nana cincadze - axla, rodesac
ახლა, როდესაც უკვე ყველაფერს
ჰქვია წარსული
და ერთადერთი სიტყვა დარჩა
ჩვენს შორის ხიდად-
"ვიყავით ერთნი"...
მე კვლავ მაშინებს ჩემი სიმშვიდე,
მე კვლავ მაშინებს შორეული შენი ჩურჩული
და უსინდისოდ მოტყუებული ჩემი იმედი...
სანთლის შუქი და ორი ჭიქა,
ჩემი წყლისფერი მოთმინება და ყველა სიტყვა,
ან სანთელთან ერთად დამწვარი...
...გარეთ ნოემბრის მშვიდი ღამეა,-
ჩემი სახლის მკვდრულ სიჩუმეში კი
მარტო მე ვიცი,როგორ იწვის ჩემი საყდარი,
ახლა,როდესაც უკვე ყველაფერს ჰქვია წარსული...
ახლა, როდესაც უკვე ყველაფერს
ჰქვია წარსული
და ერთადერთი სიტყვა დარჩა
ჩვენს შორის ხიდად-
"ვიყავით ერთნი"...
მე კვლავ მაშინებს ჩემი სიმშვიდე,
მე კვლავ მაშინებს შორეული შენი ჩურჩული
და უსინდისოდ მოტყუებული ჩემი იმედი...
სანთლის შუქი და ორი ჭიქა,
ჩემი წყლისფერი მოთმინება და ყველა სიტყვა,
ან სანთელთან ერთად დამწვარი...
...გარეთ ნოემბრის მშვიდი ღამეა,-
ჩემი სახლის მკვდრულ სიჩუმეში კი
მარტო მე ვიცი,როგორ იწვის ჩემი საყდარი,
ახლა,როდესაც უკვე ყველაფერს ჰქვია წარსული...