდა. “თავაზიანი მისალმების” შემდეგ, ეროვნულ საკითხების გარჩევაზე გადავედით, მაგრამ ჩემი დელეგაცია ერთი კაცისაგან შედგებოდა და ამ სიტუაციაში ჩვენ მშვოდობიან გამოსავალს ვერ ვიპოვიდით. ხმამაღალი ლაპარაკის დაწყებისას ჩემი მუშტი თვითონ გაეშურა ერთი ახალგაზრდას სახისაკენ, ეტყობა იგრძნო რომ, სჯობს რამე ვიმოქმედოთ მანამ სანამ ჩვენმა “სუპერ ეგომ”, ანუ სინდისმა, გაკვეთილზე დაგვიანების გამო გვისაყვედურა. მართალი რომ ვთქვათ ჩემი შიშის გამღიზიანებელი ეგ ბოლო ფაქტორი იყო ვიდრე ის, სამი პირველი ჩემი მასწავლებელი ქუჩისა. ორჯერ ხელის მოქნევა დამჭირდა იმისათვის, რომ გაკვეთილზე არ დამეგვიანებინა. მაღალს არაფერი არ უთქვამს. იმედი მაქვს არა შიშის გამო. ავედი სკოლაში და ჩემს მერხს მივუჯექი. ამ დროს არანაირი აღელვება არ შეინიშნებოდა ჩემს ფიქრებში, ეს იმის გამო რომ, ჩემი მუშტის გაელვება მხოლოდ დაწყება იყო იმ ომისა, რომლის მომსწრე და მთავარი გმირი მე ვიყავი. გაკვეთილების დამთავრების შემდეგ ცემა არ ამცდა და მარჯვენა თვალის ჩალურჯებით გავეშურე სახლისაკენ. ესე გრძელდებოდა მთელი წელიწადი, მანამ, სანამ არ მიხვდნენ რომ, ჩემსგან “საიდუმლო მასალებს” ვერ მიიღებდნენ. ზოგჯერ სხეული ყვიროდა სიმწრის გამო, მაგრამ ჩივილს აზრი არ ჰქონდა. ჩემით გამოწვეული ომი, ჩემს მიერ უნდა დასრულებულიყო. მინდა უღრმესი მადლობა გადავუხადო იმ ჩემს გამღიზიანებლებს, იმიტომ რომ, მათგან ბევრი ვისწავლე. ჩემი ჩალურჯებული თვალები კი ეხლა კარგ გუნებაზე მაყენებს. როგორც იტყვიან “всё что происходит, к лучшему!” ასე რომ, ბრძოლა ცხოვრების წესია და კანონი. მხოლოდ მისი საშუალებით გააღებთ ბედნიერების კარს. თქვენი სხეული მზად უნდა იყოს შიმშილისათვის და ტანჯვისათვის. თქვენს გონებას უნდა შეეძლოს ფიქრის მოკვლა. თქვენს გრძნობებს, ფქვილის შპაკლისაგან გარჩევა უნდა შეეძლოს. თქვენ უნდა იყოთ მთელი არსებით. ნევროზი და ფსიქოზი სუსტი ფსიქიკის შედეგიანობაა. დეპრესია, მხოლოდ და მხოლოდ უსუსურობის შედეგიანობაა. თქვენი ცხოვრება გაჟღენთილია ძველი ფილმებით, რომლებსაც არც ფერი არ გააჩნიათ და არც კუნთის სიძლიერე. როდესაც ადამიანი ცუდად ხდება, ეს მხოლო და მხოლოდ ნიშნავს იმას, რომ მისი პროგრამა დაძველდა და ძალა არ გააჩნია ებრძოლოს სირთულეებს. ძილი, ადამიანის ცხოვრების წესია. მხოლოდ ის ცხოვრობს ადამიანში მანამ, სანამ მას რაიმე არ შეემთხვევა და ვარდნას არ დაიწყებს. როდესაც თქვენ არ ხართ, თქვენ არაფერი შეგიძლიათ. თქვენ არ ხართ ამქვეყნად. თქვენი არსება “ფიქრის ფხანით” არის დაკავებული. ბედნიერება არის შრომით მოპოვებული მდგომარეობა. მხოლოდ ცნობიერ შრომას და საკუთარი შინაგანი ბიოლოგიური რიტმის შეცვლით შესაძლებელია ადამიანის მდგომარეობაში გადასვლა. სურვილი ყველაზე ძლიერი იარაღია. როდესაც ადამიანს აქვს ცნობიერი სურვილი, მას ხელთ ძალა აქვს. სურვილი ბედნიერებისა, მხოლოდ შესაძლებლობით მოიპოვება. ცნობიერების დამიწებული მდგომარეობა არის შესაძლებლობა. განვითარება მიმდინარეობს ყველაფრის უარყოფის შედეგად. ადამიანი ვერ იქნება ქრისტიანი თუ ის ქრისტეს ცხოვრებით არ ცხოვრობს. თქვენ შეგიძლიათ მხოლოდ ეცადოთ იყოთ ქრისტიანი. თქვენ შეგიძლიათ ეცადოთ იყოთ სიკეთე ან ბოროტება, სიბნელე და სინათლე. თქვენს მდგომარეობაში, თქვენ უბრალოდ თავს იტყუებთ. თქვენ ხართ მხოლოდ ფიქრი, რომელიც თქვენივე მტერია. მხოლოდ ქცევაში მოხეტიალე ფიქრს გააჩნია შესაძლებლობა. სხვა დანარჩენი მხოლოდ ილუზიაა და ძილი. როდესაც თქვენ სამივე ცენტრით აღიარებთ იმას, რომ თქვენ შეგიძლიათ, მხოლოდ ამის შემდგომ არის შესაძლებელი ცნობიერი ცხოვრება. ამის მიღწევას ცნობიერი შრომა უნდა. თქვენი კუნთის წონა არაფერს წარმოადგენს ამ მდგომარეობასთან შედარებით. თქვენ შეიძლება სამასი კილოგრამი ასწიოთ მარცხენა ხელით, მაგრამ სერიალის ყურებისას შესაძლებელია რომ თვალზე ცრემლი მოგადგეთ. ეს ცრემლი თქვენი თავის შეცოდებას ნიშნავს. თქვენ გეცოდებათ საკუთარი თავი. ასეთი არსება ვერ იქნება ქრისტიანი. ჩვენს დროს ყველა გაიძახის თავის რელიგიურობას. ყველა ყვირის იმას, რომ ის ქრისტიანია. შესახვევში კი შეიძლება ადამიანს დანა გაუყარონ. ეს არ არის რელიგია. ქრისტე ამის გულისათვის არ აცვეს ჯვარს. შეეკითხეთ საკუთარ თავს, ვინ ხართ? მკვლელი და თანაც ქრისტიანი ფსიქიატრიის საგანია. ქურდი და თანაც ქრისტიანი ფსიქიატრიის კლიენტია. თქვენი საქციელით თქვენ შეურაწყოფას აყენებთ არა მხოლოდ საკუთარ თავს, არამედ ქრისტესაც. თქვენ ცხოვრობთ ფიქრით, რომ ხართ ცოდვილი და არაფერს აკეთებთ იმისათვის რომ შეიცვალოთ. ეს მდგომარეობა მონობაა. თქვენ ღმერთის გეშინიათ და ამ დროს ცელქი ბავშვივით ყოველდღიურად დანაშაულს სჩადიხართ. არც კი სცდილოფთ თქვენი ქცევის შეცვლას. ეს იმიტომ რომ, თქვენ შიშით ხართ შეპყრობილი. არც კი ცდილობთ იყოთ ადამიანი. ამას დიდი შრომა უნდა. ამისათვის საკუთარ თავს პირისპირ უნდა დაუდგეთ. უნდა მოინანიოთ და იყოთ მართალი საკუთარ თავთან. თუ თქვენ მზად ხართ გაუძლოთ ჯოჯოხეთს, მაშინ ყველაფერი რიგზეა. თქვენ არ უნდა გეშინოდეთ. შიში მხოლოდ ბედნიერების მდგომარეობაში გადასვლის ნიშანია. თქვენ უნდა გაუძლოთ მილიონ ჯოჯოხეთს. ერთი ჯოჯოხეთი მხოლოდ ზღაპარშია. ამისათვის თქვენ მზად უნდა იყოთ. როგორც ამბობენ, “თუ თქვენ იცით ჩანგლის სწორი ხმარება, თქვენ ყველაფერი იცით.” ეს არ არის მარტივი გზა. ყოველ წამს ცნობიერად იტანჯეთ და თქვენ იპოვით სრულყოფილებას. თქვენ უნდა შეგეძლოთ თქვათ უარი. პირველი ნაბიჯი თქვენ უნდა გადადგათ. უარყავით ის რაც ყველაზე მეტად გიყვართ! შეიყვარეთ ის რაც გძულთ! ეს არის წინ სვლის ერთ ერთი სავარჯიშო. თუ თქვენ დაეუფლებით ამ ტექნიკას თქვენ უდიდეს ნაბიჯს გადადგავთ. თქვენ მიუახლოვდებით ქრისტეს ერთი ნაბიჯით. ეს მხოლოდ დასაწყისი იქნება. წინ ურთულესი გზა არის გასავლელი, და ამ გზას მხოლოდ თქვენ გაივლით. ნუ ეცდებით თავი აარიდოთ ეშმაკობით სირთულეებს, ამით მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ დაზარალდებით. ამ დროს თქვენ ათი ნაბიჯით უკან წახვალთ. იმისათვის რომ ძალა შეინარჩუნოთ ერთ კარგ სავარჯიშოს კიდევ დაგიმატებთ.
