მებურიშვილი ირაკლი - Meburishvili Irakli

მიდი რუდოლფი გეძახის, ეუბნება ერთი თანამშრომელი ნიკა, მეორეს გოგას, რა უნდა ხო არ იცი, რავი რაღაც გაბრაზებული ჩანდა, გოგა შევიდა, რუდოლფი რაღაცას კითხულობდა, თავი აწია და გოგას შეხედა, სად იყავი გუშინ, კითხა მკაცრი ტონით, საშინელი აქცენტიანი რუსულით, ბაღდათში ვიყავი, ავეჯის წარმოებაში, უპასუხა გოგამ, რომელ საათზე წადი, ზუსტათ არ მახსოვს, ჩაფიქრდა გოგა, მე მახსოვს, გზა იქით აქეთ მაქსიმუმ ერთი საათი, შემდეგ წარმოებაში სადღაც საათნახევარი, დაახლოებით ორმოცი წუთი დაგაგვიანდა, ამდენ ხანს რას აკეთებდი, იქეიფე ალბათ, არა რა ვიქეიფე, წამოსვლისას მხოლოდ ერთი ნაჭერი ხაჭაპური ვჭამე, საოცრად გულახდილად და დაუფიქრებლად უპასუხა გოგამ, რააა რუდოლფის ხმას სიბრაზე შეეპარა, ჯიმშერის დაველაპარაკები და საყვედურს შეგიტანთ პირად საქმეში, მე გულახდილათ გითხარი, დაიბნა გოგა და გაიღიმა, არა თქვენთან არ შეიძლება ნორმალურად მოქცევა, თავი გაიქნია რუდოლფმა, გადი და ჯიმშერის უთხარი შემოვიდეს, გოგა აჭრელებული სახით მის სამუშაო ოთახში გავიდა, რაო რა უნდოდა, კითხა ნიკამ შისვლისთანავე, ოთახში ნიკას და გოგას გარდა კიდე ორნი იჯდნენ, თიკო და დათო, რავი გუშინ ცოტა დამაგვიანდა, გულახდილათ ვუთხარი ხაჭაპური ვჭამეთქო და ერთი ამბავი ატეხა, შენც რას ეუბნებოდი ღიმილით კითხა დათომ, გულახდილათ რა, ალალად, არ მეგონა თუ ამხელა ამბავს ატეხდა, ხოო გულახდილობა ნამდვილად დასაფასებელია, ფურცლებში ჩარგული თავი წამოწია თიკომ, შენ რა გეგონა მადლობას გეტყოდა თუ სიგელს მოგცემდა გულახდილობისთვის, არა ეგ არ მიფიქრია, ისე ვთქვი უბრალოთ, მაგას გუშინ მთელი დღე სტუმრები ყავდა და ეგ როგორ დააფიქსირა, ჩაილაპარაკა ნიკამ, ამ დროს ოთახში ჯიმშერი შევიდა, ოთხივემ თავები ფურცლებში ჩარგეს და წერა თუ კითხვა დაიწყეს, ჯიმშერი ამათი მენეჯერი იყო, რუდოლფი კი დირექტრი, ხვალ დილით ყველას გქონდეთ ჩემთან საქმეები შემოტანილი განსახილველად, მკაცრათ თქვა და გავიდა, პირველი თავი ნიკამ აწია, ბოლოს თიკომ, მე საქმე მზად მაქვს, მხიარულათ და სწრაფათ თქვა თიკომ, ერთ საქმეს ხვალამდე ალბათ მეც მოვრჩები, ჩაილაპარაკა ნიკამ, გოგა შენ რას შვები, კითხა გოგას დათომ, რავი ერთ კაცს მივყვები დილით, თუ ყველაფერი წესრიგში ექნა საღამომდე ალბათ შევუტან, იშოვე კლიენტი, კითხა ისევ დათომ, არ ვიცი ხვალ ვნახავ, დათომ ამოიხვნეშა, მე ვერ ვიშოვე, ისე როგორ უნდა მოვძებნოთ ყოველ თვეში, ახალი ათი კლიენტი, რომელსაც ყველაფერი წესრიგში ექნება, ხოო მე მესამე ძლივს ვიშოვე ამ თვეში, დამწუხრებულმა თქვა თიკომ, ხო მეც მასე ვარ, ჩაილაპარაკა გოგამ, ეჰ ხელი ჩაიქნია ნიკამ, პატარა ოთახში დილიდან გენერატორის რახრახის ხმა ისმის და იატაკი ზანზარებს, ოთხი სამუშაო მაგიდა დგას და ორი კარადა, ორი სამუშაო კომპიუტერი, რომლითაც ოთხივე სარგებლობს, ერთი თიკოს უდგას მაგიდაზე, მეორე ნიკას, დღეც მიილია, ყველა წავიდა, დილით ოთხივე ჯიმშერისთან