avto varazi
ავთო (ავთანდილ) ვასილის ძე ვარაზი (ვარაზაშვილი) (დ. 25 ოქტომბერი, 1926, თბილისი ― გ. 4 მარტი, 1977, თბილისი), ქართველი ფერმწერი, საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1967).მშობლები: მამა – ვასილ სოფრომის ძე ვარაზი (ვარაზაშვილი), (1888)– პათფიზიოლოგი, ბიოქიმიკოსი, დოქტორი, თბილისი სამედიცინო ინსტიტუტის პროფესორი, ბიოლოგიური ქიმიის კათედრის გამგე. 1938 წელს გერმანულ ჟურნალ “ექსპერიმენტალურ მედიცინაში” გამოქვეყნებული შრომების საფუძველზე ნობელის პრემიის კომიტეტმა იგი შესაძლო კანდიდატად მიიჩნია და პირდაპირ დაუშვა მესამე ტურის კონკურსზე. დედა – ელისაბედ გასპარიანი-ვარაზისა. 1943-1948 წლებში ავთო ვარაზი სწავლობდა თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტზე. 1948 წელს ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის ასპირანტი გახდა. ძირითადად მუშაობდა პორტრეტისა და ნატურმორტის ჟანრში. მისი ფსიქოლოგიური პორტრეტები გამსჭვალულია ადამიანისადმი ღრმა თანაგრძნობით("ბუკინისტი", 1964; თვითნასწავლი მხატვრის ვახტანგ რურუას პორტრეტი, 1964 და სხვ; ყველა მხატვრის კუთვნილება). ვარაზის ნატურმორტებისათვის დამახასიათებელია მონოქრომიზმი, კომპოზიციის სისადავე, საგნებისა და სივრცის ორგანიზებული ერთიანობა ("ნატურმორტი მსხლებით", 1973; "ნატურმორტი ლიმონით", 1973; "ყურძენი და ქილა", 1972. ყველა მხატვრის კუთვნილება). 1966-1967 წლებში საქართველოს ისტორიის მუზეუმში ავთო ვარაზმა მაღალმხატვრულად, ორიგინალურად გააფორმა არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მოპოვებული ნივთების ექსპოზიცია. მხატვრულად გააფორმა აგრეთვე რეჟისორ გიორგი შენგელაიას კინოფილმი "ფიროსმანი" (სცენარის ავტორი – ერლომ ახვლედიანი), სადაც, ფიროსმანის როლი მანვე შეასრულა (1969). მხატვარი 1977 წელს მარტში გარდაიცვალა, ამავე წლის მაისში შედგა მისი ნამუშევრების პირველი პრესონალური გამოფენა. გარდაცვალების შემდეგ ნიუ-იორკის მოდერნ-არტმუზეუმიდან მის ოჯახს მოუვიდა მოწვევა.
შემოქმედება
1.ნატურმორტი დოქით და წიგნით, 1948, მუყაო, ზეთი.
2.ნატურმორტი წიგნებით 1950, ტილო, ზეთი.
3.ნატურმორტი ,,ARTS”, 1955, მუყაო, ზეთი, ნახერხი, სათამაშო კარტი. წარწერა ARTS.
4.ედიშერ გიორგაძის პორტრეტი, 1962, ტილო,ზეთი.
5.ვახტანგ რურუას პორტრეტი, 1962 ტილო, ზეთი.
6.კომპოზიცია ,,თევზები”, 1963, მუყაო, ზეთი. გაზეთი.
7.მანანა, 1963,U ტილო, ზეთი.
8.მოხატული თეფში, 1963, ხე, გუაში
9.სირანუშას პორტრეტი, 1963 მუყაო, ზეთი, ქსოვილი, ზღვის ბალახი, არშია, მძივი, საყურე
10.ბეატრიჩი, 1963, დაფა, ჩონგბურთის ჩოგანი, ზარი, მავთული
11.მოხატული ფაიფურის თეფში ,,კენტავრი”, 1963
12.გოგონა ჭრელ კაბაში, 1964, ფანერა, ზეთი, ნაჭერი
13.დედილო და არლეკინი (მარსელ მარსო), 1964, კარები, ზეთი
14.მოწყალების და, 1964, ტილო, ზეთი.
15.ბუკინისტი, 1964, ქარალდი ფანქარი.
16.ბუკინისტის პორტრეტი, 1964 ტილო,ზეთი.
17.გოგონას პორტრეტი, 1965, ტილო, ზეთი
18.კომპოზიცია თევზები, 1966, მუყაო, ზეთი, თეფში, თევზის ფხა, გაზეთი, თაბაშირი
19.კომპოზიცია თევზებით 1967 მუყაო, ზეთი, გაზეთი, ნახერხი, ეტიკეტი.
20.ქალის პორტრეტი, 1967, მუყაო, ზეთი, გაჯი.
