ზვი­ად რა­ტი­ა­ნი - Ex-voto

წე­რე, რა­საც არ­ა­ვინ და­გი­ჯე­რებს.

ვი­თომც არ­ა­ფე­რი, წე­რე

მოჩ­ვე­ნე­ბებ­ზე, რო­მელ­თა არ­სე­ბო­ბას

ვერც შენ ირწ­მუ­ნებ­დი, მაგ­რამ.


წე­რე, რა­საც არ­ა­ვინ გა­პა­ტი­ებს.

მანდ არა, ქვე­მოთ, ფურ­ცელ­ზე წე­რე,

რომ შენ თვი­თონ ხარ სა­კუ­თა­რი თა­ვის სამ­შობ­ლო

და რომ წმინ­დაა შე­ნი გუ­ლი.


წე­რე, რის გა­მოც დაგ­ცი­ნე­ბენ.

ნუ და­უც­დი შთა­გო­ნე­ბას, თა­მა­მად წე­რე

ყო­ველ­დ­ღი­ურ უს­ა­მარ­თ­ლო დამ­ცი­რე­ბებ­ზე

და პირ­ჯ­ვა­რაყ­რილ შენს რწმე­ნა­ზე.


კი­დევ რა? წე­რე სიყ­ვა­რულ­ზეც

და თქვი, რომ ჩაწ­ვ­დი სა­ი­დუმ­ლოს -

რომ ლექ­სე­ბი იწ­ე­რე­ბა სიყ­ვა­რუ­ლამ­დე

და სიყ­ვა­რუ­ლის შემ­დეგ იკ­ითხე­ბა.