იყვნენ თათბირზე, რა ხდება დაიწყო ჯიმშერიმ, გეგმას თქვენ ვერ ასრულებთ, გადაცილებებს ვერ აგვარებთ, ბევრი იყვირა და იკაცა, ბოლოს ყველას სათითაოდ დაემუქრა, რომ ეგ იქნებოდა მათთვის უკანასკნელი სამუშაო თვე, თუ სიტუაციას დროულად არ გამოასწორებდნენ და საქმეს არ გააკეთებდნენ, ოთხივე თავიანთ სამუშაო ოთახში დაბრუნდა დამწუხრებული, რა ვქნა, ვეჩხუბე, რა არ ვქენი, მაგრამ მაინც არ მოაქვს ფული ზურაბიანს, თქვა ნიკამ, ხო ჩემი კლიენტიც ესეა, პეტრუსოვი, ჯიმშერიმ წადი ყველაფერი წამოიღე რაც სახლში აქვსო და ალბათ მომიწევს ამის გაკეთება, თქვა დამწუხრებულმა გოგამ, ეგ როგორ უნდა წამოიღო, კანონით არ შეიძლება, ესე მიადგე კლიენტს და ყველაფერი წამოიღო, ჯიმშერის რა ენაღვლება, ეგ მის საქმეს იგვარებს, არ დაგიჭირონ, თქვა დათომ, ხოო მაგათ, ჯიმშერის დროს, ყველა ესე აკეთებდა, მიდიოდნენ და ყველაფერი მოქონდათ კლიენტებიდან, სატვირთო მანქანას მიაყენებდნენ და ცლიდენ ბინებს, მერე რუდოლფმა იცოდა მაგის შესახებ თქვა თიკომ, რუდოლფი იტყოდა, ეგ გადაცილება უნდა მოგვარდეს და დაიფაროს ამ თვეში თორე გაგიშვებთ სამსახურიდანო, რა გზებით და რა ხერხებით მაგაზე არ ლაპარაკობდა, საინტერესოა, ჩაილაპარაკა გოგამ და გაიღიმა, რა ქენი ფული რო შეუტანე იგმალას დაგიბრუნა, კითხა თიკოს ნიკამ, ნაწილი კი, მერე რო გაიგო დაფარული მე მქონდა და გადაცილებაში არ იყო, აღარ დამიბრუნდა, რატო უთხარი, კითხა დათომ, რავი საიდან გაიგო არ ვიცი, მოლარის ახლობელია და ალბათ იმან თუ უთხრა, გენერატორი ძველებურათ რახრახებდა და იატაკი ზანზარებდა, ესე მითხრა რუდოლფმა დადიანზეც, თუ არ მოგვარდებოდა გამიშვებდა და სესხი ბოლო ბოლო მთლიანად მე დავფარე, ამის დედაც და დარჩა ესე დაფარული, თქვა ნიკამ და თავი გაიქნია, ეგ მერე არ გაიგო რუდოლფმა, კითხა თიკომ, სანამ დაიფარებოდა, ყოველდღე მეკითხებოდა რა ხდებოდა, იცოდა რა სახსრებიც ქონდა და რისი დამფარავიც იყო, ხანძრის შემდეგ მხოლოდ პენსია ქონდა დარჩენილი, რო დაიფარა აღარ უკითხია, გაიღიმა ნიკამ, ის დღეც მიილია, საღამოს თიკო დარჩა სამსახუში, საქმე შეიტანა რუდოლფთან და ჯიმშერთან განსახილველად, ბიჭები კი სახლებში წავიდნენ, რა ქენი, დაგიმტკიცეს, კითხა დილით გოგამ თიკოს, თიკოს თავი ქონდა ჩახრილი და რაღაცას წერდა, თავი ოდნავ წამოწია და ფშულუკუნით ჩაილაპარაკა, არა არ დამიმტკიცეს, ეტყობოდა რო ფშლუკუნი ტირილში გადაეზარდა, რა იყო რა მოხდა ესეთი კითხა ნიკამ, ახლოს მივიდა და ხელი მოხვია, მეაბრეშუმეობაზე მქონდა დაწერილი, ტრადიციულ ტექნოლოგიებზე, როგორ კრიფავენ თუთის ფოთლებს, გამოყავთ პარკები, თიკომ გააგრძელა და მოკლეთ მოყვა მთელი ტექნოლოგია, ეგ რო მოვუყევი რუდოლფმა სიცილი დაიწყო, ეგ რა უბედურებააო, დამცინა და ისე გამომიშვა, პროცენტიც არ მოეწონა, დაბალიაო, ხო გაგაფრთხილეთო, სოფლებში, იქ სადაც კონკურენცია ნაკლებია და არ იციან, ეცადეთ ხალხს სესხები მაღალ პროცენტში მიცეთო, თიკომ ტირილს და თვალების სრესას მოუმატა, გეგმის