აღსასი გულუ - Agassi Gulu

ციკლიდან «სასვენი ნიშნები»

ნეტავ ვინ არის ეს შაოსანი
კითხვის ნიშანი
რა სჭირს, რა უჭირს
კითხვის ნიშანი
პატრონი არ ჰყავს
კითხვის ნიშანი
ტანჯულია, ალმოდებული
კითხვის ნიშანი
ბოლო ზღვართან არის მისული
კითხვის ნიშანი
არც ნამგალია და არც კუნძული
კითხვის ნიშანი
და ბოლოს ღმერთის ერთი სახელიც:
კითხვის ნიშანი

* * *
იმ მთას ახედე,
რა დღეშია:
მთლად მოკაკვულა.
ხუთი-ექვსი ხე
თუ შერჩენია
ბებერ სხეულზე.
ენაც კი არ აქვს,
რომ იყვიროს,
თუ უეცრად მეხი დაეცა,
და არც ფული,
გვირაბი რომ გაიყვანოს და
ხევი სტუმრად მიიპატიჟოს.



სიყვარულით ხომ სავსე ვარ

სიყვარულით ხომ სავსე ვარ, დარდი მაქვს უფრო მეტი,
გულს მაინც რაღაც მაკლია, ვფიქრობ და ვერა ვხვდები.
ზეციდან ქვაც რომ მესროლონ, უნანებლად
რომც მკლავდნენ,
ტკივილს ვერ ვიგრძნობ, უფალო, გამშეშებია მკლავი.

ეშმაკის ნაშიერი ვარ, ხვედრი ასეთი მერგო,
მკვდარი რომ მომცეს უფალმა, ცოცხალს ავგზავნი ზემოთ.
ცარიელს გამომიგზავნის, სავსეს ვუბრუნებ ხელად
ვარ ასეთი და ამქვეყნად სანამ ვარ, მიყვარს ლხენა.

მადლობა ღმერთს, რომ მისგანვე ბოძებული მაქვს ჟამი,
ვცოცხლობ, ვსულდგმულობ და ფრთებიც
არ დამიშვია წამით,
უფლის ფეხებთან დავემხე და ერთსღა ვფიქრობ ახლა:
როგორც მას შვენის, ავზიდო სუყველაფერი მაღლა.

როგორც ბიბინა, მწვანე მინდორი

როგორც ბიბინა, მწვანე მინდორი,
რომ მოვმკვდარიყავ საღ-სალამათი,
მუნჯს ჩემს წინ სიტყვა რომ დასცდენოდა
და ეთქვა მერე ტკბილი სალამიც.
ჭექა-ქუხილის ხმას რომ გაეშრო
ცრემლი, თვალებზე განაბრწყინები,
მამის მოლოცვა რომ მღირსებოდა
ყიამათის1 დღეს ვიქორწინებდი.

თუ ისე მოხდა

თუ ისე მოხდა,
რომ შორს წავედი
თმა არ იწეწო,
არ ინაღვლო,
არ დაიზარო,
წყალი მაპკურე,
გზა დამილოცე.

დარდი არ მისცე, ძვირფასო, შენს გულს,
რადგან მე ღმერთთან მელოდებიან,
ასე იყო და ასეა ახლაც
მოვალეს კარზე მიადგებიან.
ერთ რამესა გთხოვ, ბოლო სუნთქვამდე
არავინ ახლოს არ მომაკარო,
არ დაიჯერო ამ წუთისოფლის
და მიწა სიმწრით არ მომაყარო.