სიცოხლე მაინც სიცოცხლეა, იგი ერთხელ ეძლევა ადამიანს, სიკვდილი კი ხელში გიჭირავს, არსად წაგივა იცი.
გესმის? უშენოდ ჩემი ხელები, გვანან უნავოდ დარჩენილ ნიჩბებს.
კეთილი გული მზეა, რადგან იგი არ იცვლება მთვარესავით და ყოველ დღე, წლითი წლამდე ერთნაირად აბრწყინვალებს გარემოს
სიყვარული ქოლგის ქვეშ ერთად შეფარების სურვილია - მას მერეც, რაც წვიმა კარგა ხნის გადავლილია.
ისე მიყვარხარ, როგორც მოხუცს სიცოცხლე, ლოთს ღვინო და პოეტს კალამი
×