ჩ ოხის ქამარზე სამასრეს ე რთვის პერანგი მზისფერი, მ კერდს მოფენილი საწამლე, ი ს სამოსელი პირველი....

ფრტებშეტრუსული უცხო თვალებმა მომაჯადოეს, ლეგა ღრუბლებში დავქანაობ, ვით აფროდიტე, მე წაურთმევლად მოვიპარე...

წუხელ შორი გზიდან სახლში ვბრუნდებოდი, ვაგლახ, ათასგვარი ფიქრით თავს ვერ ვიცავ, არავინ მელოდა, არსად არ...

- რა გემართება? - არც არაფერი... - შენ თავს არ გავხარ.. - ხო,დავიბენი.....

- დუმბაძე, ადექი და მიპასუხე, რა არის სამშობლო, - ამაყენა ქართულის მასწავლებელმა. - სამშობლო... სამშობლო...

– თუ იმათ, მოსულთ, ჩვენი მიწის გულისთვის სიკვდილისა არ ეშინიათ, ჩვენ, ამ მიწის პატრონთ რად უნდა...

ხევსურმა თვალები მომაპყრო სად ნახავ დე ასეთ თვალებს… შორს რომ გაგიტაცებს უსაზღვროდ სიყვარულს ჩაგაცმევს...

ყოველი ჩემი ახალი დღე და ჩემი ახალგაზრდობა სიხარულით და მზიანი დილით იწყებოდა, ყველაფერს ლაზათი და შნო...

შავბნელ ოთახში წუხილი მღერის დიდი ხნის შემდეგ ჩამესმის ზარი, მოკეთე, მოძმე, ქილიკი, მტერი კარებთან დგას და...

როცა დავბერდები, უსაშველოდ თეთრი თმა მინდა მქონდეს, ზამთრის მოყინული დღეების შემდეგ წამოსული თოვლის მსგავსი....