ავთო (ავთანდილ) ვასილის ძე ვარაზი (ვარაზაშვილი) (დ. 25 ოქტომბერი, 1926, თბილისი ― გ. 4 მარტი, 1977, თბილისი), ქართველი ფერმწერი, საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1967).მშობლები: მამა – ვასილ სოფრომის ძე ვარაზი (ვარაზაშვილი), (1888)– პათფიზიოლოგი, ბიოქიმიკოსი, დოქტორი, თბილისი სამედიცინო ინსტიტუტის პროფესორი, ბიოლოგიური ქიმიის კათედრის გამგე. 1938 წელს გერმანულ ჟურნალ “ექსპერიმენტალურ მედიცინაში” გამოქვეყნებული შრომების საფუძველზე ნობელის პრემიის კომიტეტმა იგი შესაძლო კანდიდატად მიიჩნია და პირდაპირ დაუშვა მესამე ტურის კონკურსზე. დედა – ელისაბედ გასპარიანი-ვარაზისა. 1943-1948 წლებში ავთო ვარაზი სწავლობდა თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტზე. 1948 წელს ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის ასპირანტი გახდა. ძირითადად მუშაობდა პორტრეტისა და ნატურმორტის ჟანრში. მისი ფსიქოლოგიური პორტრეტები გამსჭვალულია ადამიანისადმი ღრმა თანაგრძნობით("ბუკინისტი", 1964; თვითნასწავლი მხატვრის ვახტანგ რურუას პორტრეტი, 1964 და სხვ; ყველა მხატვრის კუთვნილება). ვარაზის ნატურმორტებისათვის დამახასიათებელია მონოქრომიზმი, კომპოზიციის სისადავე, საგნებისა და სივრცის ორგანიზებული ერთიანობა ("ნატურმორტი მსხლებით", 1973; "ნატურმორტი ლიმონით", 1973; "ყურძენი და ქილა", 1972. ყველა მხატვრის კუთვნილება). 1966-1967 წლებში საქართველოს ისტორიის მუზეუმში ავთო ვარაზმა მაღალმხატვრულად, ორიგინალურად გააფორმა არქეოლოგიური გათხრების შედეგად მოპოვებული ნივთების ექსპოზიცია. მხატვრულად გააფორმა აგრეთვე რეჟისორ გიორგი შენგელაიას კინოფილმი "ფიროსმანი" (სცენარის ავტორი – ერლომ ახვლედიანი), სადაც, ფიროსმანის როლი მანვე შეასრულა (1969). მხატვარი 1977 წელს მარტში გარდაიცვალა, ამავე წლის მაისში შედგა მისი ნამუშევრების პირველი პრესონალური გამოფენა. გარდაცვალების შემდეგ ნიუ-იორკის მოდერნ-არტმუზეუმიდან მის ოჯახს მოუვიდა მოწვევა.
შემოქმედება
1.ნატურმორტი დოქით და წიგნით, 1948, მუყაო, ზეთი.
2.ნატურმორტი წიგნებით 1950, ტილო, ზეთი.
3.ნატურმორტი ,,ARTS”, 1955, მუყაო, ზეთი, ნახერხი, სათამაშო კარტი. წარწერა ARTS.
4.ედიშერ გიორგაძის პორტრეტი, 1962, ტილო,ზეთი.
5.ვახტანგ რურუას პორტრეტი, 1962 ტილო, ზეთი.
6.კომპოზიცია ,,თევზები”, 1963, მუყაო, ზეთი. გაზეთი.
7.მანანა, 1963,U ტილო, ზეთი.
8.მოხატული თეფში, 1963, ხე, გუაში
9.სირანუშას პორტრეტი, 1963 მუყაო, ზეთი, ქსოვილი, ზღვის ბალახი, არშია, მძივი, საყურე
10.ბეატრიჩი, 1963, დაფა, ჩონგბურთის ჩოგანი, ზარი, მავთული
11.მოხატული ფაიფურის თეფში ,,კენტავრი”, 1963
12.გოგონა ჭრელ კაბაში, 1964, ფანერა, ზეთი, ნაჭერი
13.დედილო და არლეკინი (მარსელ მარსო), 1964, კარები, ზეთი
14.მოწყალების და, 1964, ტილო, ზეთი.
15.ბუკინისტი, 1964, ქარალდი ფანქარი.
16.ბუკინისტის პორტრეტი, 1964 ტილო,ზეთი.
17.გოგონას პორტრეტი, 1965, ტილო, ზეთი
18.კომპოზიცია თევზები, 1966, მუყაო, ზეთი, თეფში, თევზის ფხა, გაზეთი, თაბაშირი
19.კომპოზიცია თევზებით 1967 მუყაო, ზეთი, გაზეთი, ნახერხი, ეტიკეტი.
20.ქალის პორტრეტი, 1967, მუყაო, ზეთი, გაჯი.