სონეტი XXVII დაღლილ-დაქანცულს საწოლთან რომ მიმიყვანს კვალი, ამ ტიალ ქვეყნად უგზოოდ რომ აღარ ვტიალობ,...

სონეტი XXVIII ახლაღა ვხედავ, ბედნიერი დრო რომ დასრულდა, სიმშვიდის ნაცვლად რომ შევესწარ მხოლოდ წამებას......

სონეტი LVII შენს მონობაში ისე გადის ჩემი ცხოვრება, ვერ გამიგია - წამია თუ წელიწადია; ჩემი სიცოცხლე შენს ერთ...

რომ არ გადავიქცე ამღვრეული წვიმის წვეთებად, და სანთელივით უმოწყალოდ არ გავიღვარო, გადამაფარე კალთა შენი...

მე ჩუმი დარდებით მივყვები ბილიკებს, სევდა და ტკივილი დამყვება კვალდაკვალ... არ მინდა, დამთავრდა, მე აღარ...

ჩემთან ფანტაზიის ფერის შიმშილია, ჩემთან სიუხვეა დარდის...

სისულელეა გულახდილობა როცა ცხოვრება ასე ყალბია!...

რაც კი მინახავს როდი იყო, თურმე სიმართლე, არვინ არ იცის, ვინ ვარ მართლა, ვინ ვარ ნამდვილად. ყველა გარედან...

ვმარტოობ... კვლავაც რომ აღარ ვზიდო ადამიანის დაკარგვის განცდა.....

ზამთარი და უსასრულო მარტოობა..ისევ ისე უნუგეშოდ თოვს... ტყუილია, ზოგჯერ მხოლოდ გვეჩვენება, რომ ყველაფრის...