კობა ჭუმბურიძე - გვანცას ლექსი
koba chumburidze gvancas leqsi
მარიობისთვის ხვატი,
დიდი, ყვითელი ხვადი,
დაუფლებია მთაბარს.
ირგვლივ ყუყუჩი სუფევს,
თითქოს სამყარო უსმენს
ჭრიჭინობელას ზღაპარს,
ეს მოკირკილე რუ კი,
სხუმის ცეტი და ცმუკი,
სულს საბრალობლად ღაფავს,
ხოლო ხატულა ხვლიკის
უზოზიობა მიკვირს,
ლულისგან თვალს რო ნაბავს,
თაკარა მზის ქვეშ იწვის
ზურგი დაპატრულ მიწის,
ფიორა ბრილი არ ჩანს,
ჩახჩახებს არე-მარე,
თვალსაწიერი მზვარე,
იხდენს სხივების ფარჩას.
ქულა ღუნღულა ღრუბლის,
როგორც წყალობა უფლის,
დამშვენდებოდა ამ ცას,
მაგრამ პატარა ქალი
ბარბალით არი მთვრალი,
ზაფხული უყვარს გვანცას.
koba chumburidze gvancas leqsi
მარიობისთვის ხვატი,
დიდი, ყვითელი ხვადი,
დაუფლებია მთაბარს.
ირგვლივ ყუყუჩი სუფევს,
თითქოს სამყარო უსმენს
ჭრიჭინობელას ზღაპარს,
ეს მოკირკილე რუ კი,
სხუმის ცეტი და ცმუკი,
სულს საბრალობლად ღაფავს,
ხოლო ხატულა ხვლიკის
უზოზიობა მიკვირს,
ლულისგან თვალს რო ნაბავს,
თაკარა მზის ქვეშ იწვის
ზურგი დაპატრულ მიწის,
ფიორა ბრილი არ ჩანს,
ჩახჩახებს არე-მარე,
თვალსაწიერი მზვარე,
იხდენს სხივების ფარჩას.
ქულა ღუნღულა ღრუბლის,
როგორც წყალობა უფლის,
დამშვენდებოდა ამ ცას,
მაგრამ პატარა ქალი
ბარბალით არი მთვრალი,
ზაფხული უყვარს გვანცას.