– ბავშვობა დაღლილი ღამით შევსცქერი მთვარეს, ვიხრჩოლებ კვამლით გამჭვარტლულ ფილტვებს, ვზივარ და ვფიქრობ, ყოველი კუთხე, მოგონებებით ყოფილა მწუთხე.....

მაინც სხვა იყო ცა – ბავშვური, ყოველდღიური, და სად გაფრინდა? ვინ მეტყვის განა, რამდენი წვიმა რამდენი ქარი გადამივლია თავქუდმოგლეჯილი, merab saluqvadze bavshvoba...

ჩემი მონატრებული ბავშვობის დღიურებიდან არდაბრუნების საგალობელს მღეროდა ჟამი...და გაყვითლებულ სამკუთხა ბარათს, ყოველ ძილისწინ გვიკითხავდა გადაღლილი დედა......

მინდა ერთი წამით ვიყო ბავშვი ვიტირო და არ მივირთვა ქაში მინდა ყოველ დღე ვიარო ბაღში ვიცელქო და გავაწვალო მასწი......

უფრო წვიმიანი ვიდრე მზიანი თითქმის ყოველთვის დღე ღრუბლიანი გზა არა იანი და ვარდიანი...