მიატოვეთ ყველა საქმე და ფიქრი... შეაჩერეთ თქვენი ქმედება და მჯდომიარედ ან კიდევ მწოლიარედ მოკალათდით სასიამოვნოდ სადაც იმყოფებით... მოადუნეთ მთელი სხეული... გადაიტანეთ ყურადღება თქვენ მარჯვენა ფეხზე და დააკვირდით როგორ მძიმდება თქვენი ფეხი... თქვენი ფეხი მძიმდება... თქვენი მარჯვენა ფეხი მძიმდება... ფეხი მძიმდება... თქვენ გრძნობთ რომ მთელი სხეული მოდუნებულია და სასიამოვნოდ ისვენებს... გადაიტანეთ ყურადღება მარცხენა ფეხზე და დააკვირდით მის სიმძიმეს... თქვენი მარცხენა ფეხი მძიმდება და სრულიად მოდუნებულია... თქვენი ფეხი მძიმდება... მძიმდება... ყურადღებით დააკვირდით ფეხებს და შეიგრძენით მათი მოდუნება... დააკვირდით როგორ ნელ ნელა მძიმდება თქვენი ფეხები და სასიამოვნო სითბოს გრძობთ... თქვენი ფეხები მძიმდება და სრულიად მოდუნებულია... მოდუნებულია... თქვენი სხეული სრულიად მოდუნებულია... თქვენ გრძნობთ სასიამოვნო სითბოს ფეხებში... სასიამოვნო სითბოს თქვენ ფეხებში... თქვენი ფეხები დამძიმებულია... გადაიტანეთ ყურადღება მარჯვენა ხელზე და დააკვირდით როგორ დუნდება თქვენი მარჯვენა ხელი... დააკვირდით როგორ მძიმდება თქვენი მარჯვენა ხელი... შემდეგ ყურადღება გადაიტანეთ მარცხენა ხელზე... სემდეგ წარმოიდგინეთ თქვენი თავი შუა ზღვაში, სადაც საკუთარი გემით თავისუფალ ტალღებს ეუფლებით, სადაც თქვენ სრულ თავისუფლებას გრძნობთ. რამდენიმე ცამში ძლიერი ქარი ამოვარდა თქვენი გემი საფრთხის ქვეშ იმყოფება, წარმოიდგინეთ როგორ აგდებს თქვენს გემს ტალღები. წარმოიდგინეთ ძლიერი ქარი რომელიც თქვენს სიცოცხლეს საფრთხეს უქმნის. ტქვენ გეშინიათ მაგრამ ყველაფერს აკეთებთ გადარჩენისთვის. თქვენ იბრძვით, მაგრამ ქარი და წვიმა ძლიერდება და ტალღები თქვენს გემს ავსებენ. თქვენ გგონიათ რომ, უკვე დასასრულს უახლოვდება თქვენი სიცოცხლე. წარმოიდგინეთ ყველა ფერი და ხმა, რაც კი ახასიათებს ამ მდგომარეობას. შეიგრძენით ის შიში და ტკივილი, შეიგრძენით ჭიდილი და ბრძოლა, რომელსაც თქვენ აკვირდებით. დააკვირდით იმას, რომ თქვენ მარტოდ მარტო უმკლავდებით ომს, რომელიც ბუნებამ გამოგიცხადათ. მაგრამ რამდენიმე საათის შემდეგ თქვენ ხედავთ შუქს, რომელიც ოდნავ მოსჩანს თქვენი გემიდან და თქვენ იმედი მოგეცათ გადაარჩინოთ საკუთარი თავი და მოიპოვოთ გამარჯვება ბუნების წინააღმდეგ. თქვენი გემი შუქისაკენ იღებს გეზს და მიეშურება სამშვიდობოს, სადაც ყველაფერი ახლიდან დაიწყება. თქვენ ახალ მიზნებს ისახავთ და იცით რომ არ გაგიჭირდებათ მათი მოპოვება. თქვენ მზად ხართ ახალი ცხოვრებისათვის. შუქი ნელე ნელა უფრო ანათებს თქვენს გზას და თქვენი გემი გაუგებრობიდან სინამდვილეში ხვდება, სადაც ახალი გადაწყვეტილებებით და ცხოვრებით იწყებთ ნამდვილ სიცოცხლეს. ეს ვარჯიში სწორი დასვენების შესაძლებლობას იძლევა. თქვენი სხეული ყველა უჯრედში უნდა მოდუნდეს. სხეულის ნაწილების მოდუნება მხოლოდ საწყისია იმ მდგომარეობისა, როდესაც მისი ნახევარ საათიანი კეთება ათ საათიან ძილს უდრის. ძილის წინ თქვენს თავში უამრავი ფიქრი ტრიალებს და ამ ფიქრებს თავისი ფერი, ხმა და წონა გააჩნია. გონება იღლება და სიზმარში გადააქვს თქვენი ფიქრი. დილით კი თქვენი სხეული ტირის და გამოღვიძება არ უნდა. ეს იმიტომ რომ, მან ვერ დაისვენა. სიზმარი ცხოვრების ნალექია. ის თავდაცვით ფუნქციასაც ასრულებს. სიამარი თქვენი წამალია და ის ადგილი სადაც ყოველ წამს გინდათ ყოფნა, იმიტომ რომ, იქ ყველა თქვენი სურვილი სრულდება. მეორე მხრივ სიზმარი მთელი ცხოვრება გკარნახობთ თუ როგორ იცხოვროთ. ეს არის ძილი. ამ ძილში ადამიანი მთელი ცხოვრება ატარებს დროს. იმისათვის რომ, თქვენ გადახვიდეთ უძილობის მდგომარეობაში, თქვენ ძლიერი უნდა იყოთ. თქვენს სულში სხივი უნდა სჩანდეს. თქვენ უნდა ფლობდეთ საკუთარ თავს ყველაზე რთულ წამის მეასედში. მამაკაცი ინტელექტუალური ცენტრია, ქალი კი ემოციური. მათში მათი ვიბრაციები სჭარბობს. როდესაც ქალი უარყოფს თავის ბუნებას ის ქალურ საწყისს იკლავს და სიცოცხლის გაგრძელებას სპობს. ქალისათვის ემოცია პირველი ცენტრია და მისი ქცევა ამ ცენტრს ექვემდებარება. როდესაც ამ ცენტრს სიკვდილი ემუქრება ამ დროს ქალის ბუნებაც ქრება. ქალისათვის ემოცია ძირითადი საინფორმაციო წყაროა. როდესაც ეს ცენტრი სხვადასხვა მიზეზების გამო ფუჭდება, ეს იწვევს დისკომფორტს და სხვა ცენტრის აქტივაციას. მამაკაცი ინტელექტუალური ცენტრის მონაა. ის ყოველთვის რაციონალურ საწყისს ემორჩილება, აგრამ აქვე უნდა ითქვას ის, რომ გასარკვევია ამ რაციონალურის ცნობიერი აღქმა. განვითარების თვალსაზრისით ქალსა და მამაკაცს შორის არანაირი განსხვავება არ არის. ეს ცენტრები თანაბრად უნდა ვითარდებოდეს. თუ ქალს ემოციური ცენტრი უფრო განვითარებული აქვს, მას სხვა ცენტრის განვითარება ევალება. მამაკაცთან კი პირიქით ხდება. ძირითადი პრინციპი ყველა ცენტრის ერთდროული განვითარებაა. ამ სამ ძირითად ცენტრს თავისი “ქვეცენტრები” გააჩნია. როდესაც ერთი ცენტრი განვითარების მაღალ საფეხურზე გადადის, ამ დროს სხვა ცენტრზე მუშაობა იწყება. გურჯიევი იძახდა: “ბრძოლის გარეშე არ არის შესაძლებელი არც განვითარება და არც შედეგიანობა. ნებისმიერი ჩვევის უარყოფა, მანქანის შეცვლას იწვევს.” დაიმახსოვრეთ და დააკვირდით ერთ საინტერესო მდგომარეობას: თუ ჩვენს ულამაზეს სამყაროში არსებობს ის რაღაც, რაც ერთს შეუძლია, ეს იმას ნიშნავს, რომ ეს რაღაც შესაძლებელია მეორისათვის, მესამესათვის და ათასსამასსამოცდამეხუთესათვის, საქმე მხოლოდ იმაშია თუ როგორ გავხადოთ ეს რარაც თქვენი შინაგანი სამყაროს შემადგენელ მექანიზმად!
თქვენ უნდა ისწავლოთ საკუთარ თავთან მუშაობა. პირველ რიგში თქვენ უნდა იცნობდეთ საკუთარ თავს და მხოლოდ ამის შედეგად შესძლებთ შეცვალოთ გარესამყარო. თქვენი შეცვლის თანავე, თქვენს გარშემო ყველაფერი იცვლება. დილით ექვს საათზე ჰაერს სხვა სურნელი აქვს, ვიდრე შვიდ საათზე. განსხვავებულია დილის ფერიც და ხმაც. როდესაც თქვენ დაიმორჩილებთ თქვენს სხეულს და “შეაჯდებით” მის სურვილებს თქვენ დიდი შანსი გაქვთ გახდეთ ადამიანი. თვენ უნდა შეიგრძნოთ ყველა ცენტრით რომ ხართ. ამის შემდეგ გადადით შემდეგ ეტაპზე და შეიგრძენით რომ შეგიძლიათ. მხოლოდ გონებრივი წარმოდგენები ვერაფერს შეცვლიან. მათ სხვა ცენტრების გარეშე არავითარი ძალა არ გააჩნიათ. ყველაფერზე უაზრო და უშედეგო ქცევა “ფიქრის ფხანაა”, ამის შედეგად თქვენ აუცილებლად ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში ამოყოფთ თავს. ასე რომ აირჩიეთ, გინდათ იყოთ ადამიანი, თუ “ჩაფიქრებული ტოტი”, რომელიც ნიავის შედეგად შესაძლებელია ძირში გადატყდეს. თქვენ არ გჭირდებათ არც ოსტატი და არც ფსიქოთერაპევტი, იმისათვის რომ კარგად იყოთ. ყველა შეკითხვაზე პასუხი მხოლოდ თქვენშია. ნუ ეძებთ ინსაიტს ოიდიპოსის კომპლექსში. ეს მხოლოდ მითია. როგორც ასეთი ეს კომპლექსი არ არსებობს. ის მხოლოდ წარმოდგენაა, რომელიც თქვენში მშობლებმა ჩამოაყალიბეს. თქვენში ყველა კომპლექსი და ტიკი, მხოლოდ თქვენს მიერ წარმოებული მუხტებია. თვითდაკვირვება ძალიან ძნელია და მას შრომა უნდა. დაიწყეთ ჯერ ერთი წამით, შემდეგ წუთით, საათით, Dდა თქვენი ცხოვრება მალე სრულიად დაკვირვებათ იქცევა. გარეთ ვერაფერს დაინახავთ. ყველა ფერი, ხმა, სიმაღლე თუ სიგანე მხოლოდ თქვენშია. თქვენი შეფასება თქვენი წარმოდგენაა. თქვენი სიჯიუტე, თქვენი წარმოდგენაა. სხეულის ფორმაც, გრძნობის სიძლიერეც მხოლოდ თქვენი წარმოდგენაა. როგორც ფიქრობთ, ისე ცხოვრობთ. თქვენში მილიარდი ქვეცნობიერებაა. მათში კი მილიარდი ტრანსი მდებარეობს, რომლებიც თქვენს ცხოვრებას აკონტროლებენ. თქვენ არ შეგიძლიათ თქვათ უარი, და როგორ იძახით რომ თავისუფლები ხართ. ქრისტემ თქვა: “ისინი მთვრალები არიან...” ეს ჭეშმარიტებაა. თქვენ ვერ შეიყვარებთ და ვერ იწამებთ ქრისტეს, სანამ საკუთარ თავს არ დაუმეგობრდებით. ქრისტე თავისუფლებაა და ჭეშმარიტება. თქვენ არ გაქვთ უფლება ახსენოთ ის, როდესაც გძინავთ. ქრისტე არ არის სიზმარი, ის მდგომარეობაა. ქრისტე გასხივოსნებული მდგომარეობაა. ჯერ უნდა ისწავლოთ ნოტები, მხოლოდ ამის შემდგომ შესძლებთ სიმფონიის დაკვრას.
