ფიქრი, სევდა და ცრემლები, სულში ტკივილის ფესვები. ღამე, მთვარე და მითები,გულში წყვეტილი რითმები. მე, შენ და კითხვები,მგონი დარდისგან ვგიჟდები...
გული თუ გატყდა, შესაძლებელიც აღარ სჯერა!
არის წუთები, როცა თეთრი იასამნის სურნელება სულში ბუნდოვნად მიძინებული, ყველაზე შესანიშნავი და ერთი დავიწყებული თვის სიამეს კვლავ განმაცდევინებს.
ყველაზე ძლიერი ადამიანი, ყველაზე მარტოსულია.
მე არ მეშინია ერთი და იგივე შეცდომების დაშვების, არ მაქვს შიში იმ ტკივილის და გრძნობების თავიდან განცდისა. მე არ ვიცი დამარცხება მივყვები ცხოვრებას და ვერაფრით ვმარცხდები... არც გამარჯვება ვიცი, რადგან არც ერთი არ არსებობს და არც მეორე... ერთი მინდა იცოდე: შემიძლია ყველანაირად მიყვარდე, მტკიოდე, მწამდე და გგრძნობდე...
გული თუ გატყდა, შესაძლებელიც აღარ სჯერა!
არის წუთები, როცა თეთრი იასამნის სურნელება სულში ბუნდოვნად მიძინებული, ყველაზე შესანიშნავი და ერთი დავიწყებული თვის სიამეს კვლავ განმაცდევინებს.
ყველაზე ძლიერი ადამიანი, ყველაზე მარტოსულია.
მე არ მეშინია ერთი და იგივე შეცდომების დაშვების, არ მაქვს შიში იმ ტკივილის და გრძნობების თავიდან განცდისა. მე არ ვიცი დამარცხება მივყვები ცხოვრებას და ვერაფრით ვმარცხდები... არც გამარჯვება ვიცი, რადგან არც ერთი არ არსებობს და არც მეორე... ერთი მინდა იცოდე: შემიძლია ყველანაირად მიყვარდე, მტკიოდე, მწამდე და გგრძნობდე...