წუხელ, ისეთი მარტოსული იყო ცა, ქუფრ ღრუბლებში მიმქრალი მთვარით, როგორც ოჯახი უერთმანეთო, და მე ავტირდი: ერთურთს უნდა ვუერთმანეთოთ,
ვუერთმანეთოთ...
არ მინდა მჯეროდეს, რომ ყოველთვის მოგებული ის რჩება, ვინც ყველაფერზე წავა.
შენ სიხარბეს ვერ სძლიე, ადამიანო, აბინძურებ წყალს, სჩეხავ ტყეებს და გავიწყდება, რომ ,,სჭრი იმ ტოტს, რომელზედაც ზიხარ”.
როცა მოგეძალება ბოღმა უძღები ვარცლივით, იპოვე შენს თავში ძალა, არ მოიქცე არაკაცივით.
ადამიანური სისუსტეებიდან მაღალი ზნეობის ადამიანებიც არ არიან დაზღვეულნი.
როცა შეკაზმული რაშის სადავეს მოისადავებ, საურთიერთოს მოსრად მოდენას ნუ მოისადარებ.
მაღლისაკენ ლტოლვა სულს აკეთილშობილებს
ძოწეულისფერი რომ შეესართება ბრძოლის ჟინით დაღლილ მდელოებს, მამულეთებში ზეთებს უკმევენ საკანდელოებს.
ვუერთმანეთოთ...
არ მინდა მჯეროდეს, რომ ყოველთვის მოგებული ის რჩება, ვინც ყველაფერზე წავა.
შენ სიხარბეს ვერ სძლიე, ადამიანო, აბინძურებ წყალს, სჩეხავ ტყეებს და გავიწყდება, რომ ,,სჭრი იმ ტოტს, რომელზედაც ზიხარ”.
როცა მოგეძალება ბოღმა უძღები ვარცლივით, იპოვე შენს თავში ძალა, არ მოიქცე არაკაცივით.
ადამიანური სისუსტეებიდან მაღალი ზნეობის ადამიანებიც არ არიან დაზღვეულნი.
როცა შეკაზმული რაშის სადავეს მოისადავებ, საურთიერთოს მოსრად მოდენას ნუ მოისადარებ.
მაღლისაკენ ლტოლვა სულს აკეთილშობილებს
ძოწეულისფერი რომ შეესართება ბრძოლის ჟინით დაღლილ მდელოებს, მამულეთებში ზეთებს უკმევენ საკანდელოებს.