ნებისმიერი ფიქრი თქვეს თავში ნალექს ტოვებს. თქვენ შეგიძლიათ მხოლოდ შეუკვეთოთ ფიქრი და ატრიალოთ მისი მოდალობები. წარმოდგენა აყალიბებს სხეულის ჯავშანსაც. თქვენი მოძრაობების რაოდენობა დამოკიდებულია თქვენი ფიქრის რაოდენობაზე. ფსიქიკა და სხეული რომ ერთმანეთზეა მიმაგრებული და ერთმანეთზე მოქმედებს ამას დავა არ სჭირდება უკვე კარგა ხანია. მაგრამ თქვენ მაინც ყავაში იყურებით და კარტის იმედზე ხართ. ერთი მხრივ თქვენი მოლოდინი მართლდება იმიტომ რომ, მკითხავი თქვენს მდგომარეობას და ქვეცნობიერის ვიბრაციებს აკონტროლებს. ეს ძილის მდგომარეობაა. როდესაც გაურკვეველ მდგომარეობაში აღმოჩნდებით ნუ შეგეშინდებათ, ეს მდგომარეობა ახალ მდგომარეობაში გადასვლის ფიქრია. თქვენ მხოლოდ საკუთარ თავთან მარტო უნდა დარჩეთ. დაუსვათ საკუთარ თავს კითხვა და დაცვითი მექანიზმების გარეშე მიიღოთ ის ნაგავი, რომელიც თქვენს წინსვლას აფერხებს. პასუხი სალაროს გაუსვლელად მდებარეობს. მშვიდი ძილი მხოლოდ და მხოლოდ ოფლის მოდენამდე შრომას მოაქვს. თქვენ ვერ იქნებით რელიგიური ქალაქში, სადაც ქრისტეს სახელს და მდგომარეობას შეურაწყოფენ. მიდით სურვილის მდგომარეობამდე ისე, როგორც პირველად სიარულს სწავლობდით. თქვენ ხართ ბოროტებაც და სიკეთეც. თქვენში არის მონაც და მფლობელიც. თქვენ ხართ ათვლის წერტილი. მაგრამ ეს ცოდნა მხოლოდ ინფორმაციის დონეზე არ უნდა დარჩეს. თქვენი დანაშაულის გრძნობას უთქვენოთ არავითარი ძალა არ გააჩნია. თქვენ შეგიძლიათ მხოლოდ მაშინ, როდესაც აკეთებთ. სწორი ფიქრი ბედნიერებისაკენ პირველი ნაბიჯია. მოინანიეთ საკუთარ თავთან თქვენივე ცოდვები. მხოლოდ ამ მდგომარეობის შედეგად გაახელთ თვალებს. დააყენეთ ყველაფერი ეჭვის ქვეშ. ნუ გჯერათ ინფორმაციის, რომელიც გარედან აკონტროლებს თქვენს სამყაროს. ჯერ შეიყვარეთ საკუთარი თავი და პატივი ეცით მას. მხოლოდ ამის შემდგომ შესძლებთ პატივი სცეთ ახლობელს. მანამდე თქვენი სიცოცხლე სიზმარია. დაიმახსოვრეთ: თქვენ ჯერ უნდა იყოთ, შემდეგ უნდა შეგეძლოთ, მხოლოდ ამის შედეგად გაქვთ ბედნიერება გინდოდეთ. ცოდნა არის ლეღვის ფოთლის მდგომარეობა. მხოლოდ ამ მდგომარეობაში თქვენ იქნებით ადამიანი. თქვენ სხვა გზა არ გაქვთ. ცნობიერი ოფლი სიცოცხლის საწვავია. მხოლოდ მას შეუძლია შორს წაგიყვანოთ. ბრძოლა ადამიანის ბუნებაა, სადაც მხოლოდ უძლიერესი იმარჯვებს. სუსტები მხოლოდ დაიხოცებიან, ან კიდევ ფსიქიატრიულში დაისვენებენ.
დაიმახსოვრეთ, როდესაც მე ჩავარდი ყველაზე ღრმა ორმოში და ჩემი სხეული ტკივილისაგან ყვიროდა მთელი თავისი ძალით, როდესაც მეგონა რომ, ფსკერზე იმყოფებოდა ჩემი სული, მე ქვევიდან დამიკაკუნეს... თქვენ არ იცით არსებობს თუ არა ფსკერი და აქედან გამომდინარე ნუ იოცნებებთ მის აღმოჩენაზე. შიზოფრენიას და ბედნიერებას დამსახურება უნდა. თქვენ მათ სხვაგვარად ვერ მიიღებთ. თუ თქვენ ხართ მებრძოლი, მაშინ თქვნენი რელიგია მხოლოდ გამარჯვებაა. თუ თქვენ გსურთ გამარჯვება და ამ დროს მებრძოლის თითიც კი არ გაქვთ, დარწმუნებული იყავით, რომ თქვენი ეგრეწოდებული დიაგნოზი მანიაკალურ დეპრესიულ ფსიქოზს არ ასცდება. ეს მდგომარეობა იქნება თქვენი ცენტრების მიერ თქვენი წარმოდგენის უარყოფა. მათ არ შესწევთ ბრძოლის უნარი და ისინი, როგორც ძველ ხანაში ხდებოდა, ნებდებიან მოწინააღმდეგეს, სტრესს, პრობლემას და ა. შ. მხოლოდ ცენტრების ერთობლივ მუშაობას მოაქვს შედეგი. როდესაც თქვენი ფსიქოთერაპევტი თქვენს პრობლემებთან ბრძოლის სტრატეგიებზე გესაუბრებათ, ის თქვენთან ერთად ფიქრის ფხანით არის დაკავებული. ეს იმიტომ რომ, ოთხმოცდაცხრამეტი პროცენტი თქვენი საუბრის და მოძრაობის მხოლოდ ერთი ცენტრის ხარჯზე მიმდინარეობსა, თქვენი სხეული და გრძნობები ამ დროს მარსზე იმყოფებიან სხვა არსებებთან. თქვენი სირთულეები, რომლებიც თქვენს ბრწყინვალე გონებაში იბადება, ქმნიან ენერგეტიკულ მუხტს თქვენს ყველა ცენტრში. როდესაც ერთი ცენტრი თავისუფლდება ამ უარყოფითი მუხტისაგან, დანარჩენ ცენტრებში ის აგრძელებს ცხოვრებას და თქვენი არსებობის მანძილზე გართმევთ “მუცლის შრომით” შეგროვებულ ენერგიას. შემდგომში, როდესაც დარჩენილი ცენტრები იცლება უარყოფითი და დადებითი ენერგიით, თქვენი გუნება განწყობილება ამინდს აბრალებს თავის ცუდად ყოფნას, რაც პლასებოს მაგვარი წამლების მიღებით მთავრდება. ადამიანი ყოველთვის იტყუებს საკუთარ თავს. მას არ სურს იცოდეს სიმართლე. და ეს ქცევა ბუნებრივიც არის, იმიტომ რომ, სიმართლე ყოველთვის მწარეა და სასტიკი, ადამიანს კი არ სურს ცუდად ყოველ წამს მწარე მიირთვას. ის მხოლოდ პრობლემას ხედავს და თავს არიდებს მას. მან არ იცის, რომ პრობლემას დაცვითი მექანიზმი უდევს საფუძვლად. ცუდად ყოფნის დროს ადამიანში ყველა ცენტრის რეზერვთა ჯარები ქმედებას იწყებენ. ეს პროცესი დაკვირვებას მოითხოვს, იმიტომ რომ, მათ ვიბრაციებმა შეიძლება უარყოფითი ზეგავლენის ქვეშ მოაქციოს მთელი ორგანიზმი. ამას ცხოვრების ლაბორატორიული ექსპერიმენტები ადასტურებს. თუ თქვენ არ იქცევით დამკვირვებლად, თქვენ ყოველთვის სხვისი თეთრი თაგვი იქნებით. თქვენზე ყოველ ნაბიჯზე ექსპერიმენტებს ჩაატარებენ. აირჩიეთ თქვენი ბედის ვიბრაცია. თქვენ შეგიძლიათ იყოთ საკუთარი თავის ბატონ პატრონები, ან კიდევ თქვენ იქნებით სურვილების და მოთხოვნილებების მონები. მაგრამ ეს გზა რთულია და სიმწრით გაჟღენთილი. მისი ერთადერთი წესი და კანონი ბრძოლაა. ის არ ითმენს სისუსტეს და უკან ხედვას. როდესაც გადაწყვიტავთ წინსვლას, თქვენ დაბრუნების შესაძლებლობა არ გექნებათ, იმიტომ რომ, თქვენი სიცოცხლე თვალს გაახელს და ის ძალა, რომელსაც შეიგრძნობს, მის უარყოფისას მას უარყოფით უკიდურესობაში გადააგდებს. ეს გზა, ერთი ნაბიჯის გადადგმით იწყება და ამ გზაზე მხოლოდ პირდაპირ მიდიან, მას არ გააჩნია არც მარცხნივ შესახვევი და არც მარჯვნივ. მას არც გაჩერების ადგილები აქვს გათვალისწინებული. ამ მდგომარეობისას თქვენი სამუხრუჭე პედლები გაფუჭებულია. თქვენ მხოლოდ წინ მოძრაობთ. არ ფიქრობთ, მხოლოდ მოძრაობთ წინ. ამ მდგომარეობას მხოლოდ საწყისი წერტილი გააჩნია, ბოლო გაჩერება მხოლოდ ფიზიკური სიკვდილია.
