იყო ვაჟი, სახელად ფიროზეტი. ვაჟს ერთი ქალი უყვარდა. ქალს იულია ერქვა. ფიროზეტის დედა ბოროტი ფერია იყო. მას არ უნდოდა ფიროზეტს ცოლად იულია შეერთო, ამიტომ გადაწყვიტა, მისთვის ერთი ბებერი, კოჭლი ქალი გაერიგებინა.
ერთხელ ბოროტმა ფერიამ იულიას უთხრა:
— წირვაზე მივდივარ, სანამ დავბრუნდები, ამ ცხრილით ჭიდან წყალი ამოხაპეო.
საბრალო ქალი ძალიან დაღონდა. დაიწყო ჭიდან წყლის ამოხაპვა, მაგრამ წყალს
ცხრილში რა გააჩერებს! უცებ ქალთან ფიროზეტი გაჩნდა.
— იულია, აქ რას აკეთებო?
— დედაშენმა ამ ცხრილით ჭის ამოხაპვა მიბრძანაო.
ფიროზეტმა გვიმს ჯოხი შეახო და ჭა მაშინვე ამოშრა.
შინ რომ დაბრუნდა, ბოროტმა ფერიამ ქალს უთხრა:
— ეჰე, იულია, ჩანს, ჩემმა ფიროზეტმა გიშველაო.
— ო, არა, ქალბატონო. იგი თვალითაც არ მინახავს. შენი ფიროზეტია თუ ვიღაც ფი-
როზეტანი, სულაც არ მჭირდებაო!
არ კი შეიმჩნია, რომ ვაჟი უყვარდა.
მეორედ ბოროტმა ფერიამ იულიას უთხრა:
— წადი, ეს წერილი ჩემს დას წაუღე. ჩემი და ეფინკურში ცხოვრობს. ფეხის ქირად
რამეს გაჩუქებსო.
გზაში იულია ფიროზეტს შეხვდა. ვაჟმა ქალს ჰკითხა:
— იულია, სად მიდიხარო?
— დეიდაშენს წერილი უნდა წავუღო. ეფინკურში ცხოვრობსო.
— ყურადღებით მომისმინე, — უთხრა ფიროზეტმა. — დეიდაჩემთან სახლში რომ
შეხვალ, თავდაყირა მიყუდებულ ცოცხს დაინახავ. შენ შეაბრუნე და სწორად დადევი.
დეიდაჩემი ლენტებით სავსე ზარდახშას გაჩვენებს და გეტყვის, სარტყლად ყველაზე
ლამაზი ამოირჩიეო. ამოირჩიე ლენტი. მაგრამ ფთხილად იყავი, წელზე არ შემოირტყა.
მინდორში რომ გამოხვალ, ბუჩქს შემოახვიე და დაინახავ, რაც მოხდებაო.
ფიროზეტის დეიდასთან რომ მივიდა, ქალმა ცოცხი შეაბრუნა, მერე დიასახლისს
უთხრა:
— ქალბატონო, ეს წერილი შენმა დამ გამოგიგზავნაო.
ბოროტი ფერიის დამ წერილი წაიკითხა და იულიას ჰკითხა:
— ფეხის ქირად რა მოგცე? აი, ლენტებით სავსე ზარდახშა, ყველაზე ლამაზი ლენტი
ამოარჩიე და სარტყლად იხმარე, დაინახავ, როგორ მოგიხდებაო.
იულიამ ლენტი გამოართვა და უკან გამობრუნდა. ჟერბოს რომ მიუახლოვდა, ლენ-
ტი პირველ ბუჩქს შემოახვია. ბუჩქს მაშინვე ცეცხლი წაეკიდა და დაიწვა.
შინ რომ დაბრუნდა, ბოროტმა ფერიამ უთხრა:
— ეჰე, იულია, შენ ჩემმა ფიროზეტმა დაგარიგაო!
— არა, ქალბატონო, თვალით არ მინახავს. შენი ფიროზეტია თუ ვიღაც ფიროზეტა-
ნი, სულაც არ მჭირდებაო!
არ კი შეიმჩნია, რომ ვაჟი უყვარდა.
