ერთხელ მინდორ-ველს ხანძარი მოედო. ირგვლივ ყველაფერი იწვოდა. ვისაც შეეძლო, რაც ძალი და ღონე ჰქონდა გარბოდა იქიდან. ერთი მხედარი ცხენს მიაჭენებდა, რომ გველი შემოხვდა._ ღვთის გულისათვის, კეთილო ადამიანო, ოღონდაც გადამარჩინე და მეც რამეში გამოგადგებიო, _ შეევედრა გველი.კაცმა უბეში ჩაისვა გველი და გზა განაგრძო.
ხანძარს რომ თავი დააღწია, გველმა სთხოვა:
_ შენს გახარებას, ქენი სიკეთე, შენს უბეში სული მეხუთება და იქნება თავზე დამისვაო.
კაცმა ამოიყვანა გველი უბიდან და თავისკენ მისცა გზა. გველმა დრო იხელთა, კაცს პირში ჩაუძვრა და მის კუჭში ჩასრიალდა.
სამშვიდობოს რომ გავიდნენ, კაცმა ცხენი შეაჩერა და გველს მიმართა:
_ ხანძარი აღარ არის, ამოძვერი ახლაო!
_ ამოვძვრები იმ შემთხვევაში, თუ ისეთ სულიერს მაჩვენებ, რომელსაც სიკეთე სიკეთით გადაუხდიაო.
მთელი ქვეყანა მოიარა კაცმა, სულიერი არ დარჩენილა, არ ეკითხა, სამი განძის ზღაპარი
სიკეთე სიკეთით არავის გადაუხდია - კავკასიური თქმულებები და ზღაპრები
⏱️ 1 წთ.
👁️ 3
100%