ფიქრი სხეულსაც გააჩნია, რომელიც გონებრივი ცენტრის მეშვეობით არის ადამიანში ჩამიყალიბებული. ეს წარმოდგენები ზეგავლენას ახდენენ როგორც ფსიქიკაზე, ასევე ემოციაზე და სხეულზე. წარმოდგენების შეცვლა ახალი გამოცდილებით არის შესაძლებელი, რომელიც ცენტრების სხვა სიჩქარეზე მუშაობას უწყობს ხელს. ქცევის სტრატეგია მხოლოდ ვიზუალური, კინესტეტიკური ან სხვა მოდალობის შეცვლით არ ხორციელდება. ეს ცვლადები მხოლოდ გონებრივია და სხეულის ქვეცნობიერებაში ჩამოყალიბებული ფიქრები ამით არ იცვლება. ეს ნიშნავს იმას, რომ როდესაც სხეულის პოზა, ასანა ან კიდევ მოძრაობა რჩება უცვლელად, გონებრივი ცენტრის შეცვლა და მისი წარმოდგენის შეცვლა ვერ შეცვლის ადამიანის ქცევას. ქცევისადმი დამოკიდებულება იცვლება ყველა ცენტრის მოძრაობის მეშვეობით. ერთი ცენტრის მოძრაობა მხოლოდ ილუზიაა და მას არ გააჩნია “ღუზის ეფექტი”. რეზულტატი დამოკიდებულია ცენტრების მიმართ სწორი დამოკიდებულებით. სწორი დამოკიდებულება, არის ცენტრების ერთობლივი განვითარება, რასაც შედეგი და რეალური “მეს” გამოღვიძებას ნიშნავს. სამივე ცენტრს ძალიან სუსტი ნიღაბი აკონტროლებს, რომელიც მხოლოდ ნებისყოფის ვიბრაციებს ემორჩილება. თქვენი მოძრაობა გონებრივ ცენტრის წარმოდგენას და ქვეცნობიერებას ემორჩილება, სადაც მხოლოდ სურვილი, მოთხოვნილება და ინსტინქტური საწყისებია. ქვეცნობიერებაში ენერგეტიკული ცენტრის ვიბრაციები, მათი მონები არიან და არ აძლევენ ადამიანს სწორი ქცევის საშუალებას. ეს მოძრაობა ქვეცნობიერის სურვილზეა დამოკიდებული და მხოლოდ ილუზიას ემსახურება. სხეულზე ორიენტირებული ფსიქოთერაპიის მიმდინარეობები ყურადღებას აქცევენ სხეულის, ანუ ფიზიკური ცენტრის მუშაობას, მაგრამ მათი დამოკიდებულება ახალ უკიდურესობაში აყენებს ადამიანს. მათი დამოკიდებულების შეცდომა იმაში მდებარეობს, რომ, როდესაც უარყოფითი ემოციის მოშორება ხერხდება, ეს შვება მხოლოდ ენეერგეტიკული მუხტის დაცლაა და ასეთ შვებას “ღუზის” მდგომარეობა არ გააჩნია, ანუ მსგავს პრობლემურ სიტუაციაში ადამიანს აქვს ძალიან დიდი შანსი განმეორებითი დეპრესიის სახით ჯილდო მიიღოს. ერთი ან ორი ცენტრი ცალ ცალკე ვერაფერს ეხმარება პრობლემის დაძლევაში ადამიანს, ეს იმიტომ რომ, როდესაც პირველი უარყოფითი ვიბრაცია მომდენარეობს ადამიანისაკენ, მას გამიზნული აქვს ყველა ცენტრის მიმართულებით. ვიზუალური, კინესტეტიკური ან კიდევ სმენითი მოდალობების მეშვეობით, რომლებიც გონებრივ ცენტრში იმყოფებიან, გამღიზიანებელი სამივე ცენტრის ქვეცნობიერებაში თავის უარყოფით ვიბრაციებს ათავსებს , რომლებიჩ მთელი სიცოცხლის მანძილზე ადამიანის რეზერვთა ჯარების ნებისყოფას ძირს უთხრის და არ აძლევს განვითარების საშუალებას. თქვენ შეგიძლიათ შეცვალოთ გონებრივი ცენტრის სტრატეგიები, შეცვალოთ ვიზუალური, აუდიალური და კინესტეტიკური მოდალობები, მაგრამ მათ გარდა კიდევ არსებობს თქვენი ფიზიკური ცენტრი და რეალური გრძნობა, რომლებიც ყურადღება სჭირდება, რომლებსაც თქვენს ქცევაში ერთერთი ძირითადი ადგილი უჭირავთ. განვითარება მარტივია თუ თქვენ უარის თქმა შეგიძლიათ. თქვენი მიზანი დღევანდელი დღეა, ხვალ შეიძლება გვიანი იყოს. თუ გინდათ შეიცვალოთ, თქვენ დღეიდან უნდა დაიწყოთ. დღევანდელი წუთი სჯობია ხვალინდელ საათს. დრო არ არსებობს. ის მხოლოდ თქვენში ჩამოყალიბებული რიტმია, რომელიც მხოლოდ თქვენ უნდა გემორჩილებოდეთ. თუ თქვენ ცუდად გრძნობთ თავს, ეს მხოლოდ იმის მანიშნებელია, რომ თქვენი არსება დროის მონაა, თქვენი სურვილი თქვენი არ არის, ის სხვისია, თქვენც არ იცით ვისი. თქვენს ცოდვებში ნუ დაადანაშაულებთ ყავას, რომელიც დილით მიირთვით. თქვენი ცოდვები მხოლოდ და მხოლოდ თქვენში ჩამოყალიბებული სტრატეგიების შედეგია. თუ თქვენ ამას ვერ მიიღებთ, თქვენ უბრალო მექანიკური თოჯინა ხართ. თოჯინა, რომელსაც მილიარდი ბატონი ჰყავს. მაგრამ ვითვალისწინებ თქვენი ცნობიერი სურვილის იდეას, რომელსაც მილიარდი ბედნიერების მორთმევა შეუძლია თქვენთვის. თქვენ შეგიძლიათ თქვათ უარი ესეც ხომ თქვენი არჩევანია. დაფიქრდით სანამ დაქოქავთ, ეს იმიტომ რომ როდესაც დაქოქავთ ფიქრის დრო არ გექნებათ. ნუ ჩეჭამთ ყველაფერს რასაც იყიდით, იქნებ თქვენს მიერ ნაყიდი სიმპატიური ხილი მსოფლიოში ყველაზე მწარე წიწაკის სახეობაა.
პირველი ნაბიჯი:
“ცნობიერი ცხოვრების საწყისი...”
საკუთარ თავს:
1. ვინ ვარ მე?
2. რა მინდა მე?
3. რა არის ამისთვის საჭირო?
4. მაქვს თუ არა ის, რაც არის ამისთვის საჭირო?
5. შემიძლია თუ არა მე ეს?
6. რას ვაკეთებ იმისათვის, რომ ეს მქონდეს?
პროფესიული ფსიქოფიზიკური გადაწვის პროფილაქტიკის ფსიქოთერაპიული პრინციპი
(სტრეს - მენეჯმენტის საკითხისადმი)
პროგრამა “ანტივირუსი”
შესავალი ანუ შინაგანი ღიმილის თეორია
ჩვენ ვეჭიდებით მოთხოვნილებებს, ვნებებს, ლტოლვებს, მთელს ჩვენს
სიცოცხლეს ყველა ჩვენი ძლიერი თუ სუსტი წერტილებით, ვებრძვით პრობლემებს, ვმოძრაობთ, დავრბივართ, ვფიქრობთ და ვაზროვნებთ, ვეჭიდებით უმძიმეს სირთულეებს, შედეგად, ბოლოს და ბოლოს ვიგებთ ამ ბრძოლაში, იმიტომ კი არა რომ ისინი სუსტები არიან, არამედ იმიტომ რომ ჩვენ ვართ ძლიერნი და შეგვწევს ძალა მივიღოთ ახალი გამოცდილება, რეალიზება მოვახდინოთ ჩვენი შესაძლებლობების და მივიღოთ ღმერთის სიყვარული, მისი სიმშვიდე და ვიყოთ ბედნიერნი...
ფ. ნიცშე
სიცოცხლე სტრესის გარეშე წარმოუდგენელია ისევე, როგორც მეეზოვე ცოცხის გარეშე. ადამიანის დღევანდელი აქტიურობა გაჟღენთილია დაძაბული სიტუაციებით, რთული ცხოვრებისეული მომენტებით, რომლებსაც უდიდესი ზიანი მოაქვს ჩვენი ფსიქისა თუ სხეულისათვის. დღევანდელი ადამიანი შეიძლება ითქვას სტიგმატიზირებულია სტრესით და მისი მრავალფეროვნებითი შემადგენლობით თუ აგებულებით. ყოველ სიცოცხლის მშვენიერ წამს ადამიანს უწევს ჭიდილი და ბრძოლა გადარჩენისათვის, მაგრამ სამწუხაროდ ვერ აცნობიერებს იმ ფაქტს, რომ ბრძოლა სიცოცხლის მთავარი კანონია და ჭეშმარიტება. ყველაფრის მიზეზი კი დროა, რომელიც ისე სწრაფად გარბის, რომ ჩვენი აღქმის ელემენტები მის გაშინაგნებასა და გათავისებას ვერ ასწრებენ, რის შედეგადაც ძალიან ბევრი ტკბილი, ულამაზესი და სასიამოვნო ცხოვრიბესეული წამი ღრმად იტენება ქვეცნობიერის უდაბნოში. დღევანდელი ცხოვრების რიტმი ძლიერ არის აჩქარებული, ადამიანს უწევს გაეკიდოს იმას რისი დაჭერის შესაძლებლობა და უნარი არ გააჩნია. ადამიანი მისდევს 100 კილოგრამს, როდესაც მისი ფიზიკური შესაძლებლობები მხოლოდ ორი თუ სამი კილოგრამის დაძლევისთვის არის განკუთვნილი. ასეთ დამიკიდებულებას კი ძალზედ მძიმე უკუჩვენებები გააჩნია.
