***
-დედიკო, მამიკოს რატომ აქვს თავზე ასე ცოტა თმა?-იმიტომ, რომ ბევრს ფიქრობს.-შენ რომ ბევრი გაქვს?-გაჩუმდი და ჭამე.-უწყრება დედა.
***
მარო და მიხო შეთანხმდებიან, რომ როდესაც სექსი მოგვინდება ზრდილობიან ვუთხრათ ერთმანეთს ამის შესახებო და მოიგონეს კოდური სიტყვა “მანქაზე დაბეჭდვა” სექსის აღსანიშნავად… მოკლედ ერთ დილასაც გასძახა მიხომ მაროს: მარო მოდი ერთი საბეჭდ მანქანაზე დავბეჭდოთო… მარომ აი სარეცხს გავფენ და ამოვალო… შუადღე მოვიდა და მარო არ ჩანს… გადასძახა მიხომ მოდი ერთი დავბეჭდოთო, აი ბოსტანს გავთოხნი და მოვდივარო… მოსაღამოვდა და მარო არ გამოჩნდა… გადასძახა ისევ მიხომ… აი სადილს გავამზადებ და ამოვალო უპასუხა მარომ… დაღამდა და ავიდა მარო, მიხო წევს უკვე იძინებს და მარომ უთხრა: მოდი მიხო დავბეჭდოთ მანქანაზეო – აღარ მინდა უკვე ხელით გადავწერეო უპასუხა მიხომ. . .
***
- ომის დროს გერმანელებმა ტყვედ შეგვიპყრეს და გვითხრეს: აირჩიეთ, ან მოგკლავთ ან გაგაუპატიურებთო.
- მერე შენ რა გიქნეს ბაბუ? ეკითხება შვილიშვილი.
- მე მომკლეს ბაბუ. პასუხობს ბაბუა
***
-”რას შობა ქალო აი ყაზახი ჩემ ლოგინში!”
გამოყო ცოლმა თავი საბნის ქვეშიდან და -” სასწოულს შობა სასწოულს!
***
–თუ შეიძლება, აი, ის ძეხვი ამიწონეთ, სამასი გრამი, ძაღლისათვის.
–პოლ…–ეჩურჩულება ცოლი ქმარს,
“კი მაგრამ, ჩვენ რომ ძაღლი არ გვყავს?”
–სუ,–აჩუმებს ქმარი,–ნუ წკმუტუნებ
***
- მამი სკოლაში ცისფერს მეძახიან!
- მერე ვერ დაუნგრევ ცხვირ-პირს?!
- რატო მა, იცი რა საყვარლები არაინ
***
ავადმყოფი საოპერაციოდ მოამზადეს. ქირურგმა სკალპელი მოიმარჯვა.
– არ გაჭრა, ექიმო, არ გაჭრა! – შემორბის ასისტენტი, – ოპერაციისთვის სერიოზული უკუჩვენება აღმოაჩნდა.
– რა უკუჩვენება?
– თურმე მთელი ღამე აბოდებდა, კაპიკი ფული არ მაქვსო.
***
– ალო, ქეთინოს სთხოვეთ.
– ქეთინო სახლში არ არის, ხუთი წუთის წინ სამშობიაროში წაიყვანეს.
– კაი, კაცო, რა მოუვიდა?!
***
– როგორც ვხედავ, ჩემი გაკეთებული კერძი არ მოგწონს, – ეუბნება ახალი პატარძალი ქმარს.
– როგორ არა, ძვირფასო, მომწონს, მაგრამ არც ისე ძალიან, რომ ვჭამო.
***
- მამიკო, მეგობარს რომ უჭირდეს, ხომ უნდა დავეხმარო?
- კი შვილო, მაგრამ შენც რაღა გაჭირვებულს უმეგობრდები?
***
- სლუშ ბიჩო, თი ნე ზნაეშ ფაჩემუ რუქი მოიუტ ქაჟდი დენ, ა ნოგი - ნიქაგდა?
***
იცით თუ არა თქვენ, რომ ჭამის წინ ფეხებს თუ დაიბანთ, ხელებიც თავისთავად დაგებანებათ?
***
ბრეჟნევი თბილისში რომ ჩამოვიდა, უკვე ძალიან დაჩაჩანაკებული იყო და ცოტას ურევდა კიდეც. აქ დიდი ამბით დახვდნენ; იყო, რა თქმა უნდა, ზღაპრული სუფრაც.
ბრჟნევს განსაკუთრებით მოეწონა ცოცხალი. იკითხა, რა ქვია ამ თევზსო.
- ცოცხალი - უთხრეს, თან გადაუთარგმნეს - ჟივოი.
- როგორ ჟივოი - გაოცდა გენსეკი - ეს ცოცხალია?
- არა, ცოცხალი არაა, მკვდარია, მაგრამ ცოცხალი ქვია...
მოსკოვში რომ დაბრუნდა, ერთხელაც, მენიუს შედგენისას, ეკითხებიან - რას მიირთმევთ?
ბრეჟნევს ცოცხალი მონატრებოდა და შეძლებისდაგვარად აუხსნა, რა უნდოდა - აი, მკვდარი რომაა და ცოცხალი რომ ქვია...
შეფი შეფიქრიანებული დაბრუნდა და მზარეულებს ეუბნება:
- დავიღუპეთ, მგონი ლენინის შეჭმა უნდა ამ უბედურს...
***
- მამიკო, რას ნიშნავს "ბუდრუნენტის მოგვაჯირება"?
- არ ვიცი, შვილო. სად წაიკითხე?
- არსად. მე თვითონ მოვიგონე!
***
- დედიკო, დედიკო! მე დღეს მასწავლებელმა ხუთამდე დათვლა მასწავლა!
- ჰოო? აბა დაითვალე!
- ერთი, ორი, სამი, რით ვერ დაიმახსოვრე, დებილო (ირტყამს თავში ხელს), ოთხი, ხუთი...
***
"პახმელიაზე":
- გუშინ პარასკევი იყო, ხვალ შაბათია... დღეს რა დღეა ნეტა?
***
- თქვენმა ძაღლმა მიკბინა. მე კომპენსაციას მოვითხოვ!
- კი ბატონო! მე გავაკავებ და თქვენ უკბინეთ.
×