საწყალი ბებო ჩიოდა, არ მომივიდა ძილია,
შემიჩნდნენ ნათესავები: „ფული ვიშოვოთ ტკბილია!“
პლანტაციები გაკრიფეს, ნაზარდი, ვითა შვილია.
სულ ბრიკეტებში ჩატენეს, დიდი იყო თუ მცირია.
მომაბეს ნარკოტიკები, მწვანე ბალახის ძირია,
იმ პოლიციის ძაღლებსა გაწვრთნილი ჰქონდათ ცხვირია,
სულ ნაბიჯ-ნაბიჯ გამომყვნენ, დღე იყო შაბათ-კვირია,
კაბა-პერანგი გამხადეს, დღე იყო, ვითა ჭირია...
აბა, ჩემი რა ბრალია, ბანდას ვეგონე გმირია...
ლექსი ეკუთვნის ქალბატონ ქეთევან გუჯაბიძეს.
უღრმესი მადლობა ქალბატონო ქეთევან.
შემიჩნდნენ ნათესავები: „ფული ვიშოვოთ ტკბილია!“
პლანტაციები გაკრიფეს, ნაზარდი, ვითა შვილია.
სულ ბრიკეტებში ჩატენეს, დიდი იყო თუ მცირია.
მომაბეს ნარკოტიკები, მწვანე ბალახის ძირია,
იმ პოლიციის ძაღლებსა გაწვრთნილი ჰქონდათ ცხვირია,
სულ ნაბიჯ-ნაბიჯ გამომყვნენ, დღე იყო შაბათ-კვირია,
კაბა-პერანგი გამხადეს, დღე იყო, ვითა ჭირია...
აბა, ჩემი რა ბრალია, ბანდას ვეგონე გმირია...
ლექსი ეკუთვნის ქალბატონ ქეთევან გუჯაბიძეს.
უღრმესი მადლობა ქალბატონო ქეთევან.