(ის ქუჩა)
***
დარდი შემიპყრობს თუ არა, დავადგები ამ მოკლე ქუჩის თავს, ბოლომდე ჩავივლი და ისევ უკან მოვდივარ…
არ ვიცი რამეს მაგონებს მშობლიურს, თუ ისე, უბრალოდ ამოვიჩემე…
იქნებ, ამ ქუჩაზე ცხოვრობს ის სული, შენი მსგავი რომ ჰქვია…
ან იქნებ ვინმე ჩემი სულის ნათესავი დადის ხოლმე ამ ქუჩით სახლში…
იქნებ ჩემი ქალაქის რომელიმე ქუჩას მაგონებს იგი…
არ ვიცი, რატომ მიზიდავს და მეძახის ყველა ტკივილისას, ყველა განმარტოებისას და უთქმელის განდობისას…
საერთოდ რა დატვირთვა აქვთ ქუჩებს?!
ალბათ ძალიან ბევრი…
ქუჩამ შეიძლება გაგატაროს ბავშვობის ნაკვალევზე…
ქუჩამ შეიძლება გაგახსენოს შეხვედრის ადგილი…
ქუჩამ შეიძლება შემოგახვიოს ისეთი სითბო, რომელიც მხოლოდ შენია და შენეული…
ქუჩამ შეიძლება მიგიყვანის სახლამდე...სახლში, სადაც გელიან…
მაგრამ მე სად მივყავარ ამ უცხო ქალაქის ქუჩას…?
რამდენი რამეა აუხსენელი და უპასუხო...
მე კი, მაინც ჯიუტად გავდივარ და როცა ნერვიულობა მინდა ამ მოკლე ქუჩას დავადგები...
ნელა ჩავივლი და უკან მჩატედ ვბრუნდები...
დარდით-დაცლილი...
ნეტავ რა ძალა მიხმობს ამ ქუჩაზე..?!
ან იქნებ ვინმე ცხოვრობს ისეთი, კეთილი სულის მსგავსი...
სული, რომელიც ირგვლივ მოვარდნილ გულცივობის ქარიშხალში თავშესაფარს მაძლევს და გარეთ გავყავარ...
და მაინც, რა საოცარი დატვირთვა ჰქონიათ ქუჩებს..
×