ადამიანი, როგორც ერთიანი ფსოქოფიზიკური სისტემა, შესაძლებელია მწყობრიდან გამოიყვანოს მისდამი არასწორმა დამიკიდებულებამ და ამის მაგალითები დღესდღეობით უამრავია. სტრესი ბევრი ადამიანისათვის ცხოვრების სტილია. ასეთ ადამიანებს ქვეცნობიერად აქვთ სტრესისადმი ბრმად ჩამოყალიბებული ლტოლვა და სტრესის გარეშე ცხოვრება ვერ წარმოუდგენიათ. ერთი მხრივ ასეთი ადამიანები შექებასაც კი იმსახურებენ, მაგრამ მეორე მხრივ არ დაგვავიწყდეს თუ რა მოვლენასთან და მდგომარეობასთან გვაქვს საქმე. სტრესისადმი ბრმა ლტოლვამ შესაძლებელია შიზოფრენიამდეც კი მიგვიყვანოს. მაგრამ ეს არ ნიშნავს იმას რომ, სტრესი მავნებელია. სტრესი შესაძლებელია მეტი მოტივაციისა და პიროვნული ზრდის მთავარ გამშვებ მექანიზმად მოგვევლინოს, თუ რა თქმა უნდა მისდამი სწორ დამოკიდებულებას ვისწავლით. დაიმახსოვრეთ, ცხოვრება ბრძოლაა, სადაც მილიარდი სტრესი მდგომარეობს და ბუდობს. ცხოვრება სტრესის რიტმია და ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ადამიანი უნდა დანებდეს თუ მას არ შეუძლია ამა თუ იმ დროის მონაკვეთში დასძლიოს სტრესული სიტუაცია. ადამიანის შინაგანი სულიერი მდგომარეობის კანონი შეიცავს ბრძოლას გადარჩენისათვის. ბრძოლას, რომელიც მთელი საუკუნეების და ერთი დროის მანძილზე, არ მოშორებია არც ერთ სულიერ თუ უსულო სუბსტანციას. სიცოცხლის ევოლუციურ პროცესმა, ადამიანი ახალი გამოცდილებების და ახალი უნარჩვევების შეძენის წინაშე დააყენა. ადამიანს ახალი შესაძლებლობები გაუჩნდა სტრესის შედეგად. ყოველ წამს ჩვენი დამოკიდებულებები იცვლება და ახალ რიტმზე გადადის. ჩვენი ძველი ქცევის სტრატეგიები იცვლება ახალი სტრადეგიებით, არჩევანის ახალი მიმართულებებით. ყოველ წამს ჩვენ უპირისპირდებით ახალ პრობლემებს და ამოცანებს, რომლის გადასაჭრელად ჩვენ ქცევის, აზროვნების, გრძნობიების ახალი მექანიზმები გვჭირდება. ევოლუციის შედეგად ჩვენში და ჩვენს გარშემო ყველაფერი იცვლება. იცვლება ინტერესები, მოთხოვნილებები, მიზნები, რომლებსაც ჩვენი ფსიქოფიზიკური აქტივობა სხვა რიტმზე, სხვა სიჩქარეზე გადაჰყავს. ადამიანი იცვლება ყოველ წამსა და წუთს, საათს თუ დღეს, ეს ცხოვრების წესია და კანონი, რომელიც სიცოცხლის არსებობის მანძილზე უწყვეტია. ეს არის ცხოვრების რიტმი სადაც ადამიანი უდიდეს როლს ასრულებს, რა თქმა უნდა თუ ის ცნობიერად უპირისპირდება საკუთარ თავს და გარემოს.
ადამიანის სწორი ცხოვრებისეული რიტმი, სადაც მას არ ექმნება მძიმე ფსიქოფიზიკური პრობლემები, დამოკიდებულია საკუთარი პიროვნებისადმი ცნობიერი დამიკიდებულებით. როდესაც პიროვნებას გააჩნია სწორი ინფორმაცია საკუთარ შესაძლებლობებზე, თუ რისი უნარი გააჩნია მას, რისი გაკეთება შეუძლია და საერთოდ ვინ არის ის პიროვნულად, მხოლოდ ამ დროს აქვს მას შესაძლებლობა იმოძრაოს სწორი რიტმით, იმ გზით, სადაც უამრავი საბრძოლო სიტუაცია იჩენს თავს. იმისათვის რომ, ადამიანი გაუმკლავდეს პიროვნულ სტიგმებს, კომპლექსებს, შიშებს და სხვა შემაფერხებელ ნევროტულ ტიკებს, ადამიანს უნდა შეეძლოს სწორად შეაფასოს საკუთარი თავი, გარემო და მხოლოდ ამის შემდეგ დაიწყოს მოძრაობა და პიროვნული ფსიქოლოგიური, ფიზიკური თუ სოციალური ზრდა.
ფსიქოფიზიკური გადაწვის სინდრომი როგორც ფროფესიული სტრესის შედეგად გამოწვეული რეზულტატი
ერთმა გამვლელმა სკამზე ჩამომჯდარი, ოფლში გაღვრილი სამი მუშა შენიშნა. მიუახლოვდა და ჰკითხა: `რას აკეთებთო?~
ერთმა უპასუხა, `წყეულ ურიკას დავათრევო ~,
მეორემ – `პურს ვშოულობ, ოჯახი რომ გამოვკვებოო~,
მესამემ კი ასეთი პასუხი გასცა – `მშვენიერ ტაძარს ვაშენებო~.
პროფესიული გადაწვა - ეს არის სინდრომი, რომელიც ქრონიკული სტრესის ფონზე ვითარდება. ეს არის სინდრომი რომელიც ამა თუ იმ დაწესებულებაში მომუშავე პიროვნების ემოციური და ენერგეტიკული რესურსების გამოფიტვას იწვევს, რომლის შედეგად მომუშავე პერსონალის პიროვნულ ზრდას საფრთხე ექმნება. ამ დროს მის ფსიქოლოგიურ თუ ფიზიკურ სამყაროს არ ძალუძს დასძლიოს საკუთარი მოვალეობები. პროფესიული გადაწვა ვითარდება პიროვნებაში დაგროვილი უარყოფითი სტრესების შედეგად, რასაც შეუძლია არა მხოლოდ სამსახურეობრივი მოვალეობის შესრულებიდან მისი ამოგდება, არამედ ცხოვრებისეული რიტმიდანაც, იმ რიტმიდან სადაც პიროვნება სუნთქავს, ესმის, ხედავს და გრძნობს. ყველაზე მთავარი ის არის, რომ ეს უარყოფითი შინაგანი ჩამოყალიბებული პიროვნული აზროვნების თუ ქცევის სტრატეგია ვერ ხედავს გამოსავალს და მუდმივად ტრიალებს. ეს სტრატეგია ვერ ჰპოვებს გამოსავალს, ე.წ. განმუხტვას. ეს არის მდგომარეობა, როდესაც ბიოლოგიური ნივთიერებათა ცვლა დარღვეულია. მისი აზროვნება ყოველთვის დაკავებულია ძილის მოთხოვნილებით, რომელიც სამწუხაროდ მაინც არ კმაყოფილდება. გადაწვის ფენომენი არის ხანგრძლივი ქვეცნობიერად ჩამოყალიბებული პროცესი. გონების უარყოფითი სტრატეგიული მიმართულება და ამ მიმართულებას აუცილებლად სჭირდება შეცვლა. გადაწვა - ეს არის ხანგრძლივი პიროვნული თვითგანადგურების პროცესი, რომლის დროს პიროვნების ყველა დაცვის მექანიზმი მოშლილია და ნევროტულ ხასიათს იძენს, რაც გამოიხატება უძილობაში, დაბალ თვითშეფასებაში, აპათიურობაში, დეპრესიულ განწყობაში. ამ დროს ადამიანის შრომა ვერ რეალიზდება. მან შეიძლება უამრავი დრო დახარჯოს ამოცანის გადაჭრაში, მაგრამ მისი შედეგი უარყოფითი იქნება. ბოლო წერტილი ეგრეწოდებული პიროვნული სტიგმაა, რომელსაც პიროვნება საკუთარ თავს ანიჭებს. ეს არის ის დრო და მდგომარეობა, როდესაც პიროვნება საკუთარ თავს ბრალს დებს ყველა მსოფლიო უბედურებაში. ყოველი ნაბიჯი განიხილება როგორც უარყოფითი და უიღბლო, დანაშაულის გრძნობით სავსე. პიროვნების სხეული და მისი ნამდვილი გრძნობები ერთმანეთს დაშორებულია, უკონტაქტოა. მისი სხეული, გონება, სულიერი სიმშვიდე დარღვეულია. პიროვნება უზომოდ ღებულობს ალკოჰოლურ სასმელს, მოსაწევ ნივთიერებებს და უფრო მეტ ზიანს აყენებს საკუთარ სამყაროს. ასეთ ადამიანს ახასიათებს უმიზეზო შფოთვა, გაღიზიანება და სხვა ნევროტული სიმპტომატიკა. მაგრამ ყველაზე სამწუხარო ის ფაქტია, რომ მისი უფროსობა იშორებს ასეთ ადამიანებს, ანაცვლებს სხვა ადამიანებით, რომლებსაც უწევთ სამსახურში ადაპტაციის თავიდან განვითარება და საკუთარი როლის მორგება.
