– თეთრი სიჩუმე – ისევ დუმილით სავსე ოთახი, როგორც დაღვრილი თეთრი სიჩუმე.. გუშინ თუ ვინმეს გულით ვლოცავდი, დღეს იმ ვინმესთან ბევრი ვიჩხუბე.....

რა იყო ნეტავ?_ ეს კითხვად დარჩა... ჩემთვის ახსნილი და გასაგები... მაგრამ ბევრისთვის მზეც აღარ სჩანდა...

ფიქრში იძინებს ღამის სიჩუმე და ვარსკვლავები ქრებიან გვიან მე ვერა და ვერ დავიძინე მოგონებები კარს მაწყდებიან...

შუაღამის ოთხი საათი სრულდებოდა, როდესაც კუბოს თავთან მომლოცველმა ხალხმა წასვლა დააპირა. თვალცრემლიანები ნელა გადიოდნენ პატარა ოთახიდან. ირგვლივ სიჩუმე სუფევდა....