"კაცი თავის თავზე ყოველთვის ცოტას ლაპარაკობს, მაგრამ მიეცით მას ნიღაბი და ის გეტყვით ყოველგვარ სიმართლეს...

"ის ისე ჩუმად წავიდა ჩემგან, ო, ისე უხმოდ, როგორც მიდიან ყვავილებიდან მთვარის სხივები ..."...

ნუ მისცემ სირთულეებს იმის უფლებას, რომ გაგტეხონ...

ჩემი სიყვარული წითელი ვარდია, ბაღნარში ლამაზად გადაშლილი, ჩემი სიყვარული ნაზი მოტივია, მელოდია, ჰარმონიით...

(ორიგინალის ენა; ინგლისური) დაუსტვინე, ჩემო ბიჭო, და გავჩნდები შენთან! დაუსტვინე, ჩემო გიჟო, და გავჩნდები...

მიტოვებული მარტოდ სახლი, ბუჩქები სახლთან, ისევ წარსულზე ვდარდობ: ეხ, წინაპრებო, სად ხართ....

მზის კონტური ძველისძველი, ოქრო პირმოცინარე, ფორთოხლის და ღვინისფერი მზე დაჰყურებს მდინარეს....

განძარცვულ ბუჩქებს ღამე ეხლება, სულ მალე, ალბათ, ვეღარ მოვძებნი, ღამის წყვდიადში ჩაიჩეხება სატელეფონო შავი...

გვახრჩობდა უხამსობა შეჩვეული, ცას სთხოვდი გზას გადარჩენისას, ესმოდათ შენი ხმა რჩეული, როგორც ხმა შლეგისა...

ბევრი ვიარე, ისევ იგივე გაქცეულ სივრცის ნათება მკვეთრი, ქვასავით მაგარ გზაზე ხრიგინით ხრიგინ-ხრიგინით...