ირმა მალაციძე - სალამი, სევდავ!

სალამი, სევდავ!
irma malacidze - salami, sevdav
სალამი, სევდავ!მოხვედი?
აღარ გელოდი.
მეგონა, სამუდამოდ გაიხურე კარი და
თოვლივით დადნი დილის ლაჟვარდში..…
მეხსიერების შავ უჯრედებს ისევ ახსოვთ
შენი შხამწასმული,
ბასრი ისრების გემო.
შენი ეკლების სილბილე...
ფრთების სიმსუბუქე...
ჩურჩულის გრგვინვა...
ცრემლთა მდუღარება...
და მოლოდინის ყინულოვანი უსასრულობა...
შემოდი სევდავ!
კარი დახურე!
თორემ დაუბერავს იმედის სიო
და ისევ გაგფანტავს
და გადაგკარგავს იქ,
სადაც ვერ აღწევს ვერაფერი,
გარდა ფიქრისა...
ბავშვობის მივიწყებულ სურნელს ახსოვხარ...
ის გიგებს ლოგინს,
ამზეურებს მსუბუქ სასთუმალს
და ყოველ ღამით გიმღერის ნანას...
დარჩი, სევდავ!
არ წახვიდე!
გემუდარები!
უშენოდ სიტყვა აღარ სიტყვობს,
ვერ სწყდება ბაგეს...
ქაღალდიც ფრიად მოწყენილი ელის,
როდის მოუხატავენ კალთებს
იისფერ მელნით...
მოდი ახლოს, ჩემომიჯექი სასთუმალთან
და შემოევლე არშიებად
ჩემს უფერულ და უსახურ სიზმრებს!
სალამი სევდავ!
კეთილი იყოს შენი მობრძანება.
არ მიმატოვო!