ერთხელ ბოროტმა ფერიამ იულია ბებერ კოჭლ ქალს ფეხებთან მიუწვინა და ორივე
ფეხის თითებით სანთლები დააჭერინა. თვითონ კი სხვენში დაწვა. გვიან ღამით ბო-
როტმა ფერიამ ფიროზეტს დაუძახა:
— ჩემო კარგო ფიროზეტ, მოჯადოების დრო არ მოვიდაო?
— არა, დედი, ცოტა ხანს დაიცადეო.
ცოტა ხნის მერე ფიროზეტმა კოჭლ ქალს ჰკითხა:
— ამ საბრალო ქალის ადგილზე ხომ არ დაწვებიო?
ბოროტმა ფერიამ ფიროზეტს მეორედ დაუძახა:
— ჩემო კარგო ფიროზეტ, მოჯადოების დრო არ მოვიდაო?
— არა, დედი, ცოტა ხანს დაიცადეო.
ცოტა ხნის მერე ფიროზეტმა კოჭლ ქალს ჰკითხა:
— ამ საბრალო ქალის ადგილზე ხომ არ დაწვებიო?
ბოროტმა ფერიამ ფიროზეტს მესამედ დაუძახა:
— ჩემო კარგო ფიროზეტ, მოჯადოების დრო არ მოვიდაო?
ფიროზეტმაც მესამედ ჰკითხა ბებერ კოჭლ ქალს:
— ამ საბრალო ქალის ადგილზე ხომ არ დაწვებიო?
უნდოდა თუ არ უნდოდა, კოჭლმა ქალმა იულიას ადგილი გაუცვალა და სანთლები
ფეხის თითებში თვითონ ჩაიდგა. ფიროზეტმა მაშინვე შესძახა:
— ჰო, დედი, ჰო, მოჯადოების დრო მოვიდაო.
— მინდა, ვისაც ორივე ფეხის თითებით სანთლები უჭირავს, იხვად იქცეს და საუ-
ზმეზე შევჭამოთო, — თქვა ბოროტმა ფერიამ.
იმავე წამს კოჭლი ქალი იხვად იქცა, საწოლიდან წამოხტა და ოთახში აჯაბაჯა სიარ-
ული დაიწყო.
ბოროტმა ფერიამ დაინახა, რომ მოატყუეს და ბრაზისაგან გასკდა.
ერთხელ ბოროტმა ფერიამ იულიას უთხრა:
— წირვაზე მივდივარ, სანამ დავბრუნდები, ამ ცხრილით ჭიდან წყალი ამოხაპეო.
საბრალო ქალი ძალიან დაღონდა. დაიწყო ჭიდან წყლის ამოხაპვა, მაგრამ წყალს
ცხრილში რა გააჩერებს! უცებ ქალთან ფიროზეტი გაჩნდა.
— იულია, აქ რას აკეთებო?
— დედაშენმა ამ ცხრილით ჭის ამოხაპვა მიბრძანაო.
ფიროზეტმა გვიმს ჯოხი შეახო და ჭა მაშინვე ამოშრა.
შინ რომ დაბრუნდა, ბოროტმა ფერიამ ქალს უთხრა:
— ეჰე, იულია, ჩანს, ჩემმა ფიროზეტმა გიშველაო.
— ო, არა, ქალბატონო. იგი თვალითაც არ მინახავს. შენი ფიროზეტია თუ ვიღაც ფი-
როზეტანი, სულაც არ მჭირდებაო!
არ კი შეიმჩნია, რომ ვაჟი უყვარდა.
მეორედ ბოროტმა ფერიამ იულიას უთხრა:
— წადი, ეს წერილი ჩემს დას წაუღე. ჩემი და ეფინკურში ცხოვრობს. ფეხის ქირად
რამეს გაჩუქებსო.
გზაში იულია ფიროზეტს შეხვდა. ვაჟმა ქალს ჰკითხა:
— იულია, სად მიდიხარო?
— დეიდაშენს წერილი უნდა წავუღო. ეფინკურში ცხოვრობსო.
— ყურადღებით მომისმინე, — უთხრა ფიროზეტმა. — დეიდაჩემთან სახლში რომ
შეხვალ, თავდაყირა მიყუდებულ ცოცხს დაინახავ. შენ შეაბრუნე და სწორად დადევი.
