ვუძღვნი თამარ წოწკოლაურს
(vudzgvni Tamar Tsotskolaurs)
დამეღუპება ხელებში ჟამი.
კვლავაც დამამცრო ვიწრო ნაჭუჭმა.
ბედით დამდუღრულ ნაღველს ვხაპავდით
მე და ნასანთლი ჩემი თამუნა...
დღეს იალაღზე გუთანს მიითრევს.
მთვარე მზეს ებრძვის, სხივი უცვდება.
დაო, რა მძიმე ლოდი იტვირთე!
დაო, ქედიმც ნუ გაგიმრუდდება!
არ გამრუდდება აზრი ფხიზელი,
ბედის წარმართმა თუ ვერ ჩაგვქუსლა.
მიწად ვიცლებით, ცაში ვივსებით,
თავად უფალიც უკან გაბრუნდა...
დამეღუპება ხელებში ჟამი.
კვლავაც დამამცრო ვიწრო ნაჭუჭმა.
ბედით დამდუღრულ ნაღველს ვხაპავდით
მე და ნასანთლი ჩემი თამუნა...
(vudzgvni Tamar Tsotskolaurs)
დამეღუპება ხელებში ჟამი.
კვლავაც დამამცრო ვიწრო ნაჭუჭმა.
ბედით დამდუღრულ ნაღველს ვხაპავდით
მე და ნასანთლი ჩემი თამუნა...
დღეს იალაღზე გუთანს მიითრევს.
მთვარე მზეს ებრძვის, სხივი უცვდება.
დაო, რა მძიმე ლოდი იტვირთე!
დაო, ქედიმც ნუ გაგიმრუდდება!
არ გამრუდდება აზრი ფხიზელი,
ბედის წარმართმა თუ ვერ ჩაგვქუსლა.
მიწად ვიცლებით, ცაში ვივსებით,
თავად უფალიც უკან გაბრუნდა...
დამეღუპება ხელებში ჟამი.
კვლავაც დამამცრო ვიწრო ნაჭუჭმა.
ბედით დამდუღრულ ნაღველს ვხაპავდით
მე და ნასანთლი ჩემი თამუნა...