თამარ ზუბიაშვილი - Tamar Zubiashvili

ნერგი

(nergi)


წყვდიადი ფეთქავს ჟამშემხმარ გულზე,

ხრამიდან მუხლზე ხოხვით მოვხეტდი.

ზოგს არონინებს ბედი მოხნულზე,

მე კი სათესად მიძღვნა კორდები.

ვტაატებ ტიტველ რტოთა დასტაში,

ღრმად მეძალება თვითირონია.

მჯიღი ჩამავლეთ მგლისფერ ფაფარში,

თორემ სამყარო ჩემი მგონია.

საით მივყვები უნდობელ სავალს,

საით მეძახის ბედი, ვაიმე!

რა შევასმინო, კალმით ბრმა ჯალათს,

შავი ლექსებით გზას ვერ გავიგნებ.

ტკივილი კაფავს სისხლიან ფიქრებს,

ხმალს, ვით ქარქაშში, გულში ჩავიგებ.

რაღაცა შიგნით ძაღლივით მიღრენს,

თავი გაწირე, თავი გაწირე!!!

წყვდიადი კვდება ჟამშემხმარ გულზე,

ნახერგი ხვრელი ხარხარით ვთხარე.

და ყველაფერი რაც უნდა მძულდეს,

სიცოცხლის ნერგად სიკვდილში ვამყნე.