დეიდაჩემი ლენტებით სავსე ზარდახშას გაჩვენებს და გეტყვის, სარტყლად ყველაზე
ლამაზი ამოირჩიეო. ამოირჩიე ლენტი. მაგრამ ფთხილად იყავი, წელზე არ შემოირტყა.
მინდორში რომ გამოხვალ, ბუჩქს შემოახვიე და დაინახავ, რაც მოხდებაო.
ფიროზეტის დეიდასთან რომ მივიდა, ქალმა ცოცხი შეაბრუნა, მერე დიასახლისს
უთხრა:
— ქალბატონო, ეს წერილი შენმა დამ გამოგიგზავნაო.
ბოროტი ფერიის დამ წერილი წაიკითხა და იულიას ჰკითხა:
— ფეხის ქირად რა მოგცე? აი, ლენტებით სავსე ზარდახშა, ყველაზე ლამაზი ლენტი
ამოარჩიე და სარტყლად იხმარე, დაინახავ, როგორ მოგიხდებაო.
იულიამ ლენტი გამოართვა და უკან გამობრუნდა. ჟერბოს რომ მიუახლოვდა, ლენ-
ტი პირველ ბუჩქს შემოახვია. ბუჩქს მაშინვე ცეცხლი წაეკიდა და დაიწვა.
შინ რომ დაბრუნდა, ბოროტმა ფერიამ უთხრა:
— ეჰე, იულია, შენ ჩემმა ფიროზეტმა დაგარიგაო!
— არა, ქალბატონო, თვალით არ მინახავს. შენი ფიროზეტია თუ ვიღაც ფიროზეტა-
ნი, სულაც არ მჭირდებაო!
არ კი შეიმჩნია, რომ ვაჟი უყვარდა.
ერთხელ ბოროტმა ფერიამ იულია ბებერ კოჭლ ქალს ფეხებთან მიუწვინა და ორივე
ფეხის თითებით სანთლები დააჭერინა. თვითონ კი სხვენში დაწვა. გვიან ღამით ბო-
როტმა ფერიამ ფიროზეტს დაუძახა:
— ჩემო კარგო ფიროზეტ, მოჯადოების დრო არ მოვიდაო?
— არა, დედი, ცოტა ხანს დაიცადეო.
ცოტა ხნის მერე ფიროზეტმა კოჭლ ქალს ჰკითხა:
— ამ საბრალო ქალის ადგილზე ხომ არ დაწვებიო?
ბოროტმა ფერიამ ფიროზეტს მეორედ დაუძახა:
— ჩემო კარგო ფიროზეტ, მოჯადოების დრო არ მოვიდაო?
— არა, დედი, ცოტა ხანს დაიცადეო.
ცოტა ხნის მერე ფიროზეტმა კოჭლ ქალს ჰკითხა:
— ამ საბრალო ქალის ადგილზე ხომ არ დაწვებიო?
ბოროტმა ფერიამ ფიროზეტს მესამედ დაუძახა:
— ჩემო კარგო ფიროზეტ, მოჯადოების დრო არ მოვიდაო?
ფიროზეტმაც მესამედ ჰკითხა ბებერ კოჭლ ქალს:
— ამ საბრალო ქალის ადგილზე ხომ არ დაწვებიო?
უნდოდა თუ არ უნდოდა, კოჭლმა ქალმა იულიას ადგილი გაუცვალა და სანთლები
ფეხის თითებში თვითონ ჩაიდგა. ფიროზეტმა მაშინვე შესძახა:
— ჰო, დედი, ჰო, მოჯადოების დრო მოვიდაო.
— მინდა, ვისაც ორივე ფეხის თითებით სანთლები უჭირავს, იხვად იქცეს და საუ-
ზმეზე შევჭამოთო, — თქვა ბოროტმა ფერიამ.
იმავე წამს კოჭლი ქალი იხვად იქცა, საწოლიდან წამოხტა და ოთახში აჯაბაჯა სიარ-
ული დაიწყო.
ბოროტმა ფერიამ დაინახა, რომ მოატყუეს და ბრაზისაგან გასკდა.
მთარგმნელი – ჯენეტი ჭანტურაია