უპადეშამრტა
კაცს კეთილადმჭვრეტს, მოსავს ვისაც დიდი საქმენი,
მოთოკა ბრაზი, დაიდუმა ენა ნალესი,
ხელეწიფება ვისაც უშქარ ჟინთა დათმენა,
დაიმოწაფოს ძალუძს ხალხი ყველა მხარეში.
ზიანი დაძლევს ერთგულ მსახურს, ვინაც ინება:
(1)ნაყროვანება, ხარბად ხვეჭა ოქროცურვილის,
(2)სიტყვა ამაო, (3)ფუჭი ღვაწლი, (4)ცრუ მორჩილება,
(5)კრიშნას მგმობელთა სიახლოვე, (6)ქების შურვილი.
ექვსია უფლის მოაჯეთა კეთილი ვალიც:
(1)წადილი, (2)რწმენა, (3)მოთმინება, (4)სიმტკიცე წესთა,
(5)წინამორბედთა არ გადაცდე ნაცად ნაკვალევს,
(6)ღმერთის ორგული იუარე, ერიდე შემცდარს.
(1)სთავაზობ ჭამადს და (2)მიღებაც საჭიროდ სცანი,
(3)გასცემ წყალობას, (4)არც მომრთმეველს უხურავ კარებს,
(5)რწმენით მოკითხვა, (6)ფიქრგანდობა – ექვსი ნიშანი,
ორი ერთგული ერთმანეთს რომ გაუზიარებს.
ერთგულს, რომელმაც განადიდა კრიშნას სახელი,
დანთქმულს უფალში, კაცმა უნდა შეასხას ქება,
ერთგულს, წინ წასულს – ღვთის წიაღთა შორის გამხელილს,
სხვათა მძაგებლად ვინც არასდროს მიიდრიკება.
სახელი უფლის – უტკბესია შაქარყინული,
პირს – საავადო ავიდია ადევს ხუნდებად
და გემო, ჩვენი უმეცრებით გარშემინული,
წმინდა სახელთა გალობითღა დაგვიბრუნდება.
დღეცა და ღამეც ღვთის სახელის ღაღადი გმართებს,
უწინარესად განადიდე უფალი კრიშნა,
ჭკუა და ენა გაიწვრთვნება, არ იწარმართებს,
ერთგულთა ბაძვა უზენაეს სამსახურს ნიშნავს.
ალაგი კუნთჰა მიღმიერთა ზემოთ დაუნჯდა,
რახან იქ ღმერთი კრიშნა იშვა და უფრო მაღლა
ტევრი ვრნდავანის, გოვარდჰანა და რადჰა-კუნდა,
მთა, სადაც ყოველს უფლის ნექტრის სურნელი ახლავს.
უყვარს მეუფეს, ვინც დაიფლო სიბრძნე საშური,
მათზე უფრორე – ვინც გზად კრიშნას ტრფობა დასახა,
კვალად -გოპები, რადჰარანი - გოპათა შორის,
ტბა მისი, სადაც თამაშები ჰგიებს რვასახა.
ტბა იგი, როგორც რადჰარანი, ღვთისგან ქებულა,
თვით ერთგულისთვის მასში დანთქმა ტოლობს ზმანებას,
გამოიღვიძებს უზენაესს შეთვისებული,
ვინც ამ წმინდა წყლით ერთხელ მაინც განიბანება.
კაცს კეთილადმჭვრეტს, მოსავს ვისაც დიდი საქმენი,
მოთოკა ბრაზი, დაიდუმა ენა ნალესი,
ხელეწიფება ვისაც უშქარ ჟინთა დათმენა,
დაიმოწაფოს ძალუძს ხალხი ყველა მხარეში.
ზიანი დაძლევს ერთგულ მსახურს, ვინაც ინება:
(1)ნაყროვანება, ხარბად ხვეჭა ოქროცურვილის,
(2)სიტყვა ამაო, (3)ფუჭი ღვაწლი, (4)ცრუ მორჩილება,
(5)კრიშნას მგმობელთა სიახლოვე, (6)ქების შურვილი.
ექვსია უფლის მოაჯეთა კეთილი ვალიც:
(1)წადილი, (2)რწმენა, (3)მოთმინება, (4)სიმტკიცე წესთა,
(5)წინამორბედთა არ გადაცდე ნაცად ნაკვალევს,
(6)ღმერთის ორგული იუარე, ერიდე შემცდარს.
(1)სთავაზობ ჭამადს და (2)მიღებაც საჭიროდ სცანი,
(3)გასცემ წყალობას, (4)არც მომრთმეველს უხურავ კარებს,
(5)რწმენით მოკითხვა, (6)ფიქრგანდობა – ექვსი ნიშანი,
ორი ერთგული ერთმანეთს რომ გაუზიარებს.
ერთგულს, რომელმაც განადიდა კრიშნას სახელი,
დანთქმულს უფალში, კაცმა უნდა შეასხას ქება,
ერთგულს, წინ წასულს – ღვთის წიაღთა შორის გამხელილს,
სხვათა მძაგებლად ვინც არასდროს მიიდრიკება.
სახელი უფლის – უტკბესია შაქარყინული,
პირს – საავადო ავიდია ადევს ხუნდებად
და გემო, ჩვენი უმეცრებით გარშემინული,
წმინდა სახელთა გალობითღა დაგვიბრუნდება.
დღეცა და ღამეც ღვთის სახელის ღაღადი გმართებს,
უწინარესად განადიდე უფალი კრიშნა,
ჭკუა და ენა გაიწვრთვნება, არ იწარმართებს,
ერთგულთა ბაძვა უზენაეს სამსახურს ნიშნავს.
ალაგი კუნთჰა მიღმიერთა ზემოთ დაუნჯდა,
რახან იქ ღმერთი კრიშნა იშვა და უფრო მაღლა
ტევრი ვრნდავანის, გოვარდჰანა და რადჰა-კუნდა,
მთა, სადაც ყოველს უფლის ნექტრის სურნელი ახლავს.
უყვარს მეუფეს, ვინც დაიფლო სიბრძნე საშური,
მათზე უფრორე – ვინც გზად კრიშნას ტრფობა დასახა,
კვალად -გოპები, რადჰარანი - გოპათა შორის,
ტბა მისი, სადაც თამაშები ჰგიებს რვასახა.
ტბა იგი, როგორც რადჰარანი, ღვთისგან ქებულა,
თვით ერთგულისთვის მასში დანთქმა ტოლობს ზმანებას,
გამოიღვიძებს უზენაესს შეთვისებული,
ვინც ამ წმინდა წყლით ერთხელ მაინც განიბანება.