შესრულებას კი მთხოვს და როგორ შევასრულო, თუ გამიშვებს გამიშვას და მორჩება, გააგრძელა თიკომ ტირილი, ნიკამ თიკოს პროექტი ხელში აიღო და მისი კომენტარები წაიკითხა, ოო ცოტა მხატვრულათ კი გამოგსვლია, გაიღიმა და პროექტი ისევ მაგიდაზე დადო, შენ დაწერე ის რაც იცი, რაც გინახავს, როგორც აკეთებდნენ შენები სოფელში და შენი მეზობლები, როცა უკეთესს, თანამედროვე ტექნოლოგიებს ნახავ, მერე უკეთეს დაწერ, განახოს და ისეთს დაწერ როგორიც რუდოლფს უნდა, ისევ გაუღიმა ნიკამ და მის ადგილზე დაბრუნდა, გენერატორი ძველებურათ რახრახებდა და იატაკი ზანზარებდა, ბონუსის ფორმულა იცვლება, გამოაცხადა ერთ დილით ჯიმშერმა ირონიული ღიმილით, ხელი მოაწერინა თითოეულს თანხმობაზე და ოთახიდან გავიდა, ოთხივე ანერვიულდა, აღარ ღირს რა აქ გაჩერება, თქვა დათომ და სწრაფჩამკერი მაგიდაზე დაანარცხა, მერე მიდი ნახე სხვა სამსახური, იცის რუდოლფა რო ვერ ვნახავთ და მაგიტოა ამ წელში უკვე მეხუთეჯერ გვიმცირებს ხელფასებს თქვა გოგამ, ხელფასს გვიმცირებს კი არა რაც გვეკუთვნის იმასაც არ გვაძლევს, ქვეყანაში საშემოსავლო გადასახადები შემცირდა, წესით ხელფასები უნდა გაგვზრდოდა, მაგრამ ჯიმშერმა მოგვაწერინა ხელი რო თანახმა ვიყავით, ხელზე მისაღები იგივე დაგვრჩენოდა და დარიცხული ხელფასი ვითომ არც შემცირებულა თქვა გოგამ, მერე უნდა აგვეტეხა ერთი ამბავი და მაგას რუდოლფი ვეღარ გაბედავდა თქვა ნიკამ, მე ვთქვი, ჩვენ ვთქვით, მაგრამ ვიღაცამ სადღაც არ თქვა და რა აზრი ქონდა, თვითონ ჯიმშერი ოფიცერი როცა იყო, ბონუსი რო შემცირდა რა ამბავი ატეხა ხო გახსოვთ თქვა თიკომ, კი გვახსოვს, გაიღიმა ოთხივემ, დრო მიდიოდა, ერთ დღეს ოთახში გენერატორი აღარ გრუხუნებდა და იატაკი აღარ ზანზარებდა, რუდოლფის ოთახიდან ხმაური გამოდიოდა, რა ხდება იკითხა ნიკამ, მგონი ჯიმშერს ეჩხუბება, ჩაილაპარაკა თიკომ, მძიმე სურათია იხუმრა დათომ, რა კარგია ეგ გენერატორი რო აღარ გრუხუნებს თქვა გოგამ, ნამდვილად კარგია, აქ კი არა უკვე არსად გრუხუნებს, ჩაილაპარაკა თიკომ, რუდოლფი ოთახში შევიდა და გამოაცხადა, ჯიმშერი იმათი მენეჯერი აღარ იქნებოდა, სხვაგან გადაყავდა, ძველებურად მკაცრი სახე აღარ ქონდა, ალაგ ალაგ იღიმოდა, ორი კომპიუტერიც მალე ჩამოვა და ყველას თქვენ, თქვენი კომპიუტერი გექნებათ, გამოაცხადა ბოლოს რიხიანად, თიკოსთან მივიდა და მაგიდაზე შოკოლადი დაუდო, ოთახში გენერატორი აღარ გრუხუნებდა და იატაკი აღარ ზანზარებდა, ყველაფერი კარგათ იქნება თქვა ნიკამ, შეხედეთ რუკას თქვა გოგამ და ყველამ რუკისკენ მიიხედა, სად არის ჩვენი კომპანია, აფრიკაში, სამხრეთ ამერიკაში, ‘’ესენგეში’’, დაიწყო ჩამოთვლა, მოვა დრო და ჩვენ რო ამ ქვეყნებში აღარ ვიქნებით, ყველაფერი კარგათ მერე იქნება, მის ქვეყანაში რატო არ ხსნის იკითხა დათომ, იმიტო რო მისი ქვეყანა ამ ქვეყნებში არაა, ჩვენ რო ამ ქვეყნებში აღარ ვიქნებით და მისი ქვეყნის სიაში მოვხვდებით, ყველაფერი კარგათ მერე იქნება, ჩაილაპარაკა ნიკამ, დრო მიდიოდა.........