გამომზისგულდი! გამოდი! ნახე! ატმის კვირტებთან მზე ფერხულს ცეკვავს! ნასახლარებსაც, მთქნარებანაჩვევთ, ოქროს ბოხოხი დაჰხურა ცერად!...

– მწარე აპრილი – მე შენზე მეტად, არვინ მიყვარდა, შენ იყავ ჩემთვის შუქის აჩრდილი, შენა ხარ ჩემი, – მკვდარი იარა, მოურჩენელი, როგორც აპრილი.....

ამ ლექსს ვუძღვნი ჩემს თანაკლასელ 9 აპრილს გარდაცვლილ ნინო თოიძის ხსოვნას.. აპრილი ნინო შენ ყვავ–ყორნებთან სულით მებრძოლო სამშობლოს გულთან ახლოს მყოფელო,...

გამოზაფხულდა, შემობრძანდა ლურჯი აპრილი, სული შთაბერა ახალ სიცოცხლის ფეთქვას... მზე გამონათდა, ხის რტოებზე ისევ მალულად გვამცნო დიდი სიხარულის მოსვლა... merab...