კარს შემოდგომა მოდგა, დრო რა უეცრად გადის, დრო გადაიქცა გლოვად, დრო სუყველაფერს წაშლის....

შემზარდა, ო, როგორ შემზარდა ცხოვრება უკეთურ ცხოვრების.. იქნებ და შენ ჩემი მოგწყინდა ლოყა და ბაგე და ეს გული......

როგორ არ მინდა, მაგრამ ჯიუტ გულს სურს უფრო მეტი, ვიდრე ლექსია, მინდა მჯეროდეს, რომ მოციმციმე შენი თვალები...

იქნებ ერთხელ გამიხსენო კიდევ გაგახსენდეს ის ჩავლილი წლები, მაგ თვალებზე ცრემლებია მტკიცე მელოდები ვიცი...