ვახტანგ რომანოზის ძე ჯავახაძე (დ. 29 ივლისი, 1932, ქუთაისი, საქართველოს სსრ), ქართველი პოეტი.
დაბადების ადგილი - ქ. ქუთაისი, მშობლები: დედა - შუშანა მარგალიტაძე. მამა - რომანოზ ჯავახაძე. მეუღლე - ნანა ღრუბელაშვილი (1941); შვილები: ირაკლი ჯავახაძე (1968), ირინე (1977).
1940 წელს მშობლებმა ქუთაისის მეორე საშუალო სკოლის პირველ კლასში შეიყვანეს. 1944 წელს სწავლა განაგრძო ქუთაისის ვაჟთა პირველ სკოლაში. ვახტანგ ჯავახაძემ ლექსების წერა მეშვიდე კლასიდან დაიწყო. მაშინ თბილისში გამოდიოდა გაზეთი "ნორჩი ლენინელი", რომელშიც დაიბეჭდა მისი ლექსი.
1956 წელს ვახტანგ ჯავახაძემ ჩააბარა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის (თსუ), ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე, რომლის დამთავრების შემდეგ მუშაობა დაიწყო გამომცემლობა "სახელგამში" მხატვრული ლიტერატური რედაქციის რედაქტორად. გამომცემლობა "საქართველოს" მთავარი რედაქტორია 1980 წლიდან.
ვახტანგ ჯავახაძის ლექსებზე შექმნილია სიმღერები. კომპოზოტორმა სანდრო მირიანაშვილმა ლექსზე "გამოწვდილ ხელებს შეიძლება დაუგდო ხურდა" პირველი სიმღერა დაწერა. მის ლექსებზე აგრეთვე დაწერეს სიმღერები კომპოზიტირებმა იაკობ ბობოხიძემ და რობერტ ბარძიმაშვილმა.
ჰობი: მხატვართა ალბომების შეგროვება.
წიგნები
"საყვარელი ქარები"
"ნაწვიმარი ქუჩები"
"სამხრეთი"
"მეშვიდე"
"მარტი, აპრილი, მაისი"
"შედარება"
"მომიკითხე ზღვა"
"ვახტანგური"
"უცნობი" (აპოლოგია გალაკტიონ ტაბიძისა), ბიოგრაფიული რომანი, გამომცემლობა "საქართველო", 1988 წელი