ო, სოF, არ მშურს შენი მე!
(o, sof, ar mshurs sheni me)
-ცოტა ფრთხილად გახიეთ, მტკივა!
ფანჯრის მინებზე დახატული სიცივე.
კედლებზე დაჩხაპნილი შიზოფრენია.
ვენებზე დახაზული ისტერიკა.
სულში ჩამძვრალი მარტოობა.
სმენაში დეპრესიული ორკესტრი.
თვალებში გაღიმებული სიგიჟე.
სხეულში სავსე სიყვარული.
-ცოტა ფრთხილად გახიეთ, მტკივა...
თითებზე შავი ბეჭდები,
შუბლზე დაჭდევი,
-მიიწიე, მეც ჩამოვჯდები...
ო, სოF, არ მშურს მე შენი!
უკანასკნელი კოცნა და ფიქრი.
დასრულებული ზღაპარი და დაკარგული ფეხსაცმელი.
გოგრად ქცეული რეალობა და ჯადოსნური ტკივილი.
ქაოსი ტვინში, ახალი პირსინგი, ახალი ტატუ,
-დამისხი, მცივა...
-ცოტა ფრთხილად გახიეთ, მტკივა!
ო, დიადო ისტერიავ
და ღმერთო ჩემო,
უკანასკნელი წარმოდგენა და ტიტები სცენაზე.
სარკეების ტყვეობა და დამსხვრევა.
ასრულებული მოლოდინი...
-ცოტა ფრთხილად გახიეთ, მტკივა!..
წითელი ბილიკები თავისუფლებისაკენ.
ო, სოF, არ მშურს შენი მე!
ო, არა, ეს მე არ მსურდა!
და მაინც, ეს დრო...
არეულია სიტყვები, მუსიკა, რითმები.
მე არ ვწერ, მე ვიწერ სულიდან
პლაგიატი ვარ მახინჯი!
საკუთარ თავს ვპარავ სიტყვებს,
კადრებს,
ემოციებს,
ვაგროვებ და დავცინი მწარედ!
მწარეა სისხლიანი ზოლები ზურგზე!
კბილების ღრჭიალი და ცრემლები
ჩაკვნეტილი ტუჩი
დანით ამოჭრილი ფრაზები კედლებზე,
გამარჯობათ, ეს ჩემი ოთახია!
ო, სოF, არ მშურს მე შენი!
ნუ იჩხაპნი სახეს, ნაიარევი დაგრჩება
და აღარავინ აგღბეჭდავს ფირზე,
დაიჩხაპნე სული, მარტო ხარ მაინც
ვინ დაინახავს?
არ მჯერა შენი ღიმილის, ზედმეტად კეთილია
არაბუნებრივი
და მკვდარი,
ფრიად, ჭეშმარიტად და ნამდვილად:
ო, სოF, არ მშურს მე შენი!
ილოცე!
მე, ღმერთი შენი
მე - დედაშენი
მე -სიყალბე და სიცრუე შენი!
მე - საგიჟეთი,
ბოდიალი ზამთრის ქუჩებში
გაშლილი თმა და ნერვული ნაბიჯები,
გაგიჟდები
გაგიჟდები
გაგიჟდები
ო, სოF, არ მშურს მე შენი!
ეს რა კვალია ძირს?
წითელი ნაფეხურები, ვითარცა პატარა სიუშნოვისა
რა მაგარია!
რა მიხარია?
დათვალე წამები შენი წამების, რენდგენის ფურცლები
სადაც წერია სიცოცხლის შედეგი,
ნეკნებსშორის ამოჩრილი სიკვდილი
მძიმე სუნთქვა
ექიმი: შემდეგი!
ო, სოF, არ მშურს მე შენი!
სიზმარია, უჰუ...
ღმერთო, რა ლამაზია
რა შთამბეჭდავი
რა რეალური
რა ამაზრზენი და გულისამრევი,
რა ბანალური და ორიგინალური
რა საზიზარი და სევდიანი,
ო, სოF, არ მშურს მე შენი!
რა ლამაზია მსხვრევის ხმა
და ჩანჩქერი ფილტვებში
და შენი ცივი მზერა,
და შენი მიტოვება,
და შენი სიყვარული,
და შენი ტკივილი,
და შენი ჩემი მე,
და შენში მე,
ო,
სოF,
არ მშურს
შ ე ნ ი
მ ე!...