მზადაა ჩემი სამოსელი.
ახლა მე ნიღაბს ავიფარებ.
ნუ გაიკვირვებ, მეგობარო,
თუ საშინელი იქნება იგი.
თვალთა ჭრილი აქვს იმას მხოლოდ.
უნდა გავიდეთ ახლა სახლიდან.
ვის შევხვდებით?
ვის რანაირად მოვეჩვენებით?
არ მოგწონს, განა, ჩემი ნიღაბი?
არა მგავს იგი?
წარბებში არ ჩანს ჩემი თვალები?
შეჭმუხვნილია ძალზე შუბლი?
მაგრამ ნიღაბს მალე მოვიძრობ.
და ერთმანეთს გავუღიმებთ.
და ღიმილით გავივლით ბრბოში.