შევყურებ უტყვი და შუბლშეკრული, რა ძალა იყო, ნეტავ, ეგ ძალა, შენ რომ დაგცა და ისე შეგცვალა, grigol abashidze...

ამაოების მატარებელი ცხოვრების ეტლის სადარებელი საცაა გავა მატარებელი გალაკტიონი grigol abashidze amaoebis...

ორგვარი სინანული გვიან მივხვდი: ყოველი, ცუდიც, კარგიც მოაქვს დროს. grigol abashidze orgvari sinanuli poezia...

არ თქვა, აღარ გამაგონო! მეორდება ისტორია, დღევანდელს ჰგავს გარდასული, რახან ბევრი გვიცხოვრია, grigol...

სიბნელევ, საქართველოს ცაზე დაძრულო, მაკმარე, ნუ მისევ ავსულებს, ნუ ცდილობ სამშობლო შემაძულო, ვერ შემაძულებ!...

უღელტეხილებს გავცქერ გიჟივით, ნისლები დაძრა ცრემლების ორთქლმა, მზარავს უმწეო ბავშვთა ჟივჟივი grigol...

ადიდებულმა წყალმა გაგვრიყა, გაღმა-გამოღმა ვდგავართ ცალ-ცალად. თავისუფლებით რომ დავმტკბარიყავ, grigol...

რაღა ვიღონო, ბედო მსახვრალო, ამდენ უბედურს ცრემლსაც ვერ მოვწმენდ. რატომ დამტოვე, ღმერთო მაღალო, grigol...

გარშემო დგება მზიანი სირცე, და ელვარებენ იქ სარკეები, ნელა მიდიან ფიქრები ცისკენ, ნელა მიდიან მარტის დღეები....

ასე მძიმეა შიში სიკვდილის, ასე ერთი და მუდამ იგივე. და ისევ დარდით და ისევ დილით ალლიდი ოტტოს საფლავთან...