ნიღბოსნის ბილიკი
(nigbosnsi biliki)
დრო არაფერია.
დროა აღმართი.ზოგჯერ ციცაბო, მიუდგომელი. მწვერვალი შორსაა. აქ არ გჭირდება ჟანგბადის ბალიში. დრო სხვა მწვერვალია. აქედან კოსმოსში და მის მეორე ხარეს, სადაც ყველაფერი მარადიულია, გადის ბილიკი. ეს ბილიკიც დროა. დროა ბნელი და ნათელი, ზოგჯერ ორივე, ზოგჯერ ცალ-ცალკე, მაგრამ ყოველთვის სავსე. აქ, მიწაზე ჩვენ ვართ დროის ნიღბები, რადგანაც დრო ჩვენი სახეებით მოძრაობს. დროს არა აქვს წუხლი და სიხარული, წონა და უწონადობა, სიძულვილი და სიყვარული, სიკეთე და ბოროტება, სისუფთავე და სიბინძურე, სიმართლე და სიცრუე. დროის დანახვა აქ არ შეიძლება, რადგან დრო არაფერია.
დრო იდუმალებაცაა.
ადამიანმა რომ დაიცვას საკუთარი აღმართი და მწვერვალი, ნიღაბს მოირგებს. დროში ყველა თავისებურად შეშლილია - შეშლის, განადგურების,აღმავლობის, დაცემის, სიცოცხლის, სიკდილის დროში. დრო ისრუტავს აწმყოს. დრო გარდაუვალია.დროის გადალახვა შეუძლებელია, რადგან დრო არაფერია.
მაგრამ შესაძლებელია მისი დაცინვა და გამათრახება, ხანდახან გასწრებაც კი... თუმცა, დრო ყველას დაეწევა, რადგან დრო არაფერია.
ადამიანი ნიღბოსანია. ნიღაბია ენა, თვალები, სმენა თუ გემოვნება. თოთოეულ ჩვენთაგანს თავისი ნიღაბი გააჩნია - ნიღბოსნის ბილიკი. ნიღაბია ადამიანის სახე, ფარი და მახვილი.
ის ცდილობს დაიცვას თავისი თავი. დროებით მაინც, რადგან დრო გარდაუვალია... რადგან დრო არსებობს, რადგან ის არაფერია...