არსებობს პროფესიული გადაწვის უამრავი პიროვნული თუ სოციალური მიზეზი, მაგრამ უდავოა ის ფაქტი რომ, უმთავრესი მიზეზი ქრონიკულად განვითარებული და ჩამოყალიბებული სტრესია. სტრესი, რომელიც მხოლოდ უარყოფით ზეგავლენას ახდენს პიროვნულ ზრდაზე. გადამწვარი ადამიანები ზედმეტი ტვირთია სხვა პერსონალისათვისაც, იმიტომ რომ, აქ ჯაჭვის რეაქციის ფენომენი აუცილებლად იჩენს თავს. ასეთი ადამიანები საკუთარ მდგომარეობას ქვეცნობიერად აპროეცირებენ, ანუ გადააქვთ, პერსონალის სხვა წევრებზეც. მათი გაღიზიანება და დათრგუნული განწყობილება გადადის სხვა ადამიანზეც, რომელნიც არ არიზნ დაზღვეულნი ასეთ პრობლემებისაგან.
სტრესი ცხოვრების შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამრრავი ნეგატიური მდგომარეობისა და სიტუაციის გამშვები მექანიზმია. მაგრამ მას ორი მიმართულება გააჩნია, მიმართულება რომელსაც თვითონ პიროვნება ირჩევს. ადამიანს აქვს არჩევანი, როდესაც მისი დღევანდელი თუ მომავალი სიცოცხლის სიტუაცია მის მიერ შექმნილ დამოკიდებულების ხარჯზე ქმნის ცხოვრებისეულ სიუჟეტს. ჩვენ არ განვიხილავთ სტრესს როგორც ფსიქოანალიტიკურ მოვლენას და როგორც სხვა ღრმა ფსიქოლოგიური თეორიების მოსაზრებას. სტრესი მოცემულ მომენტში განიხილება როგორც გარესამყაროსადმი პიროვნების ბიოლოგიური და ფსიქოფიზიკური რეაქცია, როგორც დრაივ - მექანიზმი და დადებითი მოვლენა, რომლის მართვის შედეგად პიროვნება იკმაყოფილებს თვითრეალიზების მოთხოვნილებას, ძირითად ვიტალურ მოთხოვნილებას რომელიც შესაძლებელია უამრავ ფსიქოლოგიურ მოძღვრებაში თუ მიმდინარეობაში არ იყოს აღნიშნული როგორც ბიოლოგიური მოთხოვნილება. ჩვენ შევეხებით სტრესის მექანიზმს, როგორც მთლიან სტრუქტურას და სუბსტანციას ადამიანის ცხოვრებაში, როგორც პიროვნების ზრდის ერთ - ერთ მნიშვნელოვან მოვლენას და ცხოვრების ემადგენელ ნაწილს. სტრესული რეაქცია უაღრესად მთავარი ნაწილია პიროვნების ზრდისათვის და პიროვნული სიძლიერის ჩამოყალიბების პროცესისათვის. სტრესის სარგებელი უდრის მის მიმართ სწორი დამოკიდებულებას და აღქმითი პროცესების ცნობიერ შედეგებს. სტრესული სიტუაცია გარდაუვალია ნებისმიერ წამს და მისი არსებობა არ უნდა ქმნიდეს პიროვნების ზრდის შეფერხებას, მაგრამ არსებობს პიროვნება რომელიც ვერ უმკლავდება ამ მოვლენას და საკუთარი თავისადმი განაჩენი გამოაქვს სხვადასხვა ნევროზის თუ ფსიქოზის სახით. ჩვენ ვისაუბრებთ სტრესის დაძლევის მექანიზმების ძირითად პრინციპებზე, რომლებიც ზიანის მაგიერ დადებიტ ეფექტურობას გამოიწვევს აზროვნებით თუ ქცევითი სტრატეგიების პროცესების დროს. სტრესისადმი არასწორ დამოკიდებულებას და ბრმად აღქმულ სიუჟეტს მოაქვს მისი შედეგები რომლებიც უარყოფით არის განხილული სხვადასხვა თეორიულ თუ პრაქტიკულ მოძღვრებებში.
წარმოიდგინეთ რამდენი უაზრო ფიქრი და დარდი გაწუხებთ ძილის წინ, როდესაც შფოთავთ და არ იცით რა მოუხერხოთ ამ მძიმე წამებს. ფიქრები, დაუკმაყოფილი სურვილები და ვნებები, რომლების მონად იქცევა ხოლმე ადამიანი, რომლებსაც მთელი სიცოცხლის მანძილზე წყალს უსხამს და ანებივრებს თავისი უსუსურობით. პიროვნების საწყისი უსუსურობაა და შთაბეჭდილებების მილიარდი ტრანსული მდგომარეობა, რომლებიც უდიდეს კვალს ტოვებენ პიროვნების სამყაროში. როდესაც თქვენ ძალიან დიდი სურვილი გაგაჩნიათ იყოთ ბედნიერი და ხალისით სავსე, მაგრამ ამ დროს არ იცით და არ გრძნობთ როგორ მიაღწიოთ სრყლყოფილებას და სიმშვიდეს. ეს იწვევს თქვენში შიზოფრენიას და სხვადასხვა იზმოლოგიას, რომლებსაც ბრმად მიჰყვებით და არ ებრძვით, უფრო სწორედ თქვენ არ გაგაჩნიათ ცოდნა დაძლიოთ ის ფსიქოლოგიური თუ სოციალური სირთულეები, რომლებიც თქვენს გარშემო მუდამ იქნება, მათ ვერსად გაექცევით და თუ მოინდომებთ დამალვას, სადღაც კუთხეში ათმაგად ინანებთ და არ გაგიკვირდეთ სინანულის და ცრემლის, ტყუილის და სევდის, უბედურების და ოხვრის, იმიტომ რომ ამ მდომარეობის სათავეში თქვენ დგახართ როგორც გამშვები მექანიზმი, მხოლოდ თქვენ იქნებით ცნობიერად დამნაშავე ამ მდგომარეობის და ყოფის. ასე რომ აირჩიეთ! არჩევანი ყოველთვის არსებობს! არჩევანი არის ერთადერთი რაც გააჩნია ცნობიერ პიროვნებას. არჩევანი არის ერთადერთი საშუალება და საწყისი ცნობიერი ცხოვრების, სტრესის მიღების, სიცოცხლისადმი სწორი დამოკიდებულების.
არსებობს უამრავი ტექნიკა თუ მეთოდიკა პიროვნული ზრდის და პიროვნების გაძლიერების. ეს მიმართულება ერთადერთია, რომელიც უნდა იქცეს თქვენი ცხოვრების სტილად. ამის მიზეზი მილიარდი ტრანსული და სუგესტიური სიტუაციაა, რომლებსაც თქვენ პირისპირ დაეჯახებით თქვენი სიცოცხლის მანძილზე. ერთადერთი თვისება, რომელიც დაგეხმარებათ თქვენი სიზლიერის ჩამოყალიბებაში ეს არის ქცევა - ქმედების , აზროვნების, მოქნილობა, ანუ ფლექსიბილურობა. ჩინელებს აქვთ კარგი გამონათქვამი ამასთან დაკავშირებით, “თქვენ უნდა იყოთ როგორც წყალი, სამკუთხედ მდგომარეობაში ის სამკუთხედია, ოთხკუთხედში კი ოთხკუტხაა, წრიულში წრიულია, ცივში თბილია, თბილში კი ცივია, დაემსგავსეთ წყალს და ირბინეთ ისე რომ იჩქაროთ ნელა.”
ცხოვრება სტრესების გარეშე წარმოუდგენელია. ყოველდღიურად ადამიანი სტრესულ სიტუაციებს ეჯახება და მათთან ჭიდილს უთმობს ძალიან დიდ დროს. ზოგიერთ სტრესულ სიტუაციას ადამიანი თავისუფლად გადალახავს ხოლმე, ზოგიერთი სიტუაცია კი დიდ კვალს ტოვებს ადამიანის ფსიქოფიზიკურ სამყაროში. ბოლო დროს ძალიან დიდი ყურადღება ეთმობა სტრესისა და პროფესიონალური გადაწვის ურთიერთკავშირს.
პირდაპირ მნიშვნელობით სტრესი ნიშნავს ორგანიზმის ფსიქოფიზიკურ დაძაბულობას, ან კიდევ სტრესის ქვეშ იგულისხმება ადამიანის სხვადასხვა მდგომარეობები რომლებიც ექსტრემალური სიტუაციების დროს იჩენს თავს. მაგრამ ერთი რამ ყოველთვის ნათელია, სტრესი მთლიანი ორგანიზმის, მისი ყველა ცენტრის, დაძაბულობის მდგომარეობაა.
სტრესის მცნება პირველად განს სელიეს მიერ იყო შემოტანილი,რომელიც სტრესის თეორიულ და პრაქტიკულ საკითხებს იკვლევდა, 1935 – 1936 წწ.
სელიედან მოყოლებული სტრესის ქვეშ იგულისხმება ორგანიზმის არასპეციფიკური რეაქცია უარყოფით გარეგამღიზიანებლებზე და აგრეთვე გარესამყაროს მაღალ მოთხოვნილებებზე რომლებიც რთულ სიტუაციაში ათავსებენ ადამიანის ფსიქოფიზიკურ და ემოციურ სფეროებს. სტრესული სიტუაციის დროს ორგანიზმში სხვადასხვა ფსიქოფიზიკური ცვლილებები აღინიშნება, რამაც შეიძლება ადამიანს ზიანი მიაყენოს როგორც ფსიქოლოგიური აგრეთვე ფიზიკური და ემოციური თვალსაზრისით რაც მის სოციალური როლის შესუსტებაში მჟღავნდება ხოლმე. ყველა ზემოაღნიშნულ ფაქტორს შეუძლია ადამიანი მწყობილებიდან გამოიყვანოს და სერიოზული ზიანი მიაყენოს მის სულიერ და სოციალურ სამყაროს. ტრესული სიტუაციების მოშორება ძალზედ რთული საკითხია მაგრამ შესაძლებელია მათთან ბრძოლის სტრატეგიებისა და უნარ-ჩვევების შემუშავება, რაც დიდ დადებით როლს თამაშობს როგორც ყოველდღიურ ცხოვრებაში აგრეთვე სამსახურეობრივი მოვალეობის უკეთ განხორციელებაში.
გადაწვის ფენომენი?!
კურდღლის სორო მისი არყოფნის დროსაც სავსეა შიშით...
