სიზმრის დაბადება
(sizmris dabadeba)
მზის შუქზე გავხედე კალანხოეს ფოთოლს. როგორ მგავდა... არა, ღეროებიდან კი არა, ალბათ, ფესვებიდან ამოჰქონდა ფერადი ლაქები, რომლებიც თანდათან იზრდებოდნენ და მრავლდებოდნენ, გროვდებოდნენ ფოთლის კუწუბებთან და იქ, ყველა კუწუბში უუციცქნეს ყვავილებად ამოდიოდნენ. მერე ყვავილი წყდებოდა ფოთოლს და მიწაზე დაცემისთანავე ფესვიანდებოდა, მიწას ეკვროდა ასე ცოცხლად მშობიარობდა კალანხოე ფრთაფოთლიანი.
ჩემი მიწაც, ჰაერიც და წყალიც შენა ხარ. გავიხარე, მართლა გავიხარე და უამრავი ლექსი ამოვიყვავილე. ახლა მცვივა ლექსები და გეძებ შენ, რადგან შენია ეს ყვავილები, მხოლოდ შენ იგრძნობ მათ ჭეშმარიტ სურნელს, შენთან იხარებენ ისინი და კიდევ უფრო გამრავლდებიან.
სიოც არ იძვრის, ქარმა მაინც რომ მოიტანოს შენამდე ეს საწყლები; უმიწოდ, უსამშობლოდ მათ ხომ დაღუპვა ემუქრებათ, ისინი ხომ, უბრალოდ, მშვენიერები არიან და დაცვა სჭირდებათ.
ეჰ, კალანხოე... ნეტაი შენ, შენი მიწა ქოთანშივეა, ჩემი კი ედემის ბაღივით ცაში დაფრინავს და ვერ მივწევივარ!…
გაბროშვილი თამარ - Gabroshvili Tamar
⏱️ 1 წთ.
👁️ 4
100%