oto froneli - mitire
შენ, არ მიგონებ დაღლილს და მარტოს,
შენ, არ იგონებ ჩემ ცეცხლის წიგნებს,
შენ, არ იგონებ ლამაზ და ნატიფს,
მკრთალი სიზმრების ღვთაებრივ ფიქრებს.
შენ, დაგავიწყდა ჩემი წარსული
უმანკოება, ძახილი თბილი,
შენ, დაგავიწყდა გამოთხოვება
ამ მშვენიერი ლამაზი დილის.
დაგვიწყებია ჩემი სინაზე,
ჩაგიქნევია ხელი გადაღმა,
აღარც სიშორე და აღარც მდელო,
ეს მარტოობა დიდხანს გამტანჯავს.
მიტირე მაინც, იქნებ ეს ვიგრძნო,
სიშორე შენი უფრო ძნელია,
სიცოცხლე-სიკვდილს შედარებული
ორივე ჩემთვის ახლა ჩემია.
შენ, არ მიგონებ დაღლილს და მარტოს,
შენ, არ იგონებ ჩემ ცეცხლის წიგნებს,
შენ, არ იგონებ ლამაზ და ნატიფს,
მკრთალი სიზმრების ღვთაებრივ ფიქრებს.
შენ, დაგავიწყდა ჩემი წარსული
უმანკოება, ძახილი თბილი,
შენ, დაგავიწყდა გამოთხოვება
ამ მშვენიერი ლამაზი დილის.
დაგვიწყებია ჩემი სინაზე,
ჩაგიქნევია ხელი გადაღმა,
აღარც სიშორე და აღარც მდელო,
ეს მარტოობა დიდხანს გამტანჯავს.
მიტირე მაინც, იქნებ ეს ვიგრძნო,
სიშორე შენი უფრო ძნელია,
სიცოცხლე-სიკვდილს შედარებული
ორივე ჩემთვის ახლა ჩემია.