პროფესიონალური გადაწვა – ეს არის სინდრომი რომელიც ქრონიკული სტრესული მდგომარეობიდან მომდინარეობს და რომელსაც ადამიანის ენერგეტიკული რესურსების გამოფიტვა ახასიათებს. პროფესიონალური გადაწვა შინაგანად დაგროვილი უარყოფითი ემოციებით იწყება რომლებიც ვერ ჰპოვებენ გამოსავალს, იმდენად არიან გამჯდარი ადამიანის ცენტრებში. ძირითადათ ეს სამი ცენტრია: ფსიქოლოგიური, ემოციური და ფიზიკური. ყველაზე სახიფათო კი ის არის, რომ ეს პროცესი ნელი ტემპით მიმდინარეობს და ადაიანის შინაგან სამყაროს სრულიად “ფერფლად” აქცევს ხოლმე. ამ მდგომარეობისას ადამიანს ძალზედ უარყოფითი შინაგანი ფონი ახასიათებს, რაც სხვადასხვა სახით იჩენს თავს გარე სამყაროში. ადმიანის პროფილი შინაგანი დაურწმუნებლობით და დაუკმაყოფილებლობით ივსება რაც მის ქცევაში და საუბარში გამოიხატება ხოლმე. რა თქმა უნდა ეს ქვეცნობიერი პროცესია, რომელიც შესაძლებელია სავალალო შედეგითაც დასრულდეს, თუ ამ მდგომარეობას ცნობიერი ბრძოლა არ შესთავაზეს.
ძირითადი მიზეზები:
1. პიროვნული თვისებები
( ფსიქოლოგიური, ფიზიკური,
ემოციური პროფილი).
2. სოციალური ფაქტორი ( ოჯახი, ახლო წრე, და ა.შ.)
3. ორგანიზაციული ფაქტორი
( სამსახური, თანამშრომლები,მოვალეობების
არასწ. გადანაწ. და ა.შ.)
პროფესიონალური გადაწვის მდგომარეობა ძალიან სახიფათო ფენომენია, რომელსაც ძალიან კარგი ნიღაბი უკეთია. ამ დროს ადამიანი ძალიან ბევრს მუშაობს მაგრამ შედეგიანობის დონე დაბალი აქვს. მისი რესურსები როგორც ფსიქოლოგიური და აგრეთვე პროფესიონალური უაზროდ იხარჯება და ვერანაირ შედეგს ვერ აღწევს. გადაწვის მდგომარეობამ შესაძლებელია ადამიანი ღრმა დეპრესიაშიც მოათავსოს საიდანაც ამოძრომა ძალზედ ძნელი საქმე იქნება, ბოლოს კი საერთოდ ფსიქიატრიულში მოხვედრის საშიშროებასაც ვერ გამოვრიცხავთ.
აქედან გამომდინარე გადაწვის მდგომარეობა დიდ ყურადღებას საჭიროებს და ადამიანს მასთან ბრძოლის უნარი პირველ საფეხურზე სჭირდება. გადაწვის მდგომარეობა შეიძლება ითქვას გაუცნობიერებადი კომპლექსური მცნებაა, სადაც სტრესული მდგომარეობების ნამრავლი იგულისხმება. ისეთი სტრესული მდგომარეობების, რომლებსაც ყურადღება არ ექცევა და პატარ პატარა ტვირთებისაგან ერთი ძალზედ დიდი და მძიმე ტვირთი გროვდება, რომელსაც ადამიანი მხოლოდ ბოლოს ამჩნევს, ამჩნევს იმ დროს, როდესაც მასთან ბროლა უკვე ძალზედ ძნელია და მის თრევას დიდი ფიზიკური პრობლემებიც მოსდევს.
ტერმინი \"ბურნოუტ\" ( გადაწვა) შემოტანილია ამერიკელი ფსიქიატრის ფრეიდენბერგერის მიერ. 1974 წელს იმ ჯანმრთელი ადამიანების ფსიქოლოგიური მდგომარეობის დასახასიათებლად, რომლებიც პროფესიონალური დახმარების დროს იმყოფებიან კლიენტებთან ინტენსიურ, მჭიდრო ურთიერთობებში ემოციურად დატვირთულ ატმოსფეროში. თანამედროვე მონაცემებით გადაწვა არის ფიზიკური, ემოციური და გონებრივი გამოფიტვა, რომელიც ვლინდება სოციალური სფეროს პროფესიის წარმომადგენლებში.
პროფესიული გადაწვა ძირითადად 3 კომპონენტისაგან შედგება:
1. ემოციური გამოფიტვა – ემოციური სიცარიელისა და დაღლილობის შეგრძნება, რომელიც გამოწვეულია სამსახურის სპეციფიკით.
2. დეპერსონალიზაცია – საკუთარი შრომისადმი და შრომის სუბიექტებისადმი ცინიკური დამოკიდებულება.
3. პროფესიული მიღწევების რედუქცია – მუშაკს უვითარდება საკუთარ პროფესიულ სფეროში არაკომპეტენტურობის შეგრძნება, წარუმატებლობის განცდა.
მუშაკებში გვხვდება გადაწვის ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა – დაღლილობა, შეუძლოდ ყოფნა, უძილობა, ნეგატიური დამოკიდებულება სამუშაოს, კოლეგების, კლიენტების მიმართ, აგრესიული ( აუტოაგრესიული ) განცდები და განზრახვები, უგუნებობა და მასთან დაკავშირებული ემოციები – ცინიზმი, პესიმიზმი, დეპრესია, დაურწმუნებლობის და უსუსურობის განცდები. პროფესიული გადაწვის პრევენციას, გადაწვის თავიდან აცილებისთვის საჭირო უნარ-ჩვევების გამომუშავებას მნიშვნელოვანი როლი აკისრია მუშაობის ეფექტურობის ზრდაში.
პროფესიული გადაწვის თავიდან აცილების ეფექტური გზები.
• სტრესის დაძლევის საუკეთესო საშუალებაა პრობლემებზე (სტრესის გამომწვევ მიზეზებზე) ორიენტირებული მიდგომა. თუ გადაწვა სამუშაოს სპეციფიკიდან გამომდინარეობს (იხ. ზემოდ) ყოველნაირად ეცადეთ სიტუაციის გამოსწორება პრობლემების თანმიმდევრული გადაჭრის მიმართულებით.
• შეეცადეთ დაკავდეთ პროფესიულისგან განსხვავებული რაიმე საქმიანობით – სპორტი, შემოქმედება, რაიმე ჰობი.
• ეცადეთ გამოიმუშავოთ კოპინგ-თვისებები – სიძნელეებისადმი პოზიტიური დამოკიდებულება, პასუხისმგებლობა, მაღალი თვითშეფასება, ოპტიმიზმი, ინიციატიურობა.
• ეცადეთ იცხოვროთ საკუთარი და არა სხვისი ცხოვრებით. ეს არ არის `ეგოიზმი~, უბრალოდ ფსიქოლოგიურად ნორმალურ ურთიერთობებში თქვენ ეხმარებით სხვას ბუნებრივად, როდესაც ამის მოთხოვნილება (ინტერესი) გიჩნდებათ, და არა მაშინ, როდესაც ძალაუნებურად გიწევთ ამის გაკეთება.
• ეცადეთ გამიჯნოთ სამსახურის სამყარო, და პირადი სამყარო. მაგალითად ამერიკელები როგორც კი მიუახლოვდებიან სახლს ღრმად შეისუნთქავენ და `იფერთხავენ სამსახურს~ – ეს მიდგომა, ერთი შეხედვით, ძალზე პრაგმატულია და რთულად შესასრულებელი ჩვენს რეალობაში, მაგრამ ზოგ შემთხვევებში მუშაობს.
• მონოტონურობის და გადაწვის აცილების საუკეთესო საშუალებაა ზეამოცანის დასახვა და სამუშაოს მიმართ შემოქმედებითი მიდგომა – სიახლის შეტანა, საკუთარი ინიციატივა და ა.შ.
• კარგ შედეგებს იძლევა სუნთქვითი ვარჯიშები, რელაქსაცია და
პოზიტიური ვიზუალიზაცია
• გადაწვის ეფექტის თავიდან ასაცილებლად მნიშვნელოვანია შრომის დოზირება. უნდა ისწავლოთ თავის დროზე სამუშაოს დამთავრება.
• სტრესის დროს ალკოჰოლის, მედიკამენტის და თამბაქოს გამოყენება მყარ შედეგს არ იძლევა და მხოლოდ ილუზორულ, დროებით შვებას გვაძლევს. არც ერთი მათგანი არ გამოიყენოთ დარდის ან ბრაზის გასაქარწყლებლად. ალკოჰოლის მიღება გარკვეული დოზით ქეიფისა და დროსტარებისთვისაა გამოგონილი.
• გაუზიარეთ თქვენი განცდები კოლეგას, ოჯახის წევრს, გახადეთ ანალიზის საგანი.
• მიეცით თავს უფლება იოცნებოთ! შექმენით რაც შეიძლება მეტი პოზიტიური ხატები. პოზიტიურ ხატებს გააჩნიათ რეალურ ცხოვრებაში გადატანის მაგიური თვისება.
• ხშირად მიმართეთ ე.წ. `ტაიმ-აუტს~ (მცირე შესვენებებს მუშაობის პროცესში) – შეეცადეთ გადართოთ ფიქრები სამუშაოსგან განყენებულ საკითხებზე.
• სხვადასხვა სახის ტრენინგებში და გასვლით სემინარებში მონაწილეობა კიდევ ერთი საშუალებაა სამუშაოს რუტინისა და გადაწვის გადასალახად.
ადამიანის ფსიქოფიზიკური და სოციალური ადაპტაციის თუ ზოგადად ქმედების პროცესი შესაძლებელია შევადაროთ მანქანის მუშაობის პროცესს. როდესაც ავტომობილი ადგილიდან იძვრება ის გადაცემის კოლოფის პირველ სიჩქარით იწყებს მოძრაობას, შემდეგ სისწრაფის მატებასთან ერთად გადავდივართ მეორე სიჩქარეზე, მესამეზე, მეოთხეზე და ასე ვცვლით მთავარი ტვინის, ანუ მისის მოტორული აპარატის მუშაობას. პიროვნულ ფსიქოფიზიკასაც გააჩნია მისი ბიოლოგიური რიტმი, რომელიც გარემოს ადაპტაციის შედეგად ცვალებადია და საკუთარ რიტმს სთავაზობს გარესამყაროს თუ შინაგან ცვლადებს.
საკუთარ ტავში ჩაკეტილობა და შეჩერება ნიშნავს იმას, რომ ბიოლოგიური თუ ფსიქოფიზიკური რიტმი ერთ ადგილას ტრიალებს, რომელსაც შეუძლია მთლიანი ცენტრალური ნერვული სისტემა მწყობრიდან გამოიყვანოს და უძილობას თუ შფოთვიანობას მიაბაროს ჩვენი ერთიანი ისედაც სუსტი სამყარო.
ძილი და სიზმარი ანუ მექანიკური ლეღვის ფოთოლი
პარასკევ საღამოს მზე ორიოდ საათის ჩასული იყო და ქვეყნიერების ერთ-ერთ ულამაზეს მეგაპოლისში სიცოცხლე ამ დროისათვის შესაფერ რითმში იკრებდა ძალებს. შენობების ფანჯრებიდან, ქუჩებისა და სკვერების ლამპიონებიდან, ძვირადღირებული მაღაზიების ვიტრინებიდან, ლაითბოქსებიდან, ავტომობილების შუქფარებიდან ქუჩებზე გადმოსული იისფერი სინათლის შუქი არაფრად აგდებდა ჩამოწოლილ ბინდს, რომელიც ქალაქს ზემოდან ხუფივით გადახურებოდა და უზარმაზარ ქალაქს თავისებურ სიმყუდროვეს ანიჭებდა.
ამ ათასგვარი მანათობლიდან გადმოღვრილი შუქი, ქუჩებში მოსიარულე ადამიანების ისედაც მშვიდ და კეთილგანწყობილ სახეებზე ისე სასიამოვნოდ ლივლივებდა, რომ იქ მყოფს, უეჭველად დაუსრულებელი ნეტარების შეგრძნება დაგეუფლებოდათ.
სწორედ ასეთი გაბრწყინებული მეგაპოლისის ერთ-ერთ მშვიდ, მწვანეში ჩაფლულ გარეუბანს
მიადგა მცირე ზომის სამგზავრო ავტობუსი და უზარმაზარი სუპერმარკეტის გზისპირა, კეთილმოწყობილ ავტოსადგომზე შეჩერდა.
მიუხედავად თავისი მოკრძალებული ზომებისა, დაკვირვებული თვალი უეჭველად შეამჩნევდა, რომ ავტობუსი საკმაოდ მოხდენილი ფორმისა გახლდათ. სიძველის მიუხედავად, ადვილი მისახვედრი იყო, რომ თავის დროზე, მის სილამაზეზე არა ერთ ცნობილ კონსტრუქტორსა თუ დიზაინერს იმდენად ეზრუნათ, რომ მასზე მსუბუქი ხელის შევლებაც კი საკმარისი გახდებოდა – მის მიმართ ნებისმიერი მეგაპოლისის ბინადარი სითბოთი გამსჭვალულიყო.
ხანგრძლივი მგზავრობის შედეგად, მტვერში და ტალახში რამის მთლიანად ამოგანგლულიყო და უგზოობის გამო, აქა-იქ გვერდებიც შესამჩნევად მორყეოდა. მძიმე მგზავრობის კვალი მგზავრებსაც საგრძნობად დასტყობოდათ. მათი სასიამოვნო იერსახის მიუხედავად, მოკრძალებულად ჩაცმულ-დახურულები ჩანდნენ და მაინცა და მაინც კარგად ნაკვებებობაც არ ეტყობოდათ. თუმცა, სამართლიანობა ითხოვს აღინიშნოს, რომ სახეზე თითოეულს ნათლად ეწერა – მონდომებულები იყვნენ, რადაც არ უნდა დასჯდომოდათ - დანიშნულების ადგილისთვის აუცილებლად მიეღწიათ.
ამ სამგზავრო ავტობუსის სახით, იქაურობასთან ერთი შეხედვით, ისედაც სრულიად შეუსაბამო მოვლენას, განსაკუთრებულ უცნაურობას ისიც ანიჭებდა, რომ ავტობუსის საჭეს ღრმად მოხუცებული, უკვე გაჭაღარავებული გობლინი მისჯდომოდა და თვალებდაღებული თვლემდა. სახე წითლად ჰქონდა აღაჟღაჟებული, თვალები გადმოკარკლული და შუბლზე ორიოდე ღერად შერჩენილი ჭაღარა ქოჩორი უთამაშებდა. მისი შემხედვარე, დარწმუნდებოდით, რომ მგზავრობისას ნახევარი გზა საჭესთან ეძინა და მგზავრები, უმეტეს წილად ბედის ანაბარად იყვნენ გამოკიდებული.
უეცრად, ავტობუსის სალონის წინა რიგებში საოცარი ჩოჩქოლი ატყდა. იქ მჯდომ ადამიანთა შორის მოულოდნელად რამოდენიმე ახალგაზრდა გობლინი წამოიმართა და მძღოლისკენ კისრისტეხით გამოქანდა.
- ჩამოდი, ჩამოდი, ეხლა ჩვენი ჯერია! - დაჰყვირეს ახაალგაზრდა გობლინებმა და მთვლემარე მოხუც გობლინს ზოგი ხელებში, ზოგიც კისერში ჩააფრინდა კბილებით.
- გასულელდით, არ გადმომაგდოთ! – გაჰყვიროდა მოხუცი გობლინი და რაც ძალი და ღონე ჰქონდა საჭეს ებღაუჭებოდა.
- ჩამოდი, თორემ ძალით ჩამოგაგდებთ და ზედ ავტობუსსაც გადაგატარებთ! – უფრო მეტად შეუტიეს ახალგაზრდებმა.
- არ ჩამოვალ! რა იცით თქვენ ავტობუსის ტარება, ერთი-ორი წელია რაც საერთოდDავტობუსში ჩაჯექით! - არ შეეპუა მოხუცი გობლინი და ავტობუსი ადგილიდან დაძრა.
- დაგვამტვრევენ ეს შობელძაღლები…..... - დაიძახა ვიღაცამ მგზავრებში და ავტობუსში ჩოჩქოლი ატყდა.
- დასვი, თორე სუყველა დავიმტვრევით! ისედაც ნახევარი გზა საჭესთან გეძინა - დაიძახა ერთმა.
- არ შეგვჭამეს ამ გობლინებმა, რა გახდა ერთი, რომ - თან ადამიანი იყოს და თან ავტომანქანის მართვა იცოდეს – დაიძახა მეორემ.
ამასობაში ავტობუსმა სიჩქარე აკრიფა, ტროტუარზე დალაგებულ რამდენიმე ნაგვის ბუნკერს დაეჯახა და ჰაერში აისროლა. …
- გაუშვი საჭეს ხელი! - არ ცხრებოდნენ ახალგაზრდა გობლინები და სულ უფრო გაავებული უტევდნენ მოხუცს.
- მოვრიგდეთ გავუშვებ, ოღონდ არ ჩამაგდოთ! – აღმოხდა ძალამილეულ მოხუც გობლინს.
- კარგი უკანა სავარძელზე დაჯექი და შენი სუსი არ გავიგოთ.
ავტობუსმა მკვეთრად დაამუხრუჭა...
რამდენიმე წუთში ავტობუსის მართვის სადავეებს ახალგაზრდა გობლინები დაეპატრონენ. ატყდა ერთ გნიასი. მათ შორის ერთი, რომელიც მეტად აქტიურობდა - საჭეს მიუჯდა. დანარჩენები კი თავის შეხედულებით - ზოგი გადაცემათა კოლოფს მიუსვა, ზოგი პედლებს, ზოგი მოხვევის მაჩ-ვენებლებსა და შუქფარებს. გობლინები ენერგიულად შეუდგნენ მათზე დაკისრებულ საქმიანობის შესრულებას, თუმცა სრულიად ვერ გაერკვეულიყვნენ, რა და როგორ უნდა მოემოქმედათ.
- აბა წავედით! – დაიძახა საჭესთან მჯდომმა – ნუ გეშინიათ, რასაც ვერ გაიგებთ გზა და გზა აგიხსნით, მე თითონ თუ მეცოდინება, რასაკვირველია! ოღონდ რულზე არავინ წამეპოტინოთ თუ-არა ხელებს დაგამტვრევთ, ისე კი ერთი-მეორეში ხშირად შეგცვლით ჩხუბი რომ არ მოგივიდეთ!
გობლინებს ბევრი არ უფიქრიათ და გეზი, რაღა თქმა უნდა, მეგაპოლისის ცენტრისკენ აიღეს. ავტომანქანის საგზურში ერთი გობლინის გვარი მეორეზე გადაასწორეს, შემდეგ კი ავტობუსი სწრაფად გააქანეს და გზა და გზა, ხან მარჯვენა ბორდიურზე შეხტებოდნენ, ხან მარცხენაზე. მგზავრობით ისედაც გაწამებული, საბრალო ადამიანები ავტობუსის ხან ერთ, ხან მეორე ბოლოს ეხეთქებოდნენ.
გობლინები ერთხმად შეთანხმდნენ, რომ ცენტრში მისვლამდე ავტობუსი აუცილებლად უნდა გაერეცხათ, თუმცა გადაწყვიტეს, დროის უქონლობის გამო, ხელით რეცხვას არ გადაჰყოლოდნენ და ავტობუსი “ჩოთქებში” გაატარეს. ათიოდე წუთით, იქვე გზის პირას “ნეკნების” შესაჭმელად შეირბინეს. ამის შემდეგ, რატომღაც მოეჩვენათ, რომ ცოტა მძიმედ მიდიოდნენ და მგზავრების მოზრდილი ნაწილი ავტობუსიდან გაუჩერებლად მოისროლეს. ზედ ერთი ურჩი გობლინიც მიაყოლეს, რამდენიმეს კი - თითი დაუქნიეს.
სამგზავრო ავტობუსის ახალი მძღოლი საჭესთან თავმომწონედ იჯდა და შესაძლებლობას არ უშვებდა გამოლაპარაკებოდა მის გვერდით მოძრავი ტრანსპორტის, ამ სანახაობით დაბნეულ მძღოლებსა თუ მგზავრებს, და რაც ძალზედ მნიშვნელოვანია - მათსავე ენაზე. სიმართლე უნდა ითქვას, ფრიად განათლებული გობლინი გახლდათ.
×