ზოგჯერ გონებით წერტილს იქ სვავ, სადაც გული მძიმეს ითხოვს.
ყველაზე დამცინავი პასუხი დამცინავი ღიმილია.
მე იმდენად შევეჩვიე სევდას, ყველა ლექსი სევდით დამისველდა.
მე ვდგევარ იქ სადაც უნდა ვიდგე და არა იქ საიდანაც უკეთესად გამოვჩნდები.
სხვისი კრიტიკით ტკბებიან და მერე ბოღმით სკდებიან.
ერთხელ კაცმა ღმერთს ჰკითხა რატომ არიან გოგოები ნაზები, თბილები, საყვარლები, ხოლო ქალები უხეშები და მოღალატეები იმან კი უპასუხა: მე ვქმნი გოგოებს თქვენ კი მათგან ქალებს-ო.
ამბობენ შეცდომებზე სწავლობს ადამიანიო,მაგრამ ვერანაირ გარანტიას ვერ ვიძლევი რომ ისევ არ გავიმეორებ ჩემს შეცდომებს.იმ შეცდომებს რომელიც დღევანდელი გადმოსახედიდან,უსათვალოდაც კარგად ჩანს და თუ დიდხანს ვუყურე თვალებსაც მტკენს და გულსაც.
როცა გულის ნაცვლად დიდი ქვის ლოდია და სულ ყველაფერი თითქმის იოლია, როცა დარწმუნდები მწარედ გაყრუებენ მაშინ გაუჩნდება ბედსაც ირონია.როცა დაგროვილი ბოღმა მოგაწვება ნერვებზე თამაში მაშინ იოლია და ცრუ იმედები ესეც რომ გაქრება მაშინ გაუჩნდება ბედსაც ირონია.
ქორს ჰკითხეს რა გქვიაოი? რავიცი ჰაუ ჰაუს მეძახიანო!მთავარი ის კი არ არის რა გქვია,მთავარია რას გეძახიან.
მე მირჩევნია მართალი მითხრა და ამ მართალზე ცრემლი დავღვარო, ვიდრე ტყუილი და ამ ტყუილზე ავაგო მთელი